De nieuwe roman van Wilfried de Jong drijft op toevallige ontmoetingen in een wolkenkrabber

Er is een scène in Mist, de nieuwste roman van Wilfried de Jong (1957), waarin de ik-verteller probeert zo veel mogelijk rondjes te draaien op zijn rijdende bureaustoel. ‘Vier volledige rondjes, dat moest te doen zijn,’ besluit hij. Om zich vervolgens als een topsporter voor te bereiden op deze huiselijke, hoogstpersoonlijke recordpoging. Hij slaat zichzelf op de wangen, moedigt zichzelf aan, zet af en trekt zijn benen in. Het lukt, dankzij het ‘uit alle macht’ schudden met zijn kont om het laatste rondje te volbrengen. ‘Yes! Ik stond op en balde mijn vuisten.’

Het is precies deze energie – speels, vrolijk, nieuwsgierig – die Mist bezielt. Verteld in het strakke proza dat we van De Jong kennen, maken we kennis met een jazz- en sportminnende ras-Rotterdammer. Aan het begin van het verhaal betrekt hij een nieuwe woning in een wolkenkrabber in de havenstad. Voor het eerst in zijn leven woont hij ‘hoog’. En dan ook maar gelijk op de 48ste verdieping. Of het een goed idee is weet hij zelf ook niet. Wat volgt is een reeks terloopse ontmoetingen, met buren en voorbijgangers, in de hal, de lift, de berging. Ogenschijnlijk alledaags, ware het niet dat De Jong elke samenkomst een suggestieve of intrigerende twist meegeeft.

Zo staat de man voor hij het weet op de stoep bij een bovenbuurman, om een pakketje af te geven. Voor ‘mister Sakamoto’ staat erop. Er wordt echter opengedaan door ene Jeff. Hij blijkt de huisoppasser te zijn van meneer Sakamoto, een puissant rijke Japanner met appartementen over de hele wereld en een tamelijk bijzondere hobby: hij laat aan de lopende band luxegoederen bezorgen bij Jeff en controleert vervolgens dwangmatig of ze goed zijn aangekomen. En of Jeff ‘Miss Keiko’ wel goed toedekt voor het slapengaan. Natuurlijk gaat de verteller, zodra Jeff even toiletteert, op zoek naar deze mysterieuze Miss Keiko. In een van de slaapkamers treft hij een mysterieuze vrouw in een hemelbed aan.

Tegen de tijd dat je weet hoe het zit, stapt de ik-verteller de deur en andermans leven weer uit. Mist lezen voelt als het stiekem naar binnen loeren bij de buurman, waarbij De Jong je nét even mee loodst over de drempel. Je krijgt een goeie glimp – en staat weer buiten, waar de verbeelding verder zijn werk mag doen. Op zondag 25 januari staat bij VPRO Boeken de stoel klaar voor De Jong. Ook te gast is Han van Wieringen. Hij vertelt over zijn recentste roman Niet zonder mijn broer.