Hij maakt elke dag een tekening, als die klaar is scant hij de tekening en plaatst die op zijn website. Hij tekent de wereld zoals die eruit zag toen hij er nog niet was. Zijn kleine werkkamer is tot de nok toe gevuld met fotoboeken, tijdschriften, kaarten, ansichtkaarten , oude reisboeken uit de jaren voordat hij geboren werd. Hij beperkt zich daarbij niet tot Nederland maar ook Hongarije, Finland en Noord en Zuid Amerika ontbreken niet . Life, Paris Match, de katholieke illustratie, … de foto’s uit die bladen tekent hij zorgvuldig na op een tekenvel. Het tekenblad is telkens van identiek formaat. Het potlood zwart. Zijn tekeningen zijn stuk voor stuk gebonden aan regels die hij zichzelf tien jaar geleden oplegde toen jaar geleden aan dit werk begon.
Hij werkt 's nachts als de wereld slaapt. Hij gebruikt het verleden wat niet zijn verleden is. Daarmee creeert hij zijn eigen universum: de wereld toen hij nog dood was.
Hij laat zien wat híj wil laten zien: lege pleinen, surrealistische teksten, schaduwen, levensmiddelen, afgedekte meubels, tentoonstellingsruimtes etc. het is zijn persoonlijke relatie met de geschiedenis. 'Hoewel de theorie die aan mijn werk ten grondslag ligt stamt uit de tijd van voor de jaren vijftig, zit er wel een typisch hedendaagse dubbelheid in. Iemand uit de jaren vijftig had dit werk niet kunnen maken.'