De Bankzitter: The Contender

Drama in de Amerikaanse politiek

, Martin ten Broek

Ah, de Amerikaanse verkiezingen, wat is het toch een mooi spektakel. Het gaat er een stuk vinniger aan toe dan hier in Nederland, en dat biedt veel stof voor mooi drama. Bijvoorbeeld: The Contender, waarin de vrouwelijke kandidaat voor het vicepresidentschap wordt zwart gemaakt.

Waarschijnlijk werden de gebeurtenissen in The Contender bij het uitkomen in 2000 nog bekeken met wat scepsis. Zo erg kon het toch niet zijn? Maar sinds de verkiezingen van  2016 weten we natuurlijk beter: in de Amerikaanse politiek gaat het niet over het milieu of over economische theoriën, maar over seks en geloof, en worden kandidaten besmeurd met vuige leugens, en is de waarheid van ondergeschikt belang.

De film begint sterk: de Amerikaanse vicepresident is overleden, een journalist interviewt een senator, een oorlogsheld die nadrukkelijk wordt genoemd als kandidaat voor die post. Het interview vindt plaats terwijl de twee op een rustig meertje zitten te vissen. Vlakbij is een bruggetje. Dan knalt er vanaf de brug een auto in het water. De politicus bedenkt zich geen seconde, springt in het water en poogt de bestuurder te redden.

Dan blijkt echter niet de heldhaftige politicus de favoriet van de president te zijn, maar een van zijn collega's. Een vrouw! Dat is tegen de zin van de zeer conservatieve senator die de screening moet begeleiden, waarin de kandidaat zich voor het Congres moet bewijzen als geschikte kandidaat. Hij besluit maar eens wat in haar verleden te gaan graven, met wat gelijkgestemden. En ze vinden al snel wat sappig materiaal.

Wat volgt is een mooi en spannend drama, een soort kruising tussen The West Wing en een rechtbankdrama, waarin een bepaald niet rooskleurig beeld van het politieke bedrijf in de VS wordt geschetst. Dat is leuk om naar te kijken, ook omdat een uitstekende cast (met onder andere Joan Allen, Jeff Bridges, Sam Elliott en Gary Oldman in vorm) het allemaal flink wat body geeft.

Heel verhelderend ook: na het bekijken van deze film begrijp je waarom het zo moeilijk is om goede kandidaten te vinden voor het Amerikaanse presidentschap: als je een beetje slim bent laat je het wel uit je hoofd om die functie te ambiëren.