Nooit Meer Slapen

met o.a. Abdelkader Benali, Ellen ten Damme en De vrek

Nooit Meer Slapen

met o.a. Abdelkader Benali, Ellen ten Damme en De vrek

In zijn nieuwe roman 'Montaigne, een indiaan en de neus van Max Kader' toont Abdelkader Benali zijn bewondering voor de humanist Michel de Montaigne en het absurdisme van de Japanse schrijver Haruki Murakami. Pieter van der Wielen spreekt met de Marokkaans-Nederlandse schrijver. Verder spreken we met o.a. Ellen ten Damme over haar nieuwe theatervoorstelling 'Thuis bij Ellen' en besteden we aandacht aan de eigentijdse versie van 'De vrek' van Molière, met een volledig Surinaams-Antilliaanse cast.

Fragmenten

Klik hier voor alle fragmenten van deze uitzending

Abdelkader Benali: Montaigne en absurdisme

vanaf 00:02:29

De Marokkaans-Nederlandse schrijver Abdelkader Benali debuteerde in 1997 met 'De bruiloft aan zee'. In zijn werk staat de zoektocht naar identiteit en het omgaan met multiculturaliteit centraal. Dit blijkt ook uit het kookboek met recepten uit de Marokkaanse keuken dat hij samen met zijn vrouw maakte. In zijn nieuwste roman 'Montaigne, een indiaan en de neus van Max Kader' toont hij zijn bewondering voor de humanist Michel de Montaigne en het absurdisme van de Japanse schrijver Haruki Murakami. De roman wordt omschreven als 'een onnavolgbare paddotrip over de vragen des levens'. Pieter van der Wielen sprak romanschrijver, journalist en tv-presentator Abdelkader Benali.

Ellen ten Damme: thuis op het podium

vanaf 01:11:57

Ellen ten Damme is er maar druk mee: thuis zijn. In haar nieuwe theatervoorstelling 'Thuis bij Ellen' ontmoeten we de zangeres en actrice druk bezig met de voorbereidingen voor komend werk. De voorstelling bevat persoonlijke ontboezemingen en boude uitspraken. Maar is vooral om te lachen. Maarten Westerveen trok naar Meppel voor een gesprek met Ten Damme. (Foto: Danny Ellinger)

De Vrek van Molière in Surinaams-Antilliaans jasje

vanaf 01:41:30

Theater Van Engelenburg uit Amsterdam maakte een eigentijdse versie van 'De Vrek' van Molière, met een volledig Surinaams-Antilliaanse cast. Onder het motto: hebzucht kent geen kleur. Maar wat doet zo'n cast voor het theaterstuk? Jan Paul de Bondt was bij de laatste repetities.