Adriana Asti

Acteur

Adriana Asti is acteur.
Er zijn 37 films gevonden.

Pasolini

2014 | Biografie, Drama

Frankrijk/België/Italië 2014. Biografie van Abel Ferrara. Met o.a. Willem Dafoe, Adriana Asti, Ninetto Davoli, Maria de Medeiros en Riccardo Scamarcio.

Abel Ferrara (Bad Lieutenant) brengt een avant-gardistische hommage aan de revolutionaire cineast Pier Paolo Pasolini. Hij toont de laatste dagen van de regisseur, tussen de afronding van diens controversiële Saló o le 120 giornate di Sodoma en zijn vroege dood, en wisselt dat af met drie verfilmde scènes van Porno-Teo-Kolossal, het nooit voltooide project van Pasolini. Ondanks een wat rommelige opzet levert het een intrigerend portret op, waarbij de nodige voorkennis van Pasoloni en zijn werk wel vereist is.

Impardonnables

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van André Téchiné. Met o.a. André Dussollier, Carole Bouquet, Mélanie Thierry, Adriana Asti en Mauro Conte.

Impardonnables is Téchiné's derde film op rij die met losse stroken en een niet aflatend tempo laat zien hoe liefdes, vriendschappen en familiebanden groeien en aangehaald worden of juist weer uit elkaar vallen en verdwijnen. Hier draait het om een oudere Franse schrijver die op een eilandje buiten Venetië een huis huurt om er aan een nieuw boek te werken. Kinderen komen langs, een nieuwe liefde verschijnt en anderen vertrekken weer. Tempo en muziek geven Téchiné's films iets lichts en speels, terwijl de films stiekem het wezen van het bestaan raken.

La pluie des prunes

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Frédéric Fisbach. Met o.a. Gilbert Melki, Adriana Asti, Marie Riva en Toshi Fujiwara.

De gevierde Franse theatermaker Frédéric Fisbach (1966) debuteerde in 2007 succesvol met La pluie des prunes, een film die sterk leunt op zijn eigen ervaring in Japan in 2005. Fisbachs alter ego is François (Melki), een zelfingenomen Franse theatermaker die naar Tokio reist om een Japanse productie van zijn eigen werk te begeleiden. François is in gezelschap van zijn geliefde oma, een aandoenlijke vrouw die klaarblijkelijk moeite heeft met haar spraak en rede. Terwijl de theaterproductie verzandt in vermakelijk onbegrip tussen de Japanners en François, groeit het begrip tussen kleinzoon en oma. Gefilmd op locatie in Japan.

Mes parents chéris

2006 | Komedie

Frankrijk 2006. Komedie van Philomène Esposito. Met o.a. Michel Aumont, Adriana Asti en Catherine Jacob.

De gevierde Franse theatermaker Frédéric Fisbach (1966) debuteerde in 2007 succesvol met La pluie des prunes, een film die sterk leunt op zijn eigen ervaring in Japan in 2005. Fisbachs alter ego is François (Melki), een zelfingenomen Franse theatermaker die naar Tokio reist om een Japanse productie van zijn eigen werk te begeleiden. François is in gezelschap van zijn geliefde oma, een aandoenlijke vrouw die klaarblijkelijk moeite heeft met haar spraak en rede. Terwijl de theaterproductie verzandt in vermakelijk onbegrip tussen de Japanners en François, groeit het begrip tussen kleinzoon en oma. Gefilmd op locatie in Japan.

La meglio gioventù

2003 | Drama

Italië 2003. Drama van Marco Tullio Giordana. Met o.a. Luigi Lo Cascio, Alessio Boni, Sonia Bergamasco, Maya Sansa en Adriana Asti.

Giordana kijkt in La meglio gioventu terug op de recente geschiedenis van zijn vaderland via de levens van twee Romeinse broers. De idealistische Nicola (Lo Cascio) ambieert een carrière in de psychiatrie, de meer getroebleerde Matteo (Boni) gaat bij de politie. Familieomstandigheden, maatschappelijke en politieke gebeurtenissen zorgen ervoor dat de twee afwisselend naar elkaar toe worden getrokken of juist weer ver uit elkaar worden gedreven. Eigenlijk bedoeld als een mini voor de tv, maar op festivals vertoond (en bekroond), waardoor deze indrukwekkende kroniek bioscoopstatus heeft verkregen.

Nag la bombe

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Louis Milesi. Met o.a. Ariane Ascaride, Vincent Elbaz, Rossy de Palma, Julie Gayet en Johan Leysen.

Nag la Bombe (Ascaride) is een niet zo jonge, maar nog altijd aantrekkelijke prostitu[KA1]ee. Simon (Leysen), een inspecteur van politie, is verliefd op haar, maar heeft moeite met haar getippel. Hij tuigt haar af. Als Nag in het ziekenhuis belandt, ontfermt Herv[KA1]e (Elbaz), een jonge verpleger zich over haar. Ook hij wordt verliefd op haar. Nags moeder, Gisou (Danno), oefende ook het oudste beroep ter wereld uit. Zij kan niet met haar dochter opschieten en dat is bekend, ook aan Simon. Op een dag is Gisou onder bedenkelijke omstandigheden gestorven en Simon doet het onderzoek. Zal hij zijn werk doen of is hij de speelbal van zijn hartstochten? Kunnen Hervé en Nag hem het hoofd bieden? Het scenario van regisseur Milesi is een typisch Franse milieuschildering over Marseille, die meer beantwoordt aan het niet bestaande beeld dat men heeft, dan aan de werkelijkheid. Het spel is redelijk en de film is een welkome variatie op het eeuwige, maar soms oervervelende werk van Georges Simenon dat door Bruno Cremer als Commissaire Maigret zo heerlijk traag in beeld wordt gebracht. Het camerawerk is van Jean-Marc Fabre.

Die Jüdin Edith Stein

1998 | Biografie

Hongarije/Duitsland 1998. Biografie van Márta Mészáros. Met o.a. Maia Morgenstern, Elide Melli, Adriana Asti, Jan Nowicki en Giovanni Capalbo.

De eerste helft van de film gaat over de jonge Edith, die in 1891 geboren werd in Breslau. Haar ouders waren joden, maar tijdens haar studie filosofie raakte ze beïnvloed door de geschriften van Max Scheler en de biografie van de heilige Theresa von Avila. Ze werd r.k., liet zich in 1922 dopen en nam de naam aan van Theresia Hedwig. Ze doceerde theologie in Speyer in Oostenrijk en later in Münster, maar door de op hande zijnde rassenwet van Neurenberg raakte ze haar leerstoel in 1932 kwijt en trad in 1934 als Theresia Benedicta a Cruce toe tot het karmelietenklooster van Köln-Lindenthal. De tweede helft gaat over de machteloosheid tegenover het Herrn-volk van het Duizend-jarige rijk. Toch kon haar veranderde geloof haar niet beschermen tegen de nazi's, ook niet nadat ze in 1938 met hulp van een vriendin terecht was gekomen in het karmelietenklooster van Echt in het Hollandse Limburg, want algauw na de bezetting van Nederland werd ze opgepakt en via de kampen van Amersfoort en Westerbork in Drente op transport gesteld naar concentratiekamp Auschwitz, waar ze in 1942 in de gaskamer werd vermoord. Uiteindelijk heeft paus Johannes-Paulus II het falen van de kerk, om haar niet in bescherming te nemen tegen de nazi's, goed willen maken door deze begaafde vrouw heilig te verklaren, maar hij werd er algauw van beschuldigd een opportunist te zijn, die middels één enkele persoon de talloze dubieuze rollen die de r.k. kerk tijdens WO II gespeeld had, wilde louteren. Stein wordt gespeeld door Morgenstern en het scenario is van Eva Pataki en regisseuse Mészáros. Een interessante film voor mensen die meer willen weten over deze in menige opzichten zeer fascinerende vrouw, waarover heel veel boeken zijn verschenen en het zal zeker niet de laatste of definitieve film zijn.

Mange ta soupe

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Mathieu Amalric. Met o.a. Jean-Yves Dubois, Adriana Asti, Jeanne Balibar, László Szabó en René Ehni.

Een familiedrama dat zich voltrekt als de zoon (Dubois) op weg naar Parijs zijn moeder (Asti) met een bezoekje vereert. Zij leeft tussen haar boeken, haar geschriften als literatuurcritica met haar herinneringen die worden afgewisseld door lange periodes van stilte. Hij raakt er danig van in de war als hij zijn moeder zo aantreft en constateert dat zijn vader (Sz[KA1]ab[KA1]o) de benen heeft genomen. Hij ontdekt verder door de komst van zijn zus (Balibar) dat hun broer zelfmoord heeft gepleegd. Onder het gewicht van wroeging en schuld zien ze maar één uitweg voor de verwerking van het verdriet en het maken van verwijten: uit elkaar gaan. Regisseur Amalric heeft zijn eersteling volgestopt met grote stiltes en diepe angsten. Hij heeft een loodzware, verwarrende sfeer gecreëerd, die verstikkend werkt. Liefhebbers van trage rolprenten zonder dialoog komen volledig aan hun trekken als ze op hun dooie akkertje zitten te gissen naar diepere oorzaken van al dat ongeluk. Andere kijkers stellen al snel vast dat het scenario van Balibar en Pascale Ferran amateuristisch broddelwerk is, terwijl de regie er een statisch nummertje toneel van heeft gemaakt.

Les allumettes suédoises

1996 | Drama, Fantasy, Familiefilm

Frankrijk 1996. Drama van Jacques Ertaud. Met o.a. Naël Marandin, Klaus Mikoleit, Anne Jacquemin, Rüdiger Vogler en Dora Doll.

Parijs, de jaren '30. De tienjarige Olivier woont alleen met zijn zieke moeder Virginie en maakt met zijn vriend David deel uit van een jeugdbende. Een geheimzinnige man met één arm lijkt erg geïnteresseerd in zijn moeder en doet Olivier aan zijn vader denken. De man krijgt Oliviers vertrouwen, als hij hem een geldstuk en een pakje Zweedse lucifers schenkt. Na de dood van Virginie verandert Oliviers leven echter totaal

Dans un grand vent de fleurs

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Rosemarie La Vaullée, Bruno Wolkowitch, Bernard Verley, Marina Vlady en Agnese Nano.

Groots opgezet zevendelig fresco over wereldje der traditionele parfumeurs, verteld via persoonlijk verhaal van mooie en rebelse boerendochter Sorenza (La Vaull[KA1]ee), die het dank zij haar voorliefde voor bloemen en mannen ver schopte...Sorenza komt als meisje uit Itali[KA3]e met haar ouders, maar die sterven meteen en zij wordt in het Franse Grasse door twee zussen opgevoed, waar zij een jasmijnenveld verzorgt. Op haar 19de wordt zij verliefd op Guillaume Garlande (Wolkowitch), zoon van plaatselijk parfumeur. Maar die moet gedurende twee jaar naar Indonesi[KA3]e en Sorenza weigert hem te vergezellen. Sorenza moet in een bar gaan werken en zoekt intussen naar identiteit van haar vader, die voor juwelendiefstal werd veroordeeld, onterecht. Hierdoor kwam het jasmijnenveld in het bezit van schofterige Marli (Ballet). Guillaume keert terug, zijn bedrijf wordt door pech achtervolgd, Sorenza springt bij maar tot een huwelijk met Guillaume komt het niet. Diens vader (Verley) toont slechts misprijzen. Erger nog: Guillaume huwt met Louise (Nano), dochter van rijke baron. Een ontgoochelde Sorenza aanvaardt dan maar een huwelijk met Felix (Schneider). De klap op de vuurpijl moet nog komen. Sorenza en Louise blijken halfzussen te zijn. Felix geeft Sorenza de vrijheid terug, maar verongelukt kort daarop. Opgeruimd staat netjes? Nee, hoor, Sorenza erft zijn schulden. Zij zet een coöperatieve op om bankroet af te wentelen. Intussen ontwikkelt Guillaume een nieuw parfum dat hij Sorenza doopt. Zijn vrouw Louise gaat ervandoor met Antoine, de 'neus' van de parfumzaak. Nu kan ook Guillaume scheiden en kan de edelmoedige Sorenza opnieuw naar haar geliefde Guillaume. Scenario en dialogen van Valérie Guignabodet, naar gelijknamige melodramatische roman van Janine Montupet. Landradige voorspelbare Franse soap met als enig lichtpunt vanuit de verte getekende achtergronden van parfum-makerij.

Le cri de la soie

1995 | Drama

Zwitserland/België/Frankrijk 1995. Drama van Yvon Marciano. Met o.a. Marie Trintignant, Sergio Castellitto, Anémone, Adriana Asti en Alexandra London.

Parijs 1914. Marie Benjamin (Tritignant) is analfabeet. Zij heeft een onverklaarbare voorliefde voor zijde. Ze betreedt een warenhuis in Parijs en snijdt met een scheermes een stuk kostbare rode zijde van een grote rol af. Ze valt flauw en de rol valt bovenop haar. Ze wordt de gevangenis ingesmeten als winkeldievegge.

Il grande fuoco

1995 | Drama

Duitsland/Italië/Frankrijk 1995. Drama van Fabrizio Costa. Met o.a. Carol Alt, Philippe Caroit, Alessandro Sacco, Joachim Fuchsberger en Mathieu Carrière.

Mini-serie die ge[KA3]inspireerd is op Tolstoi`s dikwijls verfilmde [KL]Anna Karenina[KLE]. Het gaat over de mooie dertig- jarige Romeinse Anna (Alt). Ze is met graaf Alessio Capilupi (Fuchsberger) getrouwd die veel ouder is dan zijzelf. Zij hebben een acht-jarig zoontje. Hun huwelijk is niet bepaald opwindend. Via haar broer Stefano (Carri[KA2]ere) die een soort playboy is, leert zij Brentano (Caroit) kennen die alles doet om haar te verleiden. Zij zwicht echter niet, want zij kan zich het risico niet veroorloven dat haar man die economisch adviseur van de Paus is, in opspraak raakt. Brentano geeft niet op en Capilupi begint zo zoetjes aan te denken dat zijn vrouw een verhouding met een ander heeft. Zij ontkent, maar dan is hun relatie verstoord. Dit vormt de aanleiding voor geheime ontmoetingen met Brentano. De acteurs doen hun best. Fuchsberger staat voor het eerst na 22 jaar weer voor de camera. Wordt meestal in drie delen uitgezonden. Het scenario is van Enrico Medioli en het geheel is door Giancarlo Ferrando in beeld gebracht.

L'affare s'ingrossa

1991 | Erotiek

Italië 1991. Erotiek van Giovanni Narzini. Met o.a. Adriana Asti, Gino Bramieri, Vittorio Caprioli, Stafania Cassini en Gianfranco D'Angelo.

Een vijfluik met het nodige bloot rond het thema van de z.g. 'Latin Lover'. Een toerist op de veroveringstoer wordt door een verleidelijke dame bij de neus genomen; een echtpaar uit het Zuiden leert kennis maken met liberale noordelijke seksgenoegens; een vettige, vieze, stinkrijke fabrikant meent als een oude bok die een jong blaadje lust, daarmee ook de eeuwige jeugd hervonden te hebben, enz., enz. Behalve de smakelijke dames is er niet veel aan.

Les P'tits vélos

1990 | Komedie

Duitsland/Frankrijk/Italië 1990. Komedie van Carlo Mazzacurati. Met o.a. David Torsello, Massimo Santella, Roberto Citran, Jessica Forde en Adriana Asti.

De oude stad Vicenza in 1939, de tijd dat de eerste voortekenen van de oorlog zich aandienen. De wereld der volwassenen dringt het dagelijkse bestaan van twee min of meer in de steek gelaten jochies van een jaar of twaalf binnen. Hoewel ze wel eens stelen en brutaal zijn, zijn ze diep van binnen wanhopig. Een realistisch verhaal - maar nooit t[KA2]e - voorzien van een niet te opdringerige tijdsreconstructie en een scenario (Franco Bernini), dat niet zeer grondig werd voorbereid. Geloofwaardige dialogen in deze sympatieke en warme film, die de ontdekking van een nieuwe filmer met zich meebrengt.

Il prete bello

1989 | Drama

Italië/Frankrijk 1989. Drama van Carlo Mazzacurati. Met o.a. Massimo Santelia, Davide Torsello, Roberto Citran, Jessica Forde en Adriana Asti.

Deze film, naar een boek van Goffredo Parise, is een hommage aan vriendschap en de gouden kinderjaren. Het verhaal speelt in het noord-Italiaanse Vincenza, in de periode 1930-1940. Held is de elf-jarige Sergio, wiens beste vriend leider is van en jeugdbende. De parochie krijgt een neiuwe pastoor, die Sergio betrekt bij een gedichtenavond met gemene rijkeluiskinderen. Een oude vrijster wordt verliefd op de pastoor, een jonge hoer gaat met hem naar bed. Aardige situaties aaneengebreid tot een goede film.

Chimère

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Claire Devers. Met o.a. Béatrice Dalle, Wadeck Stanczak, Francis Frappat, Julie Bataille en Adriana Asti.

Alice verwacht een kind van Leo, die maar niet kan besluiten of hij het zal erkennen of niet. Onverwachts verlaat zij hem, zonder enige aankondiging vooraf. Zij zal het kind alleen krijgen. Na NOIR ET BLANC bevestigt Claire Devers met haar tweede lange speelfilm haar opmerkelijke talent. Deze nauwkeurige psychologische analyse is sober verfilmd. Met sterke, veelzeggende tegenstellingen in decor en belichting, duistere en gecompliceerde figuren en een beklemmende atmosfeer.

Caligola

1979 | Historische film, Erotiek

Italië/Verenigde Staten 1979. Historische film van Tinto Brass. Met o.a. Malcolm McDowell, Teresa Ann Savoy, John Gielgud, Peter O'Toole en Adriana Asti.

Het scenario van Gore Vidal over de psychotische Romeinse keizer werd in 1976 verfilmd met zoveel accent op sensatie en sadisme dat de schrijver zijn naam er niet aan wilde verbinden. De producent, Penthouse-uitgever Bob Guccione, besteedde nog vier jaar aan ingelaste pornoscènes die ook Brass te bar waren. Het resultaat is, ook door de brokkelige montage en een ratjetoe aan muziek, een geheel stijlloze film waar na de eerste verbazing om slecht spelende, respectabele acteurs tussen lamlendige seksscènes te zien rondwandelen, de verveling snel toeslaat. Door keuring of zelfcensuur van distributeurs rouleert de film in uiteenlopende lengten. Hier geldt, hoe korter hoe beter.

Gran bollito

1978 | Komedie, Misdaad

Italië 1978. Komedie van Mauro Bolognini. Met o.a. Shelley Winters, Max von Sydow, Laura Antonelli, Renato Pozzetto en Alberto Lionello.

Een respectabele dame van middelbare leeftijd - die rond 1900 in een zuidelijk dorpje is geboren en met zwarte kunst opgroeide - pleegt een reeks bijlmoorden en verwerkt de slachtoffers tot toiletzeep. Een groteske mislukking in een poging tot absurdistische zwarte humor waarvoor deze anders zo bekwame regisseur niets in huis blijkt te hebben. Hierdoor gaan dit op feiten gebaseerde verhaal en de sterke bezetting beide totaal de mist in. Het idee om de dames uit Winters clubje te laten spelen door acteurs in travestie vergroot de verbijstering, maar draagt niets bij aan de humor. Scenario van Nicola Badalucco en Luciano Vincenzoni.

Un Cuore semplice

1977 | Drama, Romantiek

Italië 1977. Drama van Giorgio Ferrara. Met o.a. Adriana Asti, Joe Dallesandro, Alida Valli, Tina Aumont en Antonio Falsi.

Een eenvoudig dienstmeisje blijft na haar onbeantwoorde liefde en het uiteenvallen van de familie voor wie ze werkt, alleen achter met een papegaai, die tot haar dood haar enige trouwe levensgezel zal blijven. De verfilming van een roman van Flaubert was een lievelingsproject van Vittorio de Sicca, die daarvoor echter geen financiering loskreeg. Het voor hem geschreven scenario werd later stijlvol en ingetogen verfilmd door Ferrara, een tv-regisseur. Er is een opmerkelijke hoofdrol van Adriana Asti, die haar 'simpele ziel' weet te behoeden voor karikatuur en vals sentiment.

Stato interessante

1977 | Drama

Italië 1977. Drama van Sergio Nasca. Met o.a. Janet Agren, Adriana Asti, Enrico Montesano, Monica Guerritore en Turi Ferro.

Carla (Agren) is de vrouw van een industrieel. Annabella (Guerritore) is de dochter van een christen-democratisch politicus en Patricia (Asti) de vrouw van een verkoper. Ze hebben een ding gemeen: abortus, vrijwillig of niet vrijwilig gepleegd. Elk heeft haar eigen verhaal en redenen, maar de drie verhalen worden te eenvoudig gehouden om van een psychologische film te kunnen spreken. Met een vleugje feminisme, want alle mannen hebben bijrollen. Het spel is afwisselewnd vlak of overdreven. De kijkers kunnen zelfs geen sympathie voelen voor de personages.

L'eredità Ferramonti

1976 | Komedie, Drama

Italië 1976. Komedie van Mauro Bolognini. Met o.a. Dominique Sanda, Anthony Quinn, Fabio Testi, Adriana Asti en Paolo Bonacelli.

De kinderen van rijk geworden broodfabrikant Gregorio Ferramonti (Quinn) ruziën om de toekomstige erfenis. De geraffineerde, ongegeneerde schoondochter Irene (Sanda) weet de gunsten van de oude man te winnen, maar valt op het laatste moment door de mand. Overmatige aandacht voor esthetiek en aankleding maken deze satire onnodig zwaar, maar de film wordt gered door temperamentvol acteren van Sanda, die in Cannes de prijs als Beste Actrice kreeg, en - voor zijn doen - ingetogen spel van Quinn als de tirannieke patriarch.

Zorro

1975 | Avonturenfilm, Actiefilm

Frankrijk/Italië 1975. Avonturenfilm van Duccio Tessari. Met o.a. Alain Delon, Stanley Baker, Ottavia Piccolo, Enzo Cerusico en Adriana Asti.

Om een door een corrupte kolonel vermoorde jeugdvriend te wreken neemt een Mexicaan een dubbelrol aan, als wilszwakke gouverneur en als mysterieuze wreker. De film kwam voort uit Delons wens om een rol te spelen die zijn zoontje kon zien. Stoere helden, zwarte schurken en bekwaam stuntwerk, maar de film is te lang voor de overbekende stof in een weinig verrassend scenario van Giorgio Arlorio. Camerawerk van Giulio Albonico.

Per le antiche scale

1975 | Drama

Frankrijk/Italië 1975. Drama van Mauro Bolognini. Met o.a. Marcello Mastroianni, Françoise Fabian, Marthe Keller, Lucia Bosé en Adriana Asti.

Een medische staf in een psychiatrisch ziekenhuis leeft geïsoleerd van de buitenwereld waar fascisme in opkomst is. Arts Mastroianni experimenteert met patiënten en heeft seksuele relaties met meerdere stafleden, tot hij zich door de waanzin besmet voelt. De goede acteursprestaties redden de pretentieuze vormgeving, maar de film is veel minder diepzinnig dan de makers geloven.

La Faille

1975 | Drama, Thriller

Frankrijk/Italië/Duitsland 1975. Drama van Peter Fleischmann. Met o.a. Michel Piccoli, Ugo Tognazzi, Mario Adorf, Adriana Asti en Dimos Starenios.

In een niet met name genoemd land (het Griekenland van de kolonels) wordt een schijnbaar vreedzame burger om onduidelijke redenen gearresteerd en geëscorteerd door de Manager en de Inquisiteur naar een symbolische centrale. Tijdens de tocht ontstaat er een tegenstrijdige verstandhouding tussen de gevangene en de Inquisiteur, maar bij aankomst weet de Geheime Dienst de eerste te ontmaskeren als een lid van de politieke oppositie en de tweede tot plicht en orde terug te brengen. De verboden Griekse roman kreeg een zeer geoliede en voorspelbare filmbewerking waardoor de ideologie, psychologie en thriller-elementen evenzo vele clichés worden. De internationale co-produktie werkt averechts: in alle versies is wel een van de dragende rollen belabberd nagesynchroniseerd. De zoveelste teleurstelling van Fleischmann.

Chi dice donne, dice donna

1975 | Komedie, Erotiek

Italië 1975. Komedie van Tonino Cervi. Met o.a. Janet Agren, Adriana Asti, Stéphane Audran, Françoise Fabian en Lea Massari.

Een vijfluik. 1. Enkele zich in het huwelijk vervelende vrouwen openen een bordeel met zichzelf als sterattracties. 2. Een oplichter probeert misbruik te maken van het geheugenverlies bij een jonge vrouw, maar brengt haar identiteitsbesef terug. 3. De lezing van een erotisch instructieboek heeft voor een arbeidster een averechts resultaat. 4. Een mannelijke en een vrouwelijke travestiet trouwen met elkaar en krijgen een kind. 5. Een Zweedse vrouwelijke dominee helpt een gastarbeider van zijn remmingen af. De aantrekkelijke en begaafde actrices geven de episodes méér geest en smaak dan de scenario's en de regie verdienen.

Le fantôme de la liberté

1974 | Fantasy, Komedie, Drama, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1974. Fantasy van Luis Buñuel. Met o.a. Jean-Claude Brialy, Monica Vitti, Michel Piccoli, Adriana Asti en Julien Bertheau.

'Het was een ambitieuze film,' becommentarieert Buñuel in zijn autobiografie 'Mon dernier soupir' eufemistisch zijn één-na-laatste werk Le fantôme de la liberté. Ondanks de frustrerende productie zou het niettemin een persoonlijke favoriet blijven. Geen wonder: in een niet na te vertellen slinger van onderling nauwelijks verbonden episodes drijft de filmmagiër op 74-jarige leeftijd nogmaals zijn satirische vorm van surrealistencinema op de spits. Sardonisch, scabreus, droomlogisch, oogstrelend, bizar - adjectieven te over voor deze vrije val door de oorspronkelijke kunstenaarsgeest die Buñuel eigen was. Memorabel is oa de dinerscène op toiletpotten. Co-scenarist was Jean-Claude Carrière.

La smagliatura

1974 |

Italië 1974. Peter Fleischmann. Met o.a. Ugo Tognazzi, Michel Piccoli, Mario Adorf, Adriana Asti en Eva Krini.

Een uitstekend gemaakte politieke satire, die de kijkers stof tot nadenken geeft. Een pacifist (Tognazzi) in het Griekenland van de kolonels, verzet zich tegen het militaire regiem. Hij wordt voor ondervraging overgebracht naar het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Later brengt men hem over naar een dorp aan zee onder begeleiding van een inspecteur (Piccoli) en een zonderlinge chauffeur (Adorf). In een kalme, ongedwongen sfeer moeten zij trachten informatie los te krijgen. Tijdens de gesprekken raakt de inspecteur geleidelijk in de ban van de ideeën van Tognazzi. Diens filosofische, democratische en politieke inzichten maken een dermate indruk op Piccoli dat ook hij verdacht wordt door de mensen van BZ. Het samenspel van Piccoli en Tognazzi is een verrukking, maar het is Adorf die de show steelt. Interessante en intelligente dialogen.

La prova d'amore

1974 | Actiefilm

Italië 1974. Actiefilm van Tiziano Longo. Met o.a. Adriana Asti, Gabriele Ferzetti, Jenny Tamburi en Eli Galleani.

Knullig geregisseerd en ronduit beroerd in beeld gebracht verhaal over een zestien-jarig meisje dat haar geloof in het goede verliest als ze merkt dat haar moeder overspel pleegt. Later wordt ze nog bedrogen door haar verloofde ook. Idee is best aardig maar door zwakbegaafden slecht vertaald naar film. Er zijn een paar naaktscènes ingelast om het rinkelen van de kassa te bevorderen.

Conviene far bene l'amore

1974 | Erotiek

Italië 1974. Erotiek van Pasquale Festa Campanile. Met o.a. Gigi Proietti, Agostina Belli, Christian De Sica, Eleonora Giorgi en Mario Scaccia.

Geleerde probeert in 1999 energiecrisis te bestrijden door theorieën van Wilhelm Reich toe te passen over bio-energie die vrijkomt bij paringsdaad. Uitvinding lijkt effectief, tot emoties gaan meespelen met meer aandacht voor tederheid dan daad zelf. Kerk en overheid zetten verliefdheid op de index. Omkering van moraal leverde dubbelhartige film op die met alle pikante taferelen voedsel geeft aan bestrijders van seksuele bevrijding.

Una breve vacanza

1973 | Drama, Experimenteel

Italië/Spanje 1973. Drama van Vittorio De Sica. Met o.a. Florinda Bolkan, Renato Salvatori, Daniel Quenaud, José María Prada en Teresa Gimpera.

Een Siciliaanse huismoeder moet als arbeidster aan de lopende band in Milaan brood voor echtgenoot en gezin verdienen. Als ze ziek wordt, krijgt ze betaald verlof voor een verblijf in een sanatorium, waar ze voor het eerst in aanraking komt met cultuur en romantiek. Haar genezing betekent de onvermijdelijke terugkeer naar haar keiharde, arbeidzame bestaan. Deze gevoelige en net niet sentimentele film maakt het gezegde dat 'ziekte de vakantie van de armen is' waar. Una breve vacanza is de voorlaatste film van De Sica. Twee jaar later stierf de regisseur aan longkanker.

Paolo il caldo

1973 | Komedie, Erotiek

Italië 1973. Komedie van Marco Vicario. Met o.a. Giancarlo Giannini, Rossana Podestà, Gastone Moschin, Adriana Asti en Vittorio Caprioli.

Een Siciliaanse baron blijkt als kind al de hitsige aard van zijn voorvaderen te hebben geërfd en maakt als volwassene een reeks van veroveringen, zonder onderscheid in rang en stand en laat fascisme, oorlog en bevrijding als onbelangrijke incidenten aan zich voorbij gaan. Als bejaarde is zijn geest nog steeds willig, maar het vlees wordt zwak en het huwelijk met een jonge apothekersdochter biedt geen soelaas, omdat ze frigide is. De film heeft minder aandacht voor de seksscènes dan de uitsluitende interesse van de hoofdpersoon doet verwachten en legt vooral het accent op familie-, gezins- en politieke conflicten, maar haalt daarmee zoveel zó kluchtig overhoop, dat het uiteindelijke resultaat oppervlakkig en vermoeiend platvloers wordt.

La Schiava io ce l'ho e tu no

1972 | Komedie

Italië 1972. Komedie van Giorgio Capitani. Met o.a. Lando Buzzanca, Catherine Spaak en Adriana Asti.

Verstikt door een rijke vrouw en een minnaar, koopt een jonge Siciliaan een slavin uit het Amazone-gebied en neemt haar mee naar Palermo. Dit veroorzaakt een schandaal en grote problemen. Een goede sociale komedie met Buzzanca als uitblinker in een goede bezetting.

Homo eroticus

1972 | Komedie, Erotiek

Italië 1972. Komedie van Marco Vicario. Met o.a. Lando Buzzanca, Rossana Podestà, Bernard Blier, Sylva Koscina en Adriana Asti.

Een medisch onderzoek wijst uit dat een Siciliaanse huisknecht in Bergamo een derde testikel heeft en dus seksueel superpotent moet zijn. Deze reputatie dringt ook door tot de rijke dames; hij maakt een maatschappelijke bliksemcarri[KA2]ere, tot hij zijn potentie verliest en ware liefde en geluk vindt. Deze nieuwe variant op formule-komedies rond Buzzanca als onnozele maar hitsige Siciliaan wisselt de voor de hand liggende grappen af met geslaagdere en maakt van alle actrices karikaturale nymfomanen behalve van Podest[KA2]a (vrouw van de regisseur), die gespaard blijft voor het happy end. Ook bekend als MAN OF THE YEAR.

Anche se volessi lavorare, che faccio?

1972 | Komedie, Misdaad

Italië 1972. Komedie van Flavio Mogherini. Met o.a. Enzo Cerusico, Ninetto Davoli, Adriana Asti, Maurizio Arena en Vittorio Caprioli.

In een gehucht ergens in de provincie Lazio doen vier jonge grafdelvers hun eigenaardige werk onder de ogen van de plaatselijke commandant van de carabinieri. Op een dag besluiten zij voor eens en voor altijd een einde te maken aan hun onzekere financiële situatie. Zij wenden zich tot een deskundige met het verzoek hen te helpen bij hun plan om een Etruskisch museum te beroven. Maar helaas licht de goede man de politie in. Een matige, maar van tijd tot tijd beslist grappige film.

Amore e ginnastica

1972 | Drama

Italië 1972. Drama van Luigi Filippo D'Amico. Met o.a. Senta Berger, Lino Capolicchio en Adriana Asti.

Berger is een zeer aantrekkelijke gymnastieklerares, die geen gebrek aan mannelijke bewonderaars heeft. Zij neemt de fitness- lessen die zij geeft uiterst serieus en ziet haar werk als een roeping. Ze besluit niet te trouwen, want ze wil haar lichaam en geest geheel in dienst van de sport stellen. Een geloofwaardig optreden van Berger in een verder matige film.

Prima della rivoluzione

1964 | Drama

Italië 1964. Drama van Bernardo Bertolucci. Met o.a. Adriana Asti, Allen Midgette, Cristina Pariset, Morando Morandini en Domenico Alpi.

Een jonge bourgeois in Parma verzet zich tegen zijn milieu door voor het communisme te kiezen. Na de zelfmoord van een vriend en een hartstochtelijke verhouding met een jonge tante beseft hij - ondanks de invloed van een idealistische leraar - niet echt van zijn wortels los te kunnen komen en geeft het engagement op en trouwt met een door zijn ouders uitgekozen burgermeisje. Deze inhoudelijk opmerkelijk rijpe en naar de vorm virtuoos beheerste film van de drieëntwintigjarige Bertolucci - naar motieven uit Stendhals CHARTREUSE DE PARME - maakte hem internationaal beroemd, maar had in Italië geen enkel succes zodat hij vijf jaar moest wachten tot een volgende film. Onvergetelijke rol van Asti als de tante.

Accattone

1961 | Drama, Experimenteel

Italië 1961. Drama van Pier Paolo Pasolini. Met o.a. Franco Citti, Franca Pasut, Adriana Asti, Silvana Corsini en Mario Cipriani.

Een Romeinse klaploper wordt onderhouden door een prostituée die in de gevangenis belandt, zodat hij zonder inkomen raakt. Ondanks zijn oprechte verliefdheid op een nog naïef meisje, probeert hij haar ook te laten tippelen; een poging tot eerlijke arbeid mislukt al op eerste dag en hij zet met vrienden een kraak, maar verongelukt tijdens de vlucht. Het filmdebuut van schrijver/dichter Pasolini toont onopgesmukt en met dwarse gevoeligheid, het voorstadsmilieu met zijn sociaal misvormde bewoners zonder sensatie en moralisme. Gemaakt met grotendeels uit-het-leven-gegrepen acteurs. Pasolini's onervarenheid en onbevangenheid ten aanzien van filmtechniek leiden tot een verrassende en oorspronkelijke vormgeving. Camerawerk van Tonino Delli Colli en het scenario is van Pasolini zelf.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Adriana Asti op televisie komt.

Reageer