De Sound

de Avonden, 15 april 2010

De Sound

de Avonden, 15 april 2010

“Het roestige, knarsende geluid van vandaag”, het is een citaat uit een recensie over Tom Waits. Het geluid, de sound bepaalt de identiteit van een band of muzikant. Wat bedoelen ze daar toch mee? De sound. En hoe komen ze eraan? Wordt dat bepaald door de instrumenten, door de instrumenttechniek of door de mixing?

Tom Van Gijsegem is een muziekliefhebber, maar een complete leek. Hij vraagt zich al lang af hoe sommige muzikanten aan hun zeer herkenbare sound komen. U2 bijvoorbeeld. Je mag een nummer van hen nog nooit gehoord hebben, je herkent het meestal onmiddellijk. Terwijl ze volgens Bono bij elke plaat heel hard niet als U2 proberen te klinken.

Als muzikale leek laat Tom van Gyseghem zich bijscholen door het kruim van de Belgische en Nederlandse muziekwereld. Benjamin Herman zag hij tijdens de soundcheck van een concert, hij kroop in de kelder van Spinvis in Nieuwegein, bezocht het atelier van Jef Neve in Brussel en keek zich de ogen uit in de heel erg fraaie repetitieruimte van Zita Swoon.