Isabelle Carré

1971 Acteur

Isabelle Carré (1971) is acteur.
Er zijn 39 films gevonden.

Ange et Gabrielle

2015 | Romantische komedie

Frankrijk 2015. Romantische komedie van Anne Giafferi. Met o.a. Isabelle Carré, Patrick Bruel, Alice de Lencquesaing, Thomas Solivérès en Laurent Stocker.

Wanneer veertiger Gabrielle (Carré) ontdekt dat haar tienerdochter zwanger is en de aanstaande vader z'n neus drukt, zoekt ze contact met de toekomstige grootvader. Laat dat nou net de charmante vijftiger Ange (Bruel) zijn, een man met een druk vrijgezellenleven. Franse romantische komedie volgt keurig een voorspelbaar script. Niks mis mee, jammer is wel dat de leuke acteurs nogal clichématige personages neerzetten. Carré speelt de druk pratende, licht hysterische Parisienne, en Franse mannen weten zich anno 2015 nog steeds geen raad met een baby.

Marie Heurtin

2014 | Biografie, Drama

Frankrijk 2014. Biografie van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Ariana Rivoire, Isabelle Carré en Brigitte Catillon.

Frankrijk, eind negentiende eeuw. De doofblinde Marie wordt als een schichtig, wild dier bij de zusters van het Larnay Instituut afgeleverd. De dappere Zuster Marguerite maakt het haar levenstaak om het meisje uit haar isolement te halen en gebarentaal te leren. Met succes, al gaat daar een maandenlange strijd aan vooraf. Regisseur Améris vertelt het waargebeurde verhaal subtiel en zonder sentiment. Maar de grootste lof gaat naar actrices Carré en Rivoire (zelf doof), die op weergaloze wijze het diepe verbond tussen de twee vrouwen voelbaar maken. Wonderschoon.

Pas d'inquiétude

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Thierry Binisti. Met o.a. Isabelle Carré, Grégory Fitoussi, Diégo Gaspard, Michèle Bernier en Alexandre Carrière.

Elfjarige Remy wordt ernstig ziek, net op het moment dat ouders Claire en Marc zich in de schulden hebben gestoken met een nieuw huis. Reden tot zorg, ondanks de titel Geen zorgen, want het gezinsinkomen staat niet toe dat één van de ouders - of hun tienerdochter - dagelijks bij Remy kan blijven. Maar hulp komt uit onverwachte hoek, als Marcs collega's de koppen bij elkaar steken voor een gracieus gebaar. Belangrijke materie (verpakt in matige film), bedoeld om de Franse politiek warm te krijgen voor overdraagbaar verlof om voor een ziek kind te zorgen. De wet werd een jaar later ingevoerd.

Cherchez Hortense

2012 | Drama, Komedie

Frankrijk 2012. Drama van Pascal Bonitzer. Met o.a. Kristin Scott Thomas, Jean-Pierre Bacri, Isabelle Carré, Claude Rich en Marin Orcand Tourrès.

Ongedwongen en op het rommelige af, maar met een flair zoals alleen Franse films die bezitten, laat Cherchez Hortense een groep volwassenen zien waarin niemand z'n emotionele leven op orde heeft. Kristin Scott Thomas is een overspelige theaterregisseur, haar man kan nog steeds niet tegen zijn vader op, en zijn vrienden zoeken toevlucht bij het schaakbord in het café. Bonitzer gebruikt niet plot maar atmosfeer om een generatie vijftigers te schetsen die doelloos maar frivool en op routine door het leven fietst. César-nominaties voor Bacri en Rich.

Du vent dans mes mollets

2012 | Komedie, Drama

Frankrijk 2012. Komedie van Carine Tardieu. Met o.a. Isabella Rossellini, Agnès Jaoui, Denis Podalydès, Juliette Gombert en Isabelle Carré.

Het negenjarige, aandoenlijke buitenbeentje Rachel (Gombert) heeft heel wat te stellen met haar goedbedoelende maar wereldvreemde moeder (Jaoui) en introverte vader (Podalydès), die als kind de Shoah heeft overleefd. Bezoeken aan een kinderpsychiater (Isabella Rossellini) moeten uitkomst bieden, in een film die niet wil kiezen tussen drama en komedie; kleurrijk sprookje en coming of age; huwelijksdrama en tijdsdocument (de film is gesitueerd in de jaren tachtig). Veel droogkomische dialogen, pijnlijke situaties en fraai verbeelde droombeelden, maar op den duur zo quirky dat je er jeuk van krijgt.

1, 2, 3 voleurs

2011 | Misdaad

Frankrijk 2011. Misdaad van Gilles Mimouni. Met o.a. Nicolas Cazalé, Isabelle Carré, Olivier Sitruk, Reda Kateb en Féodor Atkine.

Het leven van koerier Luis is een meervoudige anticlimax, dus gaat hij er met de geldtransportwagen en vijf miljoen van tussen. Zijn oude vrienden Emma en Sam, allebei jurist, zien zich voor een dilemma geplaatst. Voor tv gedraaide misdaadfilm met romantisch tintje komt niet in de buurt van Mimouni's prachtige L'appartement, maar amuseert niettemin. Dat is vooral te danken aan Cazalé en de snoezige Carré. Onbedoeld heeft de productie analogieën met de werkelijkheid: de Frans-Servische geldkoerier Tony Musulin haalde met eenzelfde stunt in november 2009 de internationale media.

Rendez-vous avec un ange

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Sophie de Daruvar en Yves Thomas. Met o.a. Isabelle Carré, Sergi López en Maya Sansa.

Het leven van koerier Luis is een meervoudige anticlimax, dus gaat hij er met de geldtransportwagen en vijf miljoen van tussen. Zijn oude vrienden Emma en Sam, allebei jurist, zien zich voor een dilemma geplaatst. Voor tv gedraaide misdaadfilm met romantisch tintje komt niet in de buurt van Mimouni's prachtige L'appartement, maar amuseert niettemin. Dat is vooral te danken aan Cazalé en de snoezige Carré. Onbedoeld heeft de productie analogieën met de werkelijkheid: de Frans-Servische geldkoerier Tony Musulin haalde met eenzelfde stunt in november 2009 de internationale media.

Les émotifs anonymes

2010 |

Frankrijk/België 2010. Jean-Pierre Améris. Met o.a. Benoît Poelvoorde, Isabelle Carré, Lorella Cravotta, Lise Lametrie en Swann Arlaud.

De 35-jarige Jean-René is de baas van een chocolaterie. Voor zijn werknemers is hij een koude, afstandelijke man die altijd het directe contact en conflicten vermijdt. In werkelijkheid leeft Jean-René echter in angst. Hij heeft immers sinds lange tijd een sociale angststoornis: in het openbaar spreken, de telefoon beantwoorden, z’n producten aan de man brengen, allemaal zaken die een ware hel zijn voor hem. Hij besluit daarom een efficiënte verkoopster aan te nemen: Angelique. Ook zij is 35 jaar, heeft een beetje een streng uiterlijk, maar is professioneel en zelfverzekerd. Dit is echter schijn want ook zij lijdt aan sociale angststoornis. Aangezien Jean-René een oogje heeft op haar, zal hij alles uit de kast moeten halen om haar te verleiden.

Le refuge

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van François Ozon. Met o.a. Isabelle Carré, Louis-Ronan Choisy, Pierre Louis-Calixte, Melvil Poupaud en Claire Vernet.

Ongewild zwangere vrouw besluit het kind (van haar zopas aan een overdosis overleden vriendje) tegen de zin van zo’n beetje alles en iedereen in, toch te houden. Om alles nog eens goed te overdenken trekt ze zich terug in een landhuis, waar ze wordt opgezocht door de (homoseksuele) broer van haar ex. Melodrama van Ozon over bijzonder onaangenaam hoofdpersonage wordt niet geholpen door zwalkend script en matige acteerprestaties. Tegen het eind iets beter, maar dan is het al te laat.

Le renard et l'enfant

2007 | Jeugdfilm, Familiefilm, Drama

Frankrijk 2007. Jeugdfilm van Luc Jacquet. Met o.a. Bertille Noël-Bruneau, Isabelle Carré en Thomas Laliberté.

Nadat de keizerpinguïns van La marche de l'empereur met groot succes de wereld waren rondgekuierd, waagde regisseur Jacquet zich aan een mengvorm van dierendocu en kinderfictie met sprookjeskarakter. Het eenvoudige verhaal over een valleimeisje dat vriendschap sluit met een vos werd door Gérard Simon gefotografeerd in onvervalst ansichtkaarten-CinemaScope. Wellicht te Disney-idyllisch voor grote mensen, maar sympathiek en soms ook spannend. Als vertelster in de oorspronkelijke Franse versie fungeert Isabelle Carré, die aan het einde het hoofdpersonage als volwassene speelt. Kate Winslets stem is te horen in de Engelstalige versie.

Les bureaux de Dieu

2008 | Komedie

Frankrijk/België 2008. Komedie van Claire Simon. Met o.a. Anne Alvaro, Nathalie Baye, Michel Boujenah, Rachida Brakni en Isabelle Carré.

Twee uur lang laat Les bureaux de Dieu gesprekken zien tussen medewerksters van het Parijse bureau voor gezinsplanning en hun clientèle: seksueel actieve pubermeisjes, ongewenst zwangere vrouwen, moslims die het maagdenvlies van hun vriendin willen laten controleren. De film doet documentair aan, regisseuse Simon bezocht verschillende van zulke centra en woonde er talloze consultaties bij. De bezoeksters worden door amateurs gespeeld, de consulentes door diva's van de Franse cinema. Wonderlijk hoe het naturel van de amateurs samengaat met de filmgenieke uitstraling van veteranen als Nathalie Baye. Subtiel pleidooi voor zelfbeschikking van de vrouw.

Maman est folle

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Jean-Pierre Améris. Met o.a. Isabelle Carré, Marc Citti, Nazmî Kirik en Christine Murillo.

De maman uit de titel is Sylvie (Carré, innemend als altijd), die ondanks haar goede huwelijk met buschauffeur Marc (Citti) en twee dotten van kinderen een onvervuld gevoel heeft. Via via belandt ze bij een stichting die voedsel uitdeelt aan vluchtelingen en ontmoet daar de Koerd Jallal (Kirik). Voor het ambachtelijk vertelde helpt-allen-elkander-pleidooi dat volgt lagen meerdere Franse tv-festivalprijzen in het verschiet, wat de Euro-inwisselbaarheid van het subsidieverdachte verhaaltje niet vermindert. Améris' vorige vier films hadden ook steeds probleemonderwerpen (stervensbegeleiding, jeugdprostitutie et cetera), maar waren beduidend minder nadrukkelijk pamflettistisch.

Anna M.

2007 | Thriller

Frankrijk 2007. Thriller van Michel Spinosa. Met o.a. Isabelle Carré, Gilbert Melki, Anne Consigny en Gaëlle Bona.

Een jonge vrouw komt na een zelfmoordpoging onder behandeling van een aantrekkelijke psychiater. Zij interpreteert de arts-patiënt relatie als een gepassioneerde liefdesaffaire en verandert in een wraaklustige feeks wanneer hij haar moet teleurstellen. Isabelle Carré kreeg in eigen land veel lof voor haar rol van het titelpersonages in een film die op het oog vooral stilstaat bij de medische aspecten van het fenomeen erotomania. Ondertussen volgt de film de opzet van een erotische thriller, zonder overigens te vervallen in Fatal Attraction-hysterie.

Coeurs

2006 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Italië 2006. Drama van Alain Resnais. Met o.a. Sabine Azéma, Isabelle Carré, Laura Morante, Pierre Arditi en André Dussollier.

Net als Paris je t'aime, die andere romantische Parijse ensemblefilm uit 2006, schept de opzet van Coeurs verwachtingen die niet helemaal worden ingelost. Aan de basis ligt het toneelstuk Private Fears in Public Places van de Britse schrijver Alan Ayckbourn, dat door nouvelle-vague-veteraan Resnais, 84 inmiddels, werd verplaatst naar Frankrijk. Of het aan de vertaling ligt is moeilijk te zeggen, maar de diverse tragikomische verhaallijnen willen maar niet tot leven komen. Dat de film toch grote prijzen won (oa in Venetië) moet vooral te danken zijn aan het fraaie acteer- en camerawerk.

L'avion

2005 | Drama, Fantasy

Frankrijk/Duitsland 2005. Drama van Cédric Kahn. Met o.a. Isabelle Carré, Vincent Lindon en Nicolas Briançon.

Fantastisch drama over het kanaliseren van verdriet middels het animeren van speelgoed, in de leeftijdsloze hunkering naar troost en geborgenheid. Oftewel, achtjarig mannetje Charly (natuurtalent Roméo Botzaris) bespeurt na het overlijden van zijn vader een zekere bezieling in het speelgoedvliegtuig dat hij voor kerst heeft gekregen (in plaats van een fiets). Dat gaat zelfs zover dat hij richting hemel vliegt op het stuk speelgoed, in de hoop zijn vader nog een keer te kunnen spreken. Een poëtisch maar pretentieloos kunststukje, met de juiste dosis kindersentiment.

Holy Lola

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Jacques Gamblin, Isabelle Carré, Bruno Putzulu en Maria Pitarresi.

Een kind adopteren uit Cambodja is een hels karwei. En de Amerikanen krijgen overal voorrang. Dat lijkt de boodschap van adoptiedrama Heilige Lola van gearriveerd cineast Tavernier (Ça commence aujourd'hui). Tavernier volgt met de camera op de schouder een Frans echtpaar door een Cambodjaans doolhof van taaie instanties, corrupte functionarissen, enge kinderhandelaars en smoezelige weeshuizen. Acteurs Gamblin en Carré hebben geen enkele moeite met hun bakkeleiende personages en zetten samen een invoelbaar verward stel neer. Wat beklijft is het wrange beeld van een ontwikkelingsland als kweekvijver voor kinderexport.

Toute une histoire

2003 | Korte film

Frankrijk 2003. Korte film van Jean Rousselot. Met o.a. Danièle Lebrun, Isabelle Carré en Lionel Abelanski.

Een kind adopteren uit Cambodja is een hels karwei. En de Amerikanen krijgen overal voorrang. Dat lijkt de boodschap van adoptiedrama Heilige Lola van gearriveerd cineast Tavernier (Ça commence aujourd'hui). Tavernier volgt met de camera op de schouder een Frans echtpaar door een Cambodjaans doolhof van taaie instanties, corrupte functionarissen, enge kinderhandelaars en smoezelige weeshuizen. Acteurs Gamblin en Carré hebben geen enkele moeite met hun bakkeleiende personages en zetten samen een invoelbaar verward stel neer. Wat beklijft is het wrange beeld van een ontwikkelingsland als kweekvijver voor kinderexport.

Les sentiments

2003 | Romantisch drama

Frankrijk 2003. Romantisch drama van Noémie Lvovsky. Met o.a. Nathalie Baye, Jean-Pierre Bacri en Isabelle Carré.

Arts Jacques (Bacri) en zijn vrouw Carole (Baye) krijgen nieuwe buren: François (Poupaud) gaat de dokterspraktijk overnemen. Terwijl Carole bevriend raakt met Edith (Carré), ontwikkelt ook Jacques gevoelens voor zijn nieuwe buurvrouw. Regisseuse Lvovsky, als actrice te zien in films als haar eigen Camille redouble, snijdt weliswaar ernstige thema's aan (kan iemand van twee mensen tegelijk houden?), maar kiest voor een vrij lichte toon. Prima kwartet hoofdrolspelers in een drama dat werd genomineerd voor vier Césars, waaronder voor beste film.

À la folie... pas du tout

2002 | Romantiek, Thriller, Mysterie, Drama

Frankrijk 2002. Romantiek van Laetitia Colombani. Met o.a. Audrey Tautou, Samuel Le Bihan, Isabelle Carré, Sophie Guillemin en Clément Sibony.

Deze romantische thriller kwam een jaar na Tautou's doorbraak als het lieftallige feetje Amélie. Die context geeft haar hoofdrol een interessante dimensie: Angélique, een kunstacademiestudente die een moeizame affaire heeft met een getrouwde arts, lijkt in eerste instantie al net zo'n zonnig typje. Het is echter zeer de vraag of die waarneming klopt. Debuterend regisseur/scenarist Colombani speelt een onderhoudend spel met verwachtingen en conventies, maar zodra de clou duidelijk is, wordt het originele uitgangspunt al gauw wat geforceerd.

Se souvenir des belles choses

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Zabou Breitman. Met o.a. Isabelle Carré, Bernard Campan, Bernard Le Coq, Dominique Pinon en Anne Le Ny.

Liefde is schitterend, maar wordt ongrijpbaar als je moeite hebt je een omhelzing te herinneren. Claire (Carré) wordt getroffen door een ongelukkig lot: een blikseminslag veroorzaakt geheugenproblemen. In een kliniek ontmoet zij dokter Licht (Le Coq) en de eveneens aan geheugenverlies lijdende Philippe (Campan). De beelden zijn licht en kleurig, Claire en Philippe gaan samenwonen, maar terwijl hij langzaam zijn verdrongen herinneringen terugkrijgt, vergeet Claire steeds meer. Se souvenir des belles choses lijkt een documentaire, zo roerend echt wordt er gespeeld. Het is niet moeilijk te begrijpen waarom Carré, Le Coq en regisseuse Zabou Césars wonnen.

Mercredi, folle journée

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Vincent Lindon, Isabelle Candelier, Isabelle Carré, Olivier Gourmet en Victoria Lafaurie.

Sommige films wil je na de allerlaatste seconde nog even vasthouden, als een stuiterdroom die al van het netvlies wijkt terwijl de ogen nog amper de dag waarnemen. Zo'n film is de dolle woensdag van Martin en Victoria, klaplopervader met gokverslaving en laconiek dochtertje met schoolvrij. Maandenlang hebben ze elkaar niet gezien, nu is Martin een dag verantwoordelijk voor Victoria. Mercredi, folle journée buitelt door zijn avonturenscenario als een komediant door een tragedie: ziehier het leven tout court. Prachtige, tijdloze cinema vol kleur, schaduw en verrassingen.

Ça ira mieux demain

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Jeanne Labrune. Met o.a. Nathalie Baye, Jeanne Balibar, Jean-Pierre Darroussin, Danielle Darrieux en Isabelle Carré.

Celliste Marie (Carr[KA1]e) beschuldigt een man van diefstal van haar portemonnaie in de Parijse metro. Zij is met haar vriendin Annie (Guillemin) onderweg. Marie`s moeder Elisabeth (Balibar) gaat verhuizen, en weet niet wat ze met een ladenkast moet doen, die al heel lang in de familie is. Sophie (Baye) is niet meer zeker van zichzelf; haar man Xavier (Darroussin) weet niet welk beroep hij moet kiezen: psychotherapeut of bottenkraker; hij oefent ze beide uit, onder verschillende namen, maar in dezelfde praktijk. Hij gaat in zijn eentje in een bistro eten en ontmoet zijn oude vriend Franck (Bezace), een binnenhuisarchitect, die van zijn vrouw C[KA1]eline (Besançon) minder vet zou moeten eten. Sophie ontmoet Elisabeth en raakt in gesprek over de ladenkast die eerst in plastic gewikkeld moet worden voordat hij in de kelder kan. Is het wel of niet goed voor het hout; iedereen doet zijn zegje. Er gebeurt van alles en zo maken we kennis met de belangrijkste personages van de film. We volgen een week lang hoe het met hen gaat. Sommigen hebben geluk, anderen hebben pech. Veel gebeurtenissen zijn ronduit grappig, andere voorvallen zijn minder humoristisch, afhankelijk van de spelprestaties. Baye is heel goed als weifelaarster, die naar seks verlangt, en Balibar komt heel sympathiek en geloofwaardig over. Veterane Darrieux is goed op dreef als vrouw die alles over gordijnstoffen weet. Ondanks het originele scenario van regisseuse Labrune had de film veel grappiger kunnen zijn. Het einde is abrupt, maar laat de deur wagenwijd open voor een vervolg. Wie de film op tv kan zien, moet hem beslist niet overslaan - hij is leuk genoeg. Het camerawerk is van Jean-Claude Thibaut.

Les enfants du siècle

1999 | Drama, Historische film, Biografie

Frankrijk 1999. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Juliette Binoche, Benoît Magimel, Stefano Dionisi, Robin Renucci en Karin Viard.

Toen de barones Amandine Aurore Lucile Dudevant, geboren Dupin, 29 jaar was en twee kinderen had, liet zij haar man in de steek en ging naar Parijs. Dat was in het jaar 1833. Ze had literaire aspiraties, rookte sigaren en droeg een broek - revolutionair voor haar tijd. Haar romans keerden zich tegen de burgerlijke moraal en gingen over maatschappelijke vraagstukken. Ze noemde zich George Sand (Binoche) en had twee hartstochtelijke relaties, die de geschiedenis zijn ingegaan als de romances van de eeuw. De eerste was met de Franse schrijver Alfred de Musset (Magimel) die zes jaar jonger was, en de tweede was met de componist Frédéric Chopin. Beide mannen vertegenwoordigden als geen ander, ieder op zijn gebied, de romantische stroming in de kunst. De film van Kurys gaat over die eerste grote liefde met de veel begaafdere De Musset, die onder haar kracht geleden heeft. Hij werd slechts 47 jaar en zij 72. Het stel gaat naar Venetië, waar ze hun hoogte- en dieptepunten beleven. Het is altijd een groot genoegen om naar Binoche te kijken, want zij is een der grote actrices van haar tijdperk en speelt ongewild Magimel een beetje van het scherm. Helaas is het scenario van Murray Head, François-Olivier Rousseau en regisseuse Kurys te praterig en duurt de film minstens een half uur te lang. De bijrollen zijn goed; de decors en de kostuums zijn zo mooi, dat ze aandacht moeiteloos afleiden als de film te toneelmatig wordt. Het camerawerk van Vilko Filac is uitstekend.

Romy Passions

1998 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1998. Documentaire van Bob Decout. Met o.a. Daniel Biasini, Sarah Biasini, Horst Buchholz, Claudia Cardinale en Jean-Claude Brialy.

Via een gesprek tussen Daniel Biasina en Sarah Biasina, laatste echtgenoot en dochter van Romy Schneider, krijgen we een beeld van de vrouw achter de actrice. Hoe ze van romantische tienerster uit de SISSI-films evolueerde tot een van de beste Franse dramatische actrices. Beiden praten over haar alsof ze voor de eerste keer over haar spreken. Het gesprek wordt onderbroken door filmfragmenten, werkopnames, interviews met Romy, scènes uit toneeloptredens, actualiteitsbeelden en priv[KA1]-opnames met o.a. haar zoontje David. Ze besteden tevens veel aandacht aan haar turbulente liefdesleven. Ondertussen geven ook mensen die met haar gewerkt hebben hun indrukken over deze uitzonderlijke collega, terwijl ook haar dokters, gouvernantes van haar kinderen en huispersoneel aan het woord komen. Je moet niet denken dat je iets nieuws over haar te weten komt, maar het is in elk geval een luchtig, wat oppervlakkig, portret van een uitstekende actrice, die minder geluk had in haar privé- leven. Liliane Gallifet en Isabelle Albaret schreven het scenario. Commentaar werd ingesproken door Ludmila Mikael. Montage is van Audrey Maurion, Clara Legris en Nicolas Trembasiewicz. Achter de camera stond Eric Guéret.

Les enfants du marais

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Jean Becker. Met o.a. Jacques Villeret, Jacques Gamblin, André Dussollier, Michel Serrault en Isabelle Carré.

Riton (Villeret) en Garris (Gamblin) wonen bij een moerassig meer. Riton heeft drie kinderen uit een gestrand huwelijk. Hij is liever lui dan moe en hij drinkt zijn verdriet graag weg met een glas rode wijn. Garris is een vriendelijke vent die Riton regelmatig op sleeptouw neemt om een grijpstuiver te verdienen met kleine jobs zoals het zoeken van slakken, het vangen van kikkers of het plukken van lelietjes van dale als de eerste mei nadert. Twee maten uit de stad, Amed[KA1]ee (Dussollier) en P[KA1]ep[KA1]e (Serrault), komen regelmatig op bezoek. We krijgen een reeks onsamenhangende fragmenten te zien die met een dun verhaallijntje aan elkaar gelijmd zijn. Becker roept bij de kijker nogal nadrukkelijk het verlangen op naar een tijdperk, dat nooit bestaan heeft. Het lijkt wel een verhaal van een opa die zijn kleinkinderen vertelt over lang vervlogen, betere tijden, terwijl wij dondersgoed weten dat het niet waar is. Het spel valt tegen en uitsluitend Gamblin is geloofwaardig. Villeret beperkt zich tot zijn eeuwige potsenmakerij. Het resultaat is oubollige cinema waarop niemand zit te wachten. Het scenario is van Sébastien Japrisot naar de roman van Georges Montforez. Het camerawerk van Jean-Marie Dreujou bevat mooie natuuropnames. Panavision. Dolby Stereo.

Le cocu magnifique

1998 | Romantiek

Duitsland/Frankrijk 1998. Romantiek van Pierre Boutron. Met o.a. Isabelle Carré, Sagamore Stévenin, Yves Pignot, Sebastian Koch en Philippe Morier-Genoud.

Eind jaren 1930. Bruno (St[KA1]evenin) komt weer thuis na zijn legerdienst. Zijn vrouw Stella (Carr[KA1]e) wacht hem vol liefde op. Eindelijk kunnen ze ten volle van elkaar genieten. Bruno pronkt met zijn beeldmooie vrouw en merkt met trots hoe andere mannen hem benijden. Maar hoe kan hij er zeker van zijn dat ze hem niet bedriegt? Bestaat echte trouw wel? Langzaam maar zeker wordt Bruno verteerd door een ziekelijke jaloezie. Als zijn legermakker Petrus (Krüger, Jr.) hen komt bezoeken duwt hij Stella praktisch in diens armen. Zo moet hij tenminste niet meer in onzekerheid leven. Tweede filmversie van het populaire toneelstuk van de Frans-Belgische schrijver Fernand Crommelynck en superieur aan deze uit 1947. Carré is een schitterende Stella, de speelbal van de liefde, die er toch in slaagt de mannen in haar leven om de vinger te winden. De plot komt nu wel ouderwets over, maar regisseur Boutron, die samen met Bertrand Poirot-Delpech het scenario schreef, weet er een nostalgisch boerendrama van te maken dat zeker over de nodige charme beschikt. Mooie fotografie van André Neau.

La mort du chinois

1998 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Louis Benoît. Met o.a. José Garcia, Denis Podalydès, Isabelle Carré, François Berléand en Frnaçois Morel.

Michel (Garcia) is schrijver van kinderboeken. Hij laat in zijn verhalen dieren de heldenrol spelen. Hij is ontroostbaar als zijn vriendin hem in de steek heeft gelaten voor een Chinees. Michel is al zijn inspiratie kwijt. Zijn vriend G[KA1]erard (Podalyd[KA2]es) doet vruchteloze pogingen om hem enige afleiding te bezorgen. Ook de lieve Lise (Carr[KA1]e) lukt het niet om Michel zijn oude vriendin te laten vergeten. Hij wordt verteerd door het verlangen om wraak te nemen op de Chinees. Na een forse slok en heel wat drugs die Lise hem had bezorgd, probeert hij in een benevelde toestand en midden in een delirium tremens aan inspecteur Chevalot (Berléand) het geval uit te leggen. Alles eindigt ermee dat hij het vliegtuig naar Hong Kong neemt om zijn vriendin en de Chinees op te sporen. Dit komische en verbijsterende avontuur vermengt het gesloten wereldje van een schrijver met een steeds idioter wordende geschiedenis die groter is dan zijn eigen fantasie. Het meest geslaagde stuk van de film is het gesprek tussen de schrijver en de inspecteur van politie, dat de kijker zowel op een dwaalspoor brengt als dat het te gek is. Helaas begint al dat verbijsterende gedoe van de hoofdrol Garcia je na een tijdje te vervelen ondanks diens sublieme spel. Het camerawerk is van Dominique Chapuis.

La femme défendue

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Philippe Harel. Met o.a. Isabelle Carré, Philippe Harel, Nathalie Conio, Sophie Niedergang en Julien Niedergang.

Fran[KA10]cois (Harel) is 39 jaar, getrouwd, heeft een goede baan en een zoon van een jaar of tien. Zijn vrouw drijft een boetiek en de zaken gaan goed. Geslaagde mensen uit de betere middenklasse, eind 1990. Fran[KA10]cois ontmoet Muriel (Carr[KA1]e), 22 jaar. Ze is een stuk jonger en verleidelijk. Geen haar op zijn hoofd, die er aan denkt om een affaire te beginnen, maar dat gebeurt toch. De film die met een z.g. subjectief camerastandpunt is gedraaid gaat uitsluitend over Muriel, haar gevoelens en belevenissen, verteld door Fran[KA10]cois in voice-over, terwijl hij aan het begin even, vagelijk (door een spiegel) in beeld was. De rest zien wij door de ogen van François. Voer voor voyeurs, die ruim anderhalf uur kunnen blijven genieten van de hoogtepunten en dieptepunten in het jonge leven van de ongebonden Muriel. Harel's film is beslist origineel qua aanpak. Het scenario is van Eric Assous en regisseur Harel. Het camerawerk is van Gilles Henry.

Les sœurs Soleil

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Jeannot Szwarc. Met o.a. Marie-Anne Chazel, Thierry Lhermitte, Clémentine Célarié, Léonore Confino en Didier Benureau.

Na tien jaar wil popzangeres Gloria Soleil (C[KA1]elari[KA1]e) haar come-back in Parijs maken. Haar platenbaas denkt er anders over en zegt het contract op. Zo komt Gloria terecht bij een tweederangs producent. Ze vindt onderdak bij een saai en zuinig levend stel, B[KA1]en[KA1]edicte (Chazel) en Brice d`Hachicourt (Lhermitte), nadat zij hun tiener-dochter had ontmoet, die via een radio-uitzending op de set aanwezig mocht zijn toen er een videoclip voor Gloria werd gedraaid. Bénédicte probeert een soort opera voor het plaatselijke kerkkoor te enscèneren. Het komische vuurwerk zou moeten komen uit de confrontatie tussen deze twee totaal tegenover gestelde belevingswerelden, maar wat de kijker krijgt, is een reeks losse flodders die nergens een spoor achterlaat. Om het te gek te maken, wordt er nog een luide Australische hardrock-groep bij gehaald, compleet met een aboriginal, een travestiet, een bushman en een kangoeroe. Dwaze en domme boulevardklucht geschreven door Chazel en Michel Delgado. Het camerawerk is van Fabio Conversi. Szwarc had veel beter in Amerika kunnen blijven, waar men hem nog een kunstje of wat zou hebben kunnen leren en wat meer discipline kunnen opleggen. Dolby Stereo.

Robert et Clara

1995 | Biografie, Romantiek

Frankrijk/Duitsland/Rusland 1995. Biografie van Jacques Cortal. Met o.a. Thomas Langmann, Isabelle Carré, Bulle Ogier, Andrei Tolubejev en Véra Klioutcheva.

Leipzig 1828. De jonge Robert Schumann (Langmann) voelt zich zeer gelukkig in de muzieksalon van dokter Carus (Orlov) en diens vrouw Agn[KA2]es (Starykh). Robert is verliefd op haar, terwijl Agn[KA2]es hem aanmoedigt om te componeren en piano te spelen. Zijn moeder (Ogier) echter maakt zich zorgen over zijn toekomst en laat hem inschrijven op de faculteit voor rechten van de universiteit. Robert gaat tegen zijn zin in studeren. Hij komt pas tot ontplooiing als hij Clara (Carré) ontmoet. Literaire verfilming van de jonge jaren van Schumann, waarin de romantiek een grote rol speelt. Langmann, de zoon van regisseur/producent/scenarioschrijver Claude Berri, portretteert de jonge componist op een geloofwaardige manier met uitstekend spel. Het scenario is van Jean-Jacques Senart en regisseur Cortal naar La musique et l'amour van Jacques Otmezguine, die het baseerde op de correspondentie van Clara en Robert Schumann. Prachtige luxueuze decors van Lena Joukova en kostuums van Natacha Zamakchina. Het camerawerk van Serguei Astakchov is schitterend. 16/9, Nicam Stereo.

Belle époque

1995 | Drama

Frankrijk/Hongarije/Spanje/Duitsland/Verenigd Koninkrijk/Italië/België/Canada 1995. Drama van Gavin Millar. Met o.a. André Dussollier, Kristin Scott Thomas, Benno Fürmann, Isabelle Carré en Yves Jacques.

Parijs rond 1900. Uitvinder/zakenman Dussollier redt, op de trein, Scott-Thomas die door haar geesteszieke man met de dood bedreigd wordt. Hij wordt op haar verliefd maar zij weigert haar zieke man te verlaten. Fürmann, een anarchist, krijgt de opdracht Dussollier te vermoorden. Zijn aanslag mislukt echter en Dussollier vraagt de jongeman voor hem te werken. Enkele maanden later stelt Dussollier zijn nieuwe uitvinding voor: een roltrap, ontworpen door Fürmann, naar een idee van hemzelf. Deze laatste ontmoet Carré, het nichtje van een kunsthandelaar. Nadat hij haar zijn liefde bekend heeft verdwijnt het meisje. De echtgenoot van Scott-Thomas sterft in het hospitaal in een brand die hijzelf veroorzaakt heeft. De weduwe wil echter niet onmiddellijk een nieuwe relatie beginnen. Fürmann verneemt dat de aandeelhouders Dussollier uit de zaak willen zetten en hij raadt hem aan naar Oostende te gaan voor een conferentie. Hier ontmoet hij Carré en vraagt haar ten huwelijk. Ze accepteert. Hiermee drijft hij een wig tussen zichzelf en zowel Scott-Thomas als Fürmann. Romantische avonturen in de hogere klasse begin twintigste eeuw. De tijdssfeer werd uitstekend gerecreëerd en de overvloedige cast werd met zorg geselecteerd. Een 'Euro-pudding' van grote klasse gemaakt naar een nooit verwezenlijkt scenario dat François Truffaut begin jaren 1980, kort voor zijn dood, schreef samen met Jean Gruault. De verbindende teksten worden gesproken door Jeanne Moreau. Prachtige fotografie van William Lubtchansky. Uitgezonden in drie delen. Formaat 16/9. Stereo.

Les cinq dernières minutes : Meurtre à l'université

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Jean-Marc Seban. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Féodor Atkine, Isabelle Carré en Marianne Epin.

Een bekende etnologe, het hoofd van de researchafdeling van de universiteit van Parijs VIII, maakt een dodelijke val van vijftien meter. Moord of zelfmoord? Commissaris Massard (Santini) twijfelt sterk aan een ongeval en de autopsie stelt hem in het gelijk. In het lichaam van het slachtoffer worden sporen aangetroffen van een zeldzaam verdovend middel, dat slechts in een paar Afrikaanse gebieden voorkomt. Massard en zijn assistent (Hoden) staan weer eens voor een moeilijk geval. Diverse onverwachte wendingen zorgen voor een spannende aflevering van de in Frankrijk zeer populaire serie. Het scenario is van Martin Djidou en Pierre Pauquet. Voor regisseur Seban, van huis uit maker van documentaires, was dit zijn speelfilmdebuut met een avondvullende tv-film, opgenomen op locatie in de universiteit met studenten als figuranten. Het camerawerk is van Luc Hervé. Aflevering nummer 73 van 81. Mono.

Beau fixe

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Christian Vincent. Met o.a. Isabelle Carré, Estelle Larrivaz, Judith Rémy, Elsa Zylberstein en Frédéric Gélard.

Vier jonge studentes in de medicijnen bereiden aan het einde van het studiejaar in een huis aan zee hun tentamens voor. Ticks, eigenaardigheden en het groepsgebeuren brengen enige spanningen teweeg, die sterker worden wanneer Francis arriveert, een vriendelijke doch zeurderige neef die in het huis wat klusjes moet verrichten. Na het succes van La Discrete maakte Vincent aan zee dit vriendelijke verslag van het leven van meisjes die heen en weer worden geslingerd tussen studieverplichtingen en de liefde. Met zijn suggestieve camerawerk weet hij blikken en gebaren vast te leggen op een manier die het woordeloze laat spreken. Voortdurend fris, zo nu en dan gevoelig en grappig, net als de vier jonge acteurs.

La reine blanche

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Jean-Loup Hubert. Met o.a. Catherine Deneuve, Richard Bohringer, Bernard Giraudeau, Jean Carmet en Laure Moutoussamy.

Deneuve is getrouwd met loodgieter Bohringer. Ze drijven een eenvoudig winkeltje in sanitair in een gehucht dat aan een zeearm van de Loire is gelegen, niet ver van Nantes. Liefde van weleer, de wat onserieuze Giraudeau keert terug uit de Franse Antillen met zijn zwarte vrouw Moutoussamy en hun bonte kroost. Bohringer bouwt in zijn vrije tijd aan een praalwagen voor het komende carnaval met behulp van zijn zoon. De twee families gaan met elkaar om hoewel Bohringer en Giraudeau ooit elkaars rivalen waren. Bohringer wil niet dat Giraudeau's dochter Pultar op de praalwagen komt te staan en breekt hem daarom af. Deneuve schenkt echter aan Pultar haar witte jurk waarmee ze ooit in 1940 de 'witte koningin' van het carnaval werd. Weinig spectaculaire, trage, typische Franse, maar zeer sfeervolle familiekroniek met zeer integer spel over mensen en hun relaties, die goed weten waar hun plaats in het leven is. Scenario van de regisseur en mooie fotografie van Claude Lecomte. Gesitueerd in 1960.

La maison vide

1991 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 1991. Oorlogsfilm van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Joachim Lombard, Serge Merlin, Isabelle Carré, Stanislas Carré de Malberg en Denise Chalem.

1942: de Franse provincie tijdens de bezetting. In een katholieke kostschool zweren twee jongens elkaar vriendschap en trouw. De eerste raakt zeer nauw betrokken bij een 'noodlottig ongeval' met een Duitse militair en wordt afgevoerd. Wanhopig besluit zijn vriend voortaan de gele jodenster te dragen. Hij is immers joods en wordt beschermd door de rector van het internaat. Ternauwernood wordt hij gered door een man die hem meeneemt naar een weeshuis in de Lot-streek. Zonder de roman van Claude Gutman gelezen te hebben, lijkt deze tv-produktie qua scenario een slappe kopie van AU REVOIR LES ENFANTS van Louis Malle. Het enige verschil is dat de kinderen gewoon pubers geworden zijn. Zeer zorgvuldig opgenomen en gespeeld, maar meer een uiting van toewijding dan van inspiratie. Leuke jonge acteurs.

Internement arbitraire

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Bernard Choquet. Met o.a. Françoise Christophe, Nathalie Becue, Marie-Catherine Conti, Thomas Chabrol en Michel Alban.

Een componist overlijdt na zes jaar juridische strijd om een plagiaatkwestie. De muziek van een populaire Amerikaanse film lijkt voor honderd procent op een compositie van hem. Zijn weduwe (Christophe) blijkt geen recht te hebben op auteursrechten en financieel raakt ze aan de grond. Maar ze vecht voor haar rechten zodat een politiecommissaris haar laat opnemen in een psychiatrische inrichting. Hier ondergaat ze niet alleen een totale vernedering, maar ze is tevens afgesloten van de buitenwereld. Aangrijpend drama over een vrouw die bewust monddood gemaakt wordt. Christophe speelt de rol van de gekwelde weduwe met ongekende bravoure. Ze draagt de hele film blijkbaar moeiteloos. Het waargebeurde scenario is gebaseerd op een onderzoek van Michèle Leloup en werd geschreven door Huguette Debaisieux. Roland Dantigny was verantwoordelijk voor de fotografie.

Un ascenseur pour l'an neuf

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Gilda Bourdet. Met o.a. Isabelle Carré, Maurice Chevit, Jenny Clève en Marianne Epin.

Op oudejaarsavond komen zeven personen - waaronder een kind - gedurende 48 uur vast te zitten in de lift van een groot Parijs' warenhuis. Wat een drama had kunnen worden, is samen te vatten als een eindeloze woordenvloed. Een enorme verveling is het resultaat. Al het talent van een Alfred Hitchkock was nodig geweest om erin te slagen de kijker te boeien met een dergelijk uniek decor, dat is samen te vatten als de afwezigheid van decors. Uiteraard geen kostbare aangelegenheid. Nutteloos en

En scène pour la mort

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Pascal Goethals. Met o.a. François Perrot, Roger Dumas, Françoise Viau, Daniel Langlet en André Badin.

Een bewerking van de roman van Helen Mac Cloy, Librairie des Champs-Elysées. Aan het slot van een bedrijf van een toneelstuk blijkt dat de acteur die de dood speelt werkelijk koud is geworden. Het uitgangspunt voor een klassieke misdaadfilm maar er dienen zich nog wat meer complicaties aan. Gedraaid met zo weinig mogelijk geld, maar het acteerwerk in deze lopende band-produktie is prima. De verbeeldingskracht van de romanschrijfster heeft ook zeker een rol gespeeld in het slagen van deze ontspannende film.

La femme défendue

1897 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1897. Drama van Philippe Harel. Met o.a. Nathalie Conio, Sophie Niedergang, Isabelle Carré en Philippe Harel.

Een bewerking van de roman van Helen Mac Cloy, Librairie des Champs-Elysées. Aan het slot van een bedrijf van een toneelstuk blijkt dat de acteur die de dood speelt werkelijk koud is geworden. Het uitgangspunt voor een klassieke misdaadfilm maar er dienen zich nog wat meer complicaties aan. Gedraaid met zo weinig mogelijk geld, maar het acteerwerk in deze lopende band-produktie is prima. De verbeeldingskracht van de romanschrijfster heeft ook zeker een rol gespeeld in het slagen van deze ontspannende film.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Isabelle Carré op televisie komt.

Reageer