WTF?

De Bankzitter: Holy Motors

, Martin ten Broek

Dit weekend is Holy Motors op tv, een film van Leos Carax, waarin Denis Lavant tien tot twaalf rollen speelt. Een film die aardig wat van een toeschouwer vergt. (Maar de geduldige kijker beloont.)

Openingsshot: een zaal met toeschouwers die naar een experimentele zwart-witfilm zitten te kijken. Dan volgt een shot van een man in pyjama die naar een muur met bomenbehang loopt. Er komt vanuit het niets een sleutel uit zijn vinger. En daarmee opent hij een deur.

Hmm....

Een stukje verderop in de film: een man, die van huis is opgehaald in een stretch-limosine, verkleedt zich als oude bedelares en gaat bedelen op een brug in Parijs.

Huh?

Weer iets verder. De man heeft zich inmiddels omgekleed in zo'n motion capture-pak met stippels, gaat een studio in, begint te rennen op een lopende band en schiet ondertussen met een machinegeweer. De band gaat te snel, hij valt eraf. Dan komt een vrouw, ook in stippelpak, de studio binnen, begint zich wulps tegen hem aan te wrijven. Op een monitorscherm zien we dat we zijn belandt in de opnames van een soort sf-pornofilm.

What The Fuck???

Sommige mensen vinden dat heerlijk, zo'n film die je slechts met de grootst mogelijke moeite bíjna begrijpt. Een film die je na de aftiteling nog mentaal moet verteren. Eentje waarbij je na een tijdje plotseling een Eureka-moment hebt: o ja, dát bedoelde de maker...

Zo'n film is niet ieders kop thee. Maar sommige kijkers vinden het juist wel leuk als iets poly-interpretabel is. Of non-interpretabel. Voor hen husselt Carax met veel plezier en schwung de werkelijkheid door elkaar. Ondertussen interesseert hij zich niet voor logica, begrijpelijkheid, of Hollywood-conventies.

Of misschien doet hij dat toch, een beetje. Tijdens het bekijken kan het zijn dat je een flinter begrip bekruipt. Dat je de zin van zijn onzin snapt.

'Je straf is jezelf te zijn, en ermee te moeten leven,' wordt er gezegd in de film. Helemaal waar, je bent wie je bent in het leven. Maar Holy Motors geeft je een tijdelijke pauze uit de alledaagse sleur. Dus, voor de avontuurlijk ingestelde kijker: van harte aanbevolen. Als bonus zie je prachtige beelden, wordt Parijs bijvoorbeeld schitterend in beeld gebracht (en is die sf-porno fascinerend), wordt er uitstekend gespeeld, is er een heel fijne soundtrack, en heb je nog lang puzzelplezier.

(En wie zo'n rare film liever niet onvoorbereid bekijkt, kan natuurlijk eerst even onze recensie lezen.)