Gordon Bell

Computerontwikkelaar en internetpionier die alle details van zijn leven vastlegt in data.

De 72-jarige Gordon Bell wordt ook wel beschouwd als de grondlegger van moderne computersystemen. Hij studeerde elektrotechniek aan M.I.T, en werkte in de jaren ’60 aan beroemde computerontwerpen bij de Digital Equipment Corporation. Hij was een van de eerste die computers samenbracht in een netwerk, en werkte mee aan het project van de National Science Foundation om het internet te creëren. Jaarlijks wordt bovendien de 'Gordon Bell'-prijs uitgereikt, voor buitengewone prestaties in high performance computing. In 1995 kwam hij bij Microsoft terecht, waar hij werkte aan Telepresence: het communiceren op afstand.

Livelogging

Bell is al vanaf 1998 bezig met een groot testproject: zijn hele leven vastleggen in een digitale database (ook wel lifelogging genoemd). Hij begon met het opslaan van al zijn telefoontjes en de sites die hij bezoekt, en houdt tegenwoordig zelf zijn biometrische gegevens bij. Eén van zijn hulpmiddelen is de Sensecam, een gadget die ontwikkeld is door Microsoft. Deze Sensecam maakt automatisch foto's. Bell draagt de Sensecam elke dag bij zich en schept daarmee een compleet visueel geheugen van zijn leven.

Indeed, we are headed toward a world where it will require a conscious decision not to record a certain kind of information in a certain time or place-the exact reverse of how things are now.

Gordon Bell

Bell heeft veel ideeën over hoe hij zijn informatie kan benutten. Sinds 1999 werkt hij samen met Jim Gemmell aan MyLifeBits, een grensverleggend onderzoek voor Microsoft. Het doel van het project is tweeledig. Ten eerste is het een experiment om zijn leven digitaal op te slaan en ten tweede wordt onderzocht welke software dit archief inzichtelijk kunnen maken. Met Jim Gemmell schreef hij hierover het boek Total Recall. In het boek leggen ze de voordelen uit van een electronisch geheugen en schetsen ze een toekomstvisie waarin we overal op ons lichaam gadgets hebben die alles vastleggen.

Techno-optimist

Bell is heel optimistisch over de mogelijkheden van technologie. Zo ziet hij voor zich dat huizen in de toekomst geen ramen meer hebben omdat alles door schermen is vervangen. Hij is lyrisch over de mogelijkheden van lifelogging: volgens hem zal het voor een betere gezondheid, geheugen en productiviteit zorgen.  Hij is zelfs van mening dat het project uiteindelijk kan leiden tot onsterfelijkheid.