word lid

Mijlpalen in de geschiedenis van het moderne China

De reis van presentator Ruben Terlou en regisseur Maaik Krijgsman langs de Yangtze rivier is een reis kris-kras door de tijd. De tijdlijn hieronder toont je de meest belangwekkende ontwikkelingen in chronologische volgorde. Vanaf het begin van de Eeuw van Vernedering (1839) tot aan de dag van vandaag.

DE EEUW VAN VERNEDERING (1839-1949)

De eeuw van de vernedering begint met de Eerste Opiumoorlog en eindigt in het jaar dat de Volksrepubliek China wordt opgericht. Vernederd voelen de Chinezen zich door de agressie van de buitenlanders die zich bemoeien met het beleid van China en steeds de overwinning behaalden. Eerst waren dat de Britten, later ook Fransen en Japanners.

In de eerste uitzending van Buitenhof van 2016 licht sinoloog en zakenman Henk Schulte Nordholt toe wat de eeuw van de vernedering heeft betekend  voor de Chinezen. Hij schrijft er ook over in zijn recent gepubliceerde boek China & De Barbaren (Querido, 2015).

EERSTE OPIUMOORLOG (1839-1842)

eerste opiumoorlog

Er zijn twee opium-oorlogen geweest, de eerste van 1839-1842 en de tweede van 1856-1860. Ze worden allebei gewonnen door de Britten. Door de export van opium naar China raken veel mensen verslaafd. In 1830 zijn dat ruim 12 miljoen Chinezen. Door deze opiumhandel raakt China in crisis. De keizer wil de opiumimport verbieden. Engeland (de voornaamste importeur van opium) is het daar niet mee eens en er breekt oorlog uit. Er worden twee verdragen afgesloten. Engeland eist onder meer Hongkong op, eist compensatie voor de vernietigde opium en vrije scheepvaart. Ook wordt opium gelegaliseerd.

TWEEDE OPIUMOORLOG (1856-1860)

In 1856 komt het voor een tweede maal tot een oorlog met Engeland omdat de Chinezen in de ogen van de Engelsen de afspraken van het vredesverdrag van de Eerste Opiumoorlog (het Verdrag van Nanking) niet nakomen.

In 1860 nemen Franse en Britse troepen wraak voor het vermoorden van een aantal Britse krijgsgevangenen tijdens de Tweede Opiumoorlog door het zomerpaleis van de keizer aan te vallen en onder meer beelden te ontvreemden. In 2009 komen enkele van deze beelden in het wereldnieuws. Ze zijn in het bezit van Yves Saint Laurent die ze laat veilen, voor 31,4 miljoen euro.

Naar aanleiding van dit nieuws in OVT een gesprek met Jan van Oudheusden, auteur van het boek ‘De geschiedenis van China in een notendop (2008, uitgeverij Bert Bakker) over de achtergronden van de opiumoorlogen.

EERSTE CHINEES-JAPANSE OORLOG (1894 - 1895)

Deze oorlog gaat onder meer om Korea. Korea is van oudsher een vazalstaat van China, maar komt steeds meer onder invloed van Japan te staan. Beide landen mengen zich in de binnenlandse aangelegenheden van Korea, waarna de oorlog uitbreekt. De strijd wordt gevoerd op land en op zee, waarbij de Chinese vloot wordt vernietigd. Japan is vele malen beter georganiseerd. Op 17 april 1895 moet China het hoofd buigen en wordt het vredesverdrag van Shimonoseki ondertekend. In dit verdrag wordt de onafhankelijkheid van Korea erkend en staat China Taiwan af aan Japan.

Ook betaalt China een grote geldsom en geeft het Japan handelsprivileges op Chinees grondgebied. Deze oorlog vormt ook de oorsprong voor het huidige dispuut rond bijvoorbeeld de Senkaku-eilanden, een eilandengroep nabij Taiwan.

Meer weten over verhoudingen China en Japan? Luister naar het item van OVT over dit dispuut: waar is het begin van de animositeit? Chinakenner Jan van der Putten vertelt.

BOKSEROPSTAND (1899-1901)

bokseropstand

De Chinese bevolking is de toenemende invloed van buitenlandse mogendheden zat en vindt de keizerin-moeder Ci Xi te lafhartig optreedt naar hen. Een aantal Chinezen sluit daarom een geheim genootschap, ook wel de vuisten ter gerechtigheid genoemd, en neemt het heft in eigen hand. Ze krijgen de populaire bijnaam De Boksers mee. Die bijnaam danken ze aan het feit dat ze vechten zonder wapens, maar met de vuisten (en messen). De Boksers belegeren de westerse ambassades in Peking en vermoorden duizenden christenen. Een verenigd leger van acht landen (Amerika, Japan en zes Europese landen) bevrijden de diplomaten. De Boksers worden zelf hard gestraft, sommigen worden onthoofd.

LAATSTE KEIZER treedt af (februari 1912)

Puyi, ‘The Last Emperor'

Na een aantal opstanden komt er onder leiding van Sun Yat-sen een einde aan het tweeduizend jaar durende keizerrijk China. Puyi, ‘The Last Emperor’, treedt af.

Op 10 oktober 1911 komt een groep Chinese officieren in opstand tegen het keizerlijke gezag. Na een korte burgeroorlog moet Pu Yi op 12 februari 1912 noodgedwongen afstand doen van zijn positie als keizer van China. Wel mag hij van de nieuwe regering zijn keizerlijke titels en een deel van de Verboden Stad behouden. Na de Japanse inval in 1931 wordt hij tijdelijk keizer van de Japanse marionettenstaat Manzuguo. Uiteindelijk keert hij in 1954 terug naar Peking, waar hij tuinman wordt in de botanische tuin van de stad. Pu Yi overlijdt 17 oktober 1967 aan de gevolgen van kanker.

In 1987 wordt er een film over hem gemaakt.

nederlander bij OPRICHTING COMMUNISTISCHE PARTIJ CHINA, 21 juli 1921

In Shanghai wordt door twaalf revolutionairen de communistische partij opgericht. Mao Zedong (toen 27 jaar oud) was een van hen.

 

Onder deze stichters bevinden zich Chen Duxiu, de eerste voorzitter van de partij, Li Da, Zhang Guotao, Mao Zedong, en de Nederlander Henk Sneevliet. Als afgevaardigde van de Comintern, de Communistische Internationale, is Sneevliet betrokken bij de oprichting van de CCP en helpt de partij zich te organiseren. In het historisch Museum in Shanghai staat nu een beeldengroep met de founding fathers van de Communistische Partij van China.

Wie was Henk Sneevliet, wat dreef hem, en hoe zou hij reizend door het huidige China naar de verwezenlijking van zijn ideaal hebben gekeken? Prachtige documentaire van René Seegers uit 2010. Duur: 1,5 uur.

 

HET BLOEDBAD VAN SHANGHAI (12 april, 1927)

chiang kai shek

In Shanghai komt het tot een treffen tussen de Kuomintang (de Chinese Nationalistische Partij) van Chiang Kai Shek en de communistische organisaties. Hierbij komen naar schatting vijf- tot achtduizend mensen om het leven. Deze gebeurtenis is het begin van de Chinese burgeroorlog, die meer dan 20 jaar zou duren.

CHIANG KAI SHEK – 1887-1975

Chiang maakt deel uit van een groep die zich tegen de keizer keert. In 1911 wordt hij lid van de Chinese Nationalistische Partij (Kuomintang), en veertien jaar later wordt hij uitgeroepen tot de leider van die partij. In de eerste helft van de 20e eeuw leidt Chiang meerdere campagnes tegen de communisten van Mao. Er volgt een burgeroorlog tussen de communisten en de nationalisten. Als de communisten in 1949 zegevieren en Mao de leiding neemt in Peking, vlucht Chiang naar Taiwan. Hij bleef daar tot aan zijn dood in 1975.

de lange mars (1934)

lange mars met mao

Nadat Mao’s opgerichte Communistische Sovjet in de provincie Jiangxi wordt omsingeld door de nationalisten van Chiang Kai Shek vlucht Mao samen met ongeveer honderdduizend communisten naar Yan’an, een stad waar Mao en zijn volgelingen veilig zijn. De ondergane ontberingen, de lengte van tienduizend kilometer en het aantal slachtoffers (slechts twintig duizend van de honderdduizend die van start gingen overleefden het) geven de Partij sindsdien een imago van onverzettelijkheid. Belangrijk mythisch onderdeel geworden in de geschiedschrijving van de partij.

TWEEDE CHINEES-JAPANSE OORLOG (1937-1945)

Ook wel de Oorlog van Verzet tegen Japan genoemd, geleid door Mao Zedong. Deze oorlog geeft Mao de legitimatie om vader des vaderlands te worden genoemd. Het is een bloedige oorlog, waarbij Japan belangrijke Chinese steden inneemt. Vooral de inname van Nanking, toen de hoofdstad, gaat met enorm veel geweld gepaard. Pas in 1945, nadat de atoombom Hiroshima heeft verwoest, trekt Japan zich terug.

Hiernaast oud China-correspondent Jan van der Putten over deze massamoord aangericht door het Japanse Keizerlijke Leger tijdens de Tweede Chinees-Japanse Oorlog.

nationalisme

In het huidige nationalistische klimaat gebruiken de leiders van China het bloedbad om het saamhorigheidsgevoel onder de Chinese bevolking te versterken. Dit doen ze door veel anti-Japanse films te maken en in Nanking is een gedenkmuseum opgericht. In september 2015 herdenkt China de overwinning op Japan met de grootste militaire parade ooit. De band tussen beide landen is nog steeds gevoelig.

oprichting volksrepubliek china ( 1 oktober 1949)

Hiermee komt een einde aan de jarenlange burgeroorlog tussen de nationalisten en communisten.

China trekt Tibet binnen (7 oktober 1950)

Op 7 oktober 1950 trekt het Chinese leger Tibet binnen. Het Chinese leger verslaat met gemak het Tibetaanse en met de ondertekening van het 17 puntenakkoord op 23 mei 1951 is de inlijving een feit. Tibet valt voortaan onder de Volksrepubliek China. Terwijl China spreekt van een 'vreedzame bevrijding', vallen aan Tibetaanse zijde in de eerste jaren na de invasie meer dan een miljoen doden door de gedwongen collectivisering van de landbouw.

 

dag van tibetaanse opstand (10 oktober 1959)

Halverwege de jaren vijftig breken massaal opstanden uit onder de Tibetanen. Dit verzet culmineert in het oproer van Lhasa, op 10 maart 1959. Dertigduizend Tibetanen vormen een menselijk schild rond het paleis van de dalai lama, waarna het Chinese leger het vuur opent. Volgens bronnen van de Amerikaanse Inlichtingendienst CIA vallen er zelfs vijfentachtig duizend doden.

De nog jonge dalai lama - hij was pas 23 jaar oud- en zijn gevolg maken gebruik van alle commotie en besluiten te vluchten naar buurland India.

De opstand van 10 maart wordt nog steeds elk jaar  door veel Tibetaanse onafhankelijkheidsgroepen herdacht als de Dag van de Tibetaanse Opstand.

 

de grote sprong voorwaarts (1958)

mao zedong

In mei 1958 lanceerde Mao de Grote Sprong Voorwaarts. Het was zijn bedoeling om China in een hoog tempo een economische supermacht te maken. De snelle industrialisatie van het land zou betaald worden met de export van landbouwproducten.

Daarvoor was het noodzakelijk om de landbouwproductie enorm op te voeren. In hoog tempo werden er door ongeveer 100 miljoen boeren grote irrigatiestelsels (dammen, reservoirs en kanalen) gebouwd.

Daarnaast riep Mao op tot het bestrijden van de ‘Vier Pesten’: mussen, vliegen, muskieten en ratten. De bevolking werd bijvoorbeeld gemobiliseerd om zoveel mogelijk mussen te elimineren, omdat deze vogels graankorrels aten.

Het uitroeien van mussen bleek geen handige maatregel, aangezien ze ook landbouwplagen (insecten) voorkwamen. Nadat Mao daarvan ook overtuigd was, werd een topgeheim verzoek aan de sovjetambassade in Peking gestuurd om tweehonderdduizend mussen aan China te leveren.

In de propaganda was er sprake van zeer succesvolle ‘Spoetnikvelden’ (genoemd naar de Russische satelliet), die enorme opbrengsten zouden opleveren.

In werkelijkheid vielen de oogsten tegen. Desondanks exporteerde China een enorme hoeveelheid landbouwproducten. Het gevolg was dat er een jaar na de lancering van de Grote Sprong Voorwaarts een grote hongersnood in China was.

Een ander mislukt onderdeel van de Grote Sprong Voorwaarts was het opvoeren van de staalproductie. Om zijn ambitieuze doelstellingen te halen riep hij de bevolking op ‘hoogovens in de achtertuin’ te bouwen.

Ze moesten het metaal in hun bezit opofferen: keukengerei, gereedschap en deurkrukken. ‘Een houweel inleveren is een imperialist uitroeien, en een spijker verstoppen is een contrarevolutionair verstoppen’ was een leus uit die tijd.

Om de ‘hoogovens in de achtertuin’ op gang te houden moest bovendien overal brandstof vandaan gehaald worden. Daarvoor werden huizen afgebroken en gebieden ontbost.

Mao wist door deze extreme maatregelen de geplande staalproductie te halen. Alleen was maar veertig procent van dit staal goed. De ‘hoogovens in de achtertuin’ hadden voornamelijk waardeloos tot zeer matig staal opgeleverd. Ze werden korte tijd later opgeheven.

Begin jaren zestig kwam er een einde aan de Grote Sprong Voorwaarts. Tientallen miljoenen mensen waren omgekomen. Het ambitieuze programma had veel schade aangericht en was een rampzalige mislukking geworden.

culturele revolutie (1966)

Nadat de Sovjet-Unie in de jaren vijftig had afgedaan als communistische heilstaat, ging de belangstelling van fellow travellers in de jaren zestig en zeventig meer en meer uit naar China, waar onder leiding van Mao de Culturele Revolutie werd doorgevoerd. Onder begeleiding werden Nederlanders als Anja Meulenbelt en Wertheim door "het paradijs op aarde" geleid. Ook G.B.J. Hiltermann was enthousiast over het experiment. Annelies van der Goot spreekt met historicus Aart Aarsbergen over "fellow travellers", die zo graag wilden geloven dat het ergens op aarde goed was. Hem viel vooral de naiviteit in de reisverslagen op.

culturele revolutie

Het begin van de door Mao Zedong gelanceerde Culturele Revolutie. Deze heeft als doel het vernietigen van het oude en vestiging van het nieuwe. Dit leidt tot verwoesting van veel tempels, kloosters en historische stadscentra, als mede de verwerping van ‘oude’ cultuur als opera, theater, muziek en beeldende kunst. Miljoenen mensen (onder wie professoren, musici, monniken en fabrieksdirecteuren) komen bij een genadeloze klassenstrijd om het leven of worden geestelijk of lichamelijk verminkt.

invoering eenkindpolitiek (1970)

De eenkindpolitiek wordt ingevoerd om de bevolkingsgroei in te perken.

Eerste Nederlandse reportage in China in jaren 70 (1971)

Mao orkestreerde zijn eigen pr-machine en alleen het goede nieuws ging de grens over. Journalisten waren niet welkom, alleen als zij communistische sympathieën hadden. VPRO-programmamaker Roelof Kiers was de eerste Nederlander die in de jaren zeventig mocht filmen in China. Roelof Kiers bezoekt een Chinese kleuterschool, ziet hoe leerlingen van een basisschool het Rode Boekje intensief bestuderen, is te gast op een middelbare school waar leerlingen naast lessen rijstbouw ook Engels krijgen en woont praktijklessen van een Medische Universiteit bij. De verschillende onderwijssituaties verbeelden het onderwijssysteem van China in 1971.

Mao ontmoet Nixon (1972)

Uit angst voor de macht van de Sovjet-Unie probeert Mao een brug te bouwen tussen China en de VS, Japan en Europa. Midden in de Koude Oorlog ontmoet Mao Richard Nixon, de president van de Verenigde Staten.

mao overlijdt (1976)

Mao’s gezondheid laat hem in de steek en op 9 september 1976 overlijdt hij. Vanaf 1977 wordt Deng Xiaoping een van de belangrijkste politieke figuren in China. Hij zorgt voor verreikende economische hervormingen. 

DENG XIAOPING LANCEERT ECONOMISCHE HERVORMINGEN (1978)

Om de volledig vastgelopen economie van China weer aan te zwengelen, krijgt de bevolking steeds meer vrijheid om zelf handel te drijven. En de boeren het recht om hun eigen producten te verbouwen en te verkopen.

DENG XIAOPING – (1904-1997)

Deng Xiaoping is een veteraan uit de tijd van de lange mars. Hoewel hij nooit president van de Volksrepubliek China is geweest heeft hij veel invloed in de partij als vice-premier. Deng Xiaoping heeft een grote rol gespeeld in het rechtzetten van de fouten van Mao. Deng zorgt in 1978 voor belangrijke hervormingen, die op de punten van agricultuur, industrie, defensie en wetenschap worden doorgevoerd.

OPRICHTING VAN VIER SPECIALE ECONOMISCHE ZONES (1979)

Deng Xiaoping richt vier speciale economische zones op in Zuid-China; in Xiamen, Shenzhen, Shantou en Zhuhai. Doel is om buitenlandse investeerders aan te trekken, en te experimenteren met het kapitalistische productiesysteem.

Reportage uit een vrije handelszone: Hoe combineer je economie met verantwoord ondernemen? In Shenzhen zijn het Nederlandse ingenieurs en een planoloog die de gemeente daarbij probeert te helpen. Maar of het lukt?

studentenprotest op het plein van de hemelse vrede (1989)

Zo’n miljoen studenten en burgers eisen naast economische ook politieke hervormingen. Demonstraties worden met harde hand onderdrukt. Naar schatting komen honderden tot enkele duizenden om het leven.

Het VPRO-programma Diogenes zendt in 1989 beelden uit van het protest, gemaakt door wijlen programmamaker Roelof Kiers. Ook toegevoegd een reportage over de geboortebeperking.

JIANG ZEMIN nieuwe PRESIDENT VOLKSREPUBLIEK CHINA (1993)

JIANG ZEMIN

Na het bloedbad op het  Tiananmenplein heeft president Deng Xiaopeng een vervanger nodig van de afgezette partijleider Zhao Ziyang. Die vindt hij in Jiang Zemin. Diens kracht ligt in het behouden van sociale stabiliteit, en ging door met de economische hervormingen van Deng Xiaoping.

Jiang Zemin (1926) is van 1993 tot 2003 president van de Volksrepubliek China.

Als Jiang de macht krijgt in China stelt het internationaal gezien nog niet veel voor. Tegen het einde van zijn presidentstermijn is China een van de snelst groeiende economieën in de wereld.

China krijgt gezag over Hong Kong (1997)

Groot-Brittannië draagt het gezag over Hong Kong over aan China. Peking belooft onder het mom van de 'een land, twee systemen'-politiek de komende decennia niet te tornen aan economische en politieke vrijheid van de voormalige kroonkolonie.

olympische spelen china (2008)

Alle ogen zijn in 2008 gericht op Peking, omdat daar de Olympische Spelen worden gehouden. Tibet gebruikt die aandacht om hun positie in China opnieuw onder de internationale aandacht te krijgen. De situatie loopt op 10 maart, de dag van de Opstand van Tibet, helemaal uit de hand.

Als vier jaar later de Spelen in Londen wordt gehouden, blikt verslaggever Ellen van Dalen terug op 2008. Hebben de acties van toen zin gehad? Een compilatie van nieuws uit 2008 en fragmenten van haar reis in 2012 naar West-China, dat vroeger Tibet was.

 

ARRESTATIE nobelprijswinnaar LIU XIAOBO (8 december 2008)

Liu Xiaobo is een dichter, schrijver en vooral mensenrechtenactivist. In 2008 wordt hij opgepakt en een jaar later veroordeeld voor elf jaar gevangenisstraf voor ‘het aanzetten van ondermijning van de macht van de staat.’  In 2010 wint hij de Nobelprijs voor de Vrede.

Liu is hiervoor al vele malen opgepakt en gevangengezet, onder meer voor zijn betrokkenheid bij de studentendemonstraties in 1989. Directe aanleiding  in 2008 is vermoedelijk zijn aandeel in Charta 08, een manifest waarin wordt opgeroepen tot een nieuwe grondwet met bescherming van de mensenrechten. De open brief heeft bij verschijning driehonderd ondertekenaars, onder wie rechters, academici, leraren, schrijvers en enkele leden van de Communistische Partij.

Later zou het aantal ondertekenaars groeien tot meer dan tienduizend. Liu draagt de Nobelprijs op aan de slachtoffers van het Tiananmen-protest in 1989. Het comité verklaart in een toelichting:

China's nieuwe status brengt toenemende verantwoordelijkheid met zich mee. China maakt zich schuldig aan schending van verscheidene internationale verdragen waaronder het land zijn handtekening heeft gezet, en ook van bepalingen betreffende politieke rechten in de eigen wetgeving. ... Liu Xiaobo zet zich al meer dan twee decennia in voor fundamentele mensenrechten, ook in China. ... De campagne voor universele mensenrechten wordt door vele Chinezen gevoerd, zowel binnen als buiten het land. Door de zware straf die hem is opgelegd, is Liu het meest vooraanstaande symbool van deze inzet geworden.

 

 

arrestatie bo xilai (maart, 2012)

Onderzoek naar en arrestatie van Bo Xilai, partijsecretaris van de Communistische partij van de miljoenenstad Chongqing. Voor het eerst sinds de culturele revolutie wordt een zo hoog lid van de partij in het openbaar berecht voor corruptie. Bo is zoon van Bo Yi Bo en vertrouweling van Deng Xiaoping. Bo wordt veroordeeld tot levenslang voor het aannemen van steekpenningen, verduistering en machtsmisbruik.

Het VPRO tv-programma Tegenlicht duikt onder in het duistere leven van de hoogste leiders van ’s werelds tweede economie.

Filmmaker Floris-Jan van Luyn, oud China-correspondent, zet zijn kantoor op in Hongkong en legt zijn oor te luister bij voormalige insiders van de Chinese communistische partij. Hij spreekt met oud-politbureau-adviseur Wu Guoguang, politiek activist van het eerste uur Wang Juntao, de blinde volksjurist Chen Guangcheng en de veterane partijkenner Willy Wo-Lap Lam. Klik hier voor nog meer links en foto's rondom deze uitzending.

 

CONFLICT OOST- EN ZUID-CHINESE ZEE (2012)

Opnieuw escalatie rond een onbewoonde eilandengroep in de Oost-Chinese Zee tussen China en Japan, de Senkaku-eilanden. Ook in de Zuid-Chinese zee steekt de storm op. Hier gaat om een territoriaal geschil tussen verschillende landen over het eigendom van de Spratly-eilanden. Zowel China, Taiwan, de Filipijnen, Brunei, Maleisië als Vietnam maken aanspraak op (een gedeelte van) deze eilanden. Bovengenoemde landen, met uitzondering van Brunei, bezetten elk ook enkele eilanden.

De Spratly-eilanden zijn belangrijk voor de commerciële visserij en scheepvaart. Ook zouden er grote olie- en gasbronnen onder de zeebodem liggen. China zou zeven snelgroeiende kunstmatige eilanden in het gebied opspuiten en gebruiken als landwinning.

De Amerikaanse president Barack Obama bemoeit zich er ook mee. Hij beschuldigt Peking in april 2015 van 'intimidatie' van kleinere Aziatische landen.

XI JINPING NIEUWE PRESIDENT VOLKSREPUBLIEK CHINA (2013)

XI JINPING

Een Chinese droom. - Xi Jinping (1953) is sinds maart 2013 president van de Volksrepubliek China en sinds oktober 2012 leider van de Communistische Partij. Xi wil de ‘Chinese Droom’, voor zijn land verwezenlijken. Dat komt neer op een nationalistisch geluid, gericht op veiligheid, soevereiniteit en economische groei . Met soevereiniteit wordt dan gedoeld op de gebieden die China als de hare beschouwt. Denk dan aan Taiwan, maar ook aan eilanden in de Zuid- en Oost-Chinese zee. Tijdens zijn eerste speech als leider van de Communistische Partij waarschuwt Xi zijn partijgenoten dat hij corruptie flink wil aanpakken.

Een van de veranderingen in de Chinese politiek is de persoonsverheerlijking van de president Xi. Zijn vrouw Peng Liyuan, is als bekende operazangeres populairder dan haar man.Ze wordt al gekscherend de Carla Bruni van China genoemd. Een ander vindt dat ze niet onderdoet voor de Amerikaanse Michelle Obama. Met Peng Liyuan krijgt China voor het eerst sinds Mao weer een First lady met een gezicht. Luister hier het fragment van Bureau Buitenland met journalist en Chinakenner Michiel Hulshof over Peng Liyuan.

China verruilt de eenkindpolitiek voor een tweekindpolitiek (2016)

In maart is het dan echt officieel: ouderparen mogen twee kinderen hebben. In 2030 zal naar schatting een kwart van de bevolking 60+ zijn. China heeft dringend jonge arbeidskrachten nodig om de economie draaiende te houden. Inmiddels leven er in China 1,36 miljard mensen. Dat zouden er zonder de eenkindpolitiek naar schatting 300 miljoen meer zijn geweest.

Luister hier naar het gesprek met een van de bedenkers van de eenkindpolitiek: Geert Jan Olsder. In het gesprek wordt gesproken over de geschiedenis en de toekomst van de tweekindpolitiek.