axels psychologierubriek

Boordpsycholoog Axel wrikt met zijn uitzonderlijke communicatievaardigheden bij de starste persoon de diepste emoties los. Lees hieronder zijn adviezen. Zelf een probleem? Mail het naar missieaarde@vpro.nl en wie weet helpt Axel je verder!

elke week lost axel een persoonlijk probleem op. deze week: Tess is te goed voor deze wereld.

Lieve Axel,

Ik heb een probleem op mijn werk en ik hoop dat je me hiermee kunt helpen! Ik ben erg gedreven en daarom wil ik graag dat mijn expertise benut wordt. De afgelopen tijd gebeurt het steeds vaker dat ik rapporten wil schrijven en dat mijn leidinggevende zegt dat het niet nodig is. Wanneer ik dan zeg dat ik het voor de zekerheid toch maar even doe - want je weet maar nooit - dan zegt 'ie: "Echt niet doen hoor!"

Heb je tips voor me? Of misschien een bemoedigende still met quote uit een aflevering? Het zou me enorm helpen!

Groetjes, 

Tess

Lieve Tess,

Arme, arme, meid. Ik zie dit meteen: jij hebt hechtingsproblemen opgedaan in je jongste jaren. Je moeder heeft je nóóit verteld dat je een bijzonder, intelligent en knap mens bent. Het is niet ondenkbaar dat je nu je heil zoekt bij je huisdieren, twee schattige hondjes, de enige die je uitmuntende expertise daadwerkelijk kunnen waarderen. De wereld is niet klaar voor visonairen, zelfs in 2064 niet. Tragisch, maar waar. Ik vrees dat het wachten wordt voor mensen als ik. En jij, natuurlijk.

Om in mijn eigen woorden te spreken: “hoop sterft als laatste.” Inspirerend, niet?

Liefs,

Axel 

Boordpsycholoog van de Tasman, 2064

elke week lost axel een persoonlijk probleem op. deze week: dex is onzeker over zijn identiteit - axel geeft hem eindelijk respijt

Hoi Axel,

Ik ben opééns enorm onzeker over mijn identiteit enzo. Mijn vrienden zeggen altijd dat ik een 'elitair nufje' ben. Denk jij dat ze dat als een compliment bedoelen, of juist niet? Ik verdenk ze er namelijk van dat te zeggen omdat zij nogal 'dertien-in-een-dozijn' zijn.

Wordt het tijd voor nieuwe vrienden?

Ik lees graag je reactie.

Mvg,

Dex (ja, dat rijmt inderdaad op sex)

 

Lieve Dexy,

Dat klinkt inderdaad niet echt sexy
Ik concludeer: je hebt pertinent ongeschikte vrienden
Als zij jouw elitair intellect als ondergeschikt zijnde ziende
Mijn advies: blijf altijd dicht bij je eigen wondere geest 
Luister naar de poëtische ingevingen die jij jezelf voorleest
Wie kijkt naar een dozijn, zal Dex twaalf keer zien
Dat lijkt me veel beter dan dat het gezever van talloze nummers dertien
Dus ik zeg: koop een goede spiegel, dat heb jij nodig
Die vrienden van jou zijn dan totaal overbodig

Heb jij ook een psychologisch, communicatief of poëtisch probleem? Laat het Axel weten via missieaarde@vpro.nl

elke week lost axel een persoonlijk probleem op. deze week: anoniempje wordt door niemand begrepen

Lieve Axel,

Ik heb het gevoel dat de mensen om me heen me niet begrijpen. Hoe veel ik ook praat: ze luisteren niet. Ik snap er niets van: ik sta altijd voor iedereen klaar én geef ze kosteloos onbetaalbaar advies. Waarom begrijpt niemand mijn raison d’être? En met wie kan ík praten? Ik geloof niet dat er iemand heldhaftig genoeg is om de diepe wateren van mijn oneindige ziel te trotseren - maar ik verdrink in eenzaamheid. Wat moet ik doen?

Liefs,

Anoniempje (lijkt 22)

Lief anoniempje,

Wat enorm verschrikkelijk! Jij bent typisch als iemand die anderen altijd eerst zal plaatsen en nóóit gewaardeerd zal worden voor wie hij werkelijk is. Dat lees ik meteen, met mijn jaren ervaring. En om heel eerlijk te zijn: je verhaal is herkenbaar. Ook ík word door niemand gehoord. Werkelijk, door niemand. Ik snap het ook wel, wie is er heldhaftig genoeg om de diepe wateren die mijn oneindige ziel bevloeden te trotseren? Wie begrijpt de eenzaamheid waarin ik elke dag vertoef? En kan ook nog eens zo goed luisteren, als ik kan? Uiteindelijk zijn we allemaal op onszelf aangewezen, vrees ik. C’est terrible.

Liefs,

Axel

Heb jij ook een psychologisch of communicatief probleem? Laat het Axel weten via missieaarde@vpro.nl

elke week lost axel een persoonlijk probleem op. deze week: joas wil graag ouder lijken

Beste Axel,

Veel mensen denken dat ik nog maar 10 ben, maar ik ben al 12. Dat is heel irritant. Hoe moet ik mij er ouder uit laten zien?


Groetjes Joas (10)

Lieve Joas,

Irritant, inderdaad! Ik ken het wel, wié ik ook ontmoet, ik word steevast 22 geschat. Verschrikkelijk toch? Dat krijg je ervan als je goed voor jezelf zorgt en wél een spiegel meeneemt de ruimte in… Ty-pisch. Ik zeg ze altijd maar: don’t hate me, because you ain’t me, haha. Daarnaast heb ik er langzaam maar zeker vrede mee leren sluiten. Je moet maar zo denken: op je vierenvijftigste word jij mooi 52 geschat. Scheelt je toch twee jaar voor je die onvermijdelijke midlifecrisis in dondert. Succes!

Heb jij ook een psychologisch of communicatief probleem? Laat het Axel weten via missieaarde@vpro.nl

elke week lost axel een persoonlijk probleem op. deze week: Nina heeft gespijbeld.

Hoi Axel,

Help! Dilemma! Ik heb een aantal absenties open staan op school. Ik kan twee dingen doen: óf erheen gaan en voorkomen en nakomen, óf heel rebels niet gaan en hopen dat ze het vergeten... Wat zou jij doen? Goed of kwaad? Rebels of braaf? I need your help, genius. 

Groetjes,

Nina (18)

Lieve Nina,

Gutteguttegut, wat heb jij je op de hals gehaald? Al die vragen… Typisch gevalletje multiple persoonlijkheidsstoornis, met trekken van schizofrenie en een snufje misofonie. Niks mis mee natuurlijk, ieder zo z’n ding. En stemmen in je hoofd zijn natuurlijk ook alleen maar gezellig; ik zou willen dat ik mezelf wat vaker kon horen, haha. Ik denk dat jij er echt enorm goed aan zou doen om lekker naar jezelf te luisteren. Wat. Wil. Nina. ?. Dat zijn dingen die je jezelf moet vragen. Antwoorden volgen vanzelf. En vergeet de volgende keer vooral niet advies te vragen aan die andere stem in je hoofd.

Heb jij ook een psychologisch of communicatief probleem? Laat het Axel weten via missieaarde@vpro.nl

Elke week lost Axel een persoonlijk probleem op. Deze week: Sophia weet niet hoe ze haar moeder moet vertellen dat ze meer ruimte wil.

Lieve Axel,

Ik ben nu zesentwintig en mijn moeder wil maar niet accepteren dat ik een volwassene ben. Ze bemoeit zich met de kleinste dingetjes. Als ik even boodschappen wil doen, staat zij klaar met een rooie pen om dingen die zij ongezond vindt van mijn lijst te strepen. Ik eet nu al zes weken quinoasalade met bietjes, omdat ze ergens heeft gelezen dat dit goed is voor een gezonde stoelgang! Het ergste is dat ze mijn vriend niet kan luchten of zien. Hij durft niet meer op bezoek te komen, omdat mijn moeder telkens de deur van mijn zolderkamer open zet. Ze wil gewoon controleren of we niet te dicht op elkaar zitten. Belachelijk! Ik word gek, wat moet ik doen?

Sophia (26), Amsterdam.

Lieve Sophia,

Och, je weet wat Freud heeft gezegd: moedersliefde is als een de navelstreng tussen het kind en het niets. Of was ik dit zelf? Nou ja, dat zegt in ieder geval wat mij betreft ook alles over deze situatie. Je vraagt om ruimte, maar wil je niet liever nader tot elkaar komen? De sleutel tot begrip ligt natuurlijk in de manier waarop jullie elkaar vinden. Ik herken het goed, mijn Dippie en Doepie hebben een heftige periode achter de rug, waar ze constant keften en geen goed blafje voor elkaar over hadden. Terwijl ze eigenlijk júist genegenheid zochten. Vraag jezelf af wie je nu echt helpt met deze houding. Wil jij niet gewoon even fijn door mama geknuffeld worden? En bovendien: de laatste keer dat een quinoabietensalade iemand kwaad heeft gedaan, moet ik nog meemaken, haha!


Heb jij ook een psychologisch of communicatief probleem? Laat het Axel weten via missieaarde@vpro.nl