Andere tijden special: Tuan papa

Andere tijden special: Tuan papa

Documentaire over onze verzwegen koloniale geschiedenis, waarin verhalen van Nederlandse militairen en hun in 1950 achtergelaten kinderen in voormalig Nederlands-Indië zijn vastgelegd. In Tuan Papa, vrij vertaald 'mijnheer de vader', wordt een beeld geschetst van de Nederlandse militairen en de kinderen die zij verwekten bij Indonesische vrouwen tijdens de koloniale oorlog 1946-1949. Veteranen van boven de tachtig vertellen in alle openheid over hun oorlogsliefdes. De één beleefde twee genotvolle weken in ruil voor kleding en voedsel, een ander maakte na twee jaar romantiek zelfs al trouwplannen. Soms kwam de militair tientallen jaren later pas achter het bestaan van een kind, terwijl een ander het kind nog in de armen had gewiegd. Maar voor de meesten geldt: zij repatrieerden naar Nederland en lieten hun meisjes en kinderen achter. Terug in Nederland stichtten zij nieuwe gezinnen en hielden het geheim hun leven lang voor zich. De 'soldatenkinderen' en hun moeders vertellen op hun beurt de andere kant van het verhaal. Elly bleef tot haar achttiende uitsluitend binnen de veilige grenzen van het weeshuis. Haar moeder durfde haar niet op te zoeken uit angst dat bekend werd dat zij een blank kind had. Johnny vertelt dat zijn moeder zijn haren insmeerde met schoensmeer om hem donkerder te doen lijken, want blanke kinderen werden gezien als het kind van de vijand. De levensverhalen van de oorlogsliefdeskinderen zijn uiteenlopend, maar de gelijkenis is onmiskenbaar: de afwezigheid van de onbekende Nederlandse militaire vader heeft hun levens getekend.