Vakmanschap

De Bankzitter: Cold in July

, Martin ten Broek

Dit weekend komt de sterke thriller Cold in July op tv. Met uitstekende acteurs, een goed script, en een regisseur die dat allemaal weet te benutten.

Cold in July speelt zich af in de jaren tachtig in Texas, de tijd van mobiele telefoons ter grootte van een baksteen, van videotheken en van ouderwetse kwaliteit. De film gaat over een lijstenmaker die 's nachts een inbreker betrapt. Van het een komt het onverwachte ander: maar weinig films veranderen zo vaak en effectief van sfeer.

De regisseur, Jim Mickle, leerde het vak met het maken van ambachtelijke genrefilms. Hij had daarvoor veel talent, kreeg bijvoorbeeld voor zijn regiedebuut Mulbery St. een speciale vermelding van de jury van het Amsterdam Fantastic Film Festival en won de After Dark Spirit Award in Toronto. Mickle is een van de showrunners van Hap and Leonard, een ook al in de jaren tachtig gesitueerde 'swamp noir', gemaakt voor Sundance TV. Maffe cult, voor liefhebbers.

Cold in July is iets meer mainstream, maar toch fris. Zijn vakmanschap toont Mickle meteen, in de openingsscène van de film. In drie, vier minuten schetst hij zonder noemenswaardige dialoog de sfeer en introduceert hij het hoofdpersonage, gespeeld door Michael C. Hall. Een man en vrouw worden midden in de nacht wakker van een geluid. De man pakt een beetje hyperventilerend een doos uit de kast, haalt daar een revolver uit, stopt met trillende vingers kogels in de kamers, en gaat dan met trillende knieën door de donkere gang op onderzoek uit. En betrapt de inbreker.

Een mooi staaltje effectief filmmaken in twee minuten en twintig seconden. En dan volgen er nog een dikke honderd minuten waarin je je geen seconde verveelt. Het verhaal dat in Cold in July verteld wordt is goed, de stijl is nog beter.

Volgens velen is er de laatste tijd een nostalgische trend, waarbij veel elementen worden geleend uit films en series uit de jaren tachtig. Cold in July zou daar heel goed onder kunnen vallen. Maar ook zonder de grappig lompe telefoons, videorecorders, kleding en haarstijl uit dat tijdperk zou deze film nog even meeslepend zijn. Gewoon, omdat de makers hun vak verstaan. En omdat ze hedendaagse kijkers, die toch alles al gezien hebben, nog kunnen verrassen met sterke plotwendingen en krachtig acteerwerk.