zondag
12
december
2004
10:57
Ned 3
|
De luit verstofte na de Barok maar is op de weg terug. Twintig jaar geleden werd de Nederlandse Luitvereniging opgericht. Omdat te vieren kwam er een festival.
U hoort en ziet de muziek van: Min Xiao Fen Haar vader is Pipa-meester en leerde haar het spel in China. Daarna trok zij de wereld in en ontmoette in New York John Zorn die haar opnam in zijn kring van improviserende muzikanten. Miss Min laat ons kennismaken met Thelonious Monk op Blue Pipa. Luthomania Belgisch multi-culti trio: Xia Hua op Chinese Pipa, Abid El Bahri op Arabische Ud en Philippe Malfeyt op Europese Theorbe. Deze drie vertellen hoe ze elkaar hebben gevonden en laten horen hoe ze elkaar bijhouden. Kenneth Zuckerman en Swapan Chaudhuri Een nieuwsgierige Amerikaanse vreemdeling ontwikkelde zich in 30 jaar bij Ustad Ali Akbar Khan tot Sarod speler. En draait nu mee als volwaardig lid van de Indiase muziekwereld. De luit stamt oorspronkelijk uit Sumerië; uit het gebied dat wij tegenwoordig als Irak kennen en niet voor niets de bakermat van onze beschaving noemen. Er waren luiten met lange halzen en er waren er met korte. Beide soorten luit werden in de hele wereld nagebouwd. In elke windstreek evolueerden ze tot nieuwe muziekfamilies. De Balalaika, de Bouzouki en de Saz blijken neven van elkaar uit de tak die via Turkije en Griekenland tot in Rusland reikt. In China vinden we de Pipa die samen met Japanse luitachtigen de oostelijke route zijn gevolgd. En in onze contreien werd tot het eind van de Barok op de Luit getokkeld. De Luit was een Korthals-afstammeling die als Al Ud op de Arabische golf door de Middellandse Zee het Europese muziekleven kwam verrijken. Het festival werd van 19 tot en met 21 november gehouden in RASA, Utrecht, daar werd de wereldwijde Familie Luit gepresenteerd. Wij waren er op Zondag.
|
De kunst van het Luitbouwen
Min Wu Xu
|