Catherine Deneuve

1943 Acteur

Catherine Deneuve (1943) is acteur.
Er zijn 112 films gevonden.

Sage femme

2017 | Drama

Frankrijk 2017. Drama van Martin Provost. Met o.a. Catherine Deneuve, Catherine Frot, Olivier Gourmet, Quentin Dolmaire en Mylène Demongeot.

De alleenstaande vroedvrouw Claire (Frot) krijgt na dertig jaar radiostilte opeens een telefoontje van de Parijse levensgenieter Béatrice (Deneuve), een oude vlam van haar vader. De zieke Béatrice - die kind noch kraai heeft - blijkt de saaie Claire voor haar karretje te willen spannen. Dat levert het nodige gesteggel op tussen de tegenpolen die gaandeweg toch steun vinden bij elkaar. Een volkstuin langs de Seine figureert nadrukkelijk als metafoor voor het leven terwijl de ervaren cast zich routineus kwijt van haar taak. Feelgood formulefilm over levenslust met enkele echte bevallingen.

Le tout nouveau testament

2015 | Komedie

België/Frankrijk/Luxemburg 2015. Komedie van Jaco Van Dormael. Met o.a. Benoît Poelvoorde, Catherine Deneuve, Pili Groyne, François Damiens en Yolande Moreau.

In deze heerlijk inventieve komedie van Jaco Van Dormael (Toto le héros, Mr. Nobody) is God geen barmhartig opperwezen maar een chagrijnige despoot die met zijn gezin in een ranzig driekamerappartement in Brussel woont. Vanachter z'n computer stort hij grijnzend hel en verdoemenis uit over de mensheid. Uit protest hackt dochterlief de computer, stuurt alle mensen op aarde hun sterfdatum en gaat op zoek naar zes nieuwe apostelen om een nieuw testament te schrijven. Kandidaten die zelfs Christus over het hoofd zou hebben gezien – een aspirant-huurmoordenaar, een seksverslaafde. En Catherine Deneuve die in bed duikt met een gorilla.

La tête haute

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Emmanuelle Bercot. Met o.a. Catherine Deneuve, Rod Paradot, Benoît Magimel, Sara Forestier en Ludovic Berthillot.

Oprecht en rauw-realistisch drama over een onhandelbare tiener (een wat onevenwichtige rol van nieuwkomer Paradot) en de jonge gezinsvoogd (Magimel) en bijna gepensioneerde kinderrechter (Deneuve) die zich over hem ontfermen. Filmmaakster Bercot (Elle s'en va) maakt het de kijker niet gemakkelijk om sympathie voor de jongen te voelen, daarvoor is hij te vaak agressief en gevaarlijk, maar maakt tegelijkertijd duidelijk dat hij niet alleen dader, maar ook slachtoffer van zijn omstandigheden is. Openingsfilm van Cannes 2015.

3 coeurs

2014 | Drama

Frankrijk/Duitsland/België 2014. Drama van Benoît Jacquot. Met o.a. Benoît Poelvoorde, Charlotte Gainsbourg, Chiara Mastroianni en Catherine Deneuve.

Klassiek melodrama waarin belastinginspecteur Marc (Poelvoorde) zich achtereenvolgens in verhoudingen met Sylvie (Gainsbourg) en haar zus Sophie (Mastroianni) stort, zonder te weten dat ze familie van elkaar zijn. De driehoeksrelatie die volgt is behoorlijk ongeloofwaardig, al is dat gezien de grillen van het genre niet eens zo storend. Schadelijker is het compleet ontbreken van passie tussen de drie geliefden. Met als resultaat een tragedie die ondanks de voortreffelijke cast - ook Catherine Deneuve draaft kort op - nooit echt wil boeien.

L'homme qu'on amait trop

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van André Téchiné. Met o.a. Guillaume Canet, Catherine Deneuve, Adèle Haenel, Jean Corso en Judith Chemla.

Het is een mysterie dat de Fransen al sinds 1977 bezighoudt: de verdwijning van Agnès Le Roux, erfgename van het roemruchte Palais de la Méditerranée-casino in Nice. Veteraan Téchiné (Les témoins) verfilmt het als een tragische familiegeschiedenis, zonder suspense of groots drama. Spaarzaam zoekt hij de lyriek op — hoogtepunt is een met de radio meezingende Deneuve — met als resultaat een film die nooit echt tot leven wil komen. Gelukkig is er Canet, die schittert als schimmige advocaat.

Elle s'en va

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Emmanuelle Bercot. Met o.a. Catherine Deneuve, Nemo Schiffman, Gérard Garouste, Camille en Claude Gensac.

Emmanuelle Bercots melancholisch meanderende roadmovie Elle s'en va is een klein eerbetoon aan Catherine Deneuve, die hier geen seconde uit beeld is. Verlaten door haar minnaar en bedreigd door schuldeisers stapt haar personage Bettie op een zondag in de auto en zwerft dagenlang door Frankrijk, ondertussen avonturen belevend met haar opstandige kleinzoon. Maar eigenlijk was Bettie al lang geleden vertrokken en komt ze aan het eind van de film voor het eerst sinds lange tijd echt thuis. Dat is alleen niet in het huis waar ze met haar moeder woont.

Les bien-aimés

2011 | Drama, Musical, Romantiek

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Tsjechië 2011. Drama van Christophe Honoré. Met o.a. Chiara Mastroianni, Catherine Deneuve, Ludivine Sagnier, Louis Garrel en Milos Forman.

De tweede comédie musicale van Honoré (na Les chansons d’amour uit 2007) chroniqueert, met de jaren 1964 en 2008, Parijs en een paar elegante damesschoenen als start- en eindpunten, de woelige liefdeslevens van moeder Catherine (Sagnier en Deneuve) en dochter Vera (Mastroianni). Haltes op deze slingerroute van vier decennia zijn Praag, Londen en Montréal. Onderweg worden het leven, geluk en hartzeer bezongen in lichtvoetige liedjes van Alex Beaupain. Mastroianni ontroert in deze bitterzoete tractatie, Forman is aandoenlijk als Vera’s onverbeterlijk schuinsmarcherende vader.

Potiche

2010 | Komedie

Frankrijk 2010. Komedie van François Ozon. Met o.a. Catherine Deneuve, Gérard Depardieu, Fabrice Luchini, Karin Viard en Judith Godrèche.

Bourgeois dametje Suzanne (Deneuve) is de echtgenote van een hoekige paraplufabriekseigenaar (Luchini), die het danig verknalt bij zijn stakende werknemers. Wanneer hij wordt gegijzeld neemt Suzanne de taken over, met hulp van een linkse burgemeester (Depardieu). Lichtvoetige komedie naar een populair toneelstuk speelt zich af in de jaren zeventig en dat zullen we weten ook: de kleuren knallen alle kanten op. Hoogtepuntje in deze film met zeer relaxte rol van Deneuve is een seniorendansje tussen de diva met Depardieu in de disco.

L'homme qui voulait vivre sa vie

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Eric Lartigau. Met o.a. Romain Duris, Marina Foïs, Niels Arestrup, Branka Katic en Catherine Deneuve.

Paul Exben (een fantastische Duris) leidt als succesvol advocaat in Parijs een voor de buitenwereld zeer prettig leven. Maar zoals elke film over de Franse bourgeoisie ons leert: het is slechts schone schijn. Een fatale aanvaring met de minnaar van zijn vrouw doet hem naar Montenegro vluchten, waar hij eindelijk ontdekt wat hij al die jaren heeft gemist. Aanvankelijk een warrig en langdradig psychologisch drama, met een overbodig rolletje voor Catherine Deneuve, maar zodra het woestere Balkan-landschap opdoemt komen zowel de film als Paul prachtig tot leven.

Mères et filles

2009 | Drama

Frankrijk/Canada 2009. Drama van Julie Lopes-Curval. Met o.a. Catherine Deneuve, Marina Hands, Marie-Josée Croze, Michel Duchaussoy en Jean-Philippe Écoffey.

De naar Canada geëmigreerde Audrey (Hands) bezoekt pa en ma in haar geboorteplaats Arcachon aan de Atlantische kust. Wanneer ze het dagboek van oma Louise (Croze) vindt, krijgt het verblijf een andere dimensie: Louise is in de jaren vijftig vertrokken zonder een spoor achter te laten. Wat begint als een familiedrama, krijgt allengs thrillerachtige weerhaakjes op het randje van scenariobluf. Wie dat accepteert, ziet een onderhoudend millimeterwerkje over drie generaties vrouwen met geschiedenis. Als Martine, huisarts en Audreys moeder, speelt Deneuve voortreffelijk de vleesgeworden ijsklont.

La fille du RER

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van André Téchiné. Met o.a. Émilie Dequenne, Catherine Deneuve, Michel Blanc, Mathieu Demy en Ronit Elkabetz.

Oudgediende Téchiné liet zich voor dit in twee episodes opgedeelde psychodrama inspireren door een incident uit 2004, waarbij een meisje aangifte deed van mishandeling met antisemitische achtergrond. Hier heet zij Jeanne en wordt met stille-wateren-diepe gronden-finesse vertolkt door Waals talent Dequenne. Motieven van de jonge vrouw voor haar zonderlinge handelwijze blijven impliciet, duister. Zowel personage als film herinneren sterk aan uitspraak van rechercheur Alex (Daniel Auteuil) uit de eerdere Téchiné-film Les voleurs: 'Ik heb altijd al gedacht dat de wereld een kwade droom was en niets anders.'

Bancs publics (Versailles rive droite)

2009 | Drama, Komedie

Frankrijk 2009. Drama van Bruno Podalydès. Met o.a. Florence Muller, Denis Podalydès, Catherine Deneuve, Olivier Gourmet en Samir Guesmi.

'Homme seul' lezen Lucie en haar collegae op een doek aan de gevel van het tegenoverliggende gebouw. Wie is die 'eenzame man' en is hij te redden? Met dit welhaast ludieke gegeven als aanleiding voert scenarist-regisseur Podalydès, met een aanliggend pleintje en bouwmarkt als decor, een galerij van personages op die in meer of mindere mate met elkaar zijn verbonden. Vermakelijk, sketch-achtig slotdeel van de Trilogie des gares biedt volop levenssnippers, markant-alledaagse types en taalspeelse dialogen. Fantastisch ensemble topspelers uit alle hoeken van de Franse cinema maakt het feestje compleet.

Un conte de Noël

2008 | Drama, Komedie

Frankrijk 2008. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean-Paul Roussillon, Mathieu Amalric, Anne Consigny en Melvil Poupaud.

De rebelse oplichter Henri (Amalric) leeft al jaren verbannen van zijn gemankeerde familie, maar als zijn moeder ernstig ziek blijkt te zijn schuift hij toch onverwachts aan bij het kerstdiner. Al het oud zeer komt onder het genot van veel te veel drank weer naar boven: zijn moeder (een ijzige Deneuve) heeft nooit van hem gehouden en zijn zus haat hem, maar Henri snapt zelf niet waarom. Een fraaie, ietwat hoogdravende kerstvertelling die zowel warm als pijnlijk durft te zijn.

Je veux voir

2008 | Documentaire

Frankrijk/Libanon 2008. Documentaire van Joana Hadjithomas en Khalil Joreige. Met o.a. Catherine Deneuve, Rabih Mroué en Julien Hirsch.

Wat authentiek is en wat geënsceneerd, is opzettelijk vaag gehouden in deze 'documentaire' roadmovie waarin Catherine Deneuve bij de Libanese acteur en schrijver Rabih Mroué in de auto stapt voor een tour door zijn door oorlog geteisterde land. De makers stond een poëtische kijkervaring voor ogen, waarin geen ruimte is voor politieke achtergronden en feitjes. We moeten het doen met naargeestige beelden van gebombardeerde landschappen, contemplatieve dialogen en een dromerige shoegazersoundtrack. Het resultaat is traag en een tikje pretentieus, maar ook hypnotiserend.

Après lui

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Gaël Morel. Met o.a. Catherine Deneuve, Thomas Dumerchez, Guy Marchand, Élodie Bouchez en Luis Rego.

Après lui garandeert een stevige brok Téchinesk psychodrama de luxe, met Deneuve als gescheiden boekhandelaarster in Lyon die een obsessieve interesse ontwikkelt voor Franck (Dumerchez), de beste vriend van haar net verongelukte zoon. Franck zat achter het stuur van de auto toen een boom in de weg stond. Christophe Honoré, maker van onder andere de deprimerende Georges Bataille-adaptatie Ma mère, schreef ook nog mee aan het script: een gewaarschuwd kijker telt voor drie.

Le concile de pierre

2006 | Drama, Thriller, Mysterie

Frankrijk/Italië/Duitsland 2006. Drama van Guillaume Nicloux. Met o.a. Monica Bellucci, Catherine Deneuve, Moritz Bleibtreu, Elsa Zylberstein en Nicolas Thau.

Vertaalster Laura (Bellucci) adopteert een Aziatisch jochie, dat over merkwaardige gaven blijkt te beschikken. Wanneer ze naar de huisarts gaat met een litteken dat plotseling op zijn borst verschijnt, pleegt de arts een geheimzinnig telefoontje en ontvouwt zich een grote, internationale samenzwering die Laura's wereld op de kop zet en iets te maken lijkt te hebben met de vroegtijdige dood van haar ouders. Verfilming van de gelijknamige fantasyroman van Jean-Christophe Grangé is vaardig verteld, maar wordt allengs belachelijker. Bellucci houdt zich knap staande tussen de hocuspocus.

Marie Bonaparte

2005 |

Duitsland 2005. Lothar Scherpe en Lothar Scherpe. Met o.a. Anne Bennent, Heinz Bennent en Catherine Deneuve.

Vertaalster Laura (Bellucci) adopteert een Aziatisch jochie, dat over merkwaardige gaven blijkt te beschikken. Wanneer ze naar de huisarts gaat met een litteken dat plotseling op zijn borst verschijnt, pleegt de arts een geheimzinnig telefoontje en ontvouwt zich een grote, internationale samenzwering die Laura's wereld op de kop zet en iets te maken lijkt te hebben met de vroegtijdige dood van haar ouders. Verfilming van de gelijknamige fantasyroman van Jean-Christophe Grangé is vaardig verteld, maar wordt allengs belachelijker. Bellucci houdt zich knap staande tussen de hocuspocus.

Rois et reine

2004 | Drama, Komedie

Frankrijk 2004. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Emmanuelle Devos, Mathieu Amalric en Catherine Deneuve.

Vertaalster Laura (Bellucci) adopteert een Aziatisch jochie, dat over merkwaardige gaven blijkt te beschikken. Wanneer ze naar de huisarts gaat met een litteken dat plotseling op zijn borst verschijnt, pleegt de arts een geheimzinnig telefoontje en ontvouwt zich een grote, internationale samenzwering die Laura's wereld op de kop zet en iets te maken lijkt te hebben met de vroegtijdige dood van haar ouders. Verfilming van de gelijknamige fantasyroman van Jean-Christophe Grangé is vaardig verteld, maar wordt allengs belachelijker. Bellucci houdt zich knap staande tussen de hocuspocus.

Princesse Marie

2004 | Drama, Historische film

Frankrijk/Oostenrijk 2004. Drama van Benoît Jacquot. Met o.a. Catherine Deneuve, Heinz Bennent, Anne Bennent, Sebastian Koch en Michèle Gleizer.

Marie Bonaparte denkt dat Freud haar kan helpen bij de vele problemen die ze heeft. Televisiefilm (meestal in twee delen uitgezonden) van Benoit Jacquot, Filmmaker in Focus tijdens het IFFR 2005.

Les temps qui changent

2004 | Romantiek, Drama

Frankrijk 2004. Romantiek van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Gérard Depardieu, Malik Zidi, Gilbert Melki en Lubna Azabal.

Vijftiger Antoine (Depardieu) heeft zich in drie decennia opgewerkt tot een vermogende man. Het enige wat hij werkelijk begeert is zijn liefde van toen, Cécile (Deneuve). Hij gelooft in de Eeuwige Liefde maar treft in Tanger - haar woonplaats - een vrouw die de schijnzekerheid van baan en gezin niet lichtzinnig opgeeft voor zijn romantische ideaal. De thuiskomst van haar zoon (Zidi) gooit extra roet in het eten. Regisseur Téchiné (Les roseaux sauvages) vlecht ogenschijnlijk nodeloze terzijdes over religie, familie, politiek en seksualiteit in een wonderlijk coherent verhaal over wilskracht, rusteloosheid en tederheid. Overtuigend samenspel van oudgedienden Depardieu en Deneuve.

Les liaisons dangereuses

2003 | Drama, Romantiek

Canada/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2003. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Catherine Deneuve, Rupert Everett, Leelee Sobieski, Nastassja Kinski en Danielle Darrieux.

Oude wijn in nieuwe zakken. Literator Eric-Emmanuel Schmitt en tv-routinier Dayan verplaatsten hun bewerking van Choderlos de Laclos' bijtende morality play over verleiding en manipulatie naar de sixties. Waarin een geperverteerd en vereenzaamd duo op jaren - de fijntjes gecaste Deneuve en Everett - nog eenmaal hun spelletje met argeloze mensen spelen. Ze richten er onherstelbare ravage mee aan. Het slechts van buiten glamoureuze bobo-milieu dat pendelt tussen Parijs en de Côte d'Azur leent zich uitstekend voor deze achttiende-eeuwse klassieker. Helaas haalt deze 2-delige miniserie het niet bij Stephen Frears' meedogenloze adaptatie Dangerous Liaisons. Muziek van Angelo Badalamenti.

Au plus près du paradis

2002 | Romantisch drama

Frankrijk/Spanje/Canada 2002. Romantisch drama van Tonie Marshall. Met o.a. Catherine Deneuve, William Hurt, Bernard Le Coq, Hélène Fillières en Patrice Chéreau.

Dit romantische drama is bedoeld als ode aan de klassieker An Affair to Remember, maar is vooral een zootje. Fanette (Deneuve), een Franse schrijfster van middelbare leeftijd, ontvangt een briefje van een oude vlam die haar boven op het Empire State Building in New York wil ontmoeten, net als in de genoemde film. Of stelt ze het zich slechts voor? Onderweg naar New York bouwt ze een curieuze band op met een Amerikaanse fotograaf (Hurt). Vergezocht verhaal met afstandelijke personages.

8 femmes

2002 | Misdaad, Drama, Thriller, Komedie, Muziek

Frankrijk/Italië 2002. Misdaad van François Ozon. Met o.a. Catherine Deneuve, Isabelle Huppert, Emmanuelle Béart, Fanny Ardant en Virginie Ledoyen.

Nee maar, wat een groot voorrecht om Franse diva's van drie generaties tezamen aan het werk te zien! En dat is niet het enige magnifieke dat scenarist-regisseur Ozon (Sous le sable) ons biedt. Zijn film is een whodunnit-soap die de jaren vijftig terughaalt met opzettelijke nepsneeuw en oogverblindende neonkleuren. Hoe Ozon het flikt is een raadsel, maar zelfs de liedjes die de personages zingen krijgen een min of meer logische plaats op zijn wonderbaarlijke toneel. Een moord op de enige man in de film moet daar opgelost worden. Is de koele Gaby (Deneuve) de dader, of haar maffe zus (Huppert), of toch de arrogante dienstmeid (Béart)?

The Musketeer

2001 | Avonturenfilm, Romantiek

Verenigde Staten/Duitsland/Luxemburg/Verenigd Koninkrijk 2001. Avonturenfilm van Peter Hyams. Met o.a. Catherine Deneuve, Justin Chambers, Mena Suvari, Tim Roth en Stephen Rea.

Provinciaal D'Artagnan (Chambers) wil musketier worden om de moord op zijn ouders te wreken. Na veertien jaar oefenen staat hij eindelijk oog in oog met zijn kwelgeest: de psychopathische Febre (Roth). De filmproducenten wilden Alexandre Dumas' musketierverhaal nieuw leven inblazen met een Crouching Tiger, Hidden Dragon-aanpak, inclusief duizelingwekkende knokscènes. Wat de film nekt is dat het omringende drama zo pover wordt neergezet dat enthousiasme voor de strijd van de acrobatische personages moeilijk is op te brengen. Het afstandelijke camerawerk is de spreekwoordelijke druppel.

Je rentre à la maison

2001 | Drama, Komedie

Portugal/Frankrijk 2001. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Michel Piccoli, Antoine Chappey, Catherine Deneuve, John Malkovich en Leonor Baldaque.

De theateracteur Gilbert Valence (Michel Piccoli) krijgt na een voorstelling te horen dat zijn vrouw, dochter en schoonzoon bij een auto-ongeluk om het leven zijn gekomen. Gilbert blijft verslagen achter met zijn kleinzoon. Na van de ergste schok bekomen te zijn hervat hij zijn dagelijks leven. Hij blijkt een man van gewoonten; op vaste tijden koopt hij zijn krant bij de kiosk, bezoekt zijn café en wandelt door de straten van Parijs. De teruggetrokken levende acteur verdeelt zijn tijd tussen zijn kleinzoon en het theater, waarvoor hij nog steeds een passie koestert. Wanneer hem een rol in een hedendaagse televisieserie wordt aangeboden, gelardeerd met veel seks en geweld, wijst hij het aanbod verontwaardigd van de hand. Een rol in de verfilming van de literaire klassieker 'Ulysses' accepteert hij wel. Tijdens de opnamen heeft hij echter zichtbaar moeite met de Engelse dialogen; als zijn geheugen hem in de steek laat verlaat Gilbert de set met de woorden 'Je rentre à la maison'.

Clouds

2001 | Documentaire

Duitsland/België 2001. Documentaire van Marion Hänsel. Met o.a. Charlotte Rampling, Catherine Deneuve, Barbara Auer en Antje de Boeck.

Scenariste-regisseuse Hänsel leeft haar fascinatie voor wolken ongeremd uit in deze bijzondere half-documentaire. Hänsel laat een (onzichtbare) moeder haar brieven aan haar zoon voorlezen. Terwijl we luisteren naar haar filosofische moederschapsverhaal over intimiteit, geluk en verdriet, kijken we naar wolkenformaties die emoties lijken te weerspiegelen. Dromen moeten we van Hänsel. Dat is niet moeilijk met de schitterende natuurbeelden van Pio Corradi, opgenomen in IJsland, Madagascar, Schotland en Zuid-Afrika. En op het moment dat we even rationeel dreigen te worden, grijpt de muziek van Mike Galasso als een gevangenbewaarder in.

Absolument Fabuleux

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Gabriel Aghion. Met o.a. Josiane Balasko, Nathalie Baye, Marie Gillain, Vincent Elbaz en Claude Gensac.

Als de film begint zien we hoe Eddie (Balasko) en Patsy (Baye) kinderen van hun tijd zijn. Ze deden mee aan de opstand van mei 1968 in Parijs en hebben later in Woodstock 1969 hun beha`s verbrand. Vervolgens dreven ze mee op de golven van `The Mama`s and The Papa`s` die `California Dreamin` zingen. Eddie wordt binnenkort vijftig en ze heeft net zoals Patsy nooit haar vrije levensstijl opgegeven, en verzet zich nog steeds tegen het huwelijk, achter het fornuis staan en kinderen groot brengen. Ze heeft evenwel een dochter van 21, Safrane (Gillain), die nog maagd is, serieus studeert, en hoopt toegelaten te worden op een elite-instituut om verder te studeren. Loopjongen Jonathan (Elbaz) heeft een oogje op Safrane, maar door allerlei grappige misverstanden komt er niets van. Patsy heeft het gemaakt in de modewereld, maar drinkt voortdurend champagne, die zij mengt met designerdrugs en ze slaapt met jongemannen, die de helft van haar leeftijd zijn. Eddie en Patsy zien er nog altijd even opvallend uit en weerspiegelen heel behoudend een tijdperk van dertig jaar geleden. Helaas bevat het scenario nauwelijks een verhaal. Het is een opeenvolging van grappige en minder grappige gebeurtenissen, die in het licht van de huidige maatschappij politiek incorrect zijn. Wie de oorspronkelijke Britse serie kent en tegelijkertijd de Franse humor aanvoelt, loopt wel weg met deze film, ondanks het geschmier en het onhandige, grove spel van Balasko. Gillain is eigenlijk te sexy om zo'n kuise meid te spelen, maar ze is verder alleszins aanvaardbaar. De rol van Elbaz lijkt nergens naar: het is een rollerblade demonstratie. Baye is niet slecht, maar ze had net zo goed in een andere film kunnen zitten. Er zullen mensen zijn die hier niets van begrijpen en de film de rug toekeren. Dat was in eigen land het geval: na een geslaagde promotiecampagne werden er in de eerste week heel wat mensen naar de bioscoop gelokt, maar daarna werd het doodstil en werd de film uit de roulatie genomen. De kostuums van Jean-Paul Gaultier vallen op. Het scenario is van regisseur Aghion, François- Olivier Rousseau, Remi Waterhouse en Pierre Palmade naar de cultserie van de BBC Absolutely Fabulous van Jennifer Saunders en Dawn French. Het camerawerk is van François Catonne. Op de soundtrack songs uit de jaren 1960, o.a. '69, année erotique' en 'Je t'aime moi non plus' van Serge Gainsbourg, gezongen door Jane Birkin. Dolby.

Happy Birthday Berlinale

2000 | Documentaire

Duitsland 2000. Documentaire van Michael Strauven. Met o.a. Alexandre Askoldov, Manfred Barthel, Robert Begnini, Frank Beyer en Willy Brandt.

Gemaakt ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van het Festival van Berlijn brengt deze documentaire een historisch overzicht van dit festival, dat samen met Cannes en Venetië uitgroeide tot de belangrijkste Europese filmfestivals. De eerste editie ging van start op 6 juni 1951, een eerder beperkte manifestatie, met Gary Cooper als enige belangrijke ster. Door de geïsoleerde positie van de stad werd steeds weer het politieke karakter van het festival benadrukt. Na enkele jaren groeide het belang en werd het festival bezocht door alle groten van de filmwereld. Tot 1961 speelde het festival zich zowel in West- als in Oost-Berlijn af, maar met de bouw van de muur kwam hier verandering in. In 1969 werd het festival afgebroken nadat de jury de film O.K. van Michael Verhoeven van de competitie uitsloot. Een jaar later ontstond dan het 'Forum des jungen Films'. De documentaire brengt een mengeling van actualiteitsopnamen, interviews van heden en verleden en filmfragmenten. Het werd een uitstekende promotiefilm voor het festival, maar benadert dit geen ogenblik op meer kritische wijze. Strauven schreef het scenario samen met Ina Beyer. Voor de montage werd beroep gedaan op Thomas Kleinwächter. Fotografie is van Georg Pahl.

Dancer in the Dark

2000 | Musical, Komedie, Drama

Denemarken/Duitsland/Nederland/Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/Zweden/Finland/IJsland/Noorwegen 2000. Musical van Lars von Trier. Met o.a. Björk, Catherine Deneuve, David Morse, Peter Stormare en Joel Grey.

Melodramatische musical over de Tsjechische immigrant en alleenstaande moeder Selma (Björk) die samen met haar Franse collega Kathy (Deneuve) werkt in een grauwe plaatstaalfabriek op het dito Amerikaanse platteland. Om aan de naargeestigheid van haar wankele bestaan te ontkomen vlucht Selma in - contrasterend bont gefilmde - muziek- en dansnummers, maar die bieden weinig soelaas in de hartverscheurende tragedie die haar te wachten staat. De meningen over de (onevenwichtige delen van) Von Triers film liepen wijd uiteen en de prijzenregen (oa in Cannes) was dan ook gehuld in tal van controverses.

Pola X

1999 | Romantiek, Experimenteel

Duitsland/Frankrijk/Japan/Zwitserland 1999. Romantiek van Leos Carax. Met o.a. Catherine Deneuve, Guillaume Depardieu, Delphine Chuillot, Katerina Golubeva en Petruta Catana.

De titel is een acroniem van 'Pierre ou les Ambiguïtés', de Franse titel van het boek van Herman Melville. Fans van Moby Dick konden niks met de koortsachtige, incestueuze inhoud van Melville's volgende boek, maar wonderkind en enfant terrible Carax (Les amants du Pont Neuf) des te meer. Guillaume Depardieu (zoon van Gerard) speelt de rijke, vurige jongeling Pierre, die veel houdt van zijn moeder (Catherine Deneuve), maar ook van zijn verloofde (Delphine Chuillot) en later ook nog van zijn wonderlijke halfzus (Yekaterina Golubeva). De exorbitante stijl van Carax houdt af van emotioneel medeleven, maar 'when it's over', zo schreven enkele vooraanstaande Amerikaanse critici, 'you'll know you've had an experience'. (IdH/VPRO Gids)

Le vent de la nuit

1999 | Drama

Frankrijk/Italië/Zwitserland 1999. Drama van Philippe Garrel. Met o.a. Catherine Deneuve, Daniel Duval, Xavier Beauvais, Jacques Lasalle en Daniel Pommereulle.

De mooie, al wat oudere Hélène (Deneuve) houdt er een minnaar op na. De jonge kunstenaar Paul (Beauvois) vindt haar aantrekkelijk, maar te bezitterig. Om van haar te ontsnappen, gebruikt hij heroïne en gaat hij op reis met medekunstenaar Serge (Duval), die zo zijn eigen sores heeft. Thuis maakt Hélène zich ondertussen zorgen. Veel eindeloze gesprekken, veel beelden van snelwegen die door het Europese landschap slingeren. Regisseur Garrel maakte eerder J'entends plus la guitare. Velvet Underground-voorman John Cale schreef de muziek.

Le temps retrouvé

1999 | Drama

Frankrijk/Italië 1999. Drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Catherine Deneuve, Marcello Mazzarella, John Malkovich, Pascal Greggory en Marie-France Pisier.

Deze derde verfilming van [KL]La Recherche du temps perdu[KLE] van Marcel Proust - de verteller (Mazzarella) - is een kaleidoscoop van portretten en momentopnames van bepaalde tijdperken. Op zijn doodsbed voltooit de grote schrijver zijn literaire werk nadat hij zich heeft laten overbrengen naar Gilberte (B[KA1]eart), zijn jeugdliefde. Ze is de dochter van Odette de Cr[KA1]ecy (Deneuve) en getrouwd met een goede vriend van Marcel, Saint Loup (Greggory). Hij luistert geduldig naar haar bekentenissen over het leven met Saint Loup op het Ch[KA4]ateau de Guermantes, het veelvuldige huwelijksbedrog van haar echtgenoot, en haar herinneringen aan de salons, de ontmoetingen met Albertine (Mastroianni), Rachel (Zylberstein) en de Prins de Foix (Poupaud). Het is een universum dat gevuld wordt door vervlogen tijden, waarin Charles Swann (Malkovich) zijn rolmodel in zijn jeugd was, een tijd die eeuwen geleden schijnt te zijn, nu Proust aan het einde van zijn leven is. Met hun scenario zijn regisseur Ruiz en Gilles Taurand een uitdaging aangegaan om de wereld van Proust op te roepen: enerzijds een droomwereld, anderzijds het combineren van personages en tijdperken, gekenmerkt door voorwerpen, geuren, dialogen, decors, op een bodemloze manier, die de wereld van Proust is. Mazzarella is goed gecast, zo goed dat hij de grote schrijver zelf geweest zou kunnen zijn. Hierdoor zijn de effecten van deze zedenstudie des te sterker en intelligenter. De complexe montage van Denise de Casabianca completeert dit geheel op een perfecte wijze. De decors van Bruno Beauge en het camerawerk van Ricardo Aronovich zijn prachtig en passen geheel bij het doel dat regisseur Ruiz zich over zijn onderwerp stelde. Ruiz heeft zich aan de oorspronkelijke teksten gehouden zonder letterlijk te zijn, maar hij heeft de geest gerespecteerd en af en toe een vleugje humor toegediend.

Est-Ouest

1999 | Drama

Rusland/Bulgarije/Spanje/Frankrijk 1999. Drama van Régis Wargnier. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Oleg Menshikov, Catherine Deneuve en Sergey Bodrov Jr..

Na de afloop van WO II in 1945 maakt de Sovjetunie bekend dat de Russen, die de laatste decennia het land verlaten hebben, welkom zijn en indien van toepassing volledige amnestie krijgen, om te helpen bij de wederopbouw. In 1946 gaan dokter Alexe[KA3]i Golovin (Menshikov) en zijn jonge Franse echtgenote Marie (Bonnaire) per schip naar Odessa. Aan boord heerst een feestelijke stemming (wodka en kaviaar), maar de ontscheping is meer dan een koude douche: hij staat gelijk aan de selectie, die tot een jaar geleden gebruikelijk was in de concentratiekampen van de nazi`s, waar gedeporteerden arriveerden in veewagons. De communistische dictator Stalin, een psychopaat, had in zijn paranoia besloten dat onder deze nieuwe immigranten heel veel saboteurs, spionnen en misdadigers moesten zitten die slechts met [KA1]e[KA1]en doel naar zijn sovjetrepubliek waren gekomen: om het met hun terrorisme te vernietigen. Alexe[KA3]i redt zijn huid van de goelag omdat hij arts is; bij een textielspinnerij in de buurt van Kiev is een bedrijfsarts nodig. Marie`s lot als spionne voor het vuurpeloton wordt nog net gered door Alexe[KA3]i en ze krijgt een baantje als costumi[KA2]ere van een theatergezelschap. Het stel, dat een kind heeft, moet met anderen in een appartement ([KA1]e[KA1]en keuken en [KA1]e[KA1]en wc voor alle bewoners) hokken. Marie lijdt zwaar onder de verkeerde beslissing van Alexe[KA3]i om naar zijn geboorteland terug te keren. Het Franse paspoort van Marie wordt ingenomen en wat haar betreft is het vernietigd. Hun huwelijk wordt op de proef gesteld door het moeizame leven in de politiestaat, waarbij iedereen door iedereen beloerd, afgeluisterd of verraden wordt. Alexi[KA3]i duikt in bed met Olga (Dogilova), die de flatbeheerder is en in een kamer tegenover hen huist. De woedende Marie smijt hem de deur uit, waarop hij bij Olga intrekt. Dan leert Marie Sasha (Bodrov, Jr) kennen, die een getalenteerde zwemmer is. Hij heeft zijn motivatie verloren toen zijn grootje verloor die door de geheime dienst zwaar onder druk gezet werd van wege enige loslippige opmerkingen die als anti-communistisch beschouwd zouden kunnen worden. Marie hoopt dat hij weer op een hoog niveau komt, door hem te stimuleren, zodat hij aan Europese wedstrijden kan deelnemen en dat dit voor haar een manier is om te vluchten. Die vluchtweg komt op een hele andere manier als de links geori[KA3]enteerde Franse actrice Gabrielle Develay (Deneuve) komt spelen. Via Bulgarije komt dan de ontsnapping en in het laatste halfuur wordt duidelijk waarom Alexeï besloten had een model sovjetburger te worden. Regisseur Wargnier die beslist niet onzorgvuldig te werk ging, moet gedacht hebben met deze rolprent zijn meesterlijke INDOCHINE te kunnen evenaren. Hij liet daarom het scenario van Louis Gardel en hemzelf bewerken door de Russen Sergei Bodrov en Rustam Ibramgimbekov om het zo authentiek mogelijk te maken. Onder druk van zijn producent Yves Marmion hield Wargnier de speelduur op twee uur hoewel hij meer materiaal had. Meestal is korter beter, maar dat is met deze film niet het geval, want de montage van Herve Schneid is abrupt en springerig. De film zweeft te veel heen en weer tussen een melodrama met politieke kantjes en een love story met weinig spitse of inhoudelijke dialogen. Deneuve, een grande dame du cinéma, heeft een te kleine rol om deze film op een hoog niveau te plaatsen. Het spel van hoofdrollen Bonnaire en Menshikov is uitstekend, maar ze worden dwarsgezeten door voornoemde problematiek. Aan het budget heeft het niet gelegen, want ca. elf miljoen euro is groot naar Franse en Europese maatstaven. Er werd door Laurent Dailland gefilmd in Bulgarije en de Oekraïne. De sfeer van het tijdperk is raak getroffen, maar de film lijkt ook uit die tijd afkomstig te zijn en dat is niet gunstig voor het publiek anno 2000. Genomineerd voor een aantal belangrijke prijzen, w.o. de Oscar als Beste Buitenlandse Film, maar tenslotte alleen maar bekroond op de minder belangrijke festivals met kleine onderscheidingen.

Est ouest

1999 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1999. Drama van Régis Wargnier. Met o.a. Catherine Deneuve, Oleg Menshikov en Sandrine Bonnaire.

Na de afloop van WO II in 1945 maakt de Sovjetunie bekend dat de Russen, die de laatste decennia het land verlaten hebben, welkom zijn en indien van toepassing volledige amnestie krijgen, om te helpen bij de wederopbouw. In 1946 gaan dokter Alexe[KA3]i Golovin (Menshikov) en zijn jonge Franse echtgenote Marie (Bonnaire) per schip naar Odessa. Aan boord heerst een feestelijke stemming (wodka en kaviaar), maar de ontscheping is meer dan een koude douche: hij staat gelijk aan de selectie, die tot een jaar geleden gebruikelijk was in de concentratiekampen van de nazi`s, waar gedeporteerden arriveerden in veewagons. De communistische dictator Stalin, een psychopaat, had in zijn paranoia besloten dat onder deze nieuwe immigranten heel veel saboteurs, spionnen en misdadigers moesten zitten die slechts met [KA1]e[KA1]en doel naar zijn sovjetrepubliek waren gekomen: om het met hun terrorisme te vernietigen. Alexe[KA3]i redt zijn huid van de goelag omdat hij arts is; bij een textielspinnerij in de buurt van Kiev is een bedrijfsarts nodig. Marie`s lot als spionne voor het vuurpeloton wordt nog net gered door Alexe[KA3]i en ze krijgt een baantje als costumi[KA2]ere van een theatergezelschap. Het stel, dat een kind heeft, moet met anderen in een appartement ([KA1]e[KA1]en keuken en [KA1]e[KA1]en wc voor alle bewoners) hokken. Marie lijdt zwaar onder de verkeerde beslissing van Alexe[KA3]i om naar zijn geboorteland terug te keren. Het Franse paspoort van Marie wordt ingenomen en wat haar betreft is het vernietigd. Hun huwelijk wordt op de proef gesteld door het moeizame leven in de politiestaat, waarbij iedereen door iedereen beloerd, afgeluisterd of verraden wordt. Alexi[KA3]i duikt in bed met Olga (Dogilova), die de flatbeheerder is en in een kamer tegenover hen huist. De woedende Marie smijt hem de deur uit, waarop hij bij Olga intrekt. Dan leert Marie Sasha (Bodrov, Jr) kennen, die een getalenteerde zwemmer is. Hij heeft zijn motivatie verloren toen zijn grootje verloor die door de geheime dienst zwaar onder druk gezet werd van wege enige loslippige opmerkingen die als anti-communistisch beschouwd zouden kunnen worden. Marie hoopt dat hij weer op een hoog niveau komt, door hem te stimuleren, zodat hij aan Europese wedstrijden kan deelnemen en dat dit voor haar een manier is om te vluchten. Die vluchtweg komt op een hele andere manier als de links geori[KA3]enteerde Franse actrice Gabrielle Develay (Deneuve) komt spelen. Via Bulgarije komt dan de ontsnapping en in het laatste halfuur wordt duidelijk waarom Alexeï besloten had een model sovjetburger te worden. Regisseur Wargnier die beslist niet onzorgvuldig te werk ging, moet gedacht hebben met deze rolprent zijn meesterlijke INDOCHINE te kunnen evenaren. Hij liet daarom het scenario van Louis Gardel en hemzelf bewerken door de Russen Sergei Bodrov en Rustam Ibramgimbekov om het zo authentiek mogelijk te maken. Onder druk van zijn producent Yves Marmion hield Wargnier de speelduur op twee uur hoewel hij meer materiaal had. Meestal is korter beter, maar dat is met deze film niet het geval, want de montage van Herve Schneid is abrupt en springerig. De film zweeft te veel heen en weer tussen een melodrama met politieke kantjes en een love story met weinig spitse of inhoudelijke dialogen. Deneuve, een grande dame du cinéma, heeft een te kleine rol om deze film op een hoog niveau te plaatsen. Het spel van hoofdrollen Bonnaire en Menshikov is uitstekend, maar ze worden dwarsgezeten door voornoemde problematiek. Aan het budget heeft het niet gelegen, want ca. elf miljoen euro is groot naar Franse en Europese maatstaven. Er werd door Laurent Dailland gefilmd in Bulgarije en de Oekraïne. De sfeer van het tijdperk is raak getroffen, maar de film lijkt ook uit die tijd afkomstig te zijn en dat is niet gunstig voor het publiek anno 2000. Genomineerd voor een aantal belangrijke prijzen, w.o. de Oscar als Beste Buitenlandse Film, maar tenslotte alleen maar bekroond op de minder belangrijke festivals met kleine onderscheidingen.

Belle Maman

1999 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1999. Romantiek van Gabriel Aghion. Met o.a. Catherine Deneuve, Vincent Lindon, Mathilde Seigner, Line Renaud en Stéphane Audran.

Knappe S[KA1]ev[KA1]erine (Seigner) trouwt met Antoine (Lindon). Zij is al zwanger van hem, maar Antoine kan met zijn ogen niet van zijn schoonmoeder L[KA1]ea (Deneuve) afblijven. Op zijn trouwdag wordt hij verliefd op haar en zij blijkt ook niet ongevoelig voor haar schoonzoon. Sévérine die al haar hele leven geleden heeft onder het dominerende karakter van haar moeder, is tegen deze situatie dan ook niet opgewassen. Naarmate Antoine meer van haar verwijderd raakt, zoekt zij nieuwe liefdespaden. Een tamelijk vermakelijke relatiekomedie, die volledig gedomineerd wordt door een als vanouds schitterende Deneuve. Regisseur Aghion die het scenario samen met Danièle Thompson schreef, wekt de indruk steeds weer de grenzen van het fatsoen te willen overschrijden met platvloerse, seksistische grappen en situaties. Hij doorbreekt moeiteloos een aantal taboes zonder echter het publiek te choqueren. Een leuk niemendalletje vol onverwachte wendingen. Het camerawerk is van Romain Winding. Dolby Stereo.

Place Vendôme

1998 | Drama, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1998. Drama van Nicole Garcia. Met o.a. Catherine Deneuve, Emmanuelle Seigner, Jean-Pierre Bacri, Bernard Fresson en Jacques Dutronc.

Catherine Deneuve speelt een melancholieke en alcoholistische grande dame die na de zelfmoord van haar echtgenoot zeven ruwe diamanten aan de man probeert te brengen. In mooie lange scènes probeert ze de verdachte herkomst van de stenen te achterhalen, en komt ze gaandeweg meer te weten over de levenswandel van haar man en vooral ook over zichzelf. Regisseuse Garcia confronteert haar personages met de schimmige diamanthandel om - zoals ze het zelf formuleerde - 'de effecten te meten van fantasieën en leugens op het leven van alledag'. Deneuve kreeg in Venetië de Gouden Leeuw voor de beste vrouwelijke acteerprestatie.

Généalogies d'un crime

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk/Portugal 1997. Drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Catherine Deneuve, Melvil Poupaud, Michel Piccoli, Mathieu Amalric en Bernadette Lafont.

Eens te meer trakteert de Chileens-Franse magiër Ruiz op een staaltje fantastisch cineraffinement. Wanneer rouwende advocate Solange (Deneuve) de verdediging van de moordverdachte jongeling René (Poupaud) op zich neemt, begeeft zij zich in een bizar identiteitenspel waarvan de bloedlijnen naar het verleden lopen. Dwalend in dit barokke spiegellabyrint wacht de toeschouwer surprises, desoriëntatie en zonderlinge ontmoetingen. Briljante mise en scène vervloeit met surreële beelden en decors, verfijnd literair zijn de dialogen (coauteur is Pascal Bonitzer). Curiosum in deze breinmassage: de gastrol-met-zonnebril van Parijs-romancier Patrick Modiano.

Les voleurs

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Daniel Auteuil, Laurence Côte, Didier Bezace en Benoît Magimel.

De jonge Juliette (Côte) is zowel de geliefde van de biseksuele filosofie professor Marie (een fascinerende rol van de tijdloos mooie Deneuve) als van politieagent Alex (Auteuil). Alex' broer Ivan wil niet deugen, en laat Juliettes broer klusjes voor hem opknappen. Les voleurs is een vlechtwerk van verhaallijnen waarin stukje bij beetje een broedertwist, een driehoeksrelatie en een misdaadverhaal worden blootgelegd. Regisseur Téchiné creëerde een ambitieuze, intelligente, maar ook pessimistische film, waarin hij spanning combineert met een grondige karakteranalyse en een snufje filosofie.

O convento

1995 | Drama

Frankrijk/Portugal 1995. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Catherine Deneuve, John Malkovich, Luís Miguel Cintra, Leonor Silveira en Duarte D'Almeida.

De Amerikaanse professor in de letteren Michael Padovic (Malkovich) werkt in Parijs aan een theorie dat William Shakespeare in werkelijkheid een Spaanse jood geweest zou zijn, die door de Inquisitie werd vervolgd. In het kader van zijn onderzoek moet hij daarvoor naar het klooster van Arrabida in Portugal. Hij besluit zich te laten vergezellen door zijn vrouw H[KA1]el[KA2]ene (Deneuve), een voor haar leeftijd zeer mooie verschijning. Ze worden door Baltar (Cintra) ontvangen, die het klooster onder zijn beheer heeft. Baltar gaat onmiddellijk voor de aantrekkelijke H[KA1]el[KA1]ene door de knie[KA3]en, terwijl Michael in de stoffige boeken van de bibliotheek duikt. Om Michael af te leiden, geeft Baltar Michael een jonge, schone assistente, Piedale (Silveira). Wat dan verder volgt is een Faustiaanse allegorie over goed en kwaad. De 87-jarige De Oliveira geldt als een ontoegankelijke literaire filmer en deze film wordt als zijn meest doorgrondelijke werk beschouwd, maar het is [KA1]e[KA1]en cerebraal festijn zonder actie of gewoon drama. Het scenario is van De Oliveira zelf naar een idee van Agustina Bessa-Lu[KA1]is, dat ontstond tijdens een telefoongesprek. Deneuve is mooi en genietbaar, maar ondanks het feit dat zij er op stond met De Oliveira te willen werken in een film vol Bu[KA6]nuel-achtige symboliek, is zij met haar rol niet de drijvende kracht. Malkovich past beter in het decor, maar de film is en blijft De Oliveira. Passende fotografie van M[KA1]ario Barroso en gedraaid voor een bescheiden budget van (vijf-en-een- half miljoen dollar, ca vijf miljoen Euro). Filmkunst, die uitsluitend voor cinefiele kaviaareters geschikt is.

Court toujours : L'inconnu

1995 | Romantiek, Korte film

Frankrijk 1995. Romantiek van Ismaël Ferroukhi. Met o.a. Catherine Deneuve, Miki Manojlovic en Anny Romand.

Ook al lijkt Marianne (Deneuve) in alle opzichten geslaagd in het leven, toch lijdt ze erg onder haar eenzaamheid. Dit drukt vooral op haar sinds haar beste vriendin Claire (Romand) een liefje heeft. Op een avond ontdekt ze een bewusteloze man (Manojlovic) op de parking voor haar appartement. Ze roept er de hulpdiensten bij. De onbekende blijkt een dronken zwerver te zijn die door de politie wordt meegenomen. Marianne krijgt er spijt van dat ze er een zaak van maakte. Ze vindt de man in een oude Volkswagen en wil hem kost wat kost helpen. Een kleine studie in levenservaring. De regisseur/scenarist vraagt zich af wie het best in het leven geslaagd is: zij met al haar verantwoordelijkheden of hij, die zorgeloos leeft van dag tot dag. Helemaal bevredigend is het filmpje niet, maar zeker wel interessant, vooral dank zij de uitmuntende vertolking van Deneuve als de vertwijfelde vrouw die eensklaps weer een zin aan haar leven geeft, ook al worden haar goede bedoelingen niet helemaal gunstig beantwoord. Voor de fotografie tekende Jeanne Lapoirie.

Les cent et une nuits de Simon Cinéma

1994 |

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1994. Agnès Varda. Met o.a. Michel Piccoli, Marcello Mastroianni, Henri Garcin, Julie Gayet en Mathieu Demy.

Ter gelegenheid van Honderd Jaar Film maakte Varda een compilatie in combinatie met een filmverhaal met gastoptredens. Piccoli is de honderd jaar oude monsieur Simon Cin[KA1]ema, die een eenzaam bestaan voert in zijn kasteel. Hij is aan zijn rolstoel gekluisterd. Jonge schoonheid Gayet, studente aan de filmacademie wordt door hem ingehuurd om gedurende 101 dagen, telkens een dagje te besteden aan zijn herinneringen en bespiegelingen. Ze wordt overrompeld door alles wat met film te maken heeft: posters, memorabilia, (korte en lange) filmfragmenten (w.o. L`AGE D`OR, LADRI DI BICICLETTI, THE THIEF OF BAGDAD, ORPH[KA1]EE, UN CHIEN ANDALOU, THE WIND uit 1928, etc. etc.). Zijn vriend is Mastroianni, Garcin is zijn butler, Demy (de zoon van Varda en Jacques Demy) een produktie-assistent, die een romance beleeft met Gayet. Tot en met de naam op de credits van Schygulla langere optredens van de `acteur of actrice van de dag` en erna (vanaf Azema tot en met Toscan Du Plantier) cameo's, de z.g. 'steelse en stralende verschijningen'. Muziek van o.a. Max Steiner, Bernard Herrmann, Maurice Jarre, Michel Legrand, George Delarue, Francis Lai en Henri Mancini. Varda heeft in de prent al haar passie voor- en al haar ervaring met het filmvak gestopt van de laatste veertig jaar. Haar keuze is typisch continentaal Europees en zal bij haar eigen landgenoten de hartstochten het meeste doen oplaaien, al kan geen enkele cinefiel om dit eerbetoon aan de Tiende Muze heen. Camerawerk van Eric Gautier.

La partie d'échecs

1994 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Yves Hanchar. Met o.a. Denis Lavant, Pierre Richard, Catherine Deneuve, Hilde Heijnen en James Wilby.

Frankrijk, begin 19de eeuw. Het 12-jarige weeskind Max wil een einde aan zijn leven maken, maar wordt daarvan weerhouden als een predikant bij hem het talent en de passie voor schaken ontdekt. Veertien jaar later schaakt Max (Lavant) nog steeds, nu om zijn (vooral seksuele) frustraties van zich af te spelen. Dan doet hij mee aan een toernooi dat wordt georganiseerd door de markiezin De Theux (Deneuve). Op het spel staat de hand van haar dochter Anne-Lise. Traag en nogal ambitieus filmdebuut van Hanchar, maar wel met uitstekende acteurs.

Ma saison préférée

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Daniel Auteuil, Marthe Villalonga, Jean-Pierre Bouvier en Chiara Mastroianni.

De afzonderlijke acteurs in Ma saison préférée zijn (zoals vaker bij Téchiné) interessanter om naar te kijken dan hun verknipte en onsympathieke personages. Auteuil en Deneuve spelen een van elkaar vervreemde broer en zus die ter gelegenheid van een kerstdiner met hun alleenwonende moeder (Villalonga) na jaren weer bij elkaar komen. Een feestelijk samenzijn levert dat niet op, wel het omwoelen van het verleden. Aldus krijgen de mooie fotografie van Thierry Arbogast en traditionele mineurtonen van componist Philippe Sarde iets van een vals vernisje. Chiara Mastroianni, de liefdesbaby van Deneuve en Marcello Mastroianni, debuteert in een bijrol.

Indochine

1992 | Romantisch drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1992. Romantisch drama van Régis Wargnier. Met o.a. Catherine Deneuve, Vincent Perez, Linh Dan Pham, Jean Yanne en Dominique Blanc.

Vanwege zijn Oscar voor Beste Buitenlandse Film en La Deneuve wordt deze peperdure productie nogal eens voor een epic in David Lean-stijl aangezien. Vergeet het maar. Het driestuiverromannetje over de alleenstaande rubberplantage-eigenaresse Eliane (Deneuve) die in het Indochina van de jaren dertig stoïcijns haar eigen gang gaat werd door vier luie scenaristen én een ongecrediteerde scriptdokter bij elkaar geharkt. Regisseur Wargnier verving vervolgens ieder potentieel stukje finesse door pathos en rekte de boel tot geeuwens toe uit. Ook de luxueuze fotografie en art direction kunnen de algehele drakerigheid van dit filmblik gebakken lucht niet doen vergeten.

La reine blanche

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Jean-Loup Hubert. Met o.a. Catherine Deneuve, Richard Bohringer, Bernard Giraudeau, Jean Carmet en Laure Moutoussamy.

Deneuve is getrouwd met loodgieter Bohringer. Ze drijven een eenvoudig winkeltje in sanitair in een gehucht dat aan een zeearm van de Loire is gelegen, niet ver van Nantes. Liefde van weleer, de wat onserieuze Giraudeau keert terug uit de Franse Antillen met zijn zwarte vrouw Moutoussamy en hun bonte kroost. Bohringer bouwt in zijn vrije tijd aan een praalwagen voor het komende carnaval met behulp van zijn zoon. De twee families gaan met elkaar om hoewel Bohringer en Giraudeau ooit elkaars rivalen waren. Bohringer wil niet dat Giraudeau's dochter Pultar op de praalwagen komt te staan en breekt hem daarom af. Deneuve schenkt echter aan Pultar haar witte jurk waarmee ze ooit in 1940 de 'witte koningin' van het carnaval werd. Weinig spectaculaire, trage, typische Franse, maar zeer sfeervolle familiekroniek met zeer integer spel over mensen en hun relaties, die goed weten waar hun plaats in het leven is. Scenario van de regisseur en mooie fotografie van Claude Lecomte. Gesitueerd in 1960.

Fréquence meurtre

1988 | Film noir, Horror, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1988. Film noir van Elizabeth Rappeneau en Élisabeth Rappeneau. Met o.a. Catherine Deneuve, André Dussollier, Martin Lamotte, Etienne Chicot en Inès Clave.

Rappeneau bewerkt voor haar eerste film nauwkeurig de griezelroman van Stuart Kaminsky When the dark man calls, die psychoanalytische elementen bevat want hij gaat over een knotsgek iemand. Deze film, met een levendige aanpak en een actueel tintje, is vooral goed vanwege de zijn zeer knap nagebootste beangstigende ziekelijke sfeer, de onheilspellende belichting van William Lubtchansky en de zeer geloofwaardige acteerprestatie. Deze nachtmerrie op klaarlichte dag onthult een nieuw talent. Het scenario werd mede bewerkt door Michel Audiard.

Drôle d'endroit pour une rencontre

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van François Dupeyron en Francois Dupron. Met o.a. Nathalie Cardone, Jean-Pierre Santier, Alain Rimoux, André Wilms en Catherine Deneuve.

Tijdens een weekend buiten op een sinistere picknickplaats langs de snelweg, komen een man en een vrouw elkaar toevallig tegen. Ze brengen 48 uur samen door. Ze kwetsen elkaar en proberen elkaar uit, totdat ze elkaar accepteren. Deze `huis clos`-situatie vindt paradoxaal genoeg in de open lucht plaats. Het decor (of eigenlijk anti-decor) wordt gevormd door de velden. Dit psychologisch drama over eenzaamheid doet denken aan de films van Marguerite Duras. De dialogen zijn ook erg literair en door de aanwezigheid van Depardieu doet de film sterk denken aan de film LE CAMION. Ook andere vergelijkingen dringen zich op, zoals die met VIAGGIO IN ITALIA van Rossellini. Een veelbelovend debuut van Dupeyron. Het scenario is van de regisseur en Dominique Faysse. Het camerawerk is van Charlie Van Damme.

Agent Trouble

1987 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1987. Thriller van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Catherine Deneuve, Richard Bohringer, Tom Novembre, Pierre Arditi en Dominique Lavanant.

Deze 26ste film van Jean-Pierre Mocky geeft een getrouwe weergave van de roman [KL]The Man who loved Zoos[KLE] van Malcolm Bosse. Het verhaal gaat over een tante die de moord op haar neef gaat wreken. De toon is op het eerste gezicht ijzig humoristisch, maar de neef, een charmante jongen, heeft de vijftig passagiers van een bus beroofd die hij dood aantrof in een sneeuwstorm. De film is een hommage aan Hitchcock (met name door de muziek). Er moet wel een toontje lager gezongen worden tegenover de virtuositeit van de 'meester.'

Speriamo che sia femmina

1986 | Drama, Komedie

Frankrijk/Italië 1986. Drama van Mario Monicelli en Mario Piovani. Met o.a. Liv Ullmann, Philippe Noiret, Catherine Deneuve, Giuliana de Sio en Bernard Blier.

Een verfrissend onconventionele film met een grote bezetting van spelers in een aantal door elkaar heen lopende verhaaltjes. Ullman speelt de hardvochtige gravin Elena Leonardi die een boerderij in Toscane bezit waar haar echtgenoot, die van haar vervreemd is, haar tevergeefs tracht over te halen zijn excentrieke project te financieren. Andere kleurrijke figuren maken hun opwachting: Deneuve speelt een beroemde filmster Claudia en de zuster van Ullman, er zijn twee ongewone dochters en nog vele anderen. De film gaat over vrouwen die in staat zijn zonder mannen een gelukkig leven te leiden. Scenario van Tullio Pinelli, Suso Cecchi D'Amico, Leo Benvenuti en Piero De Bernardi. Het camerawerk is van Camillo Bazzoni.

Love Songs

1986 | Drama

Canada/Frankrijk 1986. Drama van Elie Chouraqui. Met o.a. Catherine Deneuve, Richard Anconina, Christopher Lambert, Jacques Perrin en Nick Mancuso.

Een magere, voorspelbare [KL]soap opera[KLE] over de liefdes en ambities van een stel jonge rockzangers (Anconina, Lambert), in het bijzonder over Lamberts relatie met een oudere vrouw (Deneuve). Het is bedoeld als roerend en bitterzoet, maar het klinkt allemaal een beetje vals.

Le lieu du crime

1986 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1986. Drama van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Victor Lanoux, Danielle Darrieux, Wadeck Stanczak en Jacques Nolot.

Familiedrama en suspense vloeien naadloos samen in André Téchiné's Plaats delict, een stemmig werk waarin jonge tiener Thomas (Giraudi) en zijn moeder Lili (Téchiné's muze Deneuve) worden bevangen door de charme van ontsnapte gevangene Martin (Stanczak). Thomas vanwege hunkering naar zijn volwassenheid, en Lili vanwege verlangen naar zijn jeugdigheid. Componist Philippe Sarde (La grande bouffe) dikt de dreigende sfeer verder in met onheilspellende muziek, terwijl Téchiné de talloze personages als makke schapen richting de slachtbank dirigeert. Kwaliteit alom, met stijl als gangmaker en theatraal acteerwerk als bindmiddel.

Paroles et musique

1984 | Komedie

Canada/Frankrijk 1984. Komedie van Elie Chouraqui. Met o.a. Catherine Deneuve, Richard Anconina, Jacques Perrin, Nick Mancuso en Dominique Lavanant.

Twee vrienden (Lambert en Anconina) willen carri[KA2]ere maken in de muziek. Dat lukt met hulp van de veertig-jarige impressario Deneuve, een vrouw die in zaken geslaagd is, maar gekweld wordt door priv[KA1]e-problemen. Hun wegen scheiden zich als een van hen (Lambert) verliefd wordt op Deneuve, wiens echtgenoot vertrokken is naar Canada. Na diverse verwikkelingen vinden ze elkaar weer en pakken de draad weer op. Chouraqui is een van de assistenten van Lelouch, maar zijn werk is duidelijk niet van hetzelfde kaliber. Oppervlakkig zoals een beeldroman, en te mooi om waar te zijn. Ondanks zijn onbetwistbare liefde voor het filmen heeft de maker hier niets nieuws te melden. De verzorgde muziek van Legrand werkt niet echt in een verhaal over de pop-wereld.

Le bon plaisir

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Francis Girod. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Catherine Deneuve, Michel Serrault, Michel Auclair en Alexandra Stewart.

Een jonge dief komt bij toeval in het bezit van een brief waaruit een buitenechtelijke verhouding van de minister-president blijkt (waaruit ook nog een inmiddels tienjarige zoon is geboren). De zaak moet snel in de doofpot, vindt het staatshoofd, desnoods neemt hij wel drastische maatregelen. Gebaseerd op een roman van ex-minister Françoise Giroud. De hoofdpersoon heeft wel wat weg van oud-president François Mitterrand, die echter, toen hij door een journalist geconfronteerd werd met het bestaan van een buitenechtelijke dochter, juist heel onderkoeld reageerde: 'Nou en?'

Fort Saganne

1984 | Drama, Oorlogsfilm, Avonturenfilm

Frankrijk 1984. Drama van Alain Corneau. Met o.a. Gérard Depardieu, Philippe Noiret, Catherine Deneuve, Michel Duchaussoy en Sophie Marceau.

Een jonge militair neemt tijdens WO I (1914-18) deel aan de Franse invasie van de Sahara, waardoor hij carrière maakt. Hij raakt echter steeds meer betrokken bij het lot van de Arabieren die worden geofferd aan militaire ambities en kolonialisme. Dit zorgvuldig gemaakte, kostbare koloniale drama - naar de succesroman van Louis Gardel - mist door de te episodische aanpak en de overmatige concentratie op de rol van Depardieu een epische adem, waardoor de individuele scènes en rollen sterker zijn dan hun optelsom. De fotografie - van Bruno Nuytten - en de aankleding zijn perfect. Scenario van Henri De Turenne, Louis Gardel en Alain Corneau.

The Hunger

1983 | Horror, Thriller

Verenigd Koninkrijk 1983. Horror van Tony Scott. Met o.a. Catherine Deneuve, David Bowie, Susan Sarandon, Cliff De Young en Beth Ehlers.

De line-up aan acteurs in The Hunger doet hopen op een ambitieuze, artistieke film, maar het resultaat valt toch wat tegen. De openingssequentie, met het verrassende koppel Bowie en Deneuve gekleed in zwart, op de tonen van 'Bela Lugosi's Dead' van Bauhaus, is wel verpletterend. Daarna volgt langdradige gotiek over vampier John (Bowie) die niet onsterfelijk blijkt, en zijn even bloeddorstige partner Miriam (Deneuve) die haar (lesbische) lusten botviert op wetenschapper Sarah (Sarandon). De vorm is, zoals bij veel films van regisseur Scott, dik in orde, maar de inhoud is daaraan opgeofferd.

L'Africain

1983 | Avonturenfilm, Komedie, Romantiek

Frankrijk 1983. Avonturenfilm van Philippe de Broca. Met o.a. Philippe Noiret, Catherine Deneuve, Jean-François Balmer en Jacques François.

Philippe Noiret en Catherine Deneuve spelen water en vuur als gescheiden echtelieden die hun wederzijdse irritatie én liefde zien opborrelen in de binnenlanden van Afrika. Deneuve's blonde personage zoekt naar nieuwe bestemmingen voor haar reisorganisatie en Noiret speelt de bevlogen natuurbeschermer die niets moet hebben van toeristen. De aanwezigheid van kwaadwillige ivoorstropers schept een band, zeker nadat Deneuve door de wilddieven wordt ontvoerd. Regisseur De Broca trakteerde het publiek op een vermakelijk niemendalletje met fris acteerwerk en prachtige natuurplaatjes.

Le choc

1982 | Misdaad, Thriller, Actiefilm

Frankrijk 1982. Misdaad van Robin Davis en Alain Delon. Met o.a. Alain Delon, Catherine Deneuve, Stéphane Audran, Etienne Chicot en François Perrot.

Een beroepskiller wil uit het vak stappen en komt daarmee op de zwarte lijst van zijn opdrachtgever te staan. Hij duikt onder op een boerderij in Bretagne waar een commando hem komt liquideren. Hij weet samen met de gastvrouw wier man is gedood, te ontkomen en gaat op jacht naar de verrader. Bekwame regie vol vaart maakt het scenario dat lijkt op tientallen andere, niet boeiender of verrassender en de slappe film met veel sterren laat Delon binnen een eigen behandeling van de tekst en geeft Deneuve weinig kansen. De combinatie is ook minder explosief dan de titel suggereert. Audran steelt in een kleine rol de show als Delon's tipgeefster. Naar de roman La position du tireur couché van Jean-Patrick Manchette.

Le choix des armes

1981 | Misdaad, Drama, Thriller

Frankrijk 1981. Misdaad van Alain Corneau. Met o.a. Yves Montand, Gérard Depardieu, Catherine Deneuve, Michel Galabru en Gérard Lanvin.

Klassieke policier van de veelzijdige Corneau (1943-2010). Waarin vervroegd uitgetreden gangster Noël Durieux (Montand) op zijn paardenfokkerij nabij Parijs ongenode gasten krijgt: zwaargewonde Serge en dolle hond Mickey, ontsnapte bandieten op de vlucht. Meteen is de fatalistische toon gezet, zoals in Série noire en Police Python 357, de andere Corneau-hoogvliegers uit deze periode. Scenario van de regisseur en journalist/romanauteur Michel Grisolia snijdt en passant zaken aan als ouder worden, loyaliteit en liefde. Muziek van Philippe Sarde en cameravoering van Pierre-William Glenn lijken welhaast in symbiose.

Hôtel des Amériques

1981 | Drama

Frankrijk 1981. Drama van André Téchiné. Met o.a. Catherine Deneuve, Patrick Dewaere, Etienne Chicot, Sabine Haudepin en Josiane Balasko.

De personages in deze eerste samenwerking tussen regisseur Téchiné en scenarist Gilles Taurand zijn niet erg sympathiek. Gilles (Dewaere) leeft in Biarritz op kosten van zijn moeder, uitbater van het hotel uit de titel. Wanneer hij op een avond bijna door de getroebleerde Hélène omver wordt gereden, start een turbulente relatie. Dewaere (1949-1982) is geknipt voor zijn rol, zoals de meeste rollen in Téchiné-films geheel verankerd in een psychologiserend script. Niet geschikt voor iedereen, dit kille universum zonder verlossing, maar wel zeer goed geregisseerd en vertolkt.

Écoute voir...

1980 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1980. Misdaad van Hugo Santiago. Met o.a. Catherine Deneuve, Sami Frey, Anne Parillaud, Florence Delay en Antoine Vitez.

Een genrecinefielencuriosum, zowel in de Franse cinema als in Deneuves filmografie, dit fraai gefotografeerde mysterie met surreëel en semi-fantastiek Fantômas-samenzweerdersfeertje. In het onderzoek naar zonderlinge indringers op een groot particulier domein stuit privédetective Claude Alphand (Deneuve) op de sekte Église du Renouveau Final. Haar intelligentie, koelheid, vechtkunst en Smith & Wesson-revolver komen daarbij goed van pas. Het acteericoon beschouwt haar spel in dit avontuur als 'te serieus', maar had de ervaring van 'zo'n mannelijke rol' niet willen missen. Spannende zoenscène met Deneuve en Anne 'Nikita' Parillaud.

Le dernier métro

1980 | Oorlogsfilm, Drama, Romantiek

Frankrijk 1980. Oorlogsfilm van François Truffaut. Met o.a. Catherine Deneuve, Gérard Depardieu, Jean Poiret, Heinz Bennent en Andréa Ferréol.

Catherine Deneuve is de onbetwiste ster van deze 'kroniek van het theater tijdens de oorlog, gezien door de ogen van een kind' (zoals Truffaut zijn film zelf noemde). Als echtgenote van een ondergedoken, joodse theaterdirecteur (Bennent) probeert Deneuve de 'troupe' bij elkaar te houden en het lopende toneelproject tot een goed einde te brengen. Truffaut vond Deneuve zonder meer fantastisch: 'een gepassioneerde actrice die nu haar echte kunnen kon tonen'. En 'de kei' Gérard Depardieu (Deneuve's minnaar in Le dernier metro) werd meteen gecontracteerd als hoofdrolspeler van Truffauts volgende film, La femme d'à côté (1981).

Je vous aime

1980 | Drama, Romantiek, Komedie

Frankrijk 1980. Drama van Claude Berri. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean-Louis Trintignant, Gérard Depardieu, Serge Gainsbourg en Alain Souchon.

Dertiger Alice nodigt voor oudejaarsavond de vier mannen uit van wie ze heeft gehouden. De liefde was oprecht, maar ze kan zich nu eenmaal niet binden. Niet zo raar: het is nog best lastig kiezen, als je ziet wat een charmant gezelschap het viertal vormt. Plezierige hoofdrol van Catherine Deneuve in een lichtvoetig drama dat, geheel in lijn met de tijdsgeest, de klassieke rolpatronen tussen vrouwen en mannen enigszins op z'n kop zet. De muziek (genomineerd voor de Franse César) is van Serge Gainsbourg, die samen met Deneuve 'Dieu est un fumeur de havanes' zingt.

À nous deux

1979 | Avonturenfilm, Actiefilm

Canada/Frankrijk 1979. Avonturenfilm van Claude Lelouch en Claude Berri. Met o.a. Catherine Deneuve, Jacques Dutronc, Jacques Villeret, Paul Préboist en Gérard Caillaud.

Avontuurlijk-romantisch vervolg op Lelouch's vlotte LE BON ET LES MECHANTS is minder irritant dan zijn latere, pretentieuze films maar heeft te lijden van een te traag tempo en een doorzichtig gebruik van flash-backs en flash-forwards. Villeret, een uitstekend bijrolacteur steelt de show van de verongelijkt kijkende Dutronc en het verrassende slotbeeld is een onverwachte meevaller. Scenario van de regisseur. Camerawerk van Bernard Zitzermann.

Ils sont grands ces petits

1979 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1979. Avonturenfilm van Joël Santoni. Met o.a. Catherine Deneuve, Claude Brasseur, Claude Piéplu, Jean-François Balmer en Eva Darlan.

De dochter van een verdwenen geleerde is uit haar huis gezet door grondspeculanten en zoekt onderdak bij een jeugdvriend, een uitvinder, wiens miniatuur-robots ze gebruiken om een ondernemer onschadelijk te maken. De dynamische combinatie Deneuve-Brasseur plus een zeer vermakelijke robot die niet onderdoet voor collega's uit STAR WARS kunnen het op één idee steunend scenario niet tot burleske hoogten tillen, zodat de film een optelsom van vermakelijke scènes blijft zonder ondersteunende verhaaltrant.

Courage fuyons

1979 | Komedie

Frankrijk 1979. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Jean Rochefort, Catherine Deneuve, Philippe Leroy, Robert Webber en Michel Aumont.

Getrouwde lafaard-uit-familietraditie wordt verliefd op een nachtclubzangeres die hij volgt bij een optreden van haar in Amsterdam, waar ze een hardnekkige en bedreigende achtervolger blijkt te hebben. Hij vlucht terug naar Parijs en veinst tegenover zijn echtgenote geheugenverlies. Hij kan de zangeres niet vergeten die al even laf blijkt als hij. Aanstekelijk acteren - vooral van Rochefort en Aumont als zijn al even benauwde broer - is de voornaamste kwaliteit van het scenario dat een oorspronkelijk idee uitbouwt in al te willekeurige gags, waardoor mogelijke herkenning verloren gaat.

L'argent des autres

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Christian de Chalonge. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Claude Brasseur, Michel Serrault, Catherine Deneuve en Juliet Berto.

Bankemploy[KA1]e Henri Rainier (Trintignant) krijgt een financieel schandaal in de schoenen geschoven en wordt ontslagen. Het geld van kleine spaarders blijkt echter misbruikt te zijn om een tekort van een belangrijke klant aan te zuiveren. Een film naar ware gebeurtenissen die een boeiend beeld geeft van niet onmiddellijk voorstelbare machinaties. Goed spel van iedereen, met een verrassend 'gewone' rol van Deneuve als Cécile Rainier, de loyale echtgenote. Het scenario is van Pierre Dumayet en regisseur De Chalonge naar de roman van Nancy Markham. Het camerawerk is van Jean-Louis Picavet. Meervoudig bekroond. Eastmancolor.

Ils Sont Grands, Ces Petits

1978 | Drama

Frankrijk 1978. Drama van Joël Santoni. Met o.a. Claude Piéplu, Claude Brasseur en Catherine Deneuve.

Bankemploy[KA1]e Henri Rainier (Trintignant) krijgt een financieel schandaal in de schoenen geschoven en wordt ontslagen. Het geld van kleine spaarders blijkt echter misbruikt te zijn om een tekort van een belangrijke klant aan te zuiveren. Een film naar ware gebeurtenissen die een boeiend beeld geeft van niet onmiddellijk voorstelbare machinaties. Goed spel van iedereen, met een verrassend 'gewone' rol van Deneuve als Cécile Rainier, de loyale echtgenote. Het scenario is van Pierre Dumayet en regisseur De Chalonge naar de roman van Nancy Markham. Het camerawerk is van Jean-Louis Picavet. Meervoudig bekroond. Eastmancolor.

March or Die

1977 | Actiefilm, Avonturenfilm, Drama, Oorlogsfilm

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 1977. Actiefilm van Dick Richards. Met o.a. Gene Hackman, Terence Hill, Catherine Deneuve, Ian Holm en Rufus.

In 1918 gaat de Amerikaanse majoor Hackman bij het vreemdelingenlegioen. Hij moet een groep archeologen beschermen die in het Marokkaanse Boussaada zoekt naar de graven van legendarische koningen. Een rebellenleider wil van de Arabische verontwaardiging over deze grafschennis gebruik maken om vijandige stammen met elkaar te verzoenen, zodat ze gezamenlijk de Fransen kunnen bestrijden. Een opeenstapeling van chlichés, en een ouderwetse en ongeloofwaardige romantische benadering van een mensonwaardige strijd. Dergelijke films waren rond 1935 schering en inslag maar konden in 1977 toch echt niet meer. Goed spel redt niets aan het middelmatige scenario van David Zelag Goodman. Fotografie van John Alcott en muziek van Maurice Jarre.

Casotto

1977 | Komedie

Italië 1977. Komedie van Sergio Citti. Met o.a. Jodie Foster, Mariangela Melato, Michele Placido, Gigi Proietti en Paolo Stoppa.

Een kleedhokje op een zondag aan een openbaar strand is de plek waar de badgasten hun vrije dag beginnen, met andere plannen en verlangens dan alleen maar recreatie. Onder hen is een ouder echtpaar dat hun zwangere veertienjarige kleindochter aan de man hoopt te brengen. Onverwachte en niet geheel geslaagde terugkeer naar de volkse sprookjes van het neorealisme, waarin satirische, tragikomische, surrealistische en kluchtelementen worden afgewisseld zonder dat de episodes een eenheid worden. De regisseur is beter op dreef met de amateurspelers dan met zijn sterren.

Si c'était à refaire

1976 | Komedie, Drama

Frankrijk 1976. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Catherine Deneuve, Anouk Aimée, Charles Denner, Francis Huster en Niels Arestrup.

Na vijftien jaar gevangenisstraf wegens een uit de hand gelopen crime passionel moet een vrouw een nieuw leven beginnen en zorgen voor haar zoon in de puberteit die van haar bestaan niet afweet. De steun van een ex-celgenote resulteert in een happy ending in ieder opzicht, waarbij ook de dreigende Oedipale moeilijkheden moeiteloos worden afgewend. Lelouch verwaarloost echter de sociale of psychologische verwikkelingen van het gegeven - zelfs de gevangenis ziet eruit als een luxe- hotel - voor het charmante en romantische sprookje dat beide actrices alle kansen geeft, maar ook onmiddellijk weer uit de aandacht verdwijnt. Scenario van Lelouch, camerawerk van Jacques Lefrançois.

Anima persa

1976 | Drama, Mysterie, Horror

Italië/Frankrijk 1976. Drama van Dino Risi. Met o.a. Vittorio Gassman, Catherine Deneuve, Danilo Mattei, Anicée Alvina en Esther Carloni.

Kunststudent trekt in bij een autoritaire trotse oom in Veneti[KA3]e en ontdekt dat in een afgesloten gedeelte van het huis, de krankzinnige broer van zijn oom verblijft. Ge[KA3]intrigeerd volgt hij het spoor van zijn oom die niet blijkt te werken, maar buiten de deur drinkt en gokt en zich op de zolder van zijn huis terugtrekt om als zgn `broer` frustraties over huwelijk en verlies van kind, in waanzin uit te leven. Niet zo sterk scenario (dat al vrij snel voorspelbaar wordt en een voor het verhaal overbodige romance van de jongen bevat) krijgt suggestieve werking door vergane glorie van Venetië en de interieurs en door het sterke spel van Gassman en Deneuve.

Le sauvage

1975 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk/Italië 1975. Drama van Jean-Paul Rappeneau. Met o.a. Catherine Deneuve, Yves Montand, Tony Roberts, Luigi Vannucchi en Dana Wynter.

Nelly (Deneuve) wil af van haar verloofde, gangster Vittorio. Ze ontmoet Martin (Montand), een Fransman van middelbare leeftijd. Die helpt haar om te ontsnappen en keert dan terug naar zijn fijne, eenzame leven op een tropisch eiland. Daar duikt, tot zijn stomme verbazing, Nelly opnieuw op, en pogingen om haar te laten vertrekken mislukken keer op keer. Deneuve speelde nu eens niet een ijzige schoonheid, maar een drukke en temperamentvolle schoonheid. Aardige komedie van Rappeneau, die later met Gérard Depardieu een erg leuke versie van Cyrano de Bergerac maakte.

L'Agression

1975 | Misdaad

Italië/Frankrijk 1975. Misdaad van Gérard Pirès. Met o.a. Jean-Louis Trintignant, Claude Brasseur, Michèle Grellier, Franco Fabrizi en Milena Vukotic.

Een man wiens vrouw en dochtertje door onbekenden bij de autoweg zijn gedood, gaat samen met zijn schoonzuster op zoek naar de schuldigen. Hij denkt ze te herkennen, heeft geen bewijzen en wil persoonlijk wraak nemen. Een Franse variant op Amerikaanse vigilante-films is even bedenkelijk als zijn Amerikaanse voorbeelden, maar onderscheidt zich door goed spel, vooral een verrassend dynamische Deneuve, die even uit de kleren gaat.

Hustle

1975 | Film noir, Thriller

Verenigde Staten 1975. Film noir van Robert Aldrich. Met o.a. Burt Reynolds, Catherine Deneuve, Ben Johnson, Paul Winfield en Eileen Brennan.

Politieman Reynolds wordt opgeroepen omdat aan het strand een lijk gevonden is. Het dode lichaam is van een meisje dat al enkele weken spoorloos was. De zaak wordt afgedaan als zelfmoord. Maar haar vader, Johnson, pikt dit niet. Reynolds besluit de zaak toch op eigen houtje verder uit te zoeken en zo komt hij terecht in het wereldje van advocaat Albert, waar dingen gebeuren die het daglicht niet kunnen verdragen. Een formidabele cast kan onmogelijk een slecht scenario redden, daar is deze film het bewijs van. Scenarioschrijver Steve Shagan probeerde alle elementen uit de série noire op een rijtje te zetten, maar sloeg de plank volledig mis. Het werd een uitzichtloze, pretentieus gemaakte thriller zonder suspense, gefilmd door Joseph Biroc.

Zig Zig

1974 | Komedie, Misdaad, Musical

Italië/Frankrijk 1974. Komedie van László Szabó. Met o.a. Catherine Deneuve, Bernadette Lafont, Walter Chiari, Jean-Pierre Kalfon en Hubert Deschamps.

Tingeltangel-zangeressen in Pigalle hebben een bijverdienste in de prostitutie, waardoor één van beiden via een klant betrokken raakt in een ontvoeringscomplot. Haar collega- vriendin blijkt met een begeleidingsmuzikant echter voor de kidnap verantwoordelijk die door een gepensioneerde politieman wordt opgelost. Deze absurdistische tragi-komedie bekommert zich nauwelijks om waarschijnlijkheid of overzichtelijkheid van het verhaal dat vooral aanleiding is voor bizarre typeringen en hommages aan beroemde films en genres, die tegelijk satirisch worden doorgeprikt. De verrassend ongegeneerde Deneuve vormt een aanstekelijk duo met Lafont.

Touche pas à la femme blanche

1974 | Western

Italië/Frankrijk 1974. Western van Marco Ferreri. Met o.a. Catherine Deneuve, Marcello Mastroianni, Michel Piccoli, Philippe Noiret en Bertrand Tavernier.

Ferreri liet in een bouwput van de gesloopte Hallen de slag bij Little Big Horn naspelen met Mastroianni als Generaal Custer. Een bijtend commentaar op Amerikaans imperialisme komt door de cartoonachtige benadering niet geheel over, maar de acteurs hebben aanstekelijk plezier in hun absurde rollen. Scenario van Ferreri en Rafaël Azcona. Camerawerk van Etienne Becker.

La Femme aux bottes rouges

1974 | Drama

Spanje/Italië/Frankrijk 1974. Drama van Juan Luis Buñuel. Met o.a. Catherine Deneuve, Fernando Rey, Jacques Weber, Laura Betti en Adalberto Maria Merli.

Door te werken in het zelfde surrealisme als vader Luis en met acteurs die met hem geassocieerd zijn haalt Bunuel zich vergelijkingen op de hals die nadelig moeten uitvallen. Niettemin had zijn film over excentrieke rijkaard die kunst koopt om te vernietigen en zich dan meet met schrijfster Deneuve - een kunstwerk op zich - opmerkelijk veel succes bij het publiek.

Fatti di gente perbene

1974 | Drama

Italië/Frankrijk 1974. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Marcel Bozzuffi, Laura Betti, Rina Morelli, Corrado Pani en Paolo Bonacelli.

Een jonge bourgeois beraamt in Turijn 1897 met enige medeplichtigen de moord op zijn corrupte zwager. Binnen het opkomend socialisme wordt de misdaad afgeschilderd als een typerend voorbeeld van slechtheid van de hogere standen. De combinatie van politiek en decadentie - met incestverlangens tussen broer en zuster - is gebaseerd op ware gebeurtenissen, maar de esthetiek van de regisseur geeft alle aandacht aan de fraaie aankleding en de erotiek en verwaarloost de maatschappelijke aspecten. Larmoyant spel van Giannini.

L' Evénément le plus important depuis que l'homme a marché sur la lune

1973 |

Frankrijk/Italië 1973. Jacques Demy. Met o.a. Catherine Deneuve, Micheline Presle, Marcello Mastroianni, Marisa Pavan en Raymond Gérôme.

Rijleraar is getrouwd met kapster en krijgt opeens klachten die na doktersconsult zwangerschapssymptomen blijken te zijn. Hij wordt studieobject voor medische wetenschap en reclame-object voor prenatale industrie tot op moment van bevalling het alleen hysterische schijnzwangerschap blijkt. Gegeven is voor meer films gebruikt en dient vooral als aanleiding voor kleurrijke reacties van buurtbewoners en satire op gretige publiciteit, maar door triviale voorspelbaarheid blijven ook die elementen wat slap. Film lijkt op musical waaruit alle muzikale elementen zijn verwijderd.

Un flic

1972 | Drama, Misdaad, Thriller

Frankrijk/Italië 1972. Drama van Jean-Pierre Melville. Met o.a. Alain Delon, Richard Crenna, Catherine Deneuve, Ricardo Cucciola en Michael Conrad.

In grijsblauwe kerkhoftinten geschoten vaarwelfilm van noir-maestro Melville (1917-1973) over zwijgzame smeris Coleman (Delon) en zijn koers naar de volledige ontgoocheling. Coleman heeft een affaire met Cathy (Deneuve), koele maîtresse van nachtclubuitbater annex gangster Simon (Crenna). Laatstgenoemde blijkt betrokken bij een dubbele coup: een bankoverval en een drugsroof uit een trein. Evenals Le samouraï is Un flic psychogram van een eenzame wolf, liefdestragedie en genreparel in één. Alleen jammer van die trucopnamen met een schaalmodeltreintje.

Liza

1972 | Drama

Italië/Frankrijk 1972. Drama van Marco Ferreri. Met o.a. Catherine Deneuve, Marcello Mastroianni, Corinne Marchand, Michel Piccoli en Dominique Marcas.

Een man heeft zich uit de consumptiemaatschappij en het huwelijk teruggetrokken op een onbewoond eiland in de Middellandse Zee met als enig gezelschap zijn hond. Een jonge bourgeoise maakt tijdens een cruise ruzie met haar gezelschap en komt op het eiland overnachten. Geïntrigeerd blijft ze langer en weigert uiteindelijk te vertrekken. Ze doodt de hond en neemt diens slaafse aanhankelijkheid aan om zich onmisbaar te maken. Deze filosofische fabel over de onmogelijkheid om aan de maatschappij te ontsnappen kreeg een opmerkelijke spanning in een bijna rituele strijd om afhankelijkheid en isolement door de hoofdrolspelers, waarbij Deneuve verrassend afstand neemt van haar sjiek en koel imago.

La cagna

1972 | Drama

Frankrijk/Italië 1972. Drama van Marco Ferreri. Met o.a. Marcello Mastroianni en Catherine Deneuve.

Verhaal over een man en een vrouw op een verlaten eiland in de Middellandse Zee, hun afwijzing van de 'beschaafde' wereld en hun zinloze dromen. Zoals altijd bij Ferreri hebben man en vrouw het moeilijk met elkaar. Ze ontwikkelen een wonderlijke verhouding als meester en knecht. Prachtig spel van Mastroianni en Deneuve. Zij houden de aandacht van de kijker vast, in een soort minimal-film die zonder hen oervervelend zou zijn geweest.

Ça n'arrive qu'aux autres

1971 | Drama

Frankrijk/Italië 1971. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Catherine Allégret, Benoît Ferreux, Danièle Lebrun, Dominique Labourier en Serge Marquand.

Na het verlies van hun dochtertje sluit een echtpaar zich op in hun woning en houdt de buitenwereld letterlijk en figuurlijk op afstand om met gesloten ramen en bij kaarslicht geheel in hun verdriet op te gaan. Als het overlevingsinstinct weer boven komt moeten ze het leven dat is doorgegaan, opnieuw ontdekken. De autobiografische elementen in het scenario van de regisseuse -die zelf twee jaar eerder haar negen maanden oude baby verloor -maakt de film niet overtuigender, door een al te decoratieve aanpak. De emotionele inzet van Deneuve week destijds verrassend af van haar onderkoelde imago. (Overigens wordt het dochtertje in de film 'gespeeld' door een jongetje.) Camerawerk van William Lubtchansky.

Tristana

1970 | Drama

Italië/Spanje/Frankrijk 1970. Drama van Luis Buñuel. Met o.a. Catherine Deneuve, Fernando Rey, Franco Nero, Lola Gaos en Jesús Fernández.

Het mooie weesmeisje Tristana (Deneuve) wordt na de dood van haar moeder ondergebracht bij de aristocratische vrijdenker Don Lope (Rey), die haar al snel tot zijn minnares maakt. In een jonge kunstschilder vindt ze haar uitvlucht, maar een tumor in haar been doet haar een aantal jaar later al terugkeren naar de oude man. Het lieve, onderdanige meisje van weleer is echter verdwenen. Misschien niet Buñuels beste, maar wel een van zijn meest intelligente en complexe werken, rijkelijk gevuld met zijn eigen obsessies en nachtmerries.

Peau d'âne

1970 | Fantasy, Jeugdfilm, Musical, Familiefilm, Romantiek

Frankrijk 1970. Fantasy van Jacques Demy. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean Marais, Jacques Perrin, Micheline Presle en Delphine Seyrig.

Wanneer in het Blauwe Koninkrijk de beeldschone koningin sterft, zweert de koning (Marais) dat hij niet met iemand zal trouwen die minder knap is; de enige die in aanmerking komt is zijn dochter. Peau d'âne (Ezelsvel) is een van de minder bekende sprookjes van Charles Perrault, de 17de-eeuwse auteur van 'Sprookjes van moeder de gans'. Regisseur Demy (Les parapluies de Cherbourg) maakte binnen de nouvelle vague films vol verbeelding en spektakel. Zijn Peau d'âne werd een fraaie en bontgekleurde sprookjesmusical, met een dubbelrol voor een zingende Deneuve als koningin én haar dochter.

The April Fools

1969 | Komedie, Drama, Romantiek

Verenigde Staten 1969. Komedie van Stuart Rosenberg. Met o.a. Jack Lemmon, Catherine Deneuve, Peter Lawford, Harvey Korman en Sally Kellerman.

Poging tot een ouderwetse komedie doet geforceerd aan, is ongeloofwaardig en verre van leuk. Lemmon is een getrouwde zakenman die alles opzij gooit om er met Deneuve vandoor te gaan, Deneuve verspilt hier haar talent.

La sirène du Mississipi

1969 | Romantisch drama, Thriller

Frankrijk/Italië 1969. Romantisch drama van François Truffaut. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean-Paul Belmondo, Nelly Borgeaud, Martine Ferrière en Marcel Berbert.

De Franse meester lijkt met deze verfilming van de romantische thriller Waltz into darkness van William Irish vooral een ode te willen brengen aan Hitchcock. Belmondo speelt een eenzame zakenman op een Afrikaans eiland, die een postorderbruid bestelt. Bij aankomst windt de dame in kwestie (Deneuve) hem meteen om haar vinger, maar is ze wel te vertrouwen? Destijds een relatieve flop voor Truffaut, misschien omdat het allemaal wat afstandelijk en oppervlakkig blijft, maar de sfeer is lekker broeierig en de acteurs zijn très cool. In 2001 verscheen de lachwekkende remake Original Sin met Antonio Banderas en Angelina Jolie.

Mayerling

1968 | Historische film, Romantiek, Drama

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1968. Historische film van Terence Young. Met o.a. Omar Sharif, Catherine Deneuve, James Mason, Ava Gardner en James Robertson Justice.

Een herverfilming van de klassieker uit 1937 met Sharif in de rol van een Oostenrijkse prins die de conventies en zijn vader (Mason) aan zijn laars lapt door verliefd te worden op de niet- adellijke Deneuve. Ouderwetse, tragische romantiek, aardig maar weinig meeslepend. Justice steelt de film als onbesuisde Prince of Wales.

Manon 70

1968 | Drama, Erotiek

Italië/Duitsland/Frankrijk 1968. Drama van Jean Aurel. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean-Claude Brialy, Sami Frey, Paul Hubschmidt en Elsa Martinelli.

Een jonge vrouw verkiest onder invloed van haar broer steeds rijke minnaars boven de radioreporter op wie ze echt verliefd is, tot ze hem aan een nieuwe rijkaard voorstelt als haar broer. De dramatische roman van Abbé Prevost kreeg een eigentijdse bewerking vol modieuze sjiek en enige humor. Zonder alle tragische passie wordt het verhaal echter uiterst wezenloos, zodat men zich alleen kan vergapen aan Deneuve en haar garderobe.

La Chamade

1968 | Drama, Komedie

Frankrijk 1968. Drama van Alain Cavalier. Met o.a. Catherine Deneuve, Michel Piccoli, Roger Van Hool, Irène Tunc en Jacques Sereys.

Jonge vrouw heeft oudere, vaderlijke en vooral rijke minnaar, als ze verliefd wordt op leeftijdgenoot. Een seksueel bevredigender relatie gaat echter samen met conflictsituaties en materiële problemen. Als ze zwanger blijkt vraagt ze ex-geliefde geld voor abortus en kiest opnieuw voor geruststellend comfort aan zijn zijde. Vermoedelijk beste verfilming van Françoise Sagan weet elegantie en ironie van haar proza in beelden te vertalen, maar de inhoud blijft voorspelbaar, zoals de acteurs ideaal, maar zonder enige verrassing zijn gecast.

Benjamin

1968 |

1968. Michel Deville. Met o.a. Jacques Dufilho, Anna Gael, Francine Berge, Michèle Morgan en Pierre Clémenti.

Jonge vrouw heeft oudere, vaderlijke en vooral rijke minnaar, als ze verliefd wordt op leeftijdgenoot. Een seksueel bevredigender relatie gaat echter samen met conflictsituaties en materiële problemen. Als ze zwanger blijkt vraagt ze ex-geliefde geld voor abortus en kiest opnieuw voor geruststellend comfort aan zijn zijde. Vermoedelijk beste verfilming van Françoise Sagan weet elegantie en ironie van haar proza in beelden te vertalen, maar de inhoud blijft voorspelbaar, zoals de acteurs ideaal, maar zonder enige verrassing zijn gecast.

Les demoiselles de Rochefort

1967 | Musical, Komedie

Frankrijk 1967. Musical van Jacques Demy en Agnès Varda. Met o.a. Catherine Deneuve, Françoise Dorléac, Danielle Darrieux, George Chakiris en Gene Kelly.

Swingende lofzang op Hollywood-musicals. Deneuve en haar real life zus Françoise Dorléac zijn een tweeling in Rochefort-aan-zee, die verlangen naar het grotestadsleven. De meiden en hun caféhoudende moeder lopen hun voorbestemde liefdes tijdens de jaarmarkt steeds mis, maar de onvermijdelijke ontmoetingen blijven niet uit. Demy verwijst veelvuldig naar Hollywood-musicals als West Side Story, An American in Paris en Gentlemen Prefer Blondes, maar de vindingrijke vormgeving en de voorbijdansende Michel Piccoli en Jacques Perrin laten er geen twijfel over bestaan: dit is een Franse productie. Muziek: Michel Legrand.

Benjamin ou les mémoires d'un puceau

1967 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1967. Komedie van Michel Deville. Met o.a. Michèle Morgan, Michel Piccoli, Pierre Clémenti, Catherine Deneuve en Francine Bergé.

Jonge provinciaal wordt door de minnaar van zijn voogdes levenswijs gemaakt. Hij beleeft zijn eerste liefde met het meisje dat voor een huwelijk met zijn mentor is voorbestemd en zich aan hem geeft, omdat ze de bruidegom haar maagdelijkheid niet gunt. Elegante kostuumfilm legt meer de nadruk op melancholie over het verlies van onschuld dan op pikante verwikkelingen. Morgan onderscheidt zich in sterke rolbezetting in rijpe berusting over trouweloosheid van minnaar Piccoli.

Belle de jour

1967 | Drama, Erotiek, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1967. Drama van Luis Buñuel. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean Sorel, Michel Piccoli, Pierre Clémenti en Geneviève Page.

Jonge doktersvrouw Séverine (Deneuve) houdt van haar man maar niet van zijn liefkozingen en vlucht weg in sado-masochistische fantasieën. Om die in de praktijk te brengen gaat ze in een bordeel werken, maar stipt om vijf uur 's middags gaat ze naar huis, haar man mag het niet weten. Een jonge gangster wil meer worden dan een klant en dreigt haar geheim te onthullen. Rampspoed dient zich aan. Buñuel vermengde fantasie en werkelijkheid zo effectief dat hij ooit vertelde ze zelf aan het einde ook niet meer uit elkaar te kunnen houden. De mooie fotografie is van Sacha Vierny.

Les créatures

1966 | Drama, Experimenteel

Zweden/Frankrijk 1966. Drama van Agnès Varda. Met o.a. Michel Piccoli, Catherine Deneuve, Eva Dahlbeck, Jacques Charrier en Nino Castelnuovo.

Een schrijver wiens vrouw, die niet kan spreken, zwanger is, probeert mensen uit zijn omgeving tot personages van een nieuwe roman te maken, maar hun leven onttrekt zich telkens aan het door zijn fantasie uitgestippelde traject. De vrouw krijgt tijdens de bevalling haar spraak terug. Deze zowel pretentieuze als onnozele meditatie over zwangerschap blijft ondanks de fraaie beelden een wezenloos pionnenspel. Aardig om te zien is hoe anders de Zweedse Dahlbeck acteert in Franse regie. Scenario van Varda, montage van Jeanine Verneau en camerawerk van Willy Kurant.

La vie de château

1966 | Romantische komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1966. Romantische komedie van Jean-Paul Rappeneau. Met o.a. Catherine Deneuve, Pierre Brasseur, Philippe Noiret, Henri Garcin en Carlos Thompson.

Ver van alle oorlogsrumoer verveelt Marie (Deneuve), een verwende, getrouwde vrouw, zich begin 1944 op het Normandische landgoed van haar man, pantoffelheld Jerome (Noiret), en wil het liefst naar Parijs. Dan moeten ze verzetsstrijder Dimanche (Brasseur), die met een parachute geland is, in de kelders verbergen. Hij wordt prompt verliefd op zijn knappe gastvrouw, terwijl de Duitse ingekwartierde majoor Klopstock (Thompson) haar ook het hof maakt. Terwijl beide mannen om haar de oorlog vergeten, zal haar echtgenoot zich als de ware held ontpoppen. Deze sierlijk gemaakte en inhoudelijk verrassende komedie liet voor het eerst de humoristische mogelijkheden van Deneuve zien en bood dankbaar emplooi aan die van Noiret.

Repulsion

1965 | Drama, Horror, Thriller

Verenigd Koninkrijk 1965. Drama van Roman Polanski. Met o.a. Catherine Deneuve, Ian Hendry, John Fraser, Patrick Wymark en Yvonne Furneaux.

De jonge Belgische Carole (Deneuve) woont bij haar zus in Londen. Ze walgt van seks en beschouwt elke man als een potentiële verkrachter, ook de minnaar van haar zus. Wanneer ze een tijdje het huis alleen heeft, slaan bij haar de stoppen door. Volgens velen is Repulsion een van de beste thrillers ooit. Hij komt wat traag op gang, met lange shots van Carole die stil voor zich uitstaart, gaandeweg wordt duidelijk dat ze een tijdbom is die op het punt staat te ontploffen. De zwart-witte overbelichte en onderbelichte beelden en het Barbiepop-uiterlijk van ijskoningin Deneuve dragen bij aan een onwerkelijke spanning.

Le Chant du monde

1965 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk 1965. Drama van Marcel Camus. Met o.a. Hardy Krüger, Catherine Deneuve, Charles Vanel, Marilù Tolo en Saro Urzì.

Houthakker in de Provence verleidt dochter van landeigenaar en vermoordt haar verloofde. Er wordt jacht op hem gemaakt door bergen en bossen, terwijl zijn vader en een vriend te hulp proberen te komen. Gewelddadig boerendrama werd gefilmd als een western, waarbij landschappen meer indruk maken dan al te pittoreske personages.

Das Liebeskarussell

1965 | Komedie, Erotiek, Romantiek

Oostenrijk 1965. Komedie van Rolf Thiele, Alfred Weidenmann en Axel von Ambesser. Met o.a. Gert Fröbe, Curd Jürgens, Ivan Desny, Nadja Tiller en Heinz Rühmann.

Deze film geeft in vier schetsen diverse invalshoeken op een centraal thema: het amoureuze avontuurtje. In geen der deeltjes is veel spiritualiteit of zelfs maar een lichte toets te bespeuren. Van al het Duitse acteertalent is alleen Rühmann vermeldenswaardig. Echt een gemiste kans. Later ook nog ingekort tot 91m.

Un Monsieur de compagnie

1964 | Komedie

Italië/Frankrijk 1964. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Jean-Pierre Cassel, Jean-Claude Brialy, Irina Demich, Catherine Deneuve en Annie Girardot.

Een jongeman die door zijn grootvader is opgevoed als een principiële luiaard belandt door zijn charme tegen zijn zin in allerlei, vooral amoureuze avonturen. De film zingt lof der luiheid met een sierlijke vaart door een reeks van uiteenlopende episodes. De dansende motoriek van Cassel en de sprookjesachtige sfeer doen het betreuren dat De Broca geen echte musical heeft gemaakt. De ontknoping maakt het voorafgaande onnodig wezenloos, maar is een gering schoonheidsfoutje.

Male Hunt

1964 |

1964. Edouard Molinaro. Met o.a. Françoise Dorléac, Jean-Claude Brialy, Catherine Deneuve en Jean-Paul Belmondo.

Een jongeman die door zijn grootvader is opgevoed als een principiële luiaard belandt door zijn charme tegen zijn zin in allerlei, vooral amoureuze avonturen. De film zingt lof der luiheid met een sierlijke vaart door een reeks van uiteenlopende episodes. De dansende motoriek van Cassel en de sprookjesachtige sfeer doen het betreuren dat De Broca geen echte musical heeft gemaakt. De ontknoping maakt het voorafgaande onnodig wezenloos, maar is een gering schoonheidsfoutje.

Les parapluies de Cherbourg

1964 | Musical, Romantiek, Familiefilm, Drama

Frankrijk/Duitsland 1964. Musical van Jacques Demy. Met o.a. Catherine Deneuve, Nino Castelnuovo, Marc Michel, Anne Vernon en Ellen Farner.

Geneviève (Deneuve) is verliefd op de eenvoudige garagehouder Guy (Castelnuovo). Maar de rijke Roland Cassard (Michel) heeft weer een oogje op Geneviève. Als Guy in dienst moet zal ze hem twee jaar niet zien. En blijkt ze zwanger. Musicalliefhebber Demy deed met zijn derde speelfilm een stijlvaste poging om het genre in Frankrijk nieuwe impulsen te geven. In zijn subtiel vormgegeven 'film en chanté' worden alle dialogen gezongen. Michel Legrand componeerde de score, inclusief de 'recitatieven'. Les parapluies de Cherbourg lanceerde de carrière van Deneuve, werd genomineerd voor vier Oscars en won de Gouden Palm.

Les Plus belles escroqueries du monde

1964 | Komedie

Frankrijk/Japan/Nederland/Italië 1964. Komedie van Hiromichi Horikawa, Roman Polanski, Ugo Gregoretti, Claude Chabrol en Jean-Luc Godard. Met o.a. Mie Hama, Ken Mitsuda, Nicole Karen, Jan Teulings en Arnold Geldermans.

Een teleurstellende episodenfilm, waarbij zowel de regisseurs als de acteurs onder hun maat blijven in anekdotes over verschillende soorten oplichting. Polanski's Amsterdamse bijdrage over een Franse diamantendievegge is als zijn eerste westerse film een curiosum. De relatief interessantste sketch van Godard met Seberg in haar rol uit A BOUT DE SOUFFLE die een politieke oplichter interviewt, werd in de meeste landen gecoupeerd.

La costanza della ragione

1964 | Drama

Italië 1964. Drama van Pasquale Festa Campanile. Met o.a. Catherine Deneuve, Sami Frey, Enrico Maria Salerno en Andrea Checchi.

De film gaat over de emotionele en politieke volwassenwording van Bruno Santini (Frey). Eigenlijk een trieste zaak. De invloed van een communistische vriend en de tragische verhouding met een meisje brengen hem ertoe, zij het met tegenzin, een baantje te nemen in een fabriek. Naar de roman van Vasco Pratolini over sociale en politieke bewustwording. Het resultaat is matig, ook al is er sprake van een uitzonderlijke rolbezetting.

La Chasse à l'homme

1964 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1964. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Françoise Dorléac, Bernadette Lafont, Micheline Presle, Francis Blanche en Noël Roquevert.

Jongeman, die op het punt van trouwen staat, wordt de huwelijkse staat door verhalen van vrienden z[KA1]o tegengemaakt dat hij zijn bruiloft ontvlucht en samen met een makker met vakantie gaat in plaats van op huwelijksreis. Uiteindelijk lopen alle drie toch (weer) in de val. Komedie onderscheidt zich van andere episodefilms door een verbindende lijn in het verhaal, maar afzonderlijke sketches zijn van zeer wisselend gehalte. Aardigste zijn Rich tussen Presle en Deneuve en Brialy met Dorléac. Verdere rolbezetting krijgt in onaangename en niet zeer geestige humor weinig kansen.

Vacances portugaises

1963 | Drama, Komedie

Frankrijk 1963. Drama van Pierre Kast. Met o.a. Françoise Arnoul, Michel Auclair, Jean-Pierre Aumont, Jean-Marc Bory en Françoise Brion.

Een Frans echtpaar nodigt kennissen uit voor een weekend in hun villa bij Lissabon om de huwelijksverveling te doorbreken. De logeerpartij heeft een beslissende invloed op de amoureuze relaties van de gasten en na hun vertrek zijn gastvrouw en gastheer ook weer wat meer tevreden met de eigen situatie. Dit elegante en intelligente stratego van de liefde wordt afstandelijk geobserveerd, waarbij de architectuur van de woning een beslissende rol speelt bij het ontwijken en ontmoeten van de verschillende partners. Het spel wordt voornamelijk op dialoogniveau gespeeld, maar de uitgelezen rolbezetting en de contrasten in toonaard zorgen ervoor dat de film geen moment dor is.

Le vice et la vertu

1963 | Drama, Erotiek, Oorlogsfilm

Frankrijk/Italië 1963. Drama van Roger Vadim. Met o.a. Annie Girardot, Catherine Deneuve, Robert Hossein, O.E. Hasse en Philippe Lemaire.

Résistance-strijdster Justine (Deneuve) roept haar collaborerende zus Juliette (Girardot) te hulp wanneer Justines aanstaande in het nazi-cachot belandt. Een reddingsplan loopt echter faliekant mis en daarop zitten de zussen Deugd en Ondeugd stevig in de penarie. Vadim verlegde Justine (1787) van De Sade naar WO II-gedeeld Frankrijk en distilleert er een fraai ogend, sappig melodrama met erotische ondertonen uit. Hossein speelt met overgave de fielterige SS-officier Schörndorf. Uit dezelfde thematische potpourri knutselden de Italianen in de jaren zeventig het beruchte subgenre van de nazi-(soft)porno.

Et Satan conduit le bal

1962 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1962. Drama van Grisha Dabat. Met o.a. Françoise Brion, Catherine Deneuve, Bernadette Lafont, Jacques Perrin en Henri-Jacques Huet.

De prille liefde van een jong stel dreigt verziekt te worden door het cynisme en de partnerwisseling van libertijnse, andere paren in de filmwereld. Door Roger Vadim geschreven en geproduceerde film moest Deneuve lanceren als 'nieuwe Bardot', maar ondanks de aan ET DIEU CREA LA FEMME ontleende identieke ontkledingsscènes en situaties blijft Deneuve nergens tegenover het raffinement van Brion en de spontaniteit van Lafont in overigens net zo wezenloze rollen. De debutant Dabat kon met het holle scenario geen kant meer op en heeft nooit meer een film gemaakt.

Les Parisiennes

1961 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1961. Komedie van Jacques Poitrenaud, Michel Boisrond, Claude Barma en Marc Allégret. Met o.a. Dany Saval, Darry Cowl, Henri Tisot, Dany Robin en Christian Marquand.

Een episode-film. Een nachtclubdanseres ziet een filmproducent aan voor een toerist uit de provincie. Een sjieke dame probeert de weinig enthousiaste verhalen van haar ex-minnaar te logenstraffen. Een modeontwerpster heeft een te groot vertrouwen in de loyaliteit van haar vriendin en haar verloofde. Een jong meisje stelt tegenover haar opschepperige vriendin een minnaar van haar moeder als haar eigen aanbidder voor, maar verzwijgt de nachtelijke bezoeker als ze alleen thuis is. Het vierluik varieert van flauw tot wel aardig, maar de charme en het esprit van Robin, Arnoul en Brion redden deel 2 en 3. De vierde sketch is een bijna historisch document door de piepjonge Deneuve en Halliday.

Les Portes claquent

1960 | Komedie

Frankrijk 1960. Komedie van Jacques Poitrenaud. Met o.a. Dany Saval, Maurice Sarfati, Jacqueline Maillan, Noël Roquevert en Françoise Dorléac.

Een bourgeoisgezin wordt tot chaotisch dolhuis gemaakt door de amoureuze escapades van de opgroeiende dochters. Deze ijzeren boulevardklucht - in Nederland gespeeld met Ko van Dijk als de getergde vader - kreeg een mechanische en wat te rumoerig geacteerde filmversie, waarbij Saval overmatig veel aandacht krijgt ten koste van een leukere Dorléac. De nog donkerharige Deneuve speelt de benjamin van het gezin en is nauwelijks te herkennen.

L' Homme à femmes

1960 | Drama, Thriller

Frankrijk 1960. Drama van Jacques-Gérard Cornu. Met o.a. Danielle Darrieux, Mel Ferrer, Claude Rich, Catherine Deneuve en Pierre Brice.

De moord op een jonge rokkenjager leidt tot een politieonderzoek in de welgestelde kringen waar het slachtoffer zijn connecties had. Na een reeks van verdenkingen leidt het spoor naar een vrouw, die gemotiveerd werd door sociale afgunst. Deze onevenwichtig gebouwde thriller - naar de roman van Patrick Quentin - is in de eerste helft een romantisch melodrama (met in het scenario relativerende ironische humor), terwijl daarna de misdaadintrige uitsluitend de aandacht krijgt. De regie is nogal vlak, maar er is een goede dubbelrol van Darrieux; de nagenoeg debuterende Deneuve speelt een dom blondje.

Les Collégiennes

1957 | Drama

Frankrijk 1957. Drama van André Hunebelle. Met o.a. Gaby Morlay, Paul Guers, Henri Guisol, Marie-Hélène Arnaud en Estella Blain.

Een welgesteld meisje wordt wees en moet naar een kostschool. Om haar welstand en aantrekkelijkheid wordt ze het slachtoffer van de jaloezie van haar medeleerlingen; bovendien moet ze de hitsige stiefvader van haar vriendin op een afstand houden. Dit clich[KA1]ematige internaatsdrama moest een reeks jonge actrices lanceren (wat alleen lukte met de kleinste rol, die van de nog onherkenbare debutante Catherine Deneuve). Gaby Morlay als de strenge maar rechtvaardige rectrix is de enige die kwaliteit toont.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Catherine Deneuve op televisie komt.

Reageer