Metropolis

Blind zijn

Metropolis

Blind zijn

Aflevering: Blind zijn. Deze week tast Metropolis in het duister. We gaan mee in het wel en wee van de blinde wereldburger. In Nederland proberen we het onze blinde landgenoten op allerlei manieren zo makkelijk mogelijk te maken, met blindenpaden en tikkende stoplichten bijvoorbeeld. Maar jager Carey in het Noord-Amerikaanse stadje Fargo moet zijn eigen boontjes doppen. Hoewel hij geen hand voor ogen ziet, lukt het hem wel om loslopend wild in het vizier te krijgen en zo voor eten op tafel te zorgen. Met een beetje hulp van zijn collega-schutters levert Carey's jachttalent hem al jaren een volle vriezer met hertenvlees op. Dit naar grote tevredenheid van zijn vrouw, die maar wat trots is op haar kostwinnende blinde scherpschutter. De 10-jarige Abdul Shakur in Tanzania heeft het heel wat lastiger als blinde jongen. Vlak na zijn geboorte ontdekten zijn ouders de visuele handicap van hun zoon, waarop zijn vader het jonge gezin in de steek liet. Het krijgen van een blind kind wordt in Tanzania vaak nog als schande gezien. Gelukkig beginnen de voorzieningen voor blinde kinderen in Tanzania langzaam op gang te komen en krijgt Abdul nu les van een leraar-aan-huis. En hij blijkt een bijzonder slim mannetje te zijn. In Nederland bestaan er wel veel voorzieningen voor slechtzienden. De 61-jarige voetbalfan Swiep uit Zoetermeer is al dertig jaar blind en reeds zijn hele leven ADO-fan. Hij heeft het nieuwe stadion van zijn Haagse club nog nooit gezien, maar hij zit er wel tijdens alle wedstrijden langs de lijn. Want in Nederland zijn er drie voetbalclubs met een speciale blindentribune in hun stadion en ADO is er één van. Swiep zit op zijn exclusieve tribune lekker dichtbij het veld en er is zelfs een speciale verslaggever voor de blinde voetbalfans. En in Senegal vond onze correspondent Alhamdou een bijzonder getalenteerde blinde automonteur. Pape Seck heeft zijn ogen tijdens zijn werk helemaal niet nodig, want hij kan als een auto aan komt rijden al horen wat er mis mee is. Iedere maandag vertrekt hij van het platteland naar zijn werkplaats in de hoofdstad Dakar. "Ik ben zo dol op mijn baan, dat ik op vrijdag al uitkijk naar de volgende werkweek," aldus Pape terwijl hij op de tast aan een kapotte vrachtwagenmotor sleutelt.