Het Uur van de Wolf

Frits Weeda, fotograaf zonder camera

Het Uur van de Wolf

Frits Weeda, fotograaf zonder camera

Fotograaf Frits Weeda (1937) is nauwelijks bekend bij het grote publiek. Geheel ten onrechte: zijn werk is prachtig, toegankelijk én interessant, maar het is vooral ook anders dan dat van zijn tijdgenoten. Zelden is het gevoel van weemoed in de Nederlandse fotografie zo sterk tot uitdrukking gebracht als door Weeda in zijn documentatie van Amsterdam uit de jaren 1958 tot 1965. Juist door deze beperking in tijd en plaats is zijn oeuvre bijzonder. Waar de meeste Amsterdamse foto's uit begin jaren '60 optimisme en vooruitgang ademen, zoals bredere verkeerswegen en ruim opgezette nieuwbouwwijken, fotografeert Weeda de andere kant: afbraak, vervuiling, parkeerproblemen, sloop van oude stadswijken en de teloorgang van natuur en dorpjes aan de rand van de stad. Weeda laat het Amsterdam zien in de schaduw van de nieuwe welvaart. Ook met Frits Weeda zelf gaat het langzaam bergafwaarts. De donkere tonen van zijn foto’s zijn een afspiegeling van zijn gemoedstoestand, die hem uiteindelijk in een inrichting doen belanden. In 1965 is het ineens over met de fotografie. De documentaire poogt een antwoord te geven op de vraag waarom Frits Weeda, wiens levensverhaal zo dramatisch en kleurrijk is en zo met zijn foto’s verweven, stopte met fotograferen. Regie: Marc Schmidt Productie: Joop de Jong / Diafragma Films Deze documentaire is mede mogelijk gemaakt door een bijdrage van het Rotterdams Fonds voor de Film en audiovisuele media.