José Pinheiro

1945 Regisseur

José Pinheiro (1945) is regisseur.
Er zijn 21 films gevonden.

Ne meurs pas

2003 | Drama

België/Frankrijk 2003. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Roger Hanin, Patrick Mille, Anne Aor en Anne Caillon.

Voor tv gemaakte romanadaptatie waarvan de Franse auteur interessanter is dan het filmresultaat: David Khayat, schrijver van 'Ne meurs pas', is een uitzonderlijk succesvol en veelvuldig gelauwerd arts en professor oncologie te Parijs, en een internationaal prominente figuur in de kankerbestrijding. Zijn protagonist heet Dalembert (Hanin), een arts die na jarenlang kankerpatiënten te hebben behandeld zelf de gevreesde diagnose gesteld krijgt. Met assistentie van zijn protégé annex beoogde opvolger Leperse (Mille) gaat hij de strijd aan met de Grote Sloper. Hanin heeft de doorleefde kop om Dalembert tot een plausibel, levensecht personage te maken.

Fabio Montale

2001 | Misdaad

Frankrijk 2001. Misdaad van José Pinheiro. Met o.a. Alain Delon, Cédric Chevalme, Elena Sofia Ricci, Eric Defosse en Andrée Damant.

Vlak voor zijn pensionering wordt commissaire Fabio Montale (Delon) uit Marseille geconfronteerd met de moord op zijn jeugdvriend Ugo (Garreaud). Als hij de zaak begint te onderzoeken gebeurt er nog een een moord: studente in de rechten Leila , de vriendin van collega Peyrol (Chevalme). Zij wordt levenloos in de buurt van Cassis gevonden. Er zijn aanwijzingen dat collega capitaine Morvan (Samuel) door de maffia wordt betaald. Als Montale`s opvolgster Hélène Pessayre (May) arriveert, bekent Morvan voor de maffia te werken en de dader te zijn. De moorden houden echter niet op: de zoon van zijn nicht Angie (Killing) wordt levenloos in het huis van een architect gevonden en Serge Bondy (Dauphin), een sociaal werker en een oude kennis, wordt voor Fabio`s ogen koelbloedig doodgeschoten. Terwijl Montale zoekt naar onderlinge verbanden, heeft zijn vriendin Babette (Ricci), die onderzoeksjournaliste is, in Rome een brisant dossier samengesteld over de verbindingen tussen de Italiaanse en Marseillaanse maffia. Als Montale een dreigtelefoontje krijgt, wordt de zaak hem zo klaar als een klontje, maar nu vraagt hij zich af hoe hij de spiraal van het geweld kan doorbreken. Zijn opvolgster Pessayre wil hem helpen, maar Montale werkt liever alleen. Een op Delon toegeschreven scenario, wat niet goed genoeg is voor een bioscoopfilm. Het scenario is van Philippe Setbon naar de populaire romans Total Cheops, Chourmo en Soléa van Jean-Claude Izzo. De vrouwen zijn mooi, maar iedereen speelt in de bijwagen. Het camerawerk is van Jacques Boumendil en Guy Famechon. Wordt meestal in twee of drie delen uitgezonden.

La petite absente

1999 | Drama

Frankrijk/België 1999. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Laëtitia Lacroix, Jean-Claude Adelin, Olivier Marchal, Eloïse Dogustan en Jean-Louis Foulquier.

Na tien jaar zien Aurore (Lacroix) en Daniel (Adelin) elkaar voor het eerst terug. Destijds waren ze geliefden. Ze hadden een baby, Marine. Het meisje stierf echter enkele weken na haar geboorte. Dit dreef hen uiteen en Aurore bouwde een leven op aan de zijde van Sam (Marchal). Ze hebben samen een dochtertje, Elsa (Dogustan), dat nu acht jaar oud is. Daniel bleef alleen achter in het appartement dat hij samen met Aurore deelde. De twee worden opnieuw geconfronteerd met hun verleden. Het gevoelige psychologische drama van twee mensen die zich nooit de tijd hebben gegeven om de dood van hun kind te verwerken. De sfeer zit zeer juist en de gevoelens worden menselijk uitgebeeld, zonder dat er goedkope sentimentaliteit aan te pas komt. Dit is vooral te danken aan de minder bekende, maar uitstekende hoofdacteurs. Niet direct een opwekkend gegeven, maar dat is de verwerking van een rouwproces nooit. Didier Cohen schreef het goed opgebouwde scenario. Jazz-liefhebbers kunnen bovendien nog genieten van een schitterende muzikale score, geschreven door Guy Boulanger. Gefilmd in en rond Brussel door Michel Van Laer. Stereo.

L'instit : Le choix de Théo

1999 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België 1999. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Gérard Klein, Mike-Andy Guillemin, Sophie Bouilloux, Antoine Reyes en William Léger.

Zoals elk jaar wordt in het dorp de kermis opgebouwd. De foorkramers logeren op het terrein dat hen door de burgemeester werd toegewezen. Hun kinderen gaan in het dorp naar de school waar Victor Novak (Klein) juist als interim onderwijzer aan de slag is gegaan. De negenjarige Th[KA1]eo (Guillemin) heeft altijd met zijn kermisklant-vader Franck (Reyes) opgetrokken. Hij werd in het dorp geboren en zijn gescheiden moeder, Nathalie (Bouilloux) woont er nog steeds. Deze vindt dat nu de tijd is aangebroken om wat stabiliteit te brengen in het leven van de jongen. Als ze Théo het nieuws bekend maakt dat hij voortaan bij haar moet blijven is de jongen doodongelukkig. Aan onze onderwijzer om de plooien glad te strijken en de beste oplossing te vinden. En onze psycholoog/onderwijzer hij ploegde voort. Dezelfde sentimentele relatie-spanningen in een andere omgeving. Het is onwaarschijnlijk waar de makers van deze reeks steeds weer andere inspiratie zoeken. Novak moet nu toch stilaan gans Frankrijk doorgetrokken zijn. Speciaal voor de fervente fans schreven Sylvie Coquart en Pascal Bancou dit scenario. Hou de zakdoeken binnen handbereik. Je hebt ze nodig. Fotografie is van Pascal Caubère.

Les monos : La meute

1998 | Komedie, Familiefilm

België/Frankrijk 1998. Komedie van José Pinheiro. Met o.a. Christian Rauth, Daniel Rialet, Eric Franquelin, Cécile Bois en Gianni Giardinelli.

Manu (Rauth) en JP (Rialet) hebben een organisatie opgericht die vakanties organiseert met probleemtieners. Door hen ongewone activiteiten te laten uitvoeren hopen ze dat ze de jongeren kunnen laten inzien dat hun houding verkeerd is. Als ze hen kunnen bewijzen dat ook zij in iets kunnen slagen willen ze een soort schok bij hen teweegbrengen. Ze weten waarover ze praten, want zelf zorgden ze ook voor heel wat problemen in hun tijd. Tijdens de kerstvakantie trekken ze met een groepje adolescenten naar de Jura voor een tocht met sledehonden. De pilootfilm voor een eigen reeks van Rauth en Rialet, de twee populaire assistenten van Commissaris Navarro. Hiermee willen ze hulde brengen aan de vele vrijwilligers die zich inzetten om jonge mensen in moeilijkheden te helpen, zodat deze een plaats kunnen vinden in de maatschappij. Het is een goede poging, maar de sentimentaliteit haalt uiteindelijk de overhand en de oplossing is een beetje te naïef. Rauth en Rialet bedachten de personages en schreven het scenario. Pascal Caubère stond achter de camera.

L'instit : À quoi ça sert d'apprendre ?

1998 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1998. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Gérard Klein, André Thorent, Jérémie Semonin, Cécile Gabriel en Daniel Briquet.

Interim-onderwijzer Victor Novak (Klein) moet in een arbeidersdorpje de oude Charles Coste (Thorent) vervangen, die met pensioen gaat. Deze is niet te spreken over de jongeren van vandaag die niet inzien waarom ze moeten leren. Victor wordt in zijn klas inderdaad geconfronteerd met studenten die zelfs de meest elementaire stof niet onder de knie hebben. Er bestaat geen ingangsexamen meer, dus kan iedereen zich in de zesde laten inschrijven om op hun zestiende de school te verlaten en de rangen analfabete werklozen te vervoegen. Victor is vastbesloten deze jonge mensen de nodige motivatie bij te brengen. Onze 'instit' heeft het niet onder de markt deze keer want hij moet niet enkel de leerlingen het belang van studie bijbrengen, maar ook hun ouders, die niet inzien waarom iemand die toch aan de lopende band in de fabriek gaat staan gestudeerd moet hebben. Een inderdaad erg realistisch probleem dat voor een keer eens zonder al te veel sentimentaliteit gebracht wordt. De strijd tussen de onderwijzer en zijn onbegrijpende omgeving is op sommige momenten zelfs boeiend. Alain Schwarzstein en Florence Aguttes schreven het scenario. Fotografie is van Pascal Caubère.

Navarro : Un mari violent

1997 | Misdaad, Familiefilm

Zwitserland/Frankrijk 1997. Misdaad van José Pinheiro. Met o.a. Roger Hanin, Jacques Martial, Christian Rauth, Daniel Rialet en Laurence Février.

In flatgebouw werd moord gepleegd. De buren willen inspecteur Navarro (Hanin) laten geloven dat drugsaffaire aan basis van drama ligt, maar Navarro komt spoedig tot ander besluit. Het slachtoffer, een twintigjarig meisje, werd door haar ouders Xavier en Anne-Lise Bellec (Germain en Arbillot) vaak hardhandig aangepakt... En welke rol speelde onderbuur Laure Ducreux (F[KA1]vrier)? Spanningsboog ondermaats, Navarro is uiteraard niet klein te krijgen, meer sfeer en karakters dan plot. Het scenario is van Tito Topin, die het personage van Navarro bedacht. Aflevering van het seizoen, nummer van 104.

L'instit: Le rêve du tigre

1997 | Drama

België/Frankrijk 1997. Drama van José Pinheiro, JoséPinheiro en Vincent Deveux. Met o.a. Gérard Klein, Désiré Zinga, Thibault Hercod, Tommy Onraedt en Jessica Ghysels.

Julien (Hercod) en Moussa (Zinga) uit Afrika, twee leerlingen uit de klas van invaller Novak (Klein), hebben hetzelfde verdriet, al komen ze uit totaal verschillende milieus. Moussa zag hoe zijn moeder voor zijn ogen gedood werd, terwijl de moeder van Julien die in Noord-Frankrijk geboren werd, in een diep coma ligt, waaruit ze nooit meer zal ontwaken. Moussa wil Juliens vriendje worden, maar Juliens vader Gontrand (Deschamps) is tegen de omgang van blank met zwart. Hij vindt het ongepast dat zijn zoontje de schoolbanken moet delen met zwarte kinderen, die het niveau van de klas omlaag halen. Meester Novak is echter een andere mening toegedaan en tracht de kinderen zoveel mogelijk verdraagzaamheid bij te brengen. Het klassieke zeemzoeterige verhaaltje werd voor de gelegenheid nog doorspekt met een gezonde portie anti-racisme. De romantische noot werd al evenmin vergeten, dus het is huilen met de pet op, zoals meestal in deze reeks. Het scenario werd gerecycled uit vorige afleveringen door Pierre Pauquet. Het camerawerk is van Michel Van Laer.

Madame le proviseur : La bête

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Danièle Delorme, François Chaumette, Daniel Gélin, Sophie Barjac en Maxime Mansion.

Valentine Rougon (Delorme), directrice van een scholengemeenschap, had nooit gedacht dat een leerling (Mansion) bijgenaamd 'het beest' - in het schooljargon iemand die alles weet en alles kan - voor problemen zou zorgen. Met een grootvader als Nobelprijswinnaar en een vader die les geeft aan een prestigieus collège, moet de wereld aan zijn voeten liggen. Sinds hij weigerde mee te doen met spieken, is hij door zijn klasgenoten doodverklaard. Valentine Rougon neemt een disciplinaire maatregel: zij straft de booswichten en verwijt de jongen dat hij zijn medeleerlingen heeft verklikt. Hij raakt er diep van in de put en Valentine moet haar nek uitsteken: zij moet de invloedrijke ouders van het slachtoffer kalmeren en diens klasgenoten tot inzicht brengen. Tussen Valentine en de jongen groeit tegen het einde een speciale band. Tweede deel van een verhaal in drie delen over een schooldirectrice, een beroep dat in de film weinig aandacht krijgt. De tv-serie, die in 1994 begon, zou een lang leven beschoren zijn. Delorme als Rougon ging in 1999 met 'pensioen' en werd opgevolgd door Charlotte de Turckheim als Alice Vandeleur die tot 2004 aan de school verbonden bleef. Stereo.

Madame le proviseur : Fantasio

1994 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1994. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Danièle Delorme, Alexis Derlon, Aurelia Alcais, Renaud Menager en Daniel Gélin.

Valentine Rougon (Delorme), directrice van de scholengemeenschap `Belgrand` maakt zich zorgen over een leerling (Derlon) bijgenaamd de 'dichter'. Hij is een grensgeval en heeft anarchistische neigingen, maar dat is slechts een imago. In werkelijkheid is hij een nihilist, die zich achter een masker verschuilt en gaat van kwaad tot erger. Hij laat zich niet meer zien in de klas, hangt rond op de beroemde Parijse begraafplaats Père Lachaise en verkeert in het gezelschap van het ruigste uitschot van Les Halles. Schoolhoofd Rougon wil er iets aan doen. Gevoelig portret van een jongen die tegen het dagelijkse leven niet is opgewassen met een mooie rol van Derlon. Het scenario van Hervé Hamon en Chantal De Rudder is geïnspireerd op de romans Madame le proviseur en La cause des élèves van Marguerite Gentzbittel. Het camerawerk is van Jacques Guérin. Stereo.

Madame le proviseur : Boycott

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Danièle Delorme, Alice Béat, Maxime Mansion, Barbara Schulz en Daniel Gélin.

Madame Valentine Rougon (Delorme) heeft de leiding over het chique lyceum Eug[KA2]ene Belgrand. Meester Lepape (Bénichou) is hier een strenge leraar, die toch erg geliefd is bij de laatstejaars. Hun slagingskansen voor de eindexamens zijn voor een belangrijk deel van hem afhankelijk. Bij het begin van het schooljaar wordt echter slechts een van de twee eindejaarsklassen aan Lepape toevertrouwd, terwijl de andere klas een nieuwe, jonge lerares krijgt. Directrice Rougon beseft niet dat die beslissing in de loop van het schooljaar voor ernstige moeilijkheden zal zorgen. Knap gespeeld schooldrama dat niet erg veel om het lijf heeft. In een school waar financiëel winstbejag boven opvoeding gesteld wordt loopt het verkeerd af, maar gelukkig is er nog de intelligente directrice die uiteindelijk alles toch nog in goede banen zal leiden. Stofferig scenario van Hervé Hamon en Chantal De Rudder naar de romans Madame le proviseur en La cause des élèves van Marguerite Guentzbittel. Inspiratieloze fotografie van Jacques Guerin.

Maigret et les plaisirs de la nuit

1991 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1991. Misdaad van José Pinheiro. Met o.a. Bruno Cremer, Jacqueline Danno, Jean-Louis Foulquier, Serge Beauvois en Marina Golovine.

Lili (Golovine), striptiseuse in de nachtclub Le Plaisir`s, legt op het politiebureau een verklaring af over een gesprek dat ze toevallig opving: een zekere Oscar vertelde over zijn plan een gravin om te brengen. De volgende dag wordt Lili dood aangetroffen, en iets later hoort commissaris Maigret (Cremer) dat er een gravin is gewurgd. Uiteraard leidt het onderzoek naar de club van Fred (Foulquier) en diens vrouw Rose (Danno). Naar de in 1951 verschenen roman Maigret au Picratt's. Een tv- film met klasse, mede dankzij kleurrijk spel van Danno. Scenario van Jacques Cortal en regisseur Pinheiro.

Les plaisirs de la nuit

1991 | Thriller

Frankrijk 1991. Thriller van José Pinheiro. Met o.a. Jean-Louis Foulquier, Jacqueline Danno en Bruno Cremer.

Lili (Golovine), striptiseuse in de nachtclub Le Plaisir`s, legt op het politiebureau een verklaring af over een gesprek dat ze toevallig opving: een zekere Oscar vertelde over zijn plan een gravin om te brengen. De volgende dag wordt Lili dood aangetroffen, en iets later hoort commissaris Maigret (Cremer) dat er een gravin is gewurgd. Uiteraard leidt het onderzoek naar de club van Fred (Foulquier) en diens vrouw Rose (Danno). Naar de in 1951 verschenen roman Maigret au Picratt's. Een tv- film met klasse, mede dankzij kleurrijk spel van Danno. Scenario van Jacques Cortal en regisseur Pinheiro.

La femme fardée

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Jeanne Moreau, Jacqueline Maillan, Laura Morante, Anthony Delon en Jean-Marc Thibault.

Een (middelmatige) roman van Françoise Sagan plus een zwerm bewerkers levert een onverteerbare snertfilm op over bont gezelschap dat een pleziervaart op een schip gaat maken: Moreau is een voormalige diva, Maillan is door het huwelijk steenrijk geworden en vormt het middelpunt; ze heeft veel te veel belangstelling voor homo Khorsand; verder zijn er de hoofdredacteur van een linkse krant, die een rijke drankzuchtige, opzichtige burger juffer heeft getrouwd, een filmer met een aankomend actricetje, een gigolo en een oplichter. Zoiets levert stof op voor oninteressant dialoog. De film is onbeholpen geregisseerd en is bovendien slecht gecut en gemonteerd. Het camerawerk is banaal en de acteurs vervelen zich flink... en dat is te begrijpen! Pinheiro is het prototype van de opzichtige regisseur wiens misplaatste lef op geen enkele wijze serieus gerechtvaardigd wordt.

Ne réveillez pas un flic qui dort

1988 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1988. Misdaad van José Pinheiro. Met o.a. Alain Delon, Michel Serrault, Xavier Deluc, Patrick Catalifo en Raymond Gérôme.

Een bewerking van de griezelroman 'Clause de style' van Frédéric Fajardie over samenspanning van de politie met een doortastend extreem-rechts. Jammer dat er geen sprake is van een bepaalde aanpak, dat de personages zich zagen teruggebracht tot niet meer dan karikaturen, dat het scenario vol clichés zit, de afloop voorspelbaar is en het spel weinig subtiel.

Roses de Matmata

1987 | Avonturenfilm

België/Canada 1987. Avonturenfilm van José Pinheiro en Jean-Pierre Berckmans. Met o.a. Jean-Luc Bideau, Dayle Haddon, Tarak Harbi, Mohamed Drif en Bert André.

Een ongeloofwaardige mengelmoes waarin sprake is van een Canadese archeologe die naar Tunesië afreist om opgravingen te doen, ondeugende oliemagnaten en de ontdekking van één van de drie rozen die volgens een Berberlegende het geheim van het geluk bewaren, etc. De kijker zal stomverbaasd naar deze stompzinnige film zitten kijken, die doet denken aan Kuifje, hoewel het talent van Hergé er niet aan te pas kwam. De twee regisseurs hebben waarschijnlijk elk afzonderlijk scènes opgenomen zonder elkaar daarbij te raadplegen. Voor wie van toeristische films houdt. Wel leuk is Bideau, die de film voor de algehele ondergang behoedt.

Parole de flic

1985 | Actiefilm, Thriller

Frankrijk 1985. Actiefilm van José Pinheiro. Met o.a. Alain Delon, Fiona Gélin, Jacques Perrin, Jean-François Stévenin en Vincent Lindon.

Ex-rechercheur Daniel Pratt (Delon), sinds zijn afzwaaien tien jaar woonachtig in Congo, verneemt dat zijn dochter in Lyon is vermoord. Hij gaat zelf op onderzoek uit en komt een raadselachtige groep op het spoor die criminelen liquideert. Herlancering van Keizer Charisma als actiefilmster levert niet zijn meest fijnzinnige anderhalf uur cinema op, maar knalt er ouderwets op los. Witte-knokkels-scenario vol wraakmotieven herinnert sterk aan dat van Magnum Force, de tweede Dirty Harry-film. Bijrollen van Jean-François Stévenin en latere karakterspeler Vincent Lindon. In 1985 versloeg deze kassakraker 007.

Les mots pour le dire

1983 | Drama

Frankrijk 1983. Drama van José Pinheiro en Jose Pinheiro. Met o.a. Nicole Garcia, Marie-Christine Barrault, Daniel Mesguich, Claude Rich en Jean-Luc Boutte.

Een niet bepaald getrouwe en gekunstelde bewerking van de uitstekende roman van Marie Cardinal, over de psychologische, lichamelijke, persoonlijke en gezinsproblemen van een dertigjarige vrouw. Het feit dat er maar liefst vier scenarioschrijvers, waaronder Suso Cecchi d'Amico en Cardinal zelf, aan deze film hebben gewerkt, mocht niet baten. De schrijfster betoonde zich zeer ontevreden over deze verfilming van haar werk. Tweede lange film van Pinheiro.

Family Rock

1981 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1981. Avonturenfilm van José Pinheiro. Met o.a. Christophe Malavoy, Sylvie Orcier, Camille Robert, Serge Merle en Rudolph Monori.

Christophe, Charlie en hun beide kinderen hebben een kleine manege en reizen ermee van dorp naar dorp. De plaatselijke bevolking accepteert hen niet en beschouwt ze eigenlijk als zwervers. Deze moeilijkheden maken echter de relatie hechter. Een sympathieke, maar trage film die de werkelijkheid verloren doet gaan in de pittoreske achtergrond. Het geheel lijkt onvoltooid maar authentiek en oprecht.

Le choix de Théo

-1 |

. José Pinheiro. Met o.a. Antoine Reyes, Mike-Andy Giullemin en Gérard Klein.

Christophe, Charlie en hun beide kinderen hebben een kleine manege en reizen ermee van dorp naar dorp. De plaatselijke bevolking accepteert hen niet en beschouwt ze eigenlijk als zwervers. Deze moeilijkheden maken echter de relatie hechter. Een sympathieke, maar trage film die de werkelijkheid verloren doet gaan in de pittoreske achtergrond. Het geheel lijkt onvoltooid maar authentiek en oprecht.

A quoi ça sert d'apprendre?

-1 |

. José Pinheiro. Met o.a. Jérémie Semonin, Nicolas Robin en Gérard Klein.

Christophe, Charlie en hun beide kinderen hebben een kleine manege en reizen ermee van dorp naar dorp. De plaatselijke bevolking accepteert hen niet en beschouwt ze eigenlijk als zwervers. Deze moeilijkheden maken echter de relatie hechter. Een sympathieke, maar trage film die de werkelijkheid verloren doet gaan in de pittoreske achtergrond. Het geheel lijkt onvoltooid maar authentiek en oprecht.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer José Pinheiro op televisie komt.

Reageer