De politieke context van 'Advocaat van de Duivel' in het kort

Egypte is een duidelijk voorbeeld van hoe de invloed van de Verenigde Staten op een land in het Midden Oosten inwerkt. President Hosni Mubarak is een vriend van de Verenigde Staten en oppositiepartijen worden verboden of met geweld de kop ingedrukt. Van een democratie is geen sprake. Mubarak's voorgangers Sadat en Nasser waren al niet veel anders. Hierdoor zijn radicale groepen als Gama'a al-Islamiyya ontstaan.

Egypte wordt gezien als de bakermat is van het Islamisme. In 1928 werd het Moslim Broederschap opgericht als een reactie op het kolonialisme. De executie van de islamistische ideoloog Sayyid Qutb door Nasser in 1966 was een mijlpaal voor volgelingen van de beweging. Qutb wordt 'de vader van Al Qaeda' genoemd. In zijn in islamistische kringen veel gelezen boek 'Milestones' zet hij een ideologie neer die door al-Zawahiri is overgenomen. Niet alleen verzette Qutb zich tegen het marionettenregime van Nasser, maar ook direct tegen Amerika. Qutb was zeer gechoqueerd na een verblijf van enkele maanden in de Verenigde Staten waarin hij onder andere Las Vegas bezocht. Hij zag het land als een gedegenereerde, materialistische natie waarin normen en waarden ver te zoeken waren.

Toen het Moslim Broederschap in de jaren 1970 het geweld had afgezworen ontstonden Gama'a al-Islamiya en de Islamic Jihad van Zawahiri. Het doel van al deze bewegingen was steeds hetzelfde: het islamiseren van de staat door invoering van de sharia. Een islam onder een seculier bewind is volgens hen niet mogelijk.

Het Moslim Broederschap is als politieke partij in Egypte verboden, maar als het mee zou kunnen doen aan de verkiezingen zou het een flinke machtsfactor kunnen worden.
De VS steunen ironisch genoeg een regime dat de voor hen zo heilige democratie blokkeert. Tegelijkertijd zou een consequent doorgevoerde democratie in Egypte kunnen leiden tot een islamitische staat. En Egypte is niet het enige land waarbij dit zou kunnen gebeuren. In Somalië is het een continue dreiging en het is niet ondenkbaar dat Saoedi Arabië die kant op zou kunnen gaan.