Bertrand Van Effenterre

1946 Regisseur, Acteur, Producer

Bertrand Van Effenterre (1946) is regisseur, acteur en producer.
Er zijn 17 films gevonden.

Quand les poules auront des dents

2012 | Komedie

Frankrijk 2012. Komedie van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Vincent Guillaud, Armelle Deutsch en Julie Debazac.

Arman Nejrabi's carrière is imploderende, zijn huwelijk ligt ook in duigen en de relatie met zoontje Nils blinkt uit in breuklijnen. Wanneer Nils hem vraagt om kip bij de friet, begint voor Arman een ware queeste: door een vogelgriepuitbraak is in de wijde omtrek alle gekakel verstomd. Journaliste Clémentine schiet te hulp. Onverholen belerende mengeling van drama en komedie richt zich op de voel-je-goed-behoeftige tv-filmconsument met gebrekkige kennis van de plofkipindustrie. De titel betekent letterlijk 'Wanneer de kippen tanden hebben', oftewel: met Sint Juttemis.

Brodeuses

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Éléonore Faucher. Met o.a. Lola Naymark, Ariane Ascaride, Marie Félix, Thomas Laroppe en Jackie Berroyer.

Poëtisch kunststukje van debuterend regisseur Faucher over een jonge vrouw die zich verliest in de precisie van borduurwerk om haar innerlijke onrust te kanaliseren. Lola Naymark fonkelt als de zeventienjarige Claire die probeert haar zwangerschap geheim te houden voor familie, vrienden en dorpsgenoten. Ze vindt een veilige haven in het gerenommeerde borduuratelier van mevrouw Mélikian (Ascaride), een vrouw van middelbare leeftijd die rouwt om het verlies van haar zoon. Brodeuses (borduursters) sluit in beeldtaal haarfijn aan bij de bejubelde Vermeer-film Girl with a Pearl Earring (Webber, 2003). Regisseur Faucher verhaalt zonder woorden, gesteund door de formidabele (non-verbale) acteerprestaties van de twee hoofdrolspeelsters.

Terminale

1998 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1998. Drama van Francis Girod. Met o.a. Adrienne Pauly, Anna Mouglalis, Loïc Corbery, Mathieu Crépeau en Alexandre Chacon.

Omstreden film waarin Girod een eindexamenklas een filosofie-professor laat ombrengen. Hoe kon het zover komen? De prof verleidt een leerlinge, zij pleegt zelfmoord. Haar medestudenten ontdekken dat de man een zgn. revisionist is die de holocaust ontkent. Volgens regisseur Girod voldoende reden om hem te doden.

Quand un ange passe...

1998 | Drama

België/Frankrijk 1998. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Alexia Portal, Caroline Tresca d'Indy, Marc Duret, Annie Sinigalia en François Marthouret.

Het is winter in het Parijs van 1998. Haast bij toeval ontdekt Martine (Tresca d`Indy) dat haar dochter Julie (Moraly) zwanger is en een abortus overweegt. Door dit voorval denkt ze met weemoed terug aan haar eigen jeugd, dertig jaar geleden, in het tumultueuze jaar 1968. Martine (nu gespeeld door Portal) is de dochter van een hoge stadsambtenaar. Ze loopt school in een privé-instelling voor jonge meisjes. Ze is vastbesloten haar diploma te halen en ze weigert dan ook zich met jongens en liefdesrelaties in te laten. Een tedere kijk op het opgroeiingsproces van meisjes in twee totaal verschillende tijden, met compleet andere zeden en gewoontes. Toch moeten zowel in het verleden als in het heden dezelfde emoties overwonnen worden. De twee actrices die de rol delen van Martine hebben duidelijk naar elkaar gekeken, want soms denk je echt dat de film samengesteld is uit opnamen die met een tussentijd van dertig jaar gefilmd werden. De sfeer van het Parijs van 1968 wordt knap weergegeven. Stéphane Denis, Serge Meynard, Claire Alexandrakis en regisseur Van Effenterre baseerden het scenario op de roman Les événements de 67 van Stéphane Denis. Fotografie is van Robert Alazraki.

La Nube

1998 | Drama

Argentinië/Duitsland/Frankrijk/Italië 1998. Drama van Fernando Ezequiel Solanas en Fernando Ezequiel. Met o.a. Eduardo Pavlovsky, Laura Novoa, Ángela Correa, Christophe Malavoy en Bernard Le Coq.

Regisseur Solanas, de maker van de klassieker SUR uit 1988, heeft zijn stad Buenos Aires in de sombere schemer van een pak donkere wolken gedompeld en het regent er al bijna vijf jaar zonder dat het [KA1]e[KA1]en keer is opgehouden. De stad, waar veel zaken toch al niet zo florissant gaan, is troostelozer dan ooit, het verkeer rijdt achteruit en zelf bepaalde mensen op straat lopen achteruit. Visueel is dit heel indrukwekkend, maar na een paar minuten heb je het wel bekeken en als het onveranderd blijft aanhouden, krijg je er algauw schoon genoeg van. Centraal staat het vooruitstrevende toneelgezelschap, Het Spiegeltheater, dat in een oude hangar aan de rand van de stad zijn onderkomen heeft. Subsidies worden niet meer afgegeven en de gages worden niet meer betaald. Het gezelschap is een microkosmos, die de dramatische gebeurtenissen in eigen land weerspiegelt. In de troep zijn tien hoofdrollen en dertig bijrollen, net als in een geordende samenleving. Artistiek leider is Max (Pavlovsky), zelf een briljant acteur. Hij maakt een pass naar danseres Fulo (Correa) ondanks hun economische problemen. Zijn wereldje komt echter op zijn kop te staan als de dochter van Max, Paula (Novoa) opdaagt. Verder is Max een goed mens, want hij steunt zijn collega Enrique (Caicedo) in de strijd om zijn pensioenrechten. Als zij het dispuut voor de rechtbank winnen, is er geen geld om hem uit te betalen. Zo is het gesteld met de algehele Argentijnse maatschappij, waar de huidige generatie boet voor de fouten van de vorige. De film is ingedeeld in vier hoofdbedrijven: De Spiegel, De Wachtenden, De Vergetelheid en Het Gekrijs. Dan zijn er nog een dozijn tussenbedrijven, w.o. Boete, Beloning en Halsstarrigheid. Kortom zware kost met toneelmatige spelprestaties, die de fans van regisseur-scenarioschrijver Solanas buiten zijn eigen land zal onthutsen en nauwelijks zal kunnen bekoren. Het donkere, bijna zwart-witte camerawerk is van Juan Diego Solanas. Wordt buiten Argentinië niet aanbevolen. Dolby Digital.

Noces cruelles

1996 | Thriller

Frankrijk 1996. Thriller van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Annie Girardot, Mathilde May, François-Régis Marchasson, Ann-Gisel Glass en Philippe Volter.

May is halsoverkop getrouwd met een dynamische zakenman. Ze krijgen echter niet de tijd om van hun geluk te genieten, want diezelfde avond wordt de kersverse echtgenoot vermoord. Tijdens het onderzoek beseft de jonge vrouw dat ze eigenlijk niets weet over het verleden van haar man. Ze hoopt dat schoonmama Girardot een tipje van de sluier zal oplichten, maar die heeft het moeilijk om over haar zoon te praten. Een jonge vrouw duikt in het verleden van haar overleden man en wordt geconfronteerd met de meest onverwachte zaken. Goed gespeelde, maar bepaald niet originele, suspensfilm die als 'tijdverdrijver' nog best te pruimen is. Victor Haïm en van Effenterre schreven het scenario. Cameraman was Pierre-Laurent Chenieux. Formaat 16/9.

Madame le proviseur : Bob et Samantha

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Danièle Delorme, Daniel Gélin, Annick Blancheteau, Gérard Lartigau en Alexia Portal.

Het Paul Eluard-lyceum in Blailly, op een zestigtal kilometer van Parijs, staat op stelten. De ouders van een aan drugs verslaafde jongen hebben een klacht ingediend tegen de directeur. Valentine Rougon (Delorme) wordt ter plaatse gestuurd en moet tijdelijk de functies waarnemen van de gesanctioneerde directeur. De leraren, die het volste vertrouwen in hem hebben, staken en de leerlingen dreigen een opstand te ontketenen. Drugs op school is een internationaal probleem en de aanpak in deze film is eerder oppervlakkig en brengt geen enkele oplossing. De knappe vertolking van Delorme en G[KA1]elin, evenals die van de jongeren Portal en De Van (als Samantha en Bob), geven dit scenario van Frédéric Lasaygues, Hervé Hamon en Van Effenterre, naar de romans van Marguerite Gentzbittel, een meerwaarde. Fotografie van Francis Junek. Stereo. Gemiddeld.

Une femme dans la tempête

1995 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Véronique Jannot, François Dunoyer, Philippe Volter, Jean-Claude Leguay en Carine Noury.

Om vijf uur `s ochtends wordt burgemeester Catherine (Jannot) uit haar bed gehaald door de hoofdcommissaris van politie. Hij vraagt haar met spoed naar de chemische fabriek te komen. Hij wordt bezet gehouden door drie jonge zigeuners, die zich gebarricadeerd hebben in een opslagruimte. Ze dreigen het hele zaakje de lucht in te laten vliegen als de schuldigen van een verkeersongeval niet binnen 24 uur worden opgepakt, waarbij een jonge zigeunerin zwaar gewond werd. De jonge snaken hebben niets te verliezen, terwijl Catherine voor de schier onmogelijke taak staat om de verkeerszondaars te pakken. Een race tegen de tijd, die routineus in beeld gebracht werd. Het scenario van Alain Krief, Paul Berthier, Vivian Zingg, Christian Biegalski en Eric Kristy over vooroordeel, racisme en stedelijk geweld staat bol van de clichés. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis.

Madame le Consul : Pili, prince des rues

1995 | Drama

Frankrijk/Mexico 1995. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Véronique Jannot, François Berléand, Rodrigo Machuca, Emmanuelle Meyssignac en Céline Samie.

Een Frans echtpaar, Meyssignac en Bisson, heeft een adoptieaanvraag ingediend voor een Mexicaans weeskind, maar hun dossier wordt niet aanvaard door de Mexicaanse autoriteiten. Dan besluiten ze maar een kind in het geheim te `kopen`, maar ze worden opgelicht door een corrupte advocaat. Dan nemen ze hun toevlucht tot het Franse consulaat, waar Alice Beaulieu (Jannot), de jonge consul, hun zaak ter harte neemt. Niet erg boeiend drama dat de (wan)praktijken van de internationale adoptie op de korrel neemt. Wat overblijft is een redelijk beeld van het leven in Mexico waar arm en rijk naast elkaar leven en waar zelfs de kleinste kinderen door misdaad in hun levensonderhoud voorzien. De jonge Pili (gespeeld door Machuca) is de metafoor. Gérard Carré en Alain Minier schreven het scenario. Angel Goded stond achter de camera. Formaat 16/9.

Poisson-lune

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Anémone, Robin Renucci, Aurélie Berrier, Rosa Khoudadra en Mahmoud Benyacoub.

An[KA1]emone speelt Anne, een vrouw die samen met haar broer Tom (Renucci) een bouwproject van een sportcomplex leidt. Ze heeft een vijftien-jarige dochter Fabienne (Berrier). Deze gaat om met jonge Noord-Afrikanen - in het bijzonder met Latifa (Khoudadra) die zich proberen te integreren in de Franse maatschappij. Anne wil met haar broer Tom haar dochter ter gelegenheid van diens zestiende verjaardag een verrassing voorbereiden. Dat is ook zo'n beetje het tijdstip, waarop het bouwwerk klaar moet zijn. Anne hoort dat haar broer hierna zijn eigen weg wil gaan en ze voelt zich door hem in de steek gelaten. Uit wraak vernietigt zij het cadeau. Fabienne, die toch al niet zo geweldig met d'r moeder kon opschieten, ziet haar verjaardag in duigen vallen en vlucht naar haar oom. Anne hangt ondertussen de beest uit in vrachtrijderskringen. Nog een teleurstelling: het blijkt dat Fabienne's oom haar eigen vader is. Ze zoekt vervolgens haar heil bij haar Magrebijnse vrienden. Van Effenterre, die samen met Anne Bragance het scenario naar Bragrance's verhaal schreef, heeft te veel hooi op zijn vork genomen om het allemaal te doen slagen: verhouding moeder- dochter, incest, adolescentie, immigratie, etc. In documentaire stijl gefilmd drama met toch een te excentrieke rol voor de geëmancipeerde Anémone. Camerawerk van Yorgos Ollivier.

Maigret et la nuit du carrefour

1992 | Misdaad

Frankrijk/België/Zwitserland 1992. Misdaad van Alain Tasma en Bertrand Van Effenterre.

Een Maigret-geschiedenis die speelt in de plattelandswijk Het Kruispunt der Weduwen. In die buurt liggen ook de garage van de Kowalski's, het huis van de Michonnets en een in de bossen verscholen en vervallen kasteeltje. Een en ander draait rond Leysen die het lijk vindt van een Antwerpse diamantair. Vier dagen achter elkaar ondervraagt Maigret (Cremer) de bewoners van de drie huizen in de buurt van het tragische kruispunt. De entourage werkt zeer deprimerend. Film naar de in 1931 verschenen roman van Georges Simenon La nuit du carrefour.

Maigret et la maison du juge

1992 | Misdaad, Mysterie, Thriller

België/Frankrijk/Zwitserland 1992. Misdaad van Bertrand Van Effenterre en Santiago Amigorena. Met o.a. Bruno Cremer, Michel Bouquet, Bruno Wolkowitch, Karin Viard en Julien Maurel.

Commissaris Maigret (Cremer) wordt overgeplaatst naar de provincie en krijgt te maken met een mysterieuze zaak. Rechter Forlacroix (Bouquet) brengt alles in gereedheid om een lijk in zee te gooien, maar hij beweert daar niets van af te weten. Verder zijn bij de zaak betrokken: Albert Forlacroix (Wolkowitch), de zoon van de rechter die visser is en die niet goed met zijn vader kan opschieten, Th[KA1]er[KA2]ese (Viard) de dochter, knap maar gestoord, die met alle jongens van het dorp optrekt en een andere visser Marcel Airaud (Maurel), aan wie de rechter de hand van zijn dochter heeft beloofd. Maigret komt er vanzelfsprekend achter wat al die mensen verbergen. Naar het in 1942 verschenen boek La maison du juge met Cremer contra Bouquet. Nooit eerder verfilmd, hoewel er tijdens de Duitse bezetting van Frankrijk plannen waren om dit verhaal, met de financiële hulp van de UFA-studio's, toch te verfilmen. Simenon zou er een fiks voorschot voor gekregen hebben. Scenario van Santiago Amigorena en regisseur van Effenterre.

Tumultes

1990 | Drama

België/Frankrijk 1990. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Bruno Cremer, Nelly Borgeaud, Julie Jezequiel, Clotilde de Bayser en Laure Marsac.

Het bedoelde tumult speelt zich van binnen af. Patrick is in Engeland doodgegaan. Zijn familie, die aan de Bretonse kust woont, hun geboortestreek, wordt op de hoogte gebracht en ieder reageert anders. De vader stort zich op zijn werk tussen eb en vloed in de visserij, de moeder vlucht in schizofreen gedrag en de drie dochters ervaren een gruwelijk verlies. Alleen Anne weet dat haar broer zelfmoord heeft gepleegd, maar durft het niet te zeggen. Ze wacht er heel lang mee - een opmerkelijk beknopte scène - en dit nieuws werkt als de katalysator die alle wonden heelt. Een eenvoudige, trage, uitvoerige geschiedenis, op zeer persoonlijke wijze benaderd en voorzien van bewonderenswaardig spel. De steeds terugkerende beelden van de zee, vergezeld van het 'Requiem en ut mineur' van Cherubini, vormen het leit-motiv. Fascinerend.

Côté coeur, côté jardin

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Bérangère Bonvoisin, Julie Jézéquel, Jean-François Stévenin, Jean-Jacques Biraud en Robin Renucci.

Een vrouw uit Parijs maakt een moeilijke tijd door en trekt zich terug in een dorpje op het platteland waar zij relaties aanknoopt met diverse personen. Na een onopgeloste (en onoplosbare) moord besluit zij terug te keren naar Parijs. Het scenario is nogal loom, maar dat is om de sfeer van ontgoocheling te benadrukken; een goed portret van deze wereld in 't klein. Helaas is niet iedereen Antonioni; het geheel is geaffecteerd, de moord is eigenlijk teveel van het goede en de twee vrouwelijke hoofdrolspeelsters spelen niet bijster goed. De film is boeiend maar een mislukking.

Le Bâtard

1982 | Avonturenfilm, Film noir, Komedie

Frankrijk 1982. Avonturenfilm van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Gérard Klein, Julie Jézéquel, Brigitte Fossey, Mylène Demongeot en Didier Flamand.

De roman van Erskine Caldwell is een gevaarlijk onderwerp voor het hedendaagse Frankrijk. De regisseur is bekwaam maar er blijven talloze intellectuele clichés over die geen inzicht geven in de gevoelens van de personages. Voor de rest een interessant verhaal over het ronddolen van een moordenaar, ook al is de mengeling van spot, zottigheden en tragische elementen onevenwichtig verdeeld.

Mais où est donc ornicar

1979 | Drama

Frankrijk 1979. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Geraldine Chaplin, Brigitte Fossey, Jean-François Stévenin, Didier Flamand en Anna Prucnal.

Twee vrouwen hebben met succes een positie veroverd in verondersteld mannelijke beroepen: een als auto-monteur, een als expert sociale communicatie. Noch voor henzelf noch voor zijn omgeving zijn de gevolgen in hun vak en hun privéleven altijd even makkelijk te hanteren. De film is geen pamflet voor of tegen het feminisme, maar laat genuanceerd met gevoel en humor verschillende facetten zien.

Erica Minor

1974 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1974. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Brigitte Fossey, Juliet Berto, Edith Scob, Marc Chapiteau en Roger Jendly.

Drie vrouwen in Génève beleven elk op hun manier de kater na het revolutionaire elan van 1968. De jongste raakt zonder weerstand op drift in het 'alternatieve', een tweede heeft haar studie opgegeven om arbeidster te worden zonder van haar intellectuele ballast en gevoelsmatige onmacht los te komen. Een derde verschanst zich in een isolement waar ze tegen zichzelf praat, niet in staat om woorden in daden te vertalen. Genuanceerde vrouwenfilm van debutant - ex-assistent van Tanner, wiens invloed duidelijk is - blijft wat àl te verstandelijk van opzet, ondanks de overtuigende inzet van de actrices. De oeverloze ideologische discussies zijn met al hun gemeenplaatsen misschien wel kenmerkend, maar ook een aanslag op het geduld.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Bertrand Van Effenterre op televisie komt.

Reageer