De vijftien beste horrorfilms op Netflix

Filmtips voor Halloween

In aanloop naar Halloween tipt de redactie van VPRO Cinema de allerbeste horrorfilms op Netflix. Met onvergetelijke klassiekers, angstaanjagende arthouse en onbekende pareltjes.

Les affamés

Na een uitbraak van een zombie-epidemie zijn er nog maar een paar overlevenden in de bossen van Quebec. Een klein groepje doodgewone mensen zoekt naar een veilige plek. Interessante variant op het genre: mensen die besmet zijn veranderen niet van uiterlijk. Wel worden ze aangetrokken door geluid en stoten ze een door merg en been dringend gekrijs uit. Het wordt allemaal heel fraai in beeld gebracht. Een bijzonder sfeervolle en geslaagde zombiefilm.

Annihilation

Radicale sciencefiction-horrorfilm van Ex Machina-regisseur Garland, die het gelijknamige boek van Jeff VanderMeer omvormde tot een ambitieuze, provocerende en volstrekt originele combinatie van gedachte-experiment, filosofische parabel en psychologische horror. Held van het verhaal is bioloog Lena (Natalie Portman), die samen met vier andere vrouwen een expeditie onderneemt naar 'the shimmer': een mysterieus gebied dat zich steeds verder uitbreidt en de gehele aarde dreigt op te slokken. Volgens Paramount Studios te 'intelligent en moeilijk' voor een groot publiek, waardoor Annihilation in Nederland direct op Netflix verscheen.

Apostle

De zus van Thomas Richardson (Dan Stevens) wordt begin twintigste eeuw ontvoerd door een geheimzinnige cultus, er wordt losgeld geëist. Thomas mengt zich onder de volgers van hun leider (Michael Sheen) en reist af naar een gehucht in landelijk Wales om z'n zus te bevrijden. Scenarist/regisseur Gareth Evans maakte eerder de bejubelde, uitzinnige actiefilm The Raid, maar begint hier rustig. Hij neemt de tijd om een beklemmend beeld van een hechte gemeenschap van gelovigen neer te zetten. En dan vloeit het eerste bloed, en werkt hij langzaam toe naar een - wel heel erg - gruwelijke finale. Sfeervol, spannend, extreem bloederig.

Aterrados

Het kwaad lurkt in de gootstenen en muren in deze geslaagde en bijzonder effectieve Argentijnse spookhuisrit. Wanneer vreemde, angstaanjagende situaties zich in een straat in Buenos Aires aaneenrijgen, gaat een team van agenten en specialisten op onderzoek uit in de ogenschijnlijk behekste huizen. Door veel aan de kijker te laten en voortdurend te wisselen van protagonist, onderscheidt het heerlijk freaky en onvoorspelbare Aterrados (Spaans voor doodsbang) zich van de doorsnee horrorfilm. Vooral veel geslaagde schrikmomenten, dus wees voorbereid op slapen met het licht aan.

The Cabin in the Woods

Geheel volgens de clichés van het genre gaat een vijftal studenten naar een verlaten hutje in het bos om afgeslacht te worden. Maar daarna gaat deze inventieve, vaak hilarische film een geheel eigen kant op. Postmoderne horrorpastiche (of is het een ode?) uit de koker van Joss Whedon, de man van de cultseries Buffy the Vampire Slayer en Firefly. Doorgeschoven naar collega/vriend Drew Goddard, omdat Whedon zelf druk bezig was met de regie van de big-budget comicfilm The Avengers. Whedon en Goddard schreven het script samen, in een hotelkamer, in drie dagen.

Cargo

Ambitieuze variatie op het zombiegenre over gezin (man, vrouw, baby’tje), dat in de Australische outback uit de greep probeert te blijven van de geïnfecteerden (ze worden in de film nooit zombies genoemd). Terwijl de witte Australiërs onderling weinig solidariteit vertonen, trekken de Aboriginals juist naar elkaar toe. Co-regisseur Yolanda Ramke schreef ook het scenario, wat wellicht verklaart waarom de nadruk in Cargo meer op uiteenvallende relaties ligt, dan op vleesetende ondoden. Martin Freeman (The Office, Sherlock) is weer fantastisch als Andy, een gewone burger in een ongewone situatie.

The Conjuring

Een krakkemikkig landhuis, een griezelige pop, een labiele vrouw en een demon die bezit van haar probeert te nemen: van zijn originaliteit moet The Conjuring het niet hebben. En toch is het een meer dan geslaagde horrorfilm, vol fijne knipogen naar het verleden. Vindingrijk in beeld gebracht door Saw-regisseur James Wan bovendien, en met zowaar een goede actrice in de hoofdrol (Vera Farmiga). Maar nog belangrijker: The Conjuring is daadwerkelijk eng, wat over het gros van de genregenoten niet gezegd kan worden.

Cube

Een aantal mensen wordt wakker in een hermetisch afgesloten kubus. Ze hebben geen idee hoe ze er zijn beland, hoe ze er uit kunnen komen, en of ze hun gevangenschap zullen overleven - de kubus zit immers vol met sadistische boobytraps en bedrieglijke schuifluikjes. Wat heb je in zo'n systeem nog aan gezond verstand? In zijn soberheid buitengewoon spannende horrorfilm, met genoeg bloederige effecten om ook de gorefreaks tevreden te stellen.

Gerald's Game

Om hun uitgedoofde seksleven weer wat pit te geven, gaan Jessie en Gerald naar hun afgelegen zomerhuisje. Ze nemen spannende lingerie en viagra mee. En, op Geralds verzoek, ook handboeien. Maar terwijl Jessie vastgeketend ligt op het bed, overlijdt Gerald aan een hartinfarct. Het sleuteltje ligt buiten bereik. En ze begint ook nog te hallucineren. Spannende, intelligente en effectieve horror, waarin de akeligste scènes niet de bloederigste zijn. Carla Gugino is uitstekend als damsel in distress, Bruce Greenwood is ook prima als haar hufterige echtgenoot. Gebaseerd op een verhaal van Stephen King.

Hereditary

Regisseur Ari Aster (die ook het scenario schreef) neemt zijn tijd voor dit verhaal over het gezin Graham, dat een tragisch ongeluk moet verwerken en vervolgens ook nog te maken krijgt met boosaardige, bovennatuurlijke krachten. Visueel en ook emotioneel verbluffend sterke horrorfilm is het regiedebuut van Aster, die het genre een handvol onvergetelijke beelden rijker heeft gemaakt. Zo zal je het 'kloppen' op het zolderluik door moeder Graham (Toni Colette op haar meest hysterisch) niet snel vergeten. Enig minpuntje: aan het eind van de film gooit Aster, ondanks de bedachtzame opbouw, ineens alle remmen los.

Psycho

Nog steeds is de douchescène halverwege het verhaal over een vrouw die een nieuw leven wil beginnen en in een morsig motel belandt, ronduit huiveringwekkend. 'De' moord uit de filmgeschiedenis is 45 seconden lang en vanuit zeventig verschillende camerastandpunten gedraaid. En eigenlijk valt er niets te zien. De meeste mensen zwéren achteraf dieprood bloed het doucheputje te hebben zien instromen, maar Psycho werd in zwart-wit gemaakt: u kijkt naar chocoladesiroop. De montage van vaste Hitchcock-editor George Tomasini en de onvergetelijk indringende muziek van Bernard Herrmann houden het menselijk brein verbluffend voor de gek. Adembenemend.

Extra tip: kijk na het zien van Pyscho ook documentaire 78/52 op Netflix, die volledig over de befaamde douchescène gaat

Shaun of the Dead

Shaun (Simon Pegg) lijdt hevig onder de breuk met zijn vriendin Liz (Kate Ashfield). Aan zijn huisgenoot Ed (Nick Frost) heeft hij niet veel, die heeft het te druk met gamen, drinken en andere lapzwanzerigheden. Toch blijkt Ed handig om in de buurt te hebben, wanneer inwoners van een buitenwijk in Londen niet blijken te lijden aan middenklasse-indolentie, maar besmet zijn door een zombie-virus. Een subtiel verschil. Eerste film uit Pegg en Frosts Cornetto-trilogie, gevolgd door Hot Fuzz (2007) en The World's End (2013). Bijzonder geestig, mede dankzij regisseur Wrights grote talent voor visuele humor.

Train to Busan

Eerste live-actionfilm van animatieregisseur Yeon Sang-ho (The King of Pigs, The Fake) is vervolg op zijn eigen Seoul Station (2016), waarin een virus mensen in zombies verandert. In Train to Busan volgen we de aan zijn werk verslaafde zakenman Seok-woo (Gong Yoo), die met zijn dochtertje in hogesnelheidstrein richting Busan zit wanneer om hem heen de pleuris uitbreekt. Train to Busan is een heerlijke achtbaanrit, waarin je onderweg ook nog rake dingen hoort over klassenstrijd, corruptie, modern ouderschap en (gebrek aan) mannelijkheid. Publieksprijs op het Toronto After Dark Film Festival.

Under the Shadow

Eind jaren tachtig. De Teheraanse Shideh heeft het niet makkelijk. De oorlog tussen Iran en Irak heeft haar woonwijk bereikt, haar man moet weg naar het front, ze mag haar studie medicijnen niet afmaken omdat ze ooit politiek actief was, en de relatie met haar dochter Dorsa laat ook te wensen over. En alsof dat nog niet genoeg is beginnen ook geruchten over djinns, kwaadaardige geesten, de kop op te steken. Zeer sterke, intelligente en griezelige horror levert en passant stevige kritiek op politiek-religieus fanatisme. BAFTA voor het beste debuut.

Lees ook: 'Onconventionele horror double bill op Netflix'

Zombieland

Nadat zombies de wereld hebben overgenomen blijft een jongeman (Jesse Eisenberg) in leven door nauwgezet een aantal zelfgeschreven regels na te leven. Hij doet bijvoorbeeld altijd zijn autogordels om, past op bij wc's (verstopplek voor zombies!) en hangt nimmer de held uit. Als hij een paar andere overlevers ontmoet, besluiten ze met elkaar op te trekken. Geestige, ironische zombiefilm, vooral de moeite waard door goedgeschreven personages. Emma Stone en Abigail Breslin zijn bijvoorbeeld leuk als doortastende zussen, Woody Harrelson is fantastisch als macho zombie-verdelger.

Speel mee met de VPRO Cinema horrorbingo!

Organiseer je een horrormarathon voor Halloween? Speel dan mee met de enige echte VPRO Cinema horrorbingo!

Je kan de vier bingokaarten hier als .zip downloaden.
Of download de kaarten hieronder afzonderlijk:

Meer tips voor Netflix

Zoek je meer tips voor Netflix? Kijk op deze pagina​ voor eerdere artikelen in deze serie.