|
Job Koelewijn
kunstenaar
Kunstenaar Job Koelewijn ontving op 2 oktober 2002 de eerste tweejaarlijkse Nebest Kunstprijs. De prijs, 25.000 euro, is ingesteld voor kunstenaars die op een opvallende manier het thema bouw of constructie in hun kunst verwerken.
In R.A.M een portret van Koelewijn. Job Koelewijn (Spakenburg, 1962) is een beeldend kunstenaar, die vooral conceptuele kunst maakt. Hij werkte lange tijd in New York. Zijn werk: ” Time Machine” is een van de laatste aankopen van Rudi Fuchs. Deze installatie is tot 31 januari 2003 te zien in het Stedelijk Museum te Amsterdam. De film over Koelewijn begint met het fotograferen van een maquette van een werk, dat de “ Shrinking Piece” heet. Koelewijn heeft het aantal inwoners van aarde gedeeld door het aantal vierkante kilometers, dat op de aarde beschikbaar is voor bewoning. Het aantal vierkante meters, dat dan over blijft (ongeveer twee voetbalvelden per persoon groot), wil hij laten uitvoeren op het nieuw veroverde land, de N.O. of Flevopolder. Het is dan de bedoeling dat, wanneer het bevolkingsaantal stijgt, de twee voetbalvelden als een soort taart aangesneden worden en kleiner worden. Reeds uitgevoerd werk van Koelewijn is in Rotterdam te vinden. Daar ligt in het water van de Westersingel een van zijn uitgevoerde projecten: “Formule B”. Door middel van lucht, dat onder water door buizen geblazen wordt, verschijnt de tekst van een dichtregel van Samuel Becket gevormd door de opborrelende belletjes. In de Fons Welters galerie in Amsterdam heeft Job Koelewijn in 1996 de expositie “Twee Openingen” gehouden. Door in de achtermuur van de galerie een gat te hakken ter grootte van een voetbaldoel kreeg men een kijkje op de tuin van de achterburen. Voortwerkend op dit idee ontstond “Cinema on Wheels”. Een reizende bioscoop waar het projectiedoek vervangen is door een opening in de wand. Het Stedelijk Museum in Amsterdam kocht recentelijk zijn “Time Machine” aan. Twee modellen (Adam en Eva) draaien door een museumzaal, waar één wand voorzien is van een bosachterdoek. Het middenstuk bestaat uit een los gemaakt en uitgeknipt projectiedoek. In R.A.M een portret van Koelewijn waarin onder andere te zien is hoe Koelewijn te werk gaat.
|