Overzicht

De VPRO Bob den Uyl Prijs is een jaarlijkse prijs voor het beste reisboek. In 2010 wordt de prijs, bestaande uit 7.500 euro, voor de zevende keer uitgereikt.

In 'Theater van de angst' belicht expert Beatrice de Graaf het terrorisme vanuit een nieuwe invalshoek: die van circus en massahysterie. Pauline Slot gebruikte de Chileense dichter Pablo Neruda als aanleiding voor de tragische historische roman 'En het vergeten zo lang'.

Ron Rash schrijft poëzie, korte verhalen en romans. Hij is een typische ‘Southern’ schrijver; een ambachtsman van geraffineerd gesmede literatuur. Zijn werk krijgt pas sinds kort meer aandacht in de VS. Met 'Serena' heeft hij een bittere roman vol zwarte humor geschreven.

Schrijfster Irene van der Linde en documentair fotografe Nicole Segers trokken een jaar lang met een veerpont tussen de Europese en Aziatische kust van Istanbul en schreven daarover voor 'Het veer van Istanbul'

Sytze van der Zee schreef met 'Vogelvrij' een omvangrijk en spraakmakend boek over de jacht op Joodse onderduikers in de oorlog.

Bert Keizer liep drie maanden mee op de afdeling neurochirurgie van de VUmc in Amsterdam en schreef daarover 'Onverklaarbaar bewoond'. Anna Enquist vertelt over haar nieuwe bundel 'Nieuws van nergens', waarin ze het verlies van een kind in woorden vangt.

Van de hand van Henk Hofland, alias S. Montag, verscheen een bundeling met overpeinzingen met als titel 'De kronieken van S. Montag'. Thomas Blondeau spreekt over zijn tweede roman, 'Donderhart', die zich afspeelt tegen de achtergrond van de zelfmoordaanslagen in de Londense metro in 2005.

De reputatie van Bernlef’s 'Hersenschimmen' groeide in de jaren na de originele uitgave in 1984 als spreekwoordelijke kool. Inmiddels is de roman een alom geaccepteerde klassieker in de Nederlandse literatuur.

Sinds de ‘civil right marches’ van de jaren 60 is dominee Jesse Jackson het hart van de burgerrechtenbeweging in de Verenigde Staten. Hij spreekt over hoe ver de VS is op het pad naar maatschappelijke gelijkheid, en hoe lang de weg nog is.

Uitblinkers hebben iets bijzonders. Dat zit hem vooral in wat ze meegemaakt hebben: hun cultuur, familie, en alle eigenaardigheden waarmee ze in aanraking zijn geweest. In 'Outliers' laat Malcolm Gladwell zien waarom sommige mensen succes hebben, en andere niet.

In 'Parijs denkt' neemt historicus en filosoof Marijn Kruk de lezer mee op rondreis door de wereld van de haute intelligentsia. Caroline Hanken zoomt in het waargebeurde 'Door een Hollandse winter' in op het ijzige Nederland van 1794.

Zomer 1968. Martin Luther King en Robert Kennedy zijn dood. Amerika staat op punt van exploderen. Het lot heeft drie mannen in de wervelwind van de geschiedenis geplaatst. 'Blood's a rover' is het derde deel in de political-noir trilogie Underworld USA.

In zijn essaybundel 'Bezielende verbanden' behandelt de Amerikaanse historicus James Kennedy de gezondheid van de Nederlandse samenleving. Franca Treur schrijft in haar debuutroman 'Dorpsvloer vol confetti' over een Nederland dat verdwenen lijkt te zijn: het orthodoxe, conservatieve Nederland van het platteland.

Tot enkele jaren geleden was Jonathan Safran Foer afwisselend vegetariër en vleeseter. Toen hij echtgenoot en vader werd, stelde hij zichzelf de vraag: waarom eten we dieren? En zouden we ze ook eten als we wisten hoe ze op ons bord terechtkomen?

NRC-wetenschapsjournalist Ellen de Bruin zocht uit hoe onvermijdelijk de dood is en maakt in haar boek 'Onsterfelijkheid voor beginners' een schifting tussen waan en werkelijkheid.

In zijn boek 'Iedereen is muzikaal' veegt onderzoeker Henkjan Honing op grondig onderbouwde wijze de vloer aan met mensen die zichzelf zonder na te denken wegzetten als a-muzikaal. A.L. vertelt over zijn bundel 'Vijf Bijlen', een verzameling van 335 zeer korte verhalen (zkv's).

In 'Hoofd van mijn dromen' roept Maarten van Buuren een Nederland op dat niet meer bestaat: dat van de jaren vijftig in de Maassluisse havenwijk 't Hoofd. Zijn vriend en collega Maarten 't Hart schreef 'Verlovingstijd', dat zich ook in Maassluis afspeelt.

In 'Stil de tijd' kijkt filosofe Joke Hermsen kritisch naar het verschijnsel dat men steeds minder tijd lijkt te hebben. Leegte, rust en niets doen zijn geen inspiratiebronnen meer, maar angstaanjagende voorboden van een bestaan in de marges van de maatschappij.