Desmond Mpilo Tutu (1931) is de eerste zwarte Anglicaanse Aartsbisschop van Kaapstad (Zuid-Afrika) die in de jaren tachtig wereldberoemd werd vanwege zijn strijd tegen apartheid. In 1984 ontving hij de Nobelprijs voor de Vrede.
 
Aanvankelijk wilde Tutu arts worden, maar zijn ouders konden die studie niet betalen. Hij ging naar Pretoria Bantu Normal College, een pedagogische academie, en werd leraar. In 1962 vertrok hij naar Londen voor zijn bachelor en Master of Divinity aan King’s College. In Engeland werd Tutu voor het eerst serieus geconfronteerd met politieke kwesties, en ervoer hij hoe hij als zwarte man als gelijkwaardig werd behandeld.
 
In 1986, werd Tutu benoemd tot Aartsbisschop van Kaapstad. In de periode tussen de vrijlating van Nelson Mandela in 1990 en de eerste democratische verkiezingen in 1994, speelde Tutu een prominente rol in de strijd tegen apartheid. Hij riep op tot economische sancties en liep vooraan in protestmarsen tegen het apartheidsregime.
 
In 1995 werd de Waarheidscommissie aangesteld met Desmond Tutu als voorzitter. De commissie presenteerde in oktober 1998 haar rapport. Na zijn pensioen in 1996 en het voltooien van het rapport was Tutu 2 jaar gastdocent in de Verenigde Staten. In 2000 keerde hij terug naar Zuid-Afrika en sindsdien is hij op allerlei gebieden actief. Vorig jaar ontving hij de Light of Truth Award van de Dalai Lama voor zijn inzet voor Tibet; een prijs die hij moest delen met Hergé, maker de Belgische strip Kuifje in Tibet.
 
Samen met onder anderen Nelson Mandela en Jimmy Carter vormt Tutu “The Elders”; een groep prominenten die bemiddelt in conflicten en oplossingen aandraagt.
 
Tutu laat onder meer fragmenten zien uit de musical Stormy Weather, een van de eerste speelfilms die hij tijdens zijn middelbare schooltijd zag, waarin zwarten een hoofdrol spelen. Daarnaast komt zijn favoriete sport rugby aan bod.