The women

George Cukor 1939Warner Bros

The women

George Cukor 1939Warner Bros

Een bewerking (door Anita Loos) van het klassieke toneelstuk van Clare Boothe Luce over huwelijken, scheidingen, roddels, kattigheid en rivaliteit in een kring van high-society vriendinnen, die hun tijd vooral doorbrengen in sjieke warenhuizen en beautysalons in New York. Bijzonder: rolbezetting met alleen maar vrouwen. Met onder andere Joan Crawford als de krengerige Crystal Allen, Norma Shearer als Mrs. Stephen Haines (Mary) en Rosalind Russell als Mrs. Howard Fowler (Sylvia). De kostuums zijn van designer Gilbert Adrian (1903-1959), die de creaties van bekende modeontwerpers van die tijd imiteerde al naar gelang de karakters van de hoofdpersonen (Schiaparelli-achtig voor de roddeltante Sylvia bijvoorbeeld). Gilbert Adrian was studio-ontwerper (een belangrijke functie in die tijd) voor MGM in de jaren ‘30 en ‘40 en tekende voor meer dan 250 films, waaronder naast The Women ook The Wizard of Oz Vorig jaar verscheen een remake van de film door Diane English met onder andere Meg Ryan. Eerder was er al de musical remake, The Opposite Sex (1956), met June Allyson, Joan Collins en Ann Miller.
(George Cukor 1939 Warner Bros)

Dit fragment is onderdeel van

Viktor & Rolf

Viktor Horsting (Geldrop, 1969) en Rolf Snoeren (Dongen, 1969) ontmoetten elkaar op de kunstacademie in Arnhem, waar hun samenwerking begon. Na hun afstuderen in 1992 vertrokken ze samen naar Parijs, het epicentrum van de mode. Faam en naam kreeg het duo een jaar later, toen ze tijdens de Salon Européen des Jeunes Stylistes maar liefst drie eerste prijzen in de wacht sleepten. Inmiddels staan ze al jaren aan de top van de internationale modewereld. Viktor & Rolf ontwerpen zowel haute couture als prêt-à-porter kleding. Ze kleedden niet alleen prinsessen – de bruidsjurk van Mabel van Oranje was van hun hand - , maar ook minder gefortuneerde jonge vrouwen. Hun H&M collectie (2006) was wereldwijd binnen korte tijd uitverkocht. Hun spectaculaire shows zijn thematisch en vormen vaak een beeldend commentaar op de wereld van de mode en hun positie daarin. Zo kleedden de ontwerpers voor hun Russian Doll collectie (winter 1999-2000) persoonlijk on stage een model aan met tien opeenvolgende lagen kleding, als een babuschka in tegengestelde volgorde. Deze tegendraadsheid is kenmerkend voor hun werk; zoals het onheilspellende silhouet van een atoomwolk in de bolle kragen van de Atomic Bomb collectie (winter 1998-1999), of The Fashion Show (winter 2007-2008), waar ieder model haar eigen licht- en geluidsinstallatie meedroeg. Buiten de catwalks van de modewereld maakt het duo ook al geruime tijd furore in de kunstwereld. Zo was hun werk te zien in het Museum of Contemporary Art in Tokyo (1999), het Musée de la Mode et du Textile in Parijs (2003), The Museum of Contemporary Art (MOCA) in Los Angeles (2007) en in 2008 in de Barbican Gallery in Londen en het Centraal Museum in Utrecht. Recent werden Viktor & Rolf uitgenodigd de kostuums te ontwerpen voor Der Freischütz, een opera geregisseerd door de Amerikaanse theatermaker Robert Wilson. Hun Zomergastenavond zal onder andere gaan over hun jeugd, hun wens te excelleren, de vroegere en tegenwoordige modewereld en de wijze waarop de Nederlandse reclame volhardt homoseksuelen nog altijd in clichébeelden te laten zien. Met fragmenten uit o.a. Neues vom Kleidermarkt met de onvergetelijke presentatrice Antonia Hilke van de Duitse zender NDR; De vierde man (Paul Verhoeven, 1983); Romy Schneider in de speelfilm Ludwig (Luchino Visconti, 1972); Nicole Kidman en Julianne Moore in The Hours (Stephen Daldry, 2002); een jonge Yves Saint Laurent in de documentaire In and Out of Fashion van William Klein en een fragment uit MTV Made. De keuzefilm van Viktor & Rolf is Maurice (James Ivory, 1987) een kostuumdrama met een twist, naar het gelijknamige boek van E.M. Forster. Een nog zeer jonge Hugh Grant speelt in deze film zijn eerste hoofdrol. De film beschrijft de moeilijke liefde tussen twee jonge mannen in het Engeland van de vroege twintigste eeuw. Maurice ging in wereldpremière tijdens het Filmfestival van Venetië in 1987 en won meteen verschillende prijzen: Beste Acteur voor zowel James Wilby als Hugh Grant, de Zilveren Leeuw (beste regie) voor James Ivory en de Gouden Osella (beste muziek) voor Richard Robbins.