Serge Bozon

Regisseur, Acteur, Scenarist

Serge Bozon is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 4 films gevonden.

Tip Top

2013 | Komedie

Frankrijk/Luxemburg/België 2013. Komedie van Serge Bozon. Met o.a. Isabelle Huppert, Sandrine Kiberlain en François Damiens.

In een Noord-Frans stadje zitten de dienders opgescheept met het lijk van een Algerijnse informant. Autoritaire Esther Lafarge (Huppert) en voyeuristische Sally Marinelli (Kiberlain), interne recherche, steken daarop hun speurneuzen in de zaak. Zwartkomische, Chabrol-eske fijnproeverspolicier van Parijse cinefielencultfiguur Bozon voert over wirwarwegen langs schimmige personages en Franse littekens. De zonderlinge beroepsrelatie tussen Esther en Sally biedt de topactrices volop gelegenheid tot avonturieren en ook Damiens amuseert zich tiptop als verknipte rechercheur. Naar de roman van de Britse veteraan mysteryveelschrijver David Craig alias James Tucker.

La France

2007 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 2007. Oorlogsfilm van Serge Bozon. Met o.a. Sylvie Testud, Pascal Greggory, Guillaume Depardieu, Jean-Christophe Bouvet en Guillaume Verdier.

In 1917 ontvangt de Française Camille een brief van haar wederhelft, die als soldaat in de loopgraven dient. Ze zal hem nooit terugzien, schrijft hij. Waarop Camille heur haren kortwiekt, als jongeman verkleed naar hem op zoek gaat en zich aansluit bij een regiment dat ze onderweg tegenkomt. Op gezette tijden barst het gezelschap in gezang uit, een artistiekerig foefje dat nauwelijks iets met het eigenlijke verhaal van doen heeft. Reden om de rare liedjesintermezzi in deze controversiële Prix Jean Vigo-winnaar toch te trotseren is uiteraard de androgyne en dus perfect gecaste Testud in de hoofdrol.

Mods

2002 | Muziek, Komedie

Frankrijk 2002. Muziek van Serge Bozon. Met o.a. Guillaume Verdier, Laurent Lacotte, Serge Bozon, Vladimir Léon en Axelle Ropert.

Fran[KA10]cois (Verdier) en Paul (Bozon) zitten in dienst en horen dat hun broer Edouard (Lacotte) ziek is. Ze begeven zich van hun kazerne in de provincie naar de campus van de universiteit in Parijs, waar zij in een vreemd wereldje terecht komen. De titel is enigszins misleidend voor een dansfilm zonder muziek van The Who of The Kinks, maar wel ondergedompeld in de sfeer van de jaren 1960 en als zodanig uitgedost. Lange grappig bedoelde dialogen als moppen zonder clou wisselen met visuele grappen de balletten af. Qua stijl moet je denken aan Blighty's DV8, Canuck, La-La-La- Human Steps. Nostalgiegangers reageerden positief, maar oordeel zelf. Het scenario is van Axelle Ropert. Het camerawerk is van Céline Bozon. De choreografie is van Julie Despairies. Geproduceerd van vijftigduizend euro en ziet er honderd keer zo goed uit.

Les passagers

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Claude Guiguet. Met o.a. Fabienne Babe, Philippe Garziano, Bruno Putzulu, Stéphane Rideau en Gwenaëlle Simon.

Twee voorsteden van Parijs, Saint-Denis en Bobigny, zijn verbonden door een moderne sneltram. Deze verbinding vormt het decor voor een serie schetsen, de een beter dan de ander, over seks, seksualiteit, AIDS, maatschappij, milieu, relaties, fantasie[KA3]en, enz. Iedere gebeurtenis wordt afgewisseld door een monoloog van `de reiziger` (Bouvet). Zijn onderwerpen vari[KA3]eren van mannelijkheid en biseksualiteit tot zelfbevrediging. Wiskundeprof David (Putzulu) geeft student Marco (Rideau) een college statistiek over AIDS, terwijl verpleegster Anna (Babe) speculeert over de afloop van haar relatie met nachtwaker Pierre (Garziano), een verbintenis, die nog niet eens begonnen is. Tegelijkertijd verborgen referenties voor uitsluitend cinefielen over beroemde films als L`ATALANTE van Jean Vigo uit 1934 en vergelijkingen tussen LES NUIT FAUVES (1992) van de jong gestorven Cyril Collard over een seropositieve jongeman en LA MAMAN ET LA PUTAIN, de autobiografische film van Jean Eustace (1973). Guiguet's film, waarin direct in de camera gepaat wordt, is uitsluitend interessant voor kenners van de Franse cinema, terwijl gewone kijkers algauw de indruk hebben dat het geheel ontspoord is. In de originele versie met de stem van Bruno Masure, een voormalige anchorman van de Franse televisie. Het scenario is van regisseur Guiguet en Haydée Caillot. De monoloog is van Gwenaëlle Simon van het toneelstuk C'était bien. Het camerawerk is van Philippe Bottiglione en hij toont de kijker prachtige, sfeervolle beelden.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Serge Bozon op televisie komt.

Reageer