Ik ben een intelligente jongen van 17 jaar en ik woon met mijn moeder en drie broertjes in een flatje in de Bijlmer. Ik zat op het vwo maar dat werd te duur voor mijn moeders bijstandsuitkering. Twee jaar geleden moest ik dus stoppen met mijn opleiding. Om ‘mijn gezin’ te onderhouden, moest ik werk zoeken. Ik vond niets. Nu verdien ik mijn geld d.m.v. de georganiseerde misdaad. Ik (en m’n posse) deal drugs, steel auto’s en bedrijf illegale gokpraktijken. Ik zit bij de Bijlmer Syndicate (ik ben één van de weinige blanken) en er zijn verschillende rivaliserende groeperingen, waardoor ik mijn leven niet zeker ben als ik over straat loop; en dus draag ik altijd een Colt .45 pistool bij mij. Rond oud en nieuw is een vriend en medegangster van mij vermoord. En bij wijze van wraak hebben wij er één van hun koud gemaakt.
Ik heb problemen met mezelf. Een half jaar geleden heb ik iemand vermoord en ik word ’s nachts nog dikwijls wakker met het bebloede gezicht van die man voor me. Ik ben ook nog eens paranoïde; als ik in de stad ergens moet wezen, dan rijd ik (geen rijbewijs, nou en?) er met een omweg naartoe om er zeker van te zijn dat ik niet word achtervolgd. Deze brief heb ik door een vriend van mij in Deventer laten posten omdat ik bang ben dat ze mijn post onderscheppen.
Ik wil ermee stoppen; ik wil een toekomst. Ik probeer mijzelf veel te leren door middel van boeken en televisie (vandaar die VPRO Gids). En dan lees ik in die VPRO Gids een brief van een rijk meisje uit Kralingen of iets dergelijks waarin ze beweert dat ze haar toekomst niet zo belangrijk vindt. Dat kan zij zeggen omdat het met haar toch wel goed komt want ze (lees: haar ouders) is rijk. Ik heb geen toekomst en dat voelt ongelofelijk kut. Elke dag die onzekerheid over wat er morgen gaat gebeuren. ‘Carpe diem’ is niet altijd ideaal; voor jou wel maar voor mij niet. Als jij zo wilt leven, moet je dat zelf weten, maar ga dan niet zo op je ouders kankeren, want die hebben niets dan goeds met jou voor.
Jij moet niet zeuren over je leven want je kan alles doen wat je wil, je leeft als een god in Frankrijk – en ik als een duivel in de Bijlmer. ‘But I’m gonna get out of the killing fields, ’cause the fields are where you die!’ (Ice-T) Want doodgaan wil ik niet, dus ik moet weg uit Amsterdam. Ik weet nog niet hoe, maar ik wil met mijn moeder en broertjes weg uit de hel.
Gangster Sjors (17 jaar)
