Luis Martinez

Politicoloog

Martinez is politicoloog en specialist over de Maghreb en het Midden-Oosten.

Luis Martinez is hoofd van het onderzoeksbureau Centre for Studies in International Relations (CERI) van het Institut d’Etudes Politiques de Paris (Sciences-Po). Hij is ook hoofdonderzoeker aan het Ecole de Gouvernance et d'Économie in Rabat, waar hij leiding geeft aan het Centre de Recherche sur l'Afrique et la Méditerrannée (CERAM).

Martinez is politicoloog en specialist over de Maghreb en het Midden-Oosten. Hij heeft een Ph.D behaald in politicologie aan het Sciences-Po (in 1996). Hij was tevens gastdocent aan Columbia University, New York (in 2000-2001) en University of Montréal (in 2007-2008).

"Wat nu met Libië gebeurt bewijst dat Europa zijn waarden heeft verloren: dit toont de morele crisis van het Westen"

Aldus Luis Martinez in de Tegenlicht uitzending "Onze dierbare dictators"

Het boek "The Libyan Paradox" (2007) is zeer relevant om de huidige situatie te begrijpen. Martinez heeft voor dit boek twee decenia lang de landelijke politiek van Libië in de gaten gehouden, waardoor hij in staat is om een gedetailleerde analyse te geven van het land.

Martinez heeft meegemaakt hoe een halve eeuw van olie revenues, bijna vier decenia lang een permanente staat van revolutie, vijfentwintig jaar Amerikaanse vijandigheid en meer dan een decenium van internationale isolatie een gevaarlijke combinatie creeërde.

Hij beschrijft in het boek hoe de situatie veranderde na 11 september en de invasie van Bush in Irak in 2003. De leiding van Libië veranderde hierdoor hun confrontationele houding jegens Europa en de Verenigde Staten. De regime van Kadaffi zag af van de ontwikkeling in kernwapens en opende zijn economie naar het Westen. In dit controversiële boek suggereert Martinez dat de toekomst van Libië in een paradoxale combinatie ligt, namelijk een authoritarian liberal state.

Een andere belangrijke recente publicatie is:

- Violence de la rente pétrolière. Algérie - Irak - Libye, Paris, Les presses de SciencesPo, 2010