Jean-Pierre Vergne

Regisseur

Jean-Pierre Vergne is regisseur.
Er zijn 12 films gevonden.

Un weekend pour le dire

2002 |

Frankrijk 2002. Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Béatrice Agenin, Carole Richert en Gerald Rinaldi.

Les filles du calendrier sur scène

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Hélène Surgère, Elisabeth Margoni en Eva Mazauric.

Marie Fransson: Positif

1999 |

1999. Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Alberto Gimignani, Pascale Roberts en Alicia Alonso.

Marie Fransson : Positif

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Alicia Alonso, Pascale Roberts, Alberto Gimigniani, Emmanuelle Meyssignac en François Toumarkine.

Marie Fransson (Alonso) is in deze verpleegsters- en doktersserie een 34-jarige thuisverpleegster die in elke aflevering een of meer van haar pati[KA3]enten-met-persoonlijke- problemen helpt. Hier is dat advocaat Luc Augereau (Guillo), die seropositief is maar een behandeling weigert omdat hij de moed heeft opgegeven. Verder krijgt Marie af te rekenen met het gezin G[KA1]eraud. Meneer (Cafero) mishandelt zijn madame (Guiard). Uiteraard heeft Marie ook priv[KA1]e-problemen: is zij klaar voor een andere relatie na het vroegtijdig overlijden van haar man? En haar zoontje Thomas (Gauzy) is niet enthousiast over komst van nieuwe man in hun leven. AIDS, vrouwenmishandeling, overspel, het wordt allemaal op één hoop gesmeten, maar wel met een bepaalde pudeur behandeld. Gelukkig is er Alonso die overtuigend overkomt als verpleegster.

Jean-Baptiste, homme de cœur : La montagne Noire

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Joël Cantona, Ginette Garcin, Patrick Préjean, Nicky Marbot en Sylvie Ferro.

Ooit was Jean-Baptiste Ibanez (Cantona) een van de grote nationale rugby-spelers. Nu is deze zoon van Spaanse arbeiders de coach van de rugbyploeg van Pardhaillan. Op vier jaar tijd heeft hij zich onmisbaar gemaakt en werd hij de vriend van groot en klein. Hij staat altijd klaar als hij iemand kan helpen. Zijn vriend Nougaret (Marbot) is altijd al een impulsieve, meedogenloze speler geweest. Hierdoor heeft hij menige tegenstander uitgeschakeld. Maar de jongste tijd lijkt het alsof Nougaret zijn agressie op het veld niet meer onder controle kan houden. Jean-Baptiste is ervan overtuigd dat hiervoor een reden moet zijn en zal niet rusten alvorens hij deze gevonden heeft. De vraag laat zich stellen of de kijker die reden ooit te weten zal komen, want het is weinig waarschijnlijk dat hij of zij langer dan een half uur naar deze babbel-onzin zal blijven kijken. Derderangstheater van talentloze amateurs is nog boeiender dan deze would-be sentimentele film over een man met een groot hart. Alain Quercy en Louis Grospierre pleegden het scenario. Fotografie is van Gilles Arnaud.

Venise est une femme

1998 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Jean-Pierre Bouvier, Delphine Rich, Claudine Wilde, Gilles Gaston-Dreyfus en Hélène Scott.

Philippe Beaujeu (Bouvier), veertiger en getrouwd met Catherine (Rich), vader van twee kinderen, is leraar Frans aan coll[KA2]ege van Parijse voorstad. Hij laat zich overhalen mee te gaan op schoolreis naar Veneti[KA3]e. Hij beleeft er avontuurtje met Marie (Wilde), jonge lerares Duits. Philippe geraakt danig in de ban, wil zijn gezin voor Marie opofferen maar Marie is niet meteen voorbereid op zo'n ommekeer. Rol van bedrogen echtgenote Catherine wordt gespeeld door Delphine Rich, knappe dochter van acteur Claude Rich. Tedere komedie met af en toe geestige dialogen. Klassiek thema van overspel zonder de klassieke clichés. Bouvier overtuigt als romantische veertiger die uit de bol gaat voor jonge collega.

Docteur Sylvestre : Zone dangereuse

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Jérôme Anger, Maria Pacôme, Leny Escudero, Sophie Barjac en Marie Lenoir.

Dr. Sylvestre (Anjer) wordt naar dorpje geroepen waar de bewoners plots vreemde aandoeningen krijgen. De aangetasten praten niet meer en sterven onverwacht. Wanneer ook de oude doprsonderwijzer op die manier overlijdt wil Dr. Sylvestre een autopsie maar die wordt door de weduwe van slachtoffer geweigerd. Met de hulp van wetsdokter Nadia trekt Dr. Sylvestre op onderzoek. Hij stuit op muur van stilzwijgendheid maar ontdekt finaal dat schadelijke stoffen afkomstig zijn van plaatselijke, niet lang geleden heropende drukkerij. Dr. Sylvestre krijgt de raad de zaak niet verder uit te spitten, zoniet... Jammer voor ongeloofwaardige finale. Verder zeker niet ijselijk spannend, af en toe best interessant maar lekker wordt het nooit.

Le crabe sur la banquette arrière

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Macha Méril, Barbara Schultz, Bernard Dhéran, Alain Mac Moy en Samuel Labarthe.

Op haar vijftigste kan Catherine haar leven als geslaagd beschouwen. Ze heeft een leuke familie en een boeiend beroep. Ze staat trouwens op het punt om redactrice te worden van een reeks buitenlandse boeken bij een grote uitgeverij. Toch rust er een schaduwzijde op haar geluk: ze is al een tijdje in behandeling voor borstkanker en bij een nieuwe controle stelt de specialist vast dat er opnieuw uitzaaiingen zijn. Voor Catherine is dit zoveel als een doodsvonnis. Niet te versmaden melodrama voor liefhebbers van films over ziekten. Alle emoties worden tot in het extreme uitgeperst en de acteurs laten geen kans voorbij gaan om het idealisme van de film te benadrukken. Vergne en Béatrice Shalit bewerkten de autobiografische roman van Elisabeth Gille. Fotografie van Jean-Claude Aumont. Stereo.

Golden Boy

1996 | Drama, Komedie

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Jacques Villeret, Anne Roumanoff, Virginie Lemoine, Martin Lamotte en Isabelle Petit Jacques.

Antoine (Villeret) en zijn vrouw Sandrine (Roumanoff) winnen in de Franse lotto een miljoenenbedrag. Sandrine is uiteraard in de wolken, maar Antoine besluit twaalf miljoen Francs (bijna twee miljoen euro) te steken in het noodlijdende poppenfabriekje, waar hij werkt. Nu is hij groot aandeelhouder en kan hij de bank die de lening weigerde, afblaffen; hij mag de cheques invullen (waarbij hij weleens een nulletje vergeet) en tekenen. De bedrijfsbezetting kan opgeheven worden. Scherpe sociale, zij het zeer Franse, satire die eigenlijk heel grappig is, maar door het grote publiek geboycot werd, waardoor de film maar kort in roulatie was. Scenario van niemand minder dan Jean-Claude Carrière en verder Armand Jammot, Anne Roumanoff en regisseur Vergne. De fotografie was in handen van de bekwame Claude Agostini.

Priéz pour nous

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Samuel Labarthe, Delphine Rich, Delphine Legoff, Thomas Rochefort en Jacques De Cande.

Parijs 1960. Baron Raoul Guidon De Repeygnac (Labarthe) woont met zijn vrouw en acht kinderen in een groot, chique appartement in Neuilly-sur-Seine. Ondanks het feit dat er financi[KA3]ele problemen zijn trachten ze toch de schijn op te houden, maar uiteindelijk raken ze geru[KA3]ineerd en worden uit hun huis gezet. Ze zijn vernederd en verpauperd. Het gezin, inclusief trouwe dienstmaagd Annick (Scott), komt terecht in een goedkope flat in een woonsilo in een communistische wijk van de voorstad. Van het respect waarmee ze vroeger behandeld werden, blijft niet veel meer over. Een cynische komedie over het verval van een aristocratische familie waarin scherp uitgehaald wordt naar de adellijke kringen en de katholieke gemeenschap. Het leven in een 'linkse' buurt vol 'bevrijde' arbeiders is niet eenvoudig voor een baron en een barones. Grimmig scenario van Vergne en Charles Gassot naar de roman van Lionel Duroy. Aan de camera stond Willy Kurant. Met Dolby Stereo-geluid.

Priez pour nous

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Delphine Legoff, Samuel Labarthe en Delphine Rich.

Parijs 1960. Baron Raoul Guidon De Repeygnac (Labarthe) woont met zijn vrouw en acht kinderen in een groot, chique appartement in Neuilly-sur-Seine. Ondanks het feit dat er financi[KA3]ele problemen zijn trachten ze toch de schijn op te houden, maar uiteindelijk raken ze geru[KA3]ineerd en worden uit hun huis gezet. Ze zijn vernederd en verpauperd. Het gezin, inclusief trouwe dienstmaagd Annick (Scott), komt terecht in een goedkope flat in een woonsilo in een communistische wijk van de voorstad. Van het respect waarmee ze vroeger behandeld werden, blijft niet veel meer over. Een cynische komedie over het verval van een aristocratische familie waarin scherp uitgehaald wordt naar de adellijke kringen en de katholieke gemeenschap. Het leven in een 'linkse' buurt vol 'bevrijde' arbeiders is niet eenvoudig voor een baron en een barones. Grimmig scenario van Vergne en Charles Gassot naar de roman van Lionel Duroy. Aan de camera stond Willy Kurant. Met Dolby Stereo-geluid.

Le Téléphone sonne toujours deux fois

1984 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1984. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Didier Bourdon, Seymour Brussel, Bernard Campan, Pascal Légitimus en Smaïm.

Een sadist doodt zijn (altijd vrouwelijke) slachtoffers door hen de telefoonschijf op het voorhoofd in te prenten. Van het [KA1]e[KA1]en komt het ander en uiteindelijk wordt de dader aangehouden: het is niemand minder dan de psychiater die tevens dierenschilder om de hoek is! Het heeft niets te maken met LE FACTEUR SONNE TOUJOURS DEUX FOIS (ook bekend als THE POSTMAN ALWAYS RINGS TWICE!) waarvan de titel verdraaid gebruikt is, omdat het hier gaat om een parodie. Goed bedoeld, maar iedereen lijkt hier zijn eigen act te willen opvoeren, ondanks het scenario en de leiding van de regisseur. Waar blijft de producer?

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Pierre Vergne op televisie komt.

Reageer