Zeven Cannes-winnaars op Netflix

Van Easy Rider tot Toni Erdmann

Van 14 tot en met 25 mei vindt de 72ste editie van het Filmfestival van Cannes plaats. Een aantal prijswinnaars uit het roemruchte verleden van het grootste en belangrijkste filmfestival ter wereld is te vinden op Netflix.

Easy Rider (winnaar Beste Debuutfilm)

Exact vijftig jaar geleden ging deze legendarische lowbudget cultfilm in Cannes in première. Peter Fonda en regisseur Dennis Hopper spelen twee stevig blowende motorrijders op zoek naar vrijheid die ze niet kunnen vinden. Rijdend van LA naar New Orleans komen ze lieve hippies tegen, vriendelijke hoeren, alsmede integere ranchers, fascistische plattelanders en - gedenkwaardig hoogtepunt - Jack Nicholson. Zijn rol als doorgeslagen advocaat die een tijdje met de helden optrekt is onvergetelijk en maakte van de B-acteur terecht een filmster. Het filmfestival van Cannes eert Easy Rider dit jaar met een speciale vertoning in het Cannes Classics-programma.

Apocalypse Now (winnaar Gouden Palm)

Hoofdrolspeler Martin Sheen zat tijdens de opnames diep in de drugs, hij kreeg een hartaanval, de tropische set van Apocalypse Now werd verwoest door een orkaan, het budget liep afschuwelijk uit de klauwen zodat regisseur Francis Ford Coppola uit eigen zak bij moest leggen; 'This isn't a film about Vietnam, this film is Vietnam,' liet Coppola weten. Ondanks of dankzij de problemen is Apocalypse Now - over kapitein Willard (Sheen) die opdracht krijgt om de mythische en gestoorde kolonel Kurtz (Marlon Brando) te vinden - een ongekend krachtige (anti)oorlogfilm geworden over onmacht, waanzin en wanhoop. Het origineel ging veertig jaar geleden in Cannes première, maar op Netflix is de nieuwe versie uit 2001 te zien (Redux).

Een wederom aangepaste versie, getiteld Apocalypse Now: Final Cut, ging onlangs op het Tribeca Film Festival in première en zal deze zomer wereldwijd in de bioscoop worden uitgebracht.

Pulp Fiction (winnaar Gouden Palm)

Quentin Tarantino’s tweede film, die 25 jaar geleden op het filmfestival van Cannes in première ging , verhief de regisseur tot superheld van de independent cinema en betekende de comeback van voormalig tieneridool Travolta. Tarantino vertelt hinkstapspringend drie verschillende verhalen in criminele kringen, die toch met elkaar te maken hebben. Een rode draad is moeilijk aan te geven, veel dia/monologen zijn nauwelijks te volgen en na sommige scènes lijkt het alsof er een nieuwe film van start gaat. En toch past alles precies.

Mulholland Drive (winnaar Beste Regie)

De tot dan toe tamelijk onbekende soapactrice Naomi Watts kreeg veel lof (en prijzen) voor haar rol als de keurige en wat naïeve Betty die zich, juist gearriveerd in Los Angeles, ontfermt over een verwarde vrouw met geheugenverlies. Dat is het begin van een verhaal dat vreemder en vreemder wordt en halverwege 180 graden lijkt te draaien. Identiteiten worden verwisseld, dromen blijken werkelijkheid (of andersom) en uiteindelijk raak je geheid de kluts kwijt. Dit alles natuurlijk begeleid door de omineuze muziek van David Lynch' vaste componist Angelo Badalamenti. Ja, de film vliegt uiteindelijk behoorlijk uit de bocht maar knaagt nog fijn lang in je hoofd door.

The Angels' Share (winnaar Juryprijs)

Deze af en toe hilarische film van Ken Loach en scenarioschrijver Paul Laverty, hun tiende film samen, is twee films voor de prijs van een. De eerste helft is een sociaal-realistisch drama over een kansarme draaideurcrimineel die 300 uur taakstraf krijgt. Deel twee een misdaadkomedie waarin hij samen met drie andere kansarmen exorbitant dure whisky steelt. Beide helften zijn interessant en vermakelijk, maar de toon en het realiteitsgehalte zijn onderling zo verschillend dat ze eigenlijk niet samengaan. Toch kreeg Loach in Cannes de juryprijs voor zijn film.

Inglourious Basterds (winnaar Beste Acteur)

Een groepje stoere Joods-Amerikaanse soldaten probeert tijdens WO II in bezet Frankrijk zoveel mogelijk nazi's te vermoorden. Een uitbaatster van een bioscoop probeert er onder de bezetting het beste van te maken. En een Duitse officier jaagt op Joden. Regisseur en scenarist Quentin Tarantino vervlocht hun verhalen tot een knap scenario, dat als basis diende voor deze ijzersterke oorlogsfilm. De tergende spanning in Inglourious Basterds wordt afgewisseld met zwarte humor. Messcherpe dialogen. Waltz werd in Cannes terecht bekroond met de prijs voor beste acteur voor zijn rol als SS'er Landa.

Toni Erdmann (winnaar FIPRESCI-prijs)

Als vader Winfried Conradi tijdens een verrassingsbezoek aan zijn in het buitenland werkende dochter door haar wordt weggewerkt, besluit hij vermomd terug te keren. Als 'consultant en coach' Toni Erdmann - een langharige zestiger met neptanden - weet hij met zijn onvoorspelbare gedrag haar geordende bestaan als zakenvrouw danig te ontregelen. Duitse tragikomedie die vanwege zijn origineel verpakte maatschappijkritiek en spel met conventies uitgroeide tot dé sensatie van het filmfestival van Cannes. Regisseur Maren Ade werd daarvoor echter karig beloond, met enkel de prijs van de internationale filmkritiek.

Nooit meer onze Netflix-tips missen?

Schrijf je dan nu hier in voor onze Nieuwsbrief en ontvang wekelijks film- en serietips voor Netflix.

advertentie