IFFR 2018: tien films om naar uit te kijken

Het verlanglijstje van VPRO Cinema

, Gerhard Busch, Rick de Gier, Jelle Schot en Karin Wolfs

De redactie van VPRO Cinema heeft al heel veel van de bijna vijfhonderd titels die dit jaar op International Film Festival Rotterdam gaan draaien gezien, maar ook nog heel veel niet. Hieronder tien titels waar we ons extra op verheugen.

Night Is Short, Walk On Girl (Masaaki Yuasa)

Japanse animatiefilms zijn zelden tijdens IFFR te zien, waardoor ik des te meer uitkijk naar deze ogenschijnlijk magische odyssee. De plot in een notendop: een verliefde student gaat tijdens een bizarre nacht op zoek naar het meisje van zijn dromen, die à la Alice in een konijnenhol is gevallen. JS

A Man of Integrity (Mohammad Rasoulof)

De Iraanse regisseur Rasoulof weet wat het kost om trouw te blijven aan je principes onder een autoritair regime. Hem werd een beroepsverbod opgelegd, gevangenisstraf en huisarrest, en nu is recent zijn paspoort weer ingenomen. Dus moet deze winnaar van de Un Certain Regard-prijs in Cannes wel een explosieve film zijn. KW

I, Tonya (Craig Gillespie)

‘De Goodfellas van het kunstschaatsen,’ zo noemde een Amerikaanse recensent deze zwartkomische biografie van de beruchte schaatskampioen Tonya Harding, die betrokken zou zijn geweest bij een complot om een tegenstander uit te schakelen. Australische actrice Margot Robbie, vooral bekend als de blonde stoeipoes in The Wolf of Wall Street, schijnt geweldig te zijn in de titelrol. RdG 

Marlina the Murderer in Four Acts (Mouly Surya)

Genrefilms maken kunnen ze wel in Indonesië, zie The Raid. Maar uiteindelijk kijk ik toch het liefst naar genrefilms met een actuele boodschap. En laat Marlina the Murderer in Four Acts nou net een feministische western zijn over een weduwe die op stijlvolle wijze wraak neemt op haar verkrachters. JS

Insect (Jan ҆vankmajer)

Twee acteurs gaan zo op in hun spel, dat ze angstaanjagende transformaties ondergaan. Als iemand dat gruwelijk mooi in beelden kan vatten is het wel de Tsjech Jan Švankmajer, grootmeester van de surrealistische stop-motionanimaties. De 83-jarige filmmaker heeft laten weten dat dit zijn laatste speelfilm is, en alleen daarom al is Insect verplichte kost voor cinefielen. GB

Western (Valeska Grisebach)

Ik ben benieuwd naar het Duitse Western, omdat de naam van deze film waarschijnlijk evenveel nadere beschouwing behoeft als de ‘cowboys’ en ‘indianen’ die erin tegenover elkaar staan: een groepje Duitse arbeiders in een uithoek van Bulgarije versus de bewoners van het nabijgelegen dorp. Grisebach was scriptadviseur bij Toni Erdmann van Maren Ade, die deze film weer produceerde. KW 

Lady Bird (Greta Gerwig)

Eigenzinnige coming-of-agefilms zie ik sowieso graag, maar Lady Bird schijnt ook echt iets bijzonders te zijn. Actrice Greta Gerwig, onder meer bekend uit diverse films van haar partner Noah Baumbach (Greenberg, Frances Ha) debuteert als regisseur van haar eigen, naar verluidt flink autobiografische scenario. Hoofdrolspeelster Saoirse Ronan was eerder voortreffelijk in de smartlap Brooklyn. RdG

Beast (Michael Pearce)

Een Brits speelfilmdebuut dat in Toronto furore maakte. Omdat het een intelligente psychologische thriller zou zijn die speelt met het idyllische decor van het eiland Jersey, waar regisseur Pearce opgroeide. Daaronder smeerde hij een broeierige laag, gebaseerd op een griezelverhaal over ‘het beest’: een stalker-seriemoordenaar die in de jaren zestig het eiland onveilig maakte. Brrr! KW

Here to Be Heard: The Story of The Slits (William E. Badgley)

Ik ken The Slits eigenlijk nauwelijks, maar een docu over een provocatieve meidenpunkgroep uit de seventies, waar al veertig jaar aan wordt gewerkt, dat klinkt hoe dan ook goed. Citaat uit de trailer: ‘Ze joegen mensen de stuipen op het lijf, zulke sterke vrouwen was niemand gewend.’ Rock on! RdG

An Impossibly Small Object (David Verbeek)

Veel geld heeft Verbeek niet nodig voor een film. Debuutfilm Beat, die in 2004 in première ging op IFFR, kostte naar verluidt 500 euro. Ook zijn achtste speelfilm An Impossibly Small Object werd weer gemaakt voor een ‘impossibly small budget’. Verspreid over drie jaar en onder andere opgenomen in Verbeeks eigen woning. Dan móet zo’n film wel persoonlijk zijn. En dus eigenzinnig. En dus interessant. GB

advertentie