Nederfilm

De Bankzitter: Publieke werken

, Martin ten Broek

Zaterdag is Publieke werken te zien op tv, om 20.10 uur op NPO 2. Een film die het goed deed in de bios en die prima kritieken kreeg. Ik had hem gemist, want ik zie te weinig Nederlandse films.

Op de een of andere manier vallen Nederlandse films altijd een beetje tussen de wal en het schip. Elk jaar, rond september, vlak voor het Nederlands filmfestival komt de schuldige realisatie: dit jaar heb ik weer bijna geen Nederlandse films gekeken. Terwijl er toch prima nationaal product op de markt schijnt te komen. Maar ja, dat stigma: lage budgetten, moeilijk verstaanbare dialogen, en veel gratuite seks.

Wat dat laatste betreft: Publieke werken, een verfilming door Joram Lürsen van een roman van Thomas Rosenboom, opent met een akelige verkrachtingsscène, die goddank niet al te expliciet in beeld wordt gebracht, maar toch. Moet dat nou? (Ja dat moet, later in de film blijkt dat de gebeurtenis een duidelijke functie heeft in het verhaal.)

Dan de taal. Bij Nederlandse films heb je geen ondertitels nodig, toch? Bij het bekijken van een Nederlandse film snap je wél waarom Amerikanen en Britten altijd wat te zeuren hebben als een Schot bijvoorbeeld een Ier moet spelen en de betreffende acteur of actrice het accent maar matig onder de knie heeft. Een deel van Publieke werken speelt zich af in Groningen, maar de lokale bevolking daar spreekt woorden toch echt anders uit dan in de film. Dat de acteurs geen Groninger tongval hebben aangeleerd is overigens niet zo erg, echte Grunnigers zijn bijna onverstaanbaar. De acteurs in Publieke werken spreken keurig gearticuleerd ABN. Gelukkig maar.

Het budget van Publieke werken was laag, voor internationale begrippen in elk geval, zes miljoen euro. Vreemd genoeg is dat nauwelijks te zien. De film speelt rond de voltooiing van het Centraal Station van Amsterdam, in 1889. De aankleding van de film, de sets, de rekwisieten, het in een computer nagebouwde Amsterdam, het ziet er allemaal heel realistisch uit. Erg goed gedaan.

Er is meer positiefs te melden over Publieke werken. De acteurs zijn prima, vooral Gijs Scholten van Aschat en Jacob Derwig. De figuranten vallen niet opmerkenswaardig uit de toon. Goed gedaan. Het script van Frank Ketelaar is ook mooi compact, als je het rijke bronmateriaal in aanmerking neemt.

Eigenlijk is Publieke werken dus gewoon een goede en interessante film. Misschien toch maar eens wat vaker Nederlandse films kijken.

(Bijvoorbeeld Nothing Personal, ook zaterdag te zien, 23.45 uur op NPO 2).

Publieke werken, zaterdag, NPO 2, 20.10 uur.