Jeanne Lapoirie

Cameraman

Jeanne Lapoirie is cameraman.
Er zijn 20 films gevonden.

120 BPM

2017 | Drama

Frankrijk 2017. Drama van Robin Campillo. Met o.a. Nahuel Pérez Biscayart, Arnaud Valois, Adèle Haenel, Antoine Reinartz en Yves Heck.

Eind jaren tachtig zien overheid en farmaceutische industrie aids nog uitsluitend als homoziekte en daarmee niet van nationaal belang. Aids-actiegroep Act Up probeert een einde te maken aan die onverschilligheid en zoekt de confrontatie. Regisseur Campillo (destijds zelf lid van Act Up) verweeft die strijd met een tedere liefdesgeschiedenis tussen Act Up-leden Sean en Nathan in dit niet sentimentele, maar wel aangrijpende drama over angst, liefde en verzet. Won in 2017 handvol prijzen op het filmfestival van Cannes, waaronder de Queer Palm.

Gett

2014 | Drama

Israël/Frankrijk/Duitsland 2014. Drama van Ronit Elkabetz en Shlomi Elkabetz. Met o.a. Ronit Elkabetz, Simon Abkarian, Menashe Noy, Sasson Gabai en Ze'ev Revach.

Viviane wil scheiden van haar man, simpelweg omdat ze niet meer van hem houdt. Haar echtgenoot geeft echter geen toestemming, dus kunnen de vrouwonvriendelijke rabbijnen van de religieuze rechtbank de scheiding niet bekrachtigen. Gett, het slotdeel van een trilogie over de huwelijkse perikelen van een Israëlische vrouw van middelbare leeftijd, is een even schrandere als schrijnende combinatie van rechtbankfilm en echtscheidingsdrama. Met messcherpe dialogen én een geweldige hoofdrol van coregisseur Elkabetz, die, als ze tijdens de vele zittingen niet mag spreken, voldoende heeft aan haar blik en lichaamstaal.

Eastern Boys

2013 | Drama, Thriller, Documentaire

Frankrijk 2013. Drama van Robin Campillo. Met o.a. Olivier Rabourdin, Kirill Emelyanov, Daniil Vorobyov en Edéa Darcque.

Oudere Fransman spreekt jonge Oost-Europese illegaal aan voor betaalde seks, en voor hij het weet wordt zijn appartement overspoeld met diens vriendjes, die al feestend de woning leeghalen. Regisseur Campillo wisselt regelmatig van toon in deze film. Zo doet de appartement-scène sterk denken aan Michael Hanekes Funny Games, maar schakelt Campillo in andere delen net zo makkelijk tussen documentaire als relatiedrama en thriller. Wat de film nogal rommelig maakt. Toch verliest Campillo nooit zijn grip op de kijker. Daarvoor zijn de afzonderlijke blokken te spannend en te trefzeker geregisseerd.

Michael Kohlhaas

2013 | Historische film

Frankrijk/Duitsland 2013. Historische film van Arnaud des Pallières. Met o.a. Mads Mikkelsen, Mélusine Mayance, Delphine Chuillot, Bruno Ganz en Denis Lavant.

Nogal zware, en erger nog: zwaarwichtige verfilming van de beroemde novelle van Heinrich von Kleist. Over paardenhandelaar Kohlhaas die in zestiende-eeuws Frankrijk onrecht wordt aangedaan en daarop een opstand ontketent. De Deense acteur Mikkelsen heeft de juiste fysiek (groot, ruig, onverschrokken) voor Kohlhaas, en geeft de man ook een kalme waardigheid, maar slaagt er niet in het trage en veel te serieuze script leven in te blazen. Zodat de kijker het in deze film vooral moet hebben van de fraaie panoramashots van het kale landschap van de Cevennen.

Un château en Italie

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Valeria Bruni Tedeschi. Met o.a. Louis Garrel, Valeria Bruni Tedeschi, Xavier Beauvois en Filippo Timi.

Frans drama van en met Valeria Bruni Tedeschi, rond een 43-jarige vrouw 'zonder man, zonder kinderen, en zonder een baan waarvoor je 's ochtends uit je bed hoeft te komen'. Deze Louise ontmoet een jongere man, en zint dan toch - tegen zijn zin - op een gezin. Het grotere verhaal is dat van een machtige familie in verval, met een dito kasteel. En dat titelkasteel, Castello di Castagneto Po, was tot 2009 daadwerkelijk van Valeria Bruni Tedeschi's familie, de plek waar de rijkelui zomerden. Een grotendeels autobiografisch werk dus, met helaas iets te veel verhaallijntjes.

My Little Princess

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Eva Ionesco. Met o.a. Isabelle Huppert, Anamaria Vartolomei, Georgetta Leahu, Denis Lavant en Jethro Cave.

Actrice Ionesco baseerde deze film - met de werktitel I'm Not a Fucking Princess - op haar eigen jeugd, waarin ze als pre-puber voor erotisch getinte foto’s moest poseren van haar moeder. Vartolomei is geloofwaardig als gedwongen Lolita, Huppert is indrukwekkend als de egocentrische moeder, die haar dochter behandelt als een pop die ze naar believen kan aan- en uitkleden. Helaas deed Ionesco zo haar best de ranzigheid van het onderwerp uit haar film te houden, dat het eindresultaat nogal vlak is geworden.

Quartier lointain

2010 | Drama, Fantasy

België/Luxemburg/Frankrijk/Duitsland 2010. Drama van Sam Garbarski. Met o.a. Pascal Greggory, Jonathan Zaccaï, Alexandra Maria Lara en Léo Legrand.

Op graphic novel van Jiro Taniguchi gebaseerde fantasy over volwassen man die terugkeert naar zijn jeugd. Regie Sam Garbarski.

Ricky

2009 | Komedie, Drama, Fantasy

Frankrijk/Italië 2009. Komedie van François Ozon. Met o.a. Alexandra Lamy, Sergi López, Mélusine Mayance, André Wilms en Jean-Claude Bolle-Reddat.

Fabrieksarbeidster en alleenstaande moeder Katie (Lamy) ontmoet een vriendelijke Spanjaard (López) met wie ze een baby krijgt. Met de kleine Ricky is iets raars: aan het lijfje van de vrolijke baby beginnen vleugels te groeien. Eigenaardig drama evolueert van grauw-realistisch naar magisch realistisch. Regisseur Ozon (8 Femmes, Swimming Pool) laveert tussen onheilspellend en komisch, tragisch en warm. De toon mag wisselen, de film heeft fraaie, geestige momenten die lang blijven hangen. Mooie rol van Alexandra Lamy, als verwarde, maar nuchtere moeder.

Independencia

2009 | Drama

Filipijnen/Frankrijk/Duitsland/Nederland 2009. Drama van Raya Martin. Met o.a. Sid Lucero, Alessandra de Rossi, Tetchie Agbayani en Mika Aguilos.

De nog maar 25-jarige Filipijnse regisseur Raya Martin reflecteert op de betekenis van onafhankelijkheid na de vrijwel vergeten Filipijns-Amerikaanse oorlog van 1899 door op briljante wijze de visuele taal van de voormalige vijand voor zijn eigen verhaal te gebruiken. Kunstdecors en overacting roepen de weelderige Hollywooddrama’s uit de jaren dertig in herinnering, maar Martin bouwt er een volstrekt eigenzinnig verhaal mee over drie generaties Filipino’s en de ambivalente invloeden van de Amerikanen op hun land.

La possibilité d'une île

2008 | Drama, Sciencefiction

Frankrijk 2008. Drama van Michel Houellebecq. Met o.a. Benoît Magimel, Patrick Bauchau, Andrzej Seweryn, Jean-Pierre Malo en Serge Larivière.

De nog maar 25-jarige Filipijnse regisseur Raya Martin reflecteert op de betekenis van onafhankelijkheid na de vrijwel vergeten Filipijns-Amerikaanse oorlog van 1899 door op briljante wijze de visuele taal van de voormalige vijand voor zijn eigen verhaal te gebruiken. Kunstdecors en overacting roepen de weelderige Hollywooddrama’s uit de jaren dertig in herinnering, maar Martin bouwt er een volstrekt eigenzinnig verhaal mee over drie generaties Filipino’s en de ambivalente invloeden van de Amerikanen op hun land.

Le temps qui reste

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van François Ozon. Met o.a. Melvil Poupaud, Jeanne Moreau, Valeria Bruni Tedeschi, Daniel Duval en Marie Rivière.

Hoe ga je om met het naderende einde? Laura (Moreau) wapent zich tegen de dood met potten vol vitaminepillen en een jeugdige levenshouding. Haar kleinzoon Romain heeft geen verdediging. Hij komt haar vertellen dat hij nog maar een paar maanden te leven heeft. Ozon vermijdt grote woorden, maar slaagt er niet in clichés te omzeilen. Losse scènes, waaronder die met Jeanne Moreau, zijn sterk getroffen en ontroerend, maar in grote lijnen doet Le temps qui reste schematisch aan. Ozons kundigheid als regisseur blijkt uit details, maar het eindresultaat valt onherroepelijk tegen.

Les revenants

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Robin Campillo. Met o.a. Frédéric Pierrot, Jonathan Zaccaï, Géraldine Pailhas en Victor Garrivier.

Wat mogen wij ons toch gelukkig prijzen met Franse cinema. In welke andere filmindustrie kunnen doden bedacht worden die uit hun graven rijzen en rustig terugkeren naar hun oude leventjes? Wie anders dan een Fransman zou zich serieus toeleggen op het weergeven van de psychologische impact die een dergelijke zombie-invasie zou hebben op de inwoners van een klein stadje? De zombie die in Amerikaanse films is ontstaan, bleek, bebloed en agressief, krijgt geen kans van scenarist-regisseur Robin Campillo. Zijn teruggekeerden zijn 'haast zondags gekleed', zo noemt hij het in een interview. Ze zien er niet gewond, ziek of bemodderd uit - juist vlekkeloos zoals op een foto of in de herinnering van de achterblijvers. Geïnspireerd door Amerikaanse sf uit de jaren vijftig, toont Campillo een wereldfenomeen in een beperkte omgeving. Isham en Véronique zijn blij met de terugkeer van hun zoontje, de burgemeester verwelkomt zijn vrouw. Rachel kan zich er eerst niet toe zetten haar dode man Mathieu op te zoeken in het opvangcentrum, maar later ontmoeten zij elkaar toch en spreekt Mathieu banale woorden, die in deze omstandigheden verontrustend zijn, zoals: 'Waar gaan we eten?'

Il est plus facile pour un chameau...

2003 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk/Italië 2003. Drama van Valeria Bruni Tedeschi. Met o.a. Chiara Mastroianni, Jean-Hugues Anglade, Valeria Bruni Tedeschi, Jean-Luis Anglade en Denis Podalydès.

Regiedebuut van actrice Bruni Tedeschi (oa Rien à faire) waarin zij zichzelf neerzet als een 'te rijke' jonge vrouw die worstelt met existentiële problemen als geld, liefde, familie en geloof in een verhaal over de keus tussen een aardige, stabiele verloofde en een oude vlam die niet kan scheiden van zijn vrouw en kind. De bijbelse titel (Het is makkelijker voor een kameel...) refereert aan de moeite die een rijke zich volgens Markus moet getroosten om Gods koninkrijk binnen te gaan. De film werd genomineerd voor een César voor beste debuut.

8 femmes

2002 | Misdaad, Drama, Thriller, Komedie, Muziek

Frankrijk/Italië 2002. Misdaad van François Ozon. Met o.a. Catherine Deneuve, Isabelle Huppert, Emmanuelle Béart, Fanny Ardant en Virginie Ledoyen.

Nee maar, wat een groot voorrecht om Franse diva's van drie generaties tezamen aan het werk te zien! En dat is niet het enige magnifieke dat scenarist-regisseur Ozon (Sous le sable) ons biedt. Zijn film is een whodunnit-soap die de jaren vijftig terughaalt met opzettelijke nepsneeuw en oogverblindende neonkleuren. Hoe Ozon het flikt is een raadsel, maar zelfs de liedjes die de personages zingen krijgen een min of meer logische plaats op zijn wonderbaarlijke toneel. Een moord op de enige man in de film moet daar opgelost worden. Is de koele Gaby (Deneuve) de dader, of haar maffe zus (Huppert), of toch de arrogante dienstmeid (Béart)?

Sous le sable

2000 | Drama

Frankrijk/Japan 2000. Drama van François Ozon. Met o.a. Charlotte Rampling, Bruno Cremer, Jacques Nolot, Alexandra Stewart en Pierre Vernier.

Toen François Ozon acht was maakte hij op vakantie mee dat een oudere man de zee in ging en niet meer terugkwam, zijn (Nederlandse) vrouw achterlatend. Wat gebeurde er daarna met die vrouw? Kan men rouwen zonder een lijk? Scenarist/regisseur Ozon vroeg het zich af en maakte er Sous le sable over. Het wonderkind alias enfant terrible van de Franse cinema gooide zijn gebruikelijke spierballenstijl helemaal om en liet gerenommeerd actrice Charlotte Rampling heel gewoon spelen in alledaagse settings, vaak zelfs zonder muziek. Met indrukwekkend resultaat. Na Sous le sable ging Ozon huppelend verder waar hij gebleven was met controversiële en uitzinnige films (8 Femmes, 5 x 2).

Gouttes d'eau sur pierres brûlantes

2000 | Komedie, Drama

Frankrijk 2000. Komedie van François Ozon. Met o.a. Bernard Giraudeau, Ludivine Sagnier, Anna Thompson, Anna Levine en Malik Zidi.

De derde film van Ozon is een getrouwe bewerking van het toneelstuk [KL]Tropfen auf heisse Steine[KLE] van Rainer Werner Fassbinder, die het op negentien-jarige leeftijd schreef. Tijdens Fassbinder`s leven werd het nooit opgevoerd en dit is de eerste verfilming. Zijn toneelafkomst is behouden gebleven. Het is een stuk voor vier personen in vier bedrijven. L[KA1]eopold (Giraudeau) is begin vijftig en verkoopt met succes verzekeringen. Hij is biseksueel. Hij ontmoet de twintig-jarige Franz (Zidi) die van plan is met Anna (Sagnier) te trouwen. L[KA1]eopold verleidt hem eenvoudig en maakt hem zijn minnaar en `huisvrouw`. Hun relatie verloopt niet goed ze worden beiden steeds ontevredener met hun bestaan. Dan komt Anna, die probeert haar Franz te heroveren. Anna ontdekt dat Franz op seksueel gebied het nodige geleerd heeft en laat zich door Franz verwennen. Dan verschijnt L[KA1]eopold en hij verleidt Anna. Nu vormen ze een trio. In het laatste bedrijf komt Vera (Thompson), de transseksuele ex-vriend van Léopold, die zich volledig heeft laten ombouwen tot vrouw voor Léopold. Ozon, die het scenario schreef heeft de sfeer van de jaren 1970, waarin Fassbinder's stuk speelt, op een rake manier gecreëerd. Met de casting van de vier rollen heeft hij midden in de roos geschoten. Kenners en liefhebbers van het werk van Fassbinder zullen tevreden zijn met Ozon's resultaat, maar buiten deze kring zal de film op enkele uitzonderingen na minder enthousiast ontvangen worden. Ozon heeft zich goed van zijn taak gekweten, zodat je twijfelt of de personages nu oorspronkelijk Duits of Frans zijn. Het tragische slot in de vorm van een telefoongesprek vergeet je niet gauw. Malick Zidi's tweede lange film, Sagnier is nu een talent en de Amerikaanse Thompson past prachtig in het geheel. Het camerawerk van Jeanne Lapoirie is heel inventief. De film, die in diverse landen uitkwam genereerde een omzet van 350.000 dollar.

Emporte-moi

1999 | Drama

Frankrijk/Canada/Zwitserland 1999. Drama van Léa Pool. Met o.a. Karine Vanasse, Pascale Bussières, Miki Manojlovic, Alexandre Mérineau en Charlotte Christeler.

Het is 1963. De dertienjarige Hanna (Vanasse) is 13 en woont in Montréal. Ze heeft een moeilijke leeftijd, ze is geen meisje meer maar ook nog geen vrouw. Hanna heeft veel ruzie met haar ouders. Duidelijk is wel dat ze veel van haar kwakkelende, hardwerkende moeder (Bussières) houdt. Meer moeite heeft ze met haar vader (Manojlovic), overlevende van de holocaust en miskend schrijver. Haar broer Paul (Mérineau) is haar enige houvast. Op een middag ziet Hanna in de bioscoop de Godard-film 'Vivre Sa Vie'. Gefascineerd door het motto van de film; leef je leven zoals het komt, blijft het Hanna bezighouden, echter vergetend dat er ook grenzen zijn. Langzaamaan neemt Hanna het motto over. Samen met haar broer en vriendin Laura, die ze al bij de film zag en later op een feestje ontmoet, ontdekt ze haar ambivalente sexuele gevoelens. Op een bepaald moment wordt haar duidelijk dat het motto van de Godard-film iets anders inhoudt. Namelijk dat je vrij bent om te leven als je wilt, maar dat daarbij de verantwoordelijkheid komt om het goed te doen en dat je die verantwoordelijkheid ook zelf moet dragen. Een bijzondere film met een steengoede rol van Karine Vanasse.

Mariage d'amour

1996 | Romantiek

Frankrijk 1996. Romantiek van Pascale Bailly. Met o.a. Mathilde Seigner, Roschdy Zem, Marianne Groves, Marion Loran en Frédéric Quiring.

Nadine (Seigner) werkt in de modezaak van haar vriendin L[KA1]ea (Groves). Op een avond, bij het verlaten van een bioscoop, leert ze Georges (Zem) kennen, een Egyptische student, en het is liefde op het eerste zicht. Voor Nadine is Georges de man waarmee ze de rest van haar leven wil doorbrengen. Georges, wiens gevoelens even sterk zijn, blijft echter nuchter. Binnen een maand vervalt zijn verblijfsvergunning en hij bezit niet de financiële waarborgen om deze te laten verlengen. Maar Nadine is vastbesloten. De autoriteiten verdenken haar er echter van een schijnhuwelijk te willen sluiten. Voor Nadine en Georges begint een lange lijdensweg met de bureaucratie. Een omgekeerde GREEN CARD. Liefde wordt door de administratieve diensten niet herkend. Een romantisch drama dat deze toestanden aanklaagt maar er geen geldig alternatief tegenover plaatst. Er wordt verschrikkelijk veel gepraat en het verhaal gaat maar niet vooruit. Interessant maar langdradig scenario van Bailly en Alain Tasma. Jeanne Lapoirie stond achter de camera.

Les voleurs

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Daniel Auteuil, Laurence Côte, Didier Bezace en Benoît Magimel.

De jonge Juliette (Côte) is zowel de geliefde van de biseksuele filosofie professor Marie (een fascinerende rol van de tijdloos mooie Deneuve) als van politieagent Alex (Auteuil). Alex' broer Ivan wil niet deugen, en laat Juliettes broer klusjes voor hem opknappen. Les voleurs is een vlechtwerk van verhaallijnen waarin stukje bij beetje een broedertwist, een driehoeksrelatie en een misdaadverhaal worden blootgelegd. Regisseur Téchiné creëerde een ambitieuze, intelligente, maar ook pessimistische film, waarin hij spanning combineert met een grondige karakteranalyse en een snufje filosofie.

Les roseaux sauvages

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van André Téchiné. Met o.a. Élodie Bouchez, Gaël Morel, Stéphane Rideau, Frédéric Gorny en Michèle Moretti.

Het is 1962 en de Algerijnse oorlog lijkt ver weg op de provincieschool waar vier tieners opgroeien. Maar de oorlog komt dichterbij wanneer de broer van een van hen naar het front moet. Terwijl een communistische onderwijzeres hun politieke bewustzijn voedt hebben de jongeren ook allerlei persoonlijke zaken aan hun hoofd. Zo denkt François dat hij homoseksueel is, en verliefd op Serge. Maar Serge voelt iets voor Maïté (Bouchez), de dochter van de docente. Gevoelig drama van André Téchiné (Ma saison préférée, Les voleurs) werd onderscheiden met vier Césars.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jeanne Lapoirie op televisie komt.

Reageer