De roman Zilah is het zoveelste speelse gedachte-experiment van K. Schippers. Door de bezitter te worden van de taal schendt Zilah de tussenruimte waar de auteur het liefst vertoeft. Bij K. Schippers kunnen woorden van alles en niets betekenen, en krijgen ze pas samenhang door toevallige afspraken. De romans van K. Schippers
zijn altijd gebaseerd op een idee. Eerst is er het idee, en vervolgens komt er een verhaal bij dat het mogelijk maakt om dat idee tot in het absurde uit te werken.
Zijn personages zijn voortdurend op zoek, niet naar zoiets triviaals als 'de eigen
identiteit' maar naar zaken en dingen waar niemand aan denkt en die men maar al te gemakkelijk over het hoofd ziet. In Zilah, de nieuwe roman van Schippers, vindt een klopjacht plaats op de Nederlandse taal. Hoe ongelooflijk het ook klinkt, de titel De Nederlandse taal is het bezit geworden van één iemand, die deze drie woorden heeft vastgelegd bij het merkenbureau, zoals ABNAmro de gewone woorden De Bank, en KPN de
gewone woorden Het Net heeft gedeponeerd. Dat idee is het uitgangspunt van het boek, en van daaruit heeft de schrijve zijn absurditeiten als vanzelfsprekend-
heden afgeleid.
De hoofdpersoon in Zilah is Zilah, een knappe jonge vrouw die haar moeder helpt in de bakkerij, maar die op de een of andere manier is aangeraakt door a touch of genius. De Schippers-kenners weten dan al dat Zilah een van die fantasiewoorden is uit Bentley's Complete Phrase Code, een boek uit het begin van de vorige eeuw dat grotendeels bestaat uit onafzienbare reeksen telegramcodes.
Hoe naïef Zilah ook lijkt - bij Schippers
immer een eigenschap van de hoofdper-
sonen - toch verandert alles wat zij aan-
raakt in goud. Het transportbedrijf Koers,
dat gestrande auto's moet terugbrengen,
wordt onmiddellijk een succes. En als zij
voor het reclamebureau dat zij mede heeft
opgericht een naam voor een nieuw bier
moet bedenken, is het meteen raak, met
Dom Blondje - door de Fransen uitgespro-
ken als domblondche. De naam van dit bier
voor vrouwen en mannen sluit naadloos
aan op de ironie van de tijdgeest.