Nienke Römer

Acteur, Scenarist

Nienke Römer is acteur en scenarist.
Er zijn 6 films gevonden.

Oh Baby

2017 | Romantische komedie

Nederland 2017. Romantische komedie van Thomas Acda. Met o.a. Gijs Naber, Hanna van Vliet, Eric van Sauers, Renée Fokker en Sanne Vogel.

Nadat een scharrel van liedjesschrijver Ruben (Naber) dood neervalt, blijkt hij de vader van haar baby. Ongevraagd krijgt hij hulp bij de opvoeding van haar knappe, stoere zus (Van Vliet), die tegen zijn wil bij hem intrekt. Volstrekt voorspelbare formule-romcom met Acda-liedjes in en rond retrohip-nostalgisch Amsterdam. Hoewel de film met enkele absurde situaties en surrealistische uitstapjes origineel probeert te zijn, slaat ze dood onder een overdosis opgelepelde uitleggerige teksten, platte personages en oeverloos gekibbel dat ironisch bedoeld is maar cynisch klinkt.

Hartenstrijd

2016 | Romantische komedie

Nederland 2016. Romantische komedie van Janice Pierre. Met o.a. Jennifer Hoffman, Tibor Lukács, Eva van de Wijdeven, Oscar Aerts en Miro Kloosterman.

Na de zoveelste teleurstelling in de liefde is voor Tina de maat vol. Van nu af aan zal ze zich niet meer binden aan een man en alleen nog daten voor de seks. Tegelijkertijd sluit kroegbaas Sven een weddenschap met zijn vriend Dennis om te bewijzen dat hij heus wel kan daten met een vrouw zonder met haar naar bed te gaan.

Weg

2007 | Korte film

2007. Korte film van Daniel Bruce.

Een jonge vrouw, alleen in een auto op een verlaten weg, raakt beïnvloed door de duistere omgeving. Een kleine botsing met een andere auto lijkt haar ergste angsten te bevestigen. Een achtervolging over een gevaarlijke, bochtige weg, zal het leven van drie mensen ingrijpend veranderen.

Drijfzand

2004 | Drama, Sportfilm

Nederland 2004. Drama van Kees Vlaanderen. Met o.a. Johnny de Mol, Dimme Treurniet, Nienke Römer, Celia Nufaar en Helmert Woudenberg.

Het leven van Frits, een veelbelovende jonge voetballer, wordt op z'n kop gezet wanneer blijkt dat zijn vader achttien jaar lang tegen hem heeft gelogen over zijn moeder: zij is helemaal niet bij zijn geboorte overleden. Die schok brengt een emotionele omwenteling bij de jongen teweeg, met rampzalige gevolgen. Prima acteurs kunnen niet verhelpen dat deze telefilm zich enigszins voorspelbaar en clichématig ontwikkelt.

De Enclave

2002 | Thriller, Drama

Nederland 2002. Thriller van Willem van de Sande Bakhuyzen. Met o.a. Ramsey Nasr, Frank Lammers, Johan Leysen, Renée Soutendijk en Nienke Römer.

Ibro Hadzic (Nasr), een Bosni[KA3]er die moslim is, kwam naar Nederland omdat hij tijdens de Bosnische burgeroorlog tolk was bij de Nederlandse troepen die in de enclave van Srebrenica de strijdende partijen uit elkaar moesten houden. Het ging om een kleine legereenheid die niet opgewassen was tegen hun taak en bekend stond als het Dutchbat. Ibro trouwde met een vrouwelijke Dutchbatter en acht jaar na de val van Srebrenica heeft hij een goed betaalde baan als tolk bij het Joegoslavi[KA3]e tribunaal van het Internationale Gerechtshof in Den Haag. Tijdens het proces tegen de Bosnisch-Servische sergeant Bokan (Lammers) meent hij de moordenaar van zijn verdwenen vader en moeder, zusters en broers te herkennen. Bokan wordt wegens gebrek aan bewijs en zwakke getuigen, die onder druk staan van de Bosnische maffia, vrijgesproken. Dit is het einde van deel [KA1]e[KA1]en. In het vervolg dat bijna naadloos aanschuift, heeft Ibro in een wanhoopsdaad Bokan gegijzeld en hoort de hele wereld via de media over zijn persoonlijke lijdensweg. In het crisiscentrum is de burgemeester van Den Haag, George Verhoef (Leysen), lid van het team. Verhoef was als minister van defensie indertijd in Srebrenica de eindverantwoordelijke in de onderhandelingen tussen de machtige Bosnische Servi[KA3]ers, en de door hen in gijzeling genomen bevolking van achtduizend zielen. Ibro eist dat Verhoef met de billen bloot komt, terwijl Bokan na zijn openlijke schuldbekentenis tegen Verhoef kan worden uitgewisseld. Het loopt niet helemaal zoals Ibro zich had voorgesteld. Einde van dit bedrijf. Het laatste deel speelt vier jaar later, in 2007. Verhoef is in de onafhankelijke republiek Srpska en buigt zich met een aannemer over de bouwplannen van een in uitvoering zijnd vakantiedorp op het terrein, waar twaalf jaar ervoor massagraven ontstonden. Verhoef is er met zijn vrouw en tienerdochter en hij is de gevolmachtigde van de VN. Ibro werkt er als bouwvakker. Verhoefs dochter wordt gekidnapt en Verhoef moet nu de verantwoording afleggen die hij bij de gijzelingszaak nooit deed. Dat er in Nederland over het povere optreden van Dutchbat en de onmacht om de massale slachting - de grootste in Europa sedert WO II - te voorkomen, een film gedraaid zou worden, hoeft geen verwondering te wekken. Eigenlijk is deze rolprent een lange tv- film, een mini, die op het Rotterdamse filmfestival werd voorvertoond met een ge[KA3]improviseerde soundtrack. Het spel is heel behoorlijk, het scenario van Alma Popeyus en Hein Sch[KA3]utz is aannemelijk en het bevat de nodige fictie die zoveel mogelijk tegen de feiten is getoetst. Soms was het speculatief, maar het werd later door de werkelijkheid bevestigd (het onder druk zetten van getuigen door de maffia bijvoorbeeld). Het camerawerk is van Melle van Essen die voor een deel in het najaar van 2001 in Kroati[KA3]e op `locatie` filmde. Regisseur Van de Sande Bakhuyzen werkte met een beperkt budget van anderhalf miljoen euro en verrichtte er wonderen mee. Aanvankelijk aarzelde omroep VARA om het project te doen, maar rook een kans toen het bekend werd dat het NIOD rapport over de val van Srebrenica zou uitkomen tegen de tijd dat het uitgezonden kon worden. Wat dies meer zij, het tweede paarse kabinet van premier Wim Kok viel hierom, [KA1]e[KA1]en maand voor de geplande kamerverkiezingen. Het is geen toeval dat de naam van George Verhoef veel lijkt op die van de toenmalige verantwoordelijke VVD-minister Joris Voorhoeve. Een beetje ondeugend is het wel, vooral het opportunisme van de VARA om stemming makende, ondermijnende politiek zonder duidelijke koers te bedrijven, gevoed door kijkcijfersgeilheid. Buiten Nederland minder relevant omdat men de details (het foute gedrag van de militaire bevelhebbers, de mislukte fotorolletjes, de verdwenen videofilms en andere grove schandaaltjes) die de gemoederen hoog deden oplopen, niet zo goed kent, en ondanks het feit dat voornoemde scenarioschrijvers zich o.a. baseerden op de uitstekende, zeer gedetailleerde documentaire A CRY FROM THE GRAVE en het boek Endgame van David Rohde. Wordt meestal in drie delen uitgezonden.

Baby Blue

2001 | Thriller

Nederland 2001. Thriller van Theo van Gogh. Met o.a. Susan Vidler, Oliver Cotton, Roeland Fernhout, Nienke Römer en Renée Fokker.

Ook in zijn duurste film (zes miljoen gulden), geschreven door thrillerauteur Tomas Ross, berijdt regisseur Van Gogh zijn stokpaardje, de machtsstrijd tussen man en vrouw. 'Vrouwen zijn veel gemener dan mannen,' zei hij in een interview over Baby Blue. Hoe dat in mekaar steekt ontdekt de kijker slechts beetje bij beetje, zoals in de Hitchcockfilm die hoofdpersonen Peter (Fernhout) en Marjan (Römer) net hebben gezien. De intriges in het overwegend Engels gesproken Baby Blue vangen aan bij de komst van de nieuwe buren van Peter en Marjan, Laura (Vidler) en Ron (Cotton). Het gaat ernstig broeien als Peter verliefd wordt op buurvrouw Laura - en het is maar beter verder niks over de plot los te laten. De acteurs spelen prima, ook de semi-bekende Engelse, en er is een leuke bijrol weggelegd voor stand-up komiek Najib Amhali. De beelden zijn functioneel, maar niet ambitieus, krachtig of dubbelzinnig; Van Gogh maakt er dan ook geen geheim van dat het hem nooit te doen is om camerawerk. Wel om het verhaal, dat volgens Van Gogh spannend moet zijn. Dat is Baby Blue ook wel, maar de verwikkelingen zijn soms wat te kunstmatig ingenieus voor soepele inleving.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Nienke Römer op televisie komt.

Reageer