Nathalie Boutefeu

Acteur

Nathalie Boutefeu is acteur.
Er zijn 19 films gevonden.

Louise Michel

2009 | Historische film, Drama, Biografie

Frankrijk 2009. Historische film van Sólveig Anspach. Met o.a. Sylvie Testud, Nathalie Boutefeu en Alexandre Steiger.

Louise Michel (1830-1905) was een Franse revolutionair van het eerste uur. De IJslandse cineaste Anspach verfilmde haar verhaal, van de barricaden in Parijs anno 1871, tot voorbij Australië in de Franse strafkolonie Nieuw-Caledonië. In handen van actrice Testud komt Michel tot leven als een geboren anarchist, een vrouw die leeft voor rechtvaardigheid, of het nu ging om schuldsanering voor de kruideniers van Parijs, of om de vrijheidsstrijd van de oorspronkelijke bevolking van de overzeese strafkolonie. Absorberend tijdsbeeld van een wereldberoemde Franse heldin die niemand kent.

La dame de trèfle

2009 | Drama, Misdaad

Frankrijk 2009. Drama van Jérôme Bonnell. Met o.a. Malik Zidi, Florence Loiret Caille, Marc Barbé, Nathalie Boutefeu en Jean-Pierre Darroussin.

De verweesde broer en zus Aurélien en Argine wonen samen. Ze delen een oud huis, hun dagelijks leven en hun bed. Aurélien is bloemist, maar voor extra inkomsten handelt hij daarnaast in gestolen metaal. Als op een dag een maatje, gezocht door de politie, bij het tweetal aanklopt, gaat er van alles mis. In duistere tinten schetst regisseur Bonnell (Le chignon d'Olga) de toenemende chaos in het leven van twee kwetsbare zielen. Traag opgebouwd drama, mooi gespeeld door hoofdrolspelers Zidi en Caille.

Un couple parfait

2005 | Drama

Japan/Frankrijk 2005. Drama van Nobuhiro Suwa. Met o.a. Valeria Bruni Tedeschi, Nathalie Boutefeu, Bruno Todeschini en Louis-Do de Lencquesaing.

Met zijn eerste Franstalige film (na oa de bescheiden festivalhit M/Other) maakt Suwa het de kijker niet makkelijk. Het verhaal over een Parijs' stel dat na vijftien jaar huwelijk een scheiding overweegt, wordt fragmentarisch verteld, vol lange, statische, curieus gekadreerde en onderbelichte shots. De dialogen lijken van weinig belang: de Japanse regisseur spreekt zelf geen Frans en liet zijn acteurs alles improviseren. Bruni Tedeschi speelde een jaar eerder een vergelijkbare rol in François Ozons 5x2, een laagdrempeligere film met vergelijkbare thematiek.

La parenthèse interdite

2004 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2004. Drama van David Delrieux. Met o.a. Camille Japy, Nathalie Boutefeu, Julien Boisselier en Didier Bezace.

Is het een verhaal over zieke kinderen of over liefde? vroeg een journalist aan regisseur Delrieux. 'La parenthèse interdite is een film over moeilijke liefde in een wereld van kinderen van wie men de ziekte niet begrijpt,' antwoordde Delrieux. Christian (Boisselier) komt Virginie (Boutefeu) tegen in het ziekenhuis waar hun beide kindjes met zware ziektes liggen. Er ontstaat een liefde die niet alleen verboden is (Christian is getrouwd), maar ook pijnlijk, omdat een van de kindjes het niet zal overleven. Delrieux kent kinderziekenhuizen goed van binnenuit en ontroert zonder te overdrijven.

Son frère

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Patrice Chéreau. Met o.a. Bruno Todeschini, Éric Caravaca, Maurice Garrel, Antoinette Moya en Nathalie Boutefeu.

Cineast Chéreau was de hijgstemmen en opgeheven vingers om zijn seksueel expliciete Intimacy zat, en boog zich in Zilveren Beer-winnaar Son frère over twee broers, om te onderstrepen dat zijn thema niet seks maar relaties is. Lichamelijkheid gaat Chéreau opnieuw niet uit de weg. Thomas (Todeschini) heeft een ernstige bloedziekte en ondergaat allerlei onaangename onderzoeken en behandelingen. Thomas intensiveert het contact met zijn broer Luc (Caravaca) en naarmate de ziekte vordert snijden beide mannen hun andere relaties af. Chéreau toont ziekte als iets waarin een mens geen keuze heeft, als iets puur biologisch. En in feite ziet hij relaties vanuit datzelfde standpunt.

Le chignon d'Olga

2002 | Drama, Biografie

Frankrijk/België 2002. Drama van Jérôme Bonnell. Met o.a. Hubert Benhamdine, Nathalie Boutefeu, Serge Riaboukine en Florence Loiret Caille.

Debutant Bonnell was 23 toen hij dit semi-autobiografische coming-of-age-verhaal filmde, over de tiener Julien die de dood van zijn moeder verwerkt, wat rondhangt met een jeugdvriendin en fantaseert over een verkoopster in de plaatselijke boekhandel (die Olga heet en d'r haar in een knotje draagt, om de titel te verklaren). We volgen ook de relatieperikelen van Juliens zus en vader, maar dit aangenaam voortkabbelende drama draait meer om sfeer dan plot. Met zijn losse stijl is Bonnell duidelijk een bewonderaar van nouvelle vague-godfather Eric Rohmer. Destijds goed voor een Tiger Award-nominatie.

A+ Pollux

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Luc Pagès. Met o.a. Nathalie Boutefeu, Cécile de France en Gad Elmaleh.

Debutant Bonnell was 23 toen hij dit semi-autobiografische coming-of-age-verhaal filmde, over de tiener Julien die de dood van zijn moeder verwerkt, wat rondhangt met een jeugdvriendin en fantaseert over een verkoopster in de plaatselijke boekhandel (die Olga heet en d'r haar in een knotje draagt, om de titel te verklaren). We volgen ook de relatieperikelen van Juliens zus en vader, maar dit aangenaam voortkabbelende drama draait meer om sfeer dan plot. Met zijn losse stijl is Bonnell duidelijk een bewonderaar van nouvelle vague-godfather Eric Rohmer. Destijds goed voor een Tiger Award-nominatie.

Les âmes fortes

2001 | Romantisch drama

Frankrijk/België/Zwitserland 2001. Romantisch drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Laetitia Casta, Arielle Dombasle, John Malkovich, Frédéric Diefenthal en Charles Berling.

Na de Proust-verfilming Le temps retrouvé is dit de tweede film naar een Franse klassieker van de productieve Chileense filmmaker Ruiz. Voor wie de roman van Jean Giono niet kent, is misschien de hoofdrol van supermodel Laetitia Casta het opmerkelijkste aspect aan de trage, maar sfeervolle film - ze brengt het er aardig vanaf als het jonge dienstmeisje Thérèse, die met haar vriend naar een klein dorp vlucht om een gezin te stichten. Daar komt ze al snel onder de betovering van het rijke, mysterieuze echtpaar Numance (Dombasle en een Frans sprekende Malkovich).

Liste rouge

2000 | Korte film

Frankrijk 2000. Korte film van Jérôme Bonnell. Met o.a. Marc Citti, Nathalie Boutefeu en François Berléand.

Na de Proust-verfilming Le temps retrouvé is dit de tweede film naar een Franse klassieker van de productieve Chileense filmmaker Ruiz. Voor wie de roman van Jean Giono niet kent, is misschien de hoofdrol van supermodel Laetitia Casta het opmerkelijkste aspect aan de trage, maar sfeervolle film - ze brengt het er aardig vanaf als het jonge dienstmeisje Thérèse, die met haar vriend naar een klein dorp vlucht om een gezin te stichten. Daar komt ze al snel onder de betovering van het rijke, mysterieuze echtpaar Numance (Dombasle en een Frans sprekende Malkovich).

La bicyclette bleue

2000 | Oorlogsfilm, Romantiek

Duitsland/Italië/België/Frankrijk/Zwitserland 2000. Oorlogsfilm van Thierry Binisti. Met o.a. Laetitia Casta, Georges Corraface, Silvia De Santis, Virgile Bayle en François Marthouret.

De duurste Franse tv-film tot op dit ogenblik is een prestigieus project over de belevenissen van een jonge vrouw tijdens WO II (1939-44). L[KA1]ea Delmas (Casta) groeit op tussen de wijnakkers, het familiebezit in het landelijke Montillac in de Bordelais. Deel 1 begint op het moment dat L[KA1]ea, de benjamin van het gezin, achttien wordt. Van haar vader Pierre (Marthouret) krijgt ze een blauwe fiets. Kort daarop breekt de oorlog uit. L[KA1]ea is heimelijk verliefd op Laurent D`Argilat (Bayle). Ze gaat met haar vader en twee tantes naar Parijs. Daar ziet ze Laurent opnieuw, maar die is inmiddels getrouwd met Camille (De Santis), haar beste vriendin. In deel 2 helpt L[KA1]ea Camille bij de geboorte van haar zoon. Ze neemt ze allebei mee naar Montillac. Enkele dagen later wordt het domein opge[KA3]eist door de Duitse bezetter. Pierre gaat in het verzet. L[KA1]ea`s oudste zus Fran[KA10]coise (Boutefeu) zet de familie voor schut door ervoor uit te komen dat ze een verhouding heeft met Otto Kramer (Sammel), een Duitse officier. Het laatste deel start met Léa die het levenloze lichaam van haar vader vindt. Hij werd door de bezetter vermoord. Léa is enkele weken in de war en wordt uit haar roes gewekt als ze bezoek krijgt van Laurent die toevallig in de buurt is. Léa gaat naar Parijs om Françoise op te zoeken die een kind heeft van Otto. Met haar filmdebuut weet topmannequin model Casta zeker te overtuigen in een moeilijke rol. Helaas wordt het omlaag gehaald door ellenlange dialogen en een traag tempo. De driedelige miniserie zou gebaat zijn met een inkorting. Xavier Maurel, Lorraine Lévy, Jean-Loup Dabadie en Claude Pinoteau bewerkten de romancyclus La bicyclette bleue, 101, Avenue Henri Martin en Le diable en rit encore tot een gelijkmatig scenario, maar een Franse GONE WITH THE WIND is het zeker niet geworden. Fraai camerawerk van Dominique Bouilleret. Stereo.

Une mère comme on n'en fait plus

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk/Roemenië 1997. Komedie van Jacques Renard. Met o.a. Annie Cordy, Artus De Renguern, Nathalie Boutefeu, Charlotte Maury en Cécile Vassort.

Met zijn 35 jaar kan Laurent Lapierre (De Penguern) terugblikken op een geslaagde carri[KA2]ere. Niet enkel heeft hij zijn kleine bedrijfje met succes uitgebouwd en gaat hij weldra een fabriek openen in Portugal, maar hij werd tevens verkozen tot `patroon van het jaar`. Hij woont nog steeds bij zijn moeder, Simone (Cordy), die ondanks de positie van haar zoon steeds een eenvoudige arbeidersvrouw is gebleven. Ze vindt echter dat het tijd wordt dat zoonlief aan trouwen gaat denken, maar dan verneemt ze dat hij een deel van zijn personeel wil ontslaan. Dit leidt tot een kortsluiting tussen Laurent, zijn sociaal voelende moeder en zijn arbeiders. Pijnlijke hedendaagse realiteit verwerkt in een vertederende tragiekomedie die vooral tot leven komt dank zij een schitterende Cordy als een alles behalve alledaagse moeder. De andere acteurs hebben soms moeite om de vitale actrice bij te benen. Claude Cauwet schreef het scenario en Doru Mitran stond achter de camera. Gefilmd in Roemenië. Stereo.

Port Djema

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Eric Heumann. Met o.a. Jean-Yves Dubois, Nathalie Boutefeu, Christophe Odent, Edouard Montoute en Claire Wauthion.

Een Franse dokter, Antoine Barasse, wordt vermoord in Port Djema, een vroegere Franse kolonie in Oost-Afrika. Via zijn testament krijgt zijn vriend en collega Pierre Feldman (Dubois) uit Parijs het verzoek om een bepaald kind zonder papieren op te halen en naar Frankrijk te brengen. Feldman komt terecht in een land, waarvan hij niets begrijpt en waarover hij niets weet. Hij bevindt zich midden in een oorlog tussen een corrupte regering en een nomadenstam. De oppositie is tandeloos, de bevolking lijdt door het wanbeleid en de Franse regering probeert zich in de chaos te mengen. Het blijkt dat Antoine de kant van de opstandelingen gekozen had en dat zijn praktijk zich nu in spergebied bevindt. De film is een lege huls en weinig overtuigend. Identificatie met het hoofdpersonage is onmogelijk, omdat je niets over hem te weten komt en hij bovendien geen enkele beslissing neemt. Om dit alles wat te camoufleren zit de film vol verwijzingen. Het gebrekkige scenario is van Heumann en Jacques Lebas. Verzorgde fotografie van Yorgos Arvanitis. Dolby Stereo.

Irma Vep

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Olivier Assayas. Met o.a. Maggie Cheung, Jean-Pierre Léaud, Nathalie Richard, Antoine Basler en Nathalie Boutefeu.

Een starlet uit Hong Kong Maggie (Cheung) komt op uitnodiging van regisseur Ren[KA1]e Vidal (L[KA1]eaud) naar Frankrijk om de hoofdrol te spelen in een remake van Louis Feuillade`s legendarische serial LES VAMPIRES uit 1915-16. Vidal wordt geobsedeerd door Musidora, die de hoofdrol speelde in de serie en voor hem is Maggie de enige die dezelfde betovering kan oproepen. Het zijn echter de sc[KA2]enes achter de schermen die vooral de aandacht vragen. Hierin wordt de illusie steeds weer doorgeprikt, vooral door Vidal zelf die de Engelse dialogen - de enige taal die Maggie verstaat - met een afschuwelijk accent aanbrengt. Hij staart zich zo blind op het zoeken naar nieuwe filmische vormen dat hij op den duur zijn verstand verliest. Een vreemde film die waarschijnlijk leuker was om te maken dan om naar te kijken. De film ademt een sfeer van improvisatie uit, maar dat werkt lang niet altijd. Er worden heel wat leuke idee[KA3]en gelanceerd die uiteindelijk volledig verzanden. Assayas schreef zelf het scenario (IRMA VEP is een anagram van VAMPIRE). Achter de camera stond Eric Gautier.

Compagnons secrets

1996 | Drama, Oorlogsfilm, Mysterie

Bulgarije/Frankrijk 1996. Drama van Pierre Beuchot. Met o.a. Philippe Bizari, Bernard Verley, André Wilms, Nathalie Boutefeu en Stephanie Braunschweig.

Tijdens WO II sluit de zestien-jarige Arcole (Bizari) zich aan bij het verzet. Twee jaar later is hij onderluitenant bij het Franse leger. Hij werkt samen met de mysterieuze sergeant Crabe (Wilms). Kort voor het einde van de oorlog sneuvelt Crabe. Arcole neemt nota van de laatste wens van Crabe: hij moet diens vrouw en kind opzoeken en hen een fotoboek overhandigen. Er verlopen vele jaren alvorens de dan vijftig-jarige Arcole (nu gespeeld door Verley) hen kan vinden in een dorpje in de Limousin. Een erg literair uitgewerkte film die wel wat inzet vraagt van de kijker om te blijven volgen. Een deel van de film is voorzien van off- screen gesproken, poëtische, kommentaar. Een traag, maar indrukwekkend relaas van een zoektocht die meer weg heeft van een initiatie. Beuchot en Jérôme Prieur baseerden hun scenario op de roman Le compagnon secret van Daniel Anselme. Grotendeels opgenomen in Bulgarije door Stefan Ivanov en Maurice Perrimond.

Le gardien du feu

1994 | Romantiek, Historische film

Frankrijk 1994. Romantiek van Michelle Porte. Met o.a. André Marcon, Nathalie Boutefeu, Jean-Pierre Germain, Solenn Jarniou en Michel Baumann.

Pointe du Finist[KA2]ere, Bretagne, 1928. Vuurtorenwachter Goulven D[KA1]en[KA2]es (Marcon) heeft zich in zijn toren opgesloten en weigert alle communicatie met de buitenwereld. Wat is er gebeurd? Hij schrijft het neer in zijn dagboek. Hoe hij Ad[KA2]ele L[KA1]ezurec (Boutefeu) voor de eerste keer zag en onmiddellijk op haar verliefd werd. Hoe ze trouwden en hij de baan aannam van vuurtorenwachter. Het ging allemaal uitstekend tot hij het vermoeden kreeg dat Ad[KA1]ele hem bedroog met zijn assistent Herv[KA1]e Louarn (Germain). Hij werd zo razend van jaloezie dat hij de twee vermeende minnaars in een klein kamertje opsloot, zonder eten of drinken, beneden in de vuurtoren. Nacht na nacht is hij getuige van hun doodstrijd die dertien dagen duurt. Een beklemmende afdaling in de afgrond van de menselijke geest. Als kijker voel je de steeds wanhopiger wordende strijd om te overleven van de twee jonge mensen, terwijl boven Goulven genadeloos toehoort. Het einde komt haast als een verademing. Porte baseerde het scenario op de roman van Anatole Le Braz. Fotografie is van Daniel Leterrier.

Il sogno della farfalla

1994 | Drama

Italië 1994. Drama van Marco Bellocchio. Met o.a. Bibi Andersson, Henry Arnold, Thierry Blanc, Nathalie Boutefeu en Michael Seyfried.

Holle film. Massimo (Blanc) is een stomme acteur, die zich sinds zijn veertiende alleen nog uit via klassieke rollen. Iedereen buigt zich over zijn geval. Een regisseur (Seyfried) is gefascineerd door zijn talent en zijn radicale keuze en wil een toneelstuk over hem maken, dat zijn moeder (Andersson) zal schrijven. De vader vermoedt een eenvoudig Oedipuscomplex, maar zo simpel ligt het niet, en pogingen tot genezing leveren niets op. Uiteindelijk krijgt hij in de armen van een meisje (Boutefeu) zijn spraakvermogen terug. Ondanks de romantische bedoelingen en het afwijzen van conventies en hypocrisie, is de de film zwaar en zit er veel geklets in, met name op het psycho-analytische vlak. De beelden zitten goed in elkaar maar zijn leeg en kunnen geen symbolische dimensie geven aan het teleurstellende geheel.

Une nouvelle vie

1993 | Drama, Experimenteel

Zwitserland/Frankrijk 1993. Drama van Olivier Assayas. Met o.a. Sophie Aubry, Judith Godrèche, Bernard Giraudeau, Christine Boisson en Philippe Torreton.

Tina is twintig en heeft haar vader nooit gekend. Ze is opgevoed door haar wilskrachtige moeder en staat nu op het punt te trouwen met de vriendelijke Torreton. Wanneer haar moeder sterft, stort haar fragiele wereldje in. Hoewel ze heeft beloofd het nooit te zullen doen, wil ze per se haar vader opzoeken. De eerste confrontatie is niet met hem, maar met haar halfzuster Godrèche. Een intimistische beschouwing van complexe familiebetrekkingen, goed gefilmd en aanvaardbaar gespeeld, maar met een scenario van Assayas dat weinig verrassends te bieden heeft. Denis Lenoir stond achter de camera.

Julie Lescaut : La mort en rose

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Roland Amstutz.

Tijdens een routine surveillance `s nachts wordt een agente door een auto aangereden die doorrijdt na het ongeluk. Ze wordt in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht. Julie Lescaut (Genest) begeeft zich op weg om de gewonde te spreken, maar die is al overleden voordat ze aankomt. De collega van het slachtoffer, Leveil (Rouve) heeft slechts de laatste twee cijfers van het nummerbord van de auto kunnen opschrijven: 61 (het nummer van het departement, Orne). In de haast opgezette wegversperringen en controles mochten niet baten. Diezelfde dag wordt een jonge Roemeense gewurgd aangetroffen in haar huis. Er is weer heel wat werk aan de winkel voor Lescaut en haar ondergeschikten. In deze sinistere moordzaak die leidt naar prostitutie op bestelling door middel van de Minitel en de handel in gestolen auto`s, krijgt de pittige commissaris met de steile rode haren een bijna volmaakte moordenaar tegenover zich. Spannend en goed gemaakt, maar met (te) weinig originele wendingen. Eric Kristy schreef het scenario, dat door Flore Thulliez in beeld gebracht werd.

Confessions d'un Barjo

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Jérôme Boivin. Met o.a. Richard Bohringer, Anne Brochet, Hippolyte Girardot, Consuelo De Haviland en Renaud Danner.

Boivin is er dol op zijn tijdgenoten te observeren, hun vreemde trekjes en andere grillen te bestuderen en ons op ironische toon op onze kleine en grote zwakke plekken te wijzen. In deze film heet zijn waarnemer Barjo. Hij is verliefd op Fanfan, zijn tweelingzus, die getrouwd is met Charles, ziet zichzelf als een geniaal uitvinder, giet zich vol met bekertjes yoghurt, wacht het einde van de wereld af en houdt alles wat hij leert op kaartjes bij. De kijker lacht, raakt ontroerd en begint zich het een en ander af te vragen. Het spel van Girardot, verrassend als Barjo, blijft bij. In deze grappige, tedere en overtuigende film bezwijkt men eveneens voor Bohringer en ontdekt een harde en uitgelaten Brochet.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Nathalie Boutefeu op televisie komt.

Reageer