Popmusici met viool als hoofdinstrument zijn zeldzaam. Toch wil de Amerikaanse troubadour Andrew Bird, die een gedegen klassieke opleiding achter de rug heeft, zich absoluut niet als violist profileren. Hij heeft het liefst dat de mensen maar zo snel mogelijk vergeten dat hij een vaardig violist is die net zo goed in een symfonie-orkest had kunnen spelen. In interviews zegt hij altijd dat de viool bij toeval het instrument is dat hij voorhanden heeft om de klanken te maken die hij in zijn hoofd hoort. Hij voegt er dan altijd aan toe dat hij er genoegen in schept om het instrument zoveel mogelijk te misbruiken en dat hij er zoveel mogelijk verschillende klanken aan probeert te ontlokken. Andrew Bird zingt, speelt en sampelt zichzelf live, zodat hij zelfs tijdens zijn soloconcerten de indruk weet te wekken dat hij een orkest bij zich heeft. Met cd’s als Weather Systems en, recent, The Mysterious Productions of Eggs vestigde dit buitenbeentje definitief zijn naam. Voor die laatste twee albums zonderde hij zich af in een tot opnamestudio omgebouwde schuur die in een dorp in de buurt van Chicago staat. Naast viool speelt hij nog een heel arsenaal aan andere instrumenten en verder is hij ook nog een begenadigd kunstfluiter … Bands en artiesten als My Morning Jacket, Lambchop, Magnetic Fields en Ani DiFranco zijn grote fans van Andrew Bird. En langzaam maar zeker volgt de rest van de wereld.