De roman Tristhan da Cunha is verschenen bij uitgeverij de Bezige Bij.
Tristan da Cunha, een klein, diep zuidelijk gelegen eiland in de Atlantische oceaan, vormt het snijpunt voor de levensverhalen, de liefdes en verlangens van vier mensen, die allen op zoek zijn naar vervulling aan het andere eind van de wereld.
Noomi Morholt is een moderne Zuid-Afrikaanse wetenschapster, op doorreis naar haar post in de zes maanden lange duisternis van Antarctis. Edwin Heron Dodgson is een 19e eeuwse priester die aan een handjevol eilandbewoners als missionaris wordt toegewezen en hierover correspondeert met zijn broer, de beroemde Lewis Caroll. Christian Reval is een cartograaf, die het eiland in de Tweede Wereldoorlog voor het eerst opmeet en er onder mysterieuze omstandigheden de dood vindt. Ten slotte is er de postzegelverzamelaar Mark Thomsen, die aan de hand van zijn collectie de geschiedenis van de ontdekking van Tristan da Cunha reconstrueert en daarmee tevens zijn eigen levensverhaal.
Raoul Schrott verbindt in deze roman ruige landschappen met de belevenissen van deze vier personages die in de constellatie van Tristan en Isolde op zoek zijn naar liefde. Tristan da Cunha is een tijdloze roman die vijf eeuwen wereldgeschiedenis omvat.
 
Uit Volkskrant recensie: Andrea Kluitman- 03 09 2004
 
Schrott gebruikt het eiland als allegorie, een mini-mundus aan de hand waarvan hij vijfhonderd jaar wereldgeschiedenis laat zien en allerhande tegenstellingen beschrijft die tussen mens en natuur, man en vrouw, ik en maatschappij. Hij was niet uit op een historische roman of reisverhaal. In zijn hoofd vormden de vier vertellers met elkaar een soort strijkkwartet.
Tristan da Cunha zit complex in elkaar. De vertellers wisselen elkaar af, waarbij Mark Thomsen aan de hand van zijn postzegelverzameling meer dan een derde deel met pijnlijk nauwgezette aantekeningen over de geschiedenis van het eiland vult. De vertellingen van de afzonderlijke figuren liggen vaak meer dan tweehonderd pagina's uiteen, en Revals dagboek wordt ook nog eens van achteren naar voren verteld. Korte intermezzo's vormen samen de beschrijving van een storm. En dat allemaal op meer dan zevenhonderd pagina's zonder dialogen.
 

Voor de theatercompagnie bewerkte Raoul Schrott Gilgamesh, het oudste verhaal ter wereld. Regie Theu Boermans. Premiere 25 januari 2005 in Amsterdam
 
Korte inhoud: 3000 voor Christus. Gilgamesj is koning van Uruk, de rijkste en mooiste stad van de wereld. Samen met zijn bloedsbroeder Enkidu verricht hij grootse daden in de hoop zijn roem voor eeuwig te vestigen. Vanwege zijn heldendaden wordt de godin Isjtar verliefd op hem, maar hij wijst haar grof af. Voor deze belediging nemen de goden wraak. Zijn vriend Enkidu wordt getroffen door het lot dat alle stervelingen vrezen: ziekte en dood. Enkidu’s sterven maakt Gilgamesj wanhopig, het is gruwelijker dan alles wat hij tot nu heeft meegemaakt. Hij gaat op reis naar de rand van de wereld, op zoek naar het eeuwige leven. Maar ook Uta-Napisjti, de enige mens die onsterfelijk is, kan hem niet helpen. Aan het eind van zijn leven vraagt Gilgamesj de goden voor een laatste keer naar de paradox van het menselijk bestaan: waarom moet de mens sterven, terwijl zijn daden erop zijn gericht iets onsterfelijks te scheppen?