‘Een paar weken terug won ik met mijn jongste cd Beet van liefde de Edison in de categorie kleinkunst. Maar een typische kleinkunstenaar ben ik niet. Ik maak theaterliedjes, waarbij het woord voorop staat. Met poëtische, autobiografische teksten wil ik een tegenwicht bieden aan het cabareteske, anekdotische in de kleinkunst.’

Alex Roeka (1955) werd geboren in Ravenstein, Noord Brabant.
Tussen zijn negende en zijn achttiende verbleef hij op verschillende kostscholen, waar zijn liefde voor muziek en poëzie werd gewekt.
Na de middelbare school ging hij psychologie studeren in Nijmegen. Hij onderbrak zijn studie om op een zeesleper te gaan varen. Een jaar later hervatte hij zijn studie in Amsterdam. Daar studeerde hij af en werkte vervolgens enige tijd als psycholoog.
Maar de zee trok opnieuw en hij maakte vanuit Singapore enkele reizen op Zuid Oost Azië.

Terug in Amsterdam raakte hij in de muziek verzeild en begon Nederlandstalige songs te schrijven en ermee op te treden.
In 1996 verscheen zijn eerste cd Zee Van Onrust. Tegelijkertijd ontdekte hij het theater en kreeg, gebaseerd op de cd, een theaterprogramma gestalte.
In 2000 ontving hij voor zijn lied Noem ’T Geen Liefde de Annie M.G. Schmidtprijs voor het beste theaterlied van 1999. Vanaf dat moment bleven de cd’s en theaterprogramma’s elkaar met regelmaat opvolgen.
In 2007 werden zijn verzamelde liedteksten in boekvorm uitgegeven door Nijgh & van Ditmar.
In 2008 verhuisde hij naar Antwerpen, waar hij gestaag doorwerkt aan wat inmiddels zijn Muziektheater Van De Autobiografische Stroom is gaan heten.