Hardboiled

De Bankzitter: L.A. Confidential

, Martin ten Broek

De kans is niet te verwaarlozen dat u bij het bekijken van L.A. Confidential, dit weekend op tv, overvallen wordt door een niet onprettig gevoel van weemoed. De film is namelijk in meerdere opzichten fijn nostalgisch.

Toen regisseur Curtis Hanson het idee voor L.A. Confidential pitchte, hield hij er ernstig rekening mee dat hij het geld niet bij elkaar zou kunnen krijgen. De roman van James Ellroy die hij wilde verfilmen ademde de sfeer uit van film noir en hardboiled detective, en halverwege de jaren negentig stonden films in dat genre volgens Hanson garant voor matige opbrengst aan de bioscoopkassa. Dus nam hij een stapel vrolijk gekleurde jaren vijftig plaatjes mee naar de pitch-vergaderingen. Om maar niet de indruk te wekken dat de film een naargeestige jaren dertig-sfeer zou uitstralen.

Je moet wel een totaal van filmliefde gespeende zielloze studio-executive zijn om niet van noir, neo noir en aanverwante genres te houden. Maar dat terzijde. L.A. Confidential kreeg gelukkig het groene licht, en bewijst dat je ook prima zonder zwart-wit beelden en strijklicht een spannende noir-thriller kunt maken. In plaats daarvan heeft de film prachtige Amerikaanse auto's uit de jaren vijftig, beeldschone art direction, en fraaie fotografie van cameraman Dante Spinotti (Heat).

Het acteerwerk is vlekkeloos. Kevin Spacey en James Cromwell spelen beter dan Bogart en Cagney. In deze periode van zijn carrière kon Russell Crowe ook heel behoorlijk acteren, zoals hij hier laat zien. Maar dat Kim Basinger een mooie damsel in distress à la Rita Hayworth of Veronica Lake kan neerzetten, die dan ook nog levensechte gevoelens blijkt te hebben, hadden veel mensen van tevoren nooit verwacht. Ze kan het. Verdiend, die Oscar.

Het allerbeste aan de film zijn het scenario en de regie. L.A. Confidential is een van de weinige geslaagde filmbewerkingen van een roman van meesterverhalenverteller James Ellroy. Halverwege de film denk je, net als de protagonisten, dat de zaak is opgelost. Maar dan kruipt de twijfel erin en vallen alle puzzelstukjes perfect getimed op zijn plaats, zoals in de beste Raymond Chandler-verfilmingen. Ouderwetse kwaliteit, in een film waarin drama en psychologie, mysterie en plotwendingen, en actie en spektakel elkaar heel fraai versterken.

Hele goede film. Kijken. Aanrader.