koos koster

Erik van Lieshout groeide op in een zeer maatschappelijk bewust gezin. Op jonge leeftijd kreeg hij videobanden te zien met journaalbeelden van demonstraties en belangrijke politieke gebeurtenissen. Een van die gebeurtenissen was de begrafenis van dichter Pablo Neruda. In dit fragment zien we zijn weduwe en bewonderaars de Internationale zingen; deze bijenkomst groeide uit tot het eerste openbare protest tegen de staatsgreep van generaal Augusto Pinochet

Verderop in het fragment zien we beelden van tegenstanders van de staatsgreep die gevangen worden gehouden in het Estadio Nacional. Vervolgens een fragment van een interview met de Nederlandse journalist Koos Koster, die ook in het stadion opgesloten heeft gezeten.

Koos Koster verwierf faam met zijn geëngageerde journalistiek in Zuid-Amerika. In 1982 werden hij en zijn cameraploeg van de IKON in El Salvador vermoord, vermoedelijk door regeringssoldaten. De toedracht is altijd onopgehelderd gebleven.  

Het gedicht ‘Mocht je me vergeten’ (Si tu me olvidas) van Pablo Neruda:
 
Mocht je me vergeten
wil ik dat
je één ding weet:
Als ik kijk naar de kristalmaan,
de rode tak van trage herfst
bij mijn raam,
als ik, bij het vuur gezeten,
de ongrijpbare as neem
of rimpelig lijf van brandhout,
weet je,
dat alles mij tot jou voert,
alsof alles wat bestaat,
geuren, licht, metalen,
scheepjes zijn die varen
naar jouw eilanden
die me verwachten.
Welnu dan,
als beetje bij beetje
jouw liefde voor mij minder wordt,
zal beetje bij beetje
mijn liefde voor jou minder worden.
Als je me plotseling vergeet,
zoek me niet,
want ik zal je reeds vergeten zijn.
Als je de wind van vlaggen
die door mijn leven waait
waanzinnig en lang vindt,
en je besluit
me aan de oever te laten
van het hart waarin ik wortel
bedenk
dat op die dag, op dat uur,
ik mijn armen op zal heffen,
dat mijn wortels naar buiten komen
om andere grond te zoeken.
Maar als je dag na dag,
uur na uur, voelt
- onverzoenlijk lief -
dat je voor mij bestemd bent,
als, dag na dag, een bloem
aan je lippen ontstijgt
om mij te zoeken,
ach dan, allerliefste,
komt dat vuur weer in mij op,
in mij blust niets
of wordt vergeten,
mijn liefde voedt zich
aan jouw liefde:
zolang je leeft
zal mijn liefde
in jouw armen zijn
zonder mijn armen
te verlaten.