Illegale Kinderen op zoek naar geluk in Europa

Stichting Zwerfkinderen helpt de illegale kinderen uit “Casa Marseille”. In eerste instantie probeert de stichting deze kinderen terug te brengen bij hun familie. Veel kinderen zijn echter wees. In die gevallen proberen de opvoeders ze te helpen bij hun integratie in de Franse maatschappij door het aanbieden van onderwijs, kansen op werk en eventueel een voorlopige verblijfsvergunning. Uit respect voor de conventie van de internationale rechten van het kind, worden minderjarige kinderen niet uitgezet. Tegenlicht sprak met de directrice van de stichting Zwerfkinderen (Association Jeunes Errants), Dominique Lodwick.

Interview met directrice van de Stichting Zwerfkinderen

Wat is de invloed van de documentaire “Casa Marseille” geweest op de problematiek van de illegale kinderen?

Dominique Lodwick: “Dankzij de uitzending van ‘Casa Marseille’ op Arte is men in heel het land bewuster geworden van het probleem van deze minderjarige kinderen uit Marokko en de complexiteit van hun achtergronden en motivaties. Toch is dit fenomeen niet alleen iets waar Marseille mee te kampen heeft maar een toenemende Europese problematiek. Niet alleen in de Franse havens en steden stranden kinderen uit verre streken. Ook in andere Europese grootsteden groeit hun aantal.”

Wat was de kracht van de documentaire?

Dominique Lodwick: “De film laat duidelijk zien wat wij voor deze kinderen kunnen doen.
De autoriteiten geloofden niet in het plan van tehuizen omdat men dacht dat deze kinderen zich nooit zouden kunnen aanpassen aan het leven in die tehuizen terwijl deze kinderen hier juist behoefte aan hebben.”

Hoe verloopt de harmonisatie binnen de Europese Unie wat betreft de wetgeving rond migratie?

Dominique Lodwick: “Welke harmonisatie? De wetgeving en het beleid binnen de EU is nog ver weg van een harmonisatie rond migratiebeleid. In theorie zijn de Europese wetten prachtig, de aanbevelingen perfect en heeft men de bescherming van het kind hoog in het vaandel staan. In de praktijk onderhandelt elk land met het land van herkomst met het oog op snelle uitzetting van de lastposten. Het probleem met Europa is dat ze ook de nieuwe Europese lidstaten graag tot de Europese Unie laten toetreden maar al bij voorbaat melden dat de straatkinderen en andere de zwakkere groeperingen binnen de EU absoluut niet welkom zijn. Europa is er niet voor armen maar voor de machtige groepen. Tegenwoordig is er geen aandacht voor de zwakke bevolkingsgroepen binnen de Europese Unie en ook geen strategie om deze zwakkere groepen een betere sociale positie te bieden. In die zin vindt men dat kinderen niet in staat zijn zich te kunnen inburgeren of te integreren. Zo blijven duizenden en duizenden kinderen in grote moeilijkheden.”

Wat zijn de oplossingen voor dit probleem?

Dominique Lodwick: “ Dat weet ik niet. Op dit moment neemt men beslissingen die de problemen slechts vergroten en niet gebaseerd zijn op het zoeken naar een échte oplossing voor deze mensen. We evolueren naar een wereld met steeds meer migratie en mobiliteit. Het probleem staat in zijn kinderschoenen, we kunnen in de toekomst alleen maar meer kinderen verwachten die de tocht wagen op zoek naar een beter leven. We kunnen niet in de illusie blijven dat mensen in hongersnood en ellende zullen blijven waar ze zijn en de stap naar Europa niet gaan wagen. De verrechtsing binnen veel huidige Europese overheden brengt de slechtste oplossingen tot stand.”

Wat is er de afgelopen jaren in Marseille veranderd als het gaat om illegale kinderen?

Dominique Lodwick: “De toename van het probleem heeft men in Marseille de afgelopen jaren kunnen zien. Er zijn meer zwerfkinderen bijgekomen in Marseille. Vooral de diversiteit onder de kinderen is toegenomen: tegenwoordig zijn er niet alleen Marokkaanse jongens maar ook kinderen van andere nationaliteiten: Afrikaanse, Roemeense en zelfs Chinese kinderen.”