Julien Courbey

Acteur

Julien Courbey is acteur.
Er zijn 13 films gevonden.

La crèche des hommes

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Hervé Brami. Met o.a. Salim Kechiouche, Alex Fondja en Julien Courbey.

Mohamed en zijn vrienden zijn dertigers. Ze zijn werkeloos en vervelen zich. Geen dromen, geen plannen, geen hoop. Dan krijgen ze een idee: een illegale kinderopvang openen voor vrouwen die werken en hun kinderen willen laten opvangen.

Les Barons

2009 | Komedie

België/Frankrijk 2009. Komedie van Nabil Ben Yadir. Met o.a. Nader Boussandel, Mourade Zeguendi, Jan Decleir, Julien Courbey en Salah Eddine Benmoussa.

De baronnen uit de titel zijn een drietal uitvreters uit de Noord-Afrikaanse gemeenschap in Molenbeek, een arme wijk van Brussel. Ze leven van een uitkering en doen er alles aan om zo min mogelijk te doen. Autodidact Yadir, zelf afkomstig uit de wijk, baseerde zijn komische scenario op eigen ervaringen. Met de nodige zelfspot schampt hij langs alle mogelijke clichés, van allochtonen in dure auto's (een groepsinvestering) tot onbereikbare zussen (vrienden met lang haar) en machteloze patres familias (oa Jan Decleir). De Belgische Shouf shouf habibi!

Beur blanc rouge

2005 | Komedie

Algerije/Frankrijk 2005. Komedie van Mahmoud Zemmouri. Met o.a. Julien Courbey, Karim Belkhadra en Yasmine Belmadi.

De baronnen uit de titel zijn een drietal uitvreters uit de Noord-Afrikaanse gemeenschap in Molenbeek, een arme wijk van Brussel. Ze leven van een uitkering en doen er alles aan om zo min mogelijk te doen. Autodidact Yadir, zelf afkomstig uit de wijk, baseerde zijn komische scenario op eigen ervaringen. Met de nodige zelfspot schampt hij langs alle mogelijke clichés, van allochtonen in dure auto's (een groepsinvestering) tot onbereikbare zussen (vrienden met lang haar) en machteloze patres familias (oa Jan Decleir). De Belgische Shouf shouf habibi!

Le raid

2002 | Komedie, Avonturenfilm

Verenigde Staten 2002. Komedie van Djamel Bensalah. Met o.a. Josiane Balasko, Hélène de Fougerolles, Gérard Jugnot, Julien Courbey en Lorànt Deutsch.

Een blunderend inbrekerskwartet dat bestaat uit Sami (Zem), Kader (Courbey), Tacchini (Deutsch) en Yaya (Kelif), krijgt van hun opdrachtgever, Parijse nachtclubeigenaar Carlito (Jugnot) een laatste kans: zijn nieuwe ma[KA4]itresse Nathalie (Laffont) in Canada in de gaten houden en voorkomen dat ze een scheve schaats rijdt. In Montreal worden ze door Lino (Flamand) aangezien als de door hem ge[KA3]engageerde huurmoordenaars, die de steenrijke L[KA1]eonore de S[KA1]egonzac (De Fougerolles) moeten omleggen, zodat haar noodlijdende familie voor eens en altijd uit de zorgen is. Ze krijgen een honorarium van [KA1]e[KA1]en miljoen dollar de man, de helft bij vooruitbetaling, maar ze moeten L[KA1]eonore wel volgen naar Patagoni[KA3]e, waar zij deelneemt aan een puzzelrit met extreme hindernissen, zoals rafting, skydiven enz. Ondertussen arriveert het echte team moordenaars onder leiding van Madame Jo (Balasko). Het wordt een dolle rit van achtervolgingen en misverstanden. Toch is de film, die door cameraman Pascal Gennesseaux op exotische locaties werd gedraaid in Louisiana, Venezuela en de Franse Alpen, niet zo avontuurlijk en grappig als men zou mogen verwachten. Dat komt grotendeels door het magere scenario van regisseur Bensalah en Gilles Laurent, die zich beperkt hebben tot gekibbel van het viertal dat de ene flater na de andere zou moeten slaan. Veel slang in het dialoog beperkt de film voor buitenstaanders. In Frankrijk behoorlijk goed bezocht, maar onvoldoende om het budget van 17,6 miljoen euro terug te verdienen.

Le ciel, les oiseaux et... ta mère

1998 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1998. Komedie van Djamal Bensalah en Djamel Bensalah. Met o.a. Jamel Debbouze, Stéphane Soo Mongo, Julien Courbey, Olivia Bonamy en Marie Roversi.

Een stel tieners uit de Parijse banlieux wint een geldprijs met een geveinsde anti-drugs video en vertrekt naar Biarritz op zoek naar seks en aanverwante geneugten. Enige kennis van de Franse taal - en dan met name de Parijse straatvariant - is meegenomen want het script van de 22-jarige debuterende regisseur is een ongekend verbaal spervuur (Bensalah zou inmiddels een begeleidend lexicon hebben gepubliceerd!). Snel, onstuimig en licht verteerbaar: de Franse praatfilm is dood; leve de Franse praatfilm!. Engels ondertiteld. (VM/VPRO Gids)

Une semaine au salon

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Etienne Chicot, Bernard Crombey, Julie Jezequel, Julien Cafaro en Franck Jazedé.

Ondanks hevige rugklachten moet varkenskweker Gilbert Veliart (Chicot) voor een week naar het landbouwsalon in Parijs. Hij schrijft zijn beesten regelmatig in voor wedstrijden en deze op het Parijse salon is wel zowat de belangrijkste. Zijn vrouw is dood en zijn kinderen zijn het huis uit, dus moet hij zijn boerderij wel overlaten in de handen van een stagiaire. Juist op het moment dat hij aankomt zijn er acties tegen de 'rilettes' en vermits dat een van zijn belangrijkste producten is verzet hij zich tegen de negatieve publiciteit. Hij maakt van de gelegenheid ook gebruik om zijn dochter, schoonzoon en kleinkinderen te gaan bezoeken en al zijn ze bezorgd om de gezondheidstoestand van papa, toch lijken ze het idee dat hij zich binnen een afzienbare toekomst bij hen zal vestigen niet toe te juichen. De belangrijkste stunt van deze film is het feit dat hij gedraaid werd op het landbouwsalon zelf, met als gevolg dat de duizenden figuranten zich er niet steeds bewust waren dat ze in een film 'meespeelden'. Het verhaal is eerder doorzichtig en weinig origineel en loopt verloren in eindeloze dialogen. Agnès en Claire Aziza schreven het scenario. Fotografie van Hugues De Haeck.

Une fille è papas

1997 | Komedie

Frankrijk/België 1997. Komedie van Pierre Joassin. Met o.a. Christophe Malavoy, Christian Charmetant, Julie Voisin, Caroline Tresca en Grace de Capitani.

Sentimentele Frans-Belgische zedenkomedie over zakenman Bertrand (Malavoy) die zijn job opzegt en precies dan te horen krijgt dat zijn vriendin Elisabeth (Tresca) voor zaken naar Argentin[KA3]e vertrekt. Zij vertrouwt hem haar vijftienjarige dochter Cl[KA1]emence (Voisin) toe. Bertrand moet algauw de hulp inroepen van de vader van het meisje, de artiest Patrick (Charmetant), die samenwoont met actrice Sophie (de Capitani). Het pubermeisje is in de wolken met haar twee vaders en het ontbreken van haar strenge moeder. Zij kan nu rustig haar vriendje ontmoeten en fuiven organiseren in haar flat. Typisch Franse boulevardkomedie, geschreven door Jean-Claude Islert en Pierre Clin-Thibert. Leuke snoet Voisin speelt een schat van een adolescente en de twee vaders zetten hun beste beentje voor.

Joséphine, profession ange gardien : Le miroir aux enfants

1997 | Komedie, Fantasy, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Mimie Mathy, Julie Jézéquel, Tessa Seciniarz, Jean-Paul Comart en Henri Marteau.

Als Josephine (Mathy) `gered` wordt door de brandweer die denkt dat ze zelfmoord wil plegen beweert ze engelbewaardster te zijn. Hoofdschuddend laat men de kleine exentrieke dame gaan, niet beseffend dat ze de waarheid spreekt. Ze komt de tienjarige Alice (Seciniarz) ter hulp, een meisje dat door haar moeder Chantal (J[KA1]ez[KA1]equel) gedwongen wordt om zware kunstschaatstrainingen te volgen. Het meisje is triest en heeft alle levenslust verloren. Josephine stelt zich voor als dokter van de ijsfederatie en ontdekt dat Chantal zich mislukt vindt in het leven en dat ze daarom wil dat haar dochter een kampioene wordt. Tot overmaat van ramp wordt Alice`s grootvader Paul (Marteau), de enige waarbij ze begrip vindt, met een hersenbloeding in het hospitaal opgenomen. Er is heel wat werk aan de winkel voor de kleine engelbewaarder. Dank zij het ontwapenende spel van Mathy, die voordien reeds het hart van gans Frankrijk gestolen had als UNE NOUNOU PAS COMME LES AUTRES, sprankelt deze komedie van levensvreugde. Als Josephine brengt ze hoop in een wereld waarin nog weinig liefde te vinden is. Het niet bepaald origineel scenario, dat soms op het randje van het melodramatische balanceert, werd geschreven door Philippe Niang, naar een 'bijbel' van Laurent Chouchan, Michel Lengliney en Niang zelf. Achter de camera stond Hugues De Haeck. Stereo.

Julie Lescaut : Double rousse

1996 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1996. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Claude Brécourt.

In Clairi[KA2]eres wordt een man opzettelijk door een auto doodgereden. Commissaris Julie Lescaut (Genest) kan met moeite haar partners Tr[KA1]emois (Anger) en N`Guma (Diouf) bereiken daar de politiezender gestoord wordt door een radiopiraat. Julie merkt al vlug dat het hier geen ongeval betreft, maar een afrekening. In de brieventas van het slachtoffer vindt ze foto`s van gemartelde vrouwen. Ze moet de daders dus meer dan waarschijnlijk zoeken in het porno-milieu en de daarbijhorende dealers in snuff-materiaal. Ondertussen moet ze ook nog de radiopiraat uit de ether halen. De man is trouwens razend populair bij jongeren en niet in het minst bij haar dochters Sarah (Lauret) en Babou (Serré). Een weinig opmerkelijke aflevering van deze serie, met de geijkte afwisseling van spanningsvolle momenten en meer intieme privé-toestanden en eeuwige woordenwisseling tussen moeder en dochters. Het zit allemaal degelijk in elkaar maar is toch te voorspelbaar. Mireille Lanteri schreef het scenario. Achter de camera nam Jean- Pierre Aliphat plaats.

8ème district : Père et fils

1996 | Misdaad

Frankrijk 1996. Misdaad van Klaus Biederman. Met o.a. Jean-François Stévenin, Anthony Delon, Nathalie Roussel, Alexis Derlon en Emmanuelle Meyssignac.

Politieman Valence (Delon) heeft voor de eerste maal op een mens geschoten. Ook al was het zelfverdediging toch kan Valence niet overweg met zijn emoties, zeker niet nadat hij te weten komt dat het slachtoffer vader was van een gehandicapt kind. Tot uiteindelijk blijkt dat het niet zijn kogel was die de man doodde, maar het beademingsapparaat van het hospitaal waar hij verzorgd werd blijkt gesaboteerd. De zaak verandert in moord met voorbedachtheid en Valence wil tot op het bot gaan, samen met zijn partners Molina (St[KA1]evenin) en Betty (Roussel). Doordeweekse politiefilm met de nodige spanning en mysterieuze personages. De eerste film van een nieuwe reeks met stereotiepe rollen die naar behoren ingevuld worden door vooral Stévenin. Zoon Delon heeft het talent van papa niet geërfd. Eric Kristy schreef het routine-scenario. Fotografie van Mark Lennard. Stereo.

Pasteur : Cinq années de rage

1995 | Drama, Biografie

Frankrijk 1995. Drama van Luc Béraud. Met o.a. Bernard Fresson, Nadia Barentin, Bernard Verley, Philippe Clay en Claude Evrard.

Met een meerderheid van slechts [KA1]e[KA1]en stem wordt de beroemde dokter Louis Pasteur (Fresson) gekozen als lid van de prestigieuze Franse academie voor geneeskunde. Hij is nog geen zestig, maar wordt sinds zijn 56ste geplaagd door een verlamming aan [KA1]e[KA1]en kant. Hij is nog steeds een gedreven onderzoeker ondanks de tegenwerking van een afgunstig groepje dat wordt aangevoerd door professor Peter (Verley), een van de grootste chirurgen van die tijd. Een boeiend relaas over de herfsttijd van het leven van Louis Pasteur (1822-95), de man die de microbiologie vormgaf en die een vaccin ontdekte tegen hondsdolheid. Fresson zet een onvergetelijke Pasteur neer. Het scenario is van regisseur Béraud, Michel Jestin en Serge Leroy. Het mag verweten worden soms een beetje sentimenteel te zijn. De medische adviezen zijn van Patrice Debré. 16/9, Nicam Stereo.

À cause d'elle

1993 | Komedie, Romantiek, Drama, Familiefilm

Frankrijk 1993. Komedie van Jean-Loup Hubert. Met o.a. Antoine Hubert, Olivia Muñoz, Thérèse Liotard, Jean-François Stévenin en Ludmila Mikaël.

In 1963 is Antoine Hervy (Antoine Hubert) veertien; hij op een na de oudste in een gezin van vier. Zijn vader is dikwijls afwezig. De school interesseert hem geen barst. Hij bevindt zich in zijn eigen droomwereldje en geniet ervan alsof zijn kindertijd nog niet voorbij is. Hij zou op de elektrische gitaar willen leren spelen zoals Hank Marvin of Bruce Welch van The Shadows. De dag dat hij de jonge Olivia Marchand (Mu[KA6]noz) ontmoet, verandert zijn leven grondig. Na de kindertijd behandeld te hebben in LE GRAND CHEMIN (1987) en APR[KA2]ES LA GUERRE (1989) analyseert regisseur/scenarioschrijver Hubert nu de puberteit van zijn hoofdpersonage (telkens gespeeld door zijn eigen zoon Antoine). Het werd een poëtische studie van het opgroeien en het ontdekken van de liefde. Niets is opgeschroefd, maar elke situatie is natuurlijk en hartverwarmend vertolkt. Het scenario van regisseur Hubert zit geheid in elkaar. Het camerawerk is van Claude Lecomte. De soundtrack bestaat voornamelijk uit hits van beginjaren 1960. Dolby Stereo.

Priéz pour nous

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Samuel Labarthe, Delphine Rich, Delphine Legoff, Thomas Rochefort en Jacques De Cande.

Parijs 1960. Baron Raoul Guidon De Repeygnac (Labarthe) woont met zijn vrouw en acht kinderen in een groot, chique appartement in Neuilly-sur-Seine. Ondanks het feit dat er financi[KA3]ele problemen zijn trachten ze toch de schijn op te houden, maar uiteindelijk raken ze geru[KA3]ineerd en worden uit hun huis gezet. Ze zijn vernederd en verpauperd. Het gezin, inclusief trouwe dienstmaagd Annick (Scott), komt terecht in een goedkope flat in een woonsilo in een communistische wijk van de voorstad. Van het respect waarmee ze vroeger behandeld werden, blijft niet veel meer over. Een cynische komedie over het verval van een aristocratische familie waarin scherp uitgehaald wordt naar de adellijke kringen en de katholieke gemeenschap. Het leven in een 'linkse' buurt vol 'bevrijde' arbeiders is niet eenvoudig voor een baron en een barones. Grimmig scenario van Vergne en Charles Gassot naar de roman van Lionel Duroy. Aan de camera stond Willy Kurant. Met Dolby Stereo-geluid.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Julien Courbey op televisie komt.

Reageer