Vluchtelingen

De Bankzitter: The Good Lie

, Martin ten Broek

Dit weekend komt The Good Lie op tv, een aangrijpend drama over jonge vluchtelingen van de regisseur van Monsieur Lazhar.

Er valt wel wat af te dingen op The Good Lie, voor wie weer een gepolijste en strakke film verwacht van de regisseur van Monsieur Lazhar. Maar zeker het begin van de film is verpletterend, en het hart zit helemaal op de goede plek.

The Good Lie gaat over de lotgevallen van een paar kinderen in Zuid-Soedan, die op de vlucht moeten vanwege de buitengewoon akelige oorlog met Noord-Soedan. Ze zwerven wekenlang door het land, onderweg op hun hoede voor gevaarlijke dieren, honger, dorst, en massamoordende soldaten. Na een helse tocht en een wachttijd van jaren worden ze, inmiddels volwassen, toegelaten tot de VS. Ze zijn zo ongeveer de laatsten die de treurige opvang in de regio mogen verlaten: vlak na hun aankomst in Kansas wordt de aanslag op de Twin Towers gepleegd en gaat de grens in de VS voor hun lotgenoten op slot. Maar ook in de VS stuiten ze op problemen.

De Canadese regisseur Falardeau wilde eigenlijk helemaal geen regisseur worden. Hij studeerde politicologie en internationale betrekkingen toen hij meedeed aan een wedstrijd van een tv-zender waarin hij een aantal korte filmpjes moest maken. Dat beviel zo goed dat hij besloot filmmaker te worden. Met zijn onderwerpkeuze laat hij wel zien dat hij nog steeds geïnteresseerd is in de internationale politiek.

Daarbij kiest hij regelmatig de kant van de underdog. Op de set komt zijn zachte kant trouwens ook terug: de hierarchie op een set is meestal nogal streng van aard, bijna militaristisch, met de regisseur als generaal. Maar Falardeau ziet zijn set liever als een speeltuin, waar cast en crew het naar hun zin moeten hebben. De kwaliteit lijdt daar niet onder. Falardeau won een stevig aantal prijzen, zijn festivalhit Monsieur Lazhar (2011) werd bijvoorbeeld genomineerd voor de Oscar voor Beste Buitenlandse Film en won de publieksprijs op het IFFR.

Op de poster van The Good Lie  staat Reese Witherspoon groot afgebeeld, maar zij heeft eigenlijk niet zo'n belangrijke rol. De echte hoofdpersonen uit de film zijn de Zuid-Soedanezen. Die worden voor een deel gespeeld door echte voormalige vluchtelingen uit Zuid-Soedan, wat de film extra gewicht meegeeft. Witherspoon zorgt wel voor een paar wat lichtere momenten, en dat is geen overbodige luxe. Als regisseur Falardeau de sfeer uit het eerste half uur had volgehouden, wat heel realistisch was geweest – momenteel is het land een van de gebieden waar de verschrikkelijke hongersnood woedt – was de film waarschijnlijk ondraaglijk geworden.