Franck Adrien

Acteur

Franck Adrien is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

Mon père...

2001 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 2001. Misdaad van José Giovanni. Met o.a. Bruno Cremer, Vincent Lecœur, Rufus, Michelle Goddet en Nicolas Abraham.

De 78-jarige regisseur Giovanni zat tijdens WO II (1939-44) in het verzet, leerde overvallen plegen en met wapens omgaan. Na de oorlog belandde hij in de zware misdaad. Bij een hold-up liepen de zaken uit de hand, er vielen doden en hij belandde in de gevangenis. Hij werd in 1949 ter dood veroordeeld. In zijn autobiografische film, waarvoor hij het scenario met niemand minder dan Bertrand Tavernier schreef naar zijn eigen boek [KL]Il avait dans le c[KL21]ur des jardins introuvables[KLE] vertelt hij zijn belevenissen als een spannende thriller. Zijn leven heeft Giovanni te danken aan zijn vader, die in 1964 overleed en zich bijna vijf jaar tomeloos inspande om voor zijn zoon gratie te bewerkstelligen. Giovanni die van zijn vader vervreemd was, heeft hem nooit zijn dankbaarheid kunnen tonen. De film is dus een eerbetoon aan onbekende goede eigenschappen van zijn vader die hij nooit gekend had, maar die hij onder de invloed van zijn moeder (Goddet) vervloekte. Cremer is magistraal als Joe die neerstrijkt in het caf[KA1]e [KL]Mieux ici qu`en face[KLE] dat tegenover de gevangenis [KL]La Sant[KA1]e[KLE] gelegen is. Joe beweegt hemel en aarde en maakt een kruisgang om een brief te krijgen van de familie van het slachtoffer, waarin ze Manu (LeC[KL21]ur) vergeven. Intussen zien we Manu in de gevangenis als de ter dood veroordeelde; we proeven de ijzige sfeer aan de hand van bewaker Grinval (Rufus), die een redelijk mens is, hoe celgenoot Manouche (Defosse) behandeld wordt voor longklachten, terwijl ze weten dat zijn kop binnenkort onder valbijl van de guillotine zal rollen. Het spel staat op een hoog peil en de spanning is om te snijden. Aan de minzijde staan een zekere breedlopigheid en clich[KA1]es zoals het hoertje met een gouden hart en sentiment, zoals Joe die een gouden tand laat trekken voor de betaling van het honorarium van advocaat Hecquet (Abraham), die wroeging heeft dat hij zijn client indertijd niet heeft kunnen redden in de rechtszaal. Al met al een indrukwekkende film. Giovanni schreef in de gevangenis een boek over zijn mislukte uitbraakpoging, die zijn zaak er niet eenvoudiger op maakte. Dit boek, een bestseller, werd in 1960 door Jacques Becker op meesterlijke wijze verfilmd als LE TROU. Het camerawerk is van Alain Choquart, widescreen.

Louis et les larmes de la vierge

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Alain-Michel Blanc. Met o.a. Victor Lanoux, Evelyne Buyle, Betty Bomonde, Léopoldine Serre en Marie Ravel.

In de kerk van het dorpje waar antiekhandelaar Louis Romand (Lanoux) woont doen zich eigenaardige fenomenen voor. Tijdens de repetities van het koor lijkt het of de negenjarige Manon (Serre) met de maagd Maria praat. De pastoor is ten zeerste onthutst wanneer de kaarsen vanzelf lijken te ontbranden en het beeld van Maria zonder verklaarbare reden in het licht baadt. Louis gelooft niet in wonderen en is vastbesloten uit te zoeken wat er aan de hand is. Hij begeeft zich naar Claire (Ravel), de jonge eigenares van de boerderij van de Ogious waar het bewuste beeld gevonden werd. Meer en meer gaat antiekhandelaar Louis zich met het dorpsleven bemoeien. Ook nu weer brengen de makers een warm- menselijke film met een Lanoux in beste doen, maar Louis' zoektocht naar onverklaarbare mythische fenomenen, met zijn nuchter rationalisme, kan toch niet helemaal overtuigen. Aude Blanchard schreef het routineuze scenario. Fotografie is van Norbert Marfaing-Sintes.

Docteur Sylvestre : Café frappé

1999 | Drama

Frankrijk/België 1999. Drama van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Jérôme Anger, Marthe Villalonga, Jean-Paul Muel, Samir Guesmi en Christian Sinniger.

Dr. Sylvestre (Anger) vervangt de plaatselijke dokter in een klein dorpje. Op een dag wordt hij opgeroepen door de kruidenier die tevens een caf[KA1]e uitbaat. Een van zijn klanten, een apothekeres, voelde zich eensklaps onwel. Hij praat wat met de andere klanten als er plotseling een explosie weerklinkt. Een gasfles is ontploft door een lek. Sylvestre dient de eerste zorgen toe aan de gewonden, geholpen door H[KA1]el[KA2]ene (Villalonga). Zit er kwaad opzet achter deze ontploffing? Het dorpje raakt in een ware paranoïa, die nog wordt aangesterkt door roddels van allerlei slag. Sylvestre, de vreemde eend in de bijt, moet ervoor zorgen dat de vrede weerkeert. De reeks krijgt steeds meer weg van die andere melige serie, L'INSTIT, met inbegrip van een onbeschaamde sentimentaliteit. Anger doet vertwijfeld moeite om niet mee ten onder te gaan aan het gebrek aan fantasie van scenaristen van dienst, Alain Étéve en Frédérique Fall, maar hij heeft het niet gemakkelijk. Enkel de fervente fans van de goede dokter zullen nog enkele redenen kunnen aanhalen om hem te verdedigen. De rest kiest beter een ander kanaal. Fotografie is van Gilles Arnaud. Stereo.

De père en fils

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jérôme Foulon. Met o.a. Rufus, Thibault de Montalembert, Anne Coesens, Erick Demaretz en Catherine Salviat.

De jonge ingenieur Romain (De Montalembert) werkt voor een belangrijke industi[KA3]ele multinational. Hij staat bekend als crisis-manager en wanneer er een sociale strijd ontstaat in een van de provinciale afdelingen van de firma, wordt Serge aangesteld als directeur. Dit filiaal bevindt zich in zijn geboortestad en er werken driehonderd mensen. Een van deze arbeiders is Serge (Rufus), de vader van Romain, die hij niet meer gezien heeft sinds de dood van zijn moeder twee jaar geleden. De ontmoeting verloopt erg moeizaam, zeker wanneer Romain kennis maakt met Myl[KA2]ene (Salviat), de nieuwe levensgezellin van zijn vader. De liefde-haat relatie tussen vader en zoon wordt nog aangesterkt door de sociaal uiteenlopende positie waarin ze tegenover elkaar komen te staan. Dank zij de schitterende prestatie van Rufus wordt de film, die hoofdzakelijk uit eindeloze dialogen bestaat, dragelijk. Pascale Bréton en Pierre Schoeffer schreven het voorspelbare scenario. Fotografie is van Valéry Martynov.

Les lauriers sont coupés

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Michel Sibra. Met o.a. Jean-Sébastien Bressy, Catherine Frot, Olivier Pajot, Christian Rauth en Christine Cohendy.

We zijn in 1965. De zestien-jarige Julien woont met zijn vader Maurice (Pajot), een kok, en zijn moeder Josy (Frot), een naaister, in een kleine studio. Hij heeft een beurs gewonnen op school. Hierdoor kan hij zijn droom verwezenlijken: in navolging van Robert Flaherty een reisreportage maken over de Aran- eilanden. Zijn moeder verzet zich echter tegen zijn vertrek. Na het in 1994 gefilmde SI LE LOUP Y ÉTAIT is dit deel twee van de sterk autobiografische familiekroniek van Sibra, die ook nu weer het scenario schreef. De film bevat een mooie hulde aan Flaherty en diens meesterwerk MAN OF ARAN, maar is voor de rest eerder langdradig en nogal oninteressant. Chaumette als grootmoeder Jeanne heeft ook nu weer de meest ontroerende rol, maar hij is veel kleiner dan in voorgaande film. Mooie fotografie van Paul Bonis.

Le Malingot

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Michel Sibra. Met o.a. Julien Guiomar, Alexandre Cros, Luna Sentz, Isabelle Sadoyan en Isabelle Renauld.

Een dorpje in La Dr[KA4]ome. De oude Malingowski (Guiomar), bijgenaamd Le Malingot, heeft het talent om te genezen door handoplegging. Ook zijn zoon Jules (Cros) bezit deze gave, maar wanneer deze aankondigt dat hij medicijnen wil studeren is Le Malingot hevig ontdaan. Jules zal zijn gave verliezen bij het aanvatten van zijn medische studies. De jongen zet echter door en het komt tot een breuk tussen vader en zoon. In Lyon trekt hij in bij zijn tante Anna (Loran), die al twintig jaar in ruzie leeft met haar broer. In het geheim maakt Le Malingot een afspraak met Jules` leraar, Ladislas Borowski (Ballet), die een oude vriend is van hem, maar die zijn onwettige praktijken afkeurt. Dan stoot Jules op een oude leugen van zijn vader en dat zal hun relatie helemaal de negatieve kant doen opslaan. Boeiend gemaakt familiaal drama dat rationalisme plaatst t.o.v. het paranormale (m.a.w. het moderne t.o.v. het traditionele). Guiomar is schitterend in zijn rol van kwakzalver en ook nadat de waarheid over hem bekend wordt mag hij blijven rekenen op een zekere sympathie van de kijker. De bijhorende idylle tussen Jules en het dorpsmeisje Mathilde (Sentz), die verstoord wordt door de komst van het stadsmeisje Marie (Sadoyan), werkt niet erg overtuigend. Sibra en Christian Rullier baseerden hun scenario op de roman van Gilbert Schlogel. Mooie fotografie van Paul Bonis.

Une seconde naissance

1994 | Drama

Frankrijk/België 1994. Drama van Dominique Tabuteau. Met o.a. Alison Hornus, Thierry Belnet, Laetitia Legrix, Bernard Larmande en Steve Kalfa.

Bij een tien maanden oude baby wordt een ernstige leveraandoening vastgesteld. Als niet snel een donor gevonden wordt voor een levertransplantatie, is de zuigeling ten dode opgeschreven. Uiteindelijk zal de vader donor zijn, ook al zijn de medici sceptisch over een goede afloop. Aangrijpende, soms sentimentele, film die vooral de aandacht vestigt op de ethische en morele problemen waar artsen mee te maken hebben. Het scenario van Luc Jabon is geïnspireerd op een waar gebeurd feit, waarvoor de research werd gedaan door Michèle Leloup. Goed spel van minder bekende acteurs. Vinnige fotografie van Gérald Thiaville.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Franck Adrien op televisie komt.

Reageer