Sigrid Nunez - De vriend

, Dirk-Jan Arensman

Ontroerend en subtiel vilein.

Liefde, rouw en het schrijversleven

Voor ze in 2018 een National Book Award ontving, schreef Sigrid Nunez (1951) al zes romans. Toch is ‘prijsboek’ De vriend (AtlasContact) een daverende ontdekking. De vertelster, een New Yorkse docente creative writing, wordt na de zelfmoord van haar beste vriend/literair mentor opgescheept met diens diepbedroefde Deense dog Apollo, die niet snapt waar zijn baasje bleef. En, ja, er ontstaat inderdaad een tragikomische band met die reusachtige viervoeter.

Maar zoetig is dit ontroerende én subtiel vileine boekje geen moment. Nunez schrijft met nuchtere lichtvoetigheid over liefde, rouw en het schrijversleven. En dat de betreurde (ook) een egocentrische rokkenjager was die graag studentes verleidde, leidt tot scherpe satirische scènes rond zowel ongepast seksueel gedrag als de nieuwe preutsheid na #MeToo.