Tanja Nijmeijer over vrede in Colombia

VPRO Bureau Buitenland ,

In Bureau Buitenland een exclusief interview met Tanja Nijmeijer, sinds 2003 lid van de Colombiaanse guerrillabeweging Farc.

In de zuidelijke provincie Caquetá, waar zij als strijder jarenlang verbleef, zoekt VPRO-journalist Edwin Koopman haar op en spreekt haar over de ontwapening en de overgang van gewapende rebellenbeweging naar politieke partij.

“Het is heel fijn om hier weer terug te zijn,” vertelt Nijmeijer. “Om alle mensen te zien, de guerrilleros. Heel veel bekenden waar ik moeilijke periodes mee heb doorgemaakt.”

Nijmeijer was lange tijd weg uit Colombia. Zij maakte deel uit van de onderhandelingsdelegatie in de Cubaanse hoofdstad Havana vredesbesprekingen voerde met de Colombiaanse regering. Op 24 augustus sloten zij een historisch vredesakkoord, wat aanstaande maandag wordt ondertekend in de Colombiaanse stad Cartagena. Hiermee moet een einde komen aan het vijftig jaar durende conflict in Colombia, dat meer dan 220 duizend levens heeft gekost.

Onderdeel van het akkoord is een amnestieregeling voor Farc-leden die geen misdaden tegen de menselijkheid hebben gepleegd. Nijmeijer ziet dat met vertrouwen tegemoet: “Mensen kunnen zeggen wat ze willen, maar je weet zelf wat voor rol je hebt gespeeld. Mijn geweten is echt schoon.”

Ook zal de Farc de wapens moeten neerleggen. “Als bewezen is dat politieke deelname mogelijk is en dat er geen bedreigingen meer zijn van buitenaf hebben we die wapens niet meer nodig,” zegt Nijmeijer over de aanstaande demobilisatie. “Voor ons was het een middel in een bepaalde periode om onze levens te redden, om onszelf te verdedigen. Ze zijn niet meer dan een hoopje ijzer.”

Wat het vredesakkoord voor haar als niet-Colombiaanse juridisch inhoudt is nog onzeker. “Op dit moment zijn we bezig met de discussies,” zegt Nijmeijer daarover. “Onze advocaat adviseert daar niet over te spreken.”

Voorlopig blijft Nijmeijer in Colombia, waar zij wil meewerken aan “het opbouwen van een betere maatschappij.” Een politieke carrière is niet haar wens, maar: “als dat moet, dan moet het.”

Een terugkeer naar Nederland is niet uitgesloten: “Ik zou het fijn vinden naar Nederland te kunnen, weer Nederlanders om me heen te horen, maar vooral om mijn familie te zien.”

Maar een reis naar Nederland zit er voorlopig niet in. Op verzoek van de Verenigde Staten staat Nijmeijer op de opsporingslijst van Interpol. Wanneer Nijmeijer voet aan Nederlandse grond zet riskeert zij uitlevering.