Catherine Hosmalin

Acteur

Catherine Hosmalin is acteur.
Er zijn 10 films gevonden.

Parlez-moi de vous

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Pierre Pinaud. Met o.a. Karin Viard, Nicolas Duvauchelle, Nadia Barentin, Catherine Hosmalin en Patrick Fierry.

Een populaire radiopresentatrice besluit op zoek te gaan naar haar moeder, die ze nog nooit heeft ontmoet.

Mince alors!

2012 | Komedie

Frankrijk 2012. Komedie van Charlotte de Turckheim. Met o.a. Victoria Abril, Lola Dewaere, Catherine Hosmalin, Mehdi Nebbou en Grégory Fitoussi.

De Nederlandse variant van de Franse kreet Mince alors is zoiets als Verdorie. Plak daar de letterlijke vertaling achter (Dun dan) en je hebt de toon van deze eenvoudige dameskomedie te pakken. Het toneel is een kuuroord voor zwaarlijvigen waar drie vrouwen (Dewaere, Abril en Hosmalin) al dan niet tegen hun zin proberen iets te doen aan hun lijf. Hoe het uitpakt is geen verrassing - de Engelse titel luidt Big is Beautiful - maar een origineel verhaal is dankzij het sprankelende trio helemaal niet nodig.

Comme un air d'autoroute

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Franck Lebon en Vincent Burgevin. Met o.a. Boris Vigneron, Maryvette Lair, Didier Bourdon en Catherine Hosmalin.

Aartsoptimist Peter (Vigneron) drijft, met een personeelsbestand van paradijsvogels, het laatste onafhankelijke wegrestaurant langs autoroute 440. Een doorn in het oog van branchekeizer Degrand (Bourdon in een smulrol), die een slinks doch beproefd middel inzet om ook die ene overblijvende oase van oorspronkelijkheid bij zijn vreetketen in te lijven. Originele Asterix-versus-de-Romeinen-variant ('Héél Gallië? Nee,...') ontrolt zich als escapistische karikaturenkomedie in semi-musicalstijl. Energieke regie vuurt de enthousiaste cast volop aan: er wordt gegrapt, gelonkt, geschmierd, gezongen en gedanst dat het een aard heeft. Muziek van coregisseur Lebon.

La volière aux enfants

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van Olivier Guignard. Met o.a. Jacques Mathou, Catherine Hosmalin en Marilou Berry.

Aartsoptimist Peter (Vigneron) drijft, met een personeelsbestand van paradijsvogels, het laatste onafhankelijke wegrestaurant langs autoroute 440. Een doorn in het oog van branchekeizer Degrand (Bourdon in een smulrol), die een slinks doch beproefd middel inzet om ook die ene overblijvende oase van oorspronkelijkheid bij zijn vreetketen in te lijven. Originele Asterix-versus-de-Romeinen-variant ('Héél Gallië? Nee,...') ontrolt zich als escapistische karikaturenkomedie in semi-musicalstijl. Energieke regie vuurt de enthousiaste cast volop aan: er wordt gegrapt, gelonkt, geschmierd, gezongen en gedanst dat het een aard heeft. Muziek van coregisseur Lebon.

En vacances

2001 | Komedie

Frankrijk/Canada/België 2001. Komedie van Yves Hanchar. Met o.a. Luc Picard, Luigi Diberti, Didier De Neck, Jeremy Lippmann en Nicolas Scellier.

Tijdens de hete hondsdagen in augustus 1990 ontmoeten drie gezinnen elkaar op het strand. Het zijn de familie Bertini, Delper[KA1]ee en Foucher. Zij beschermen gezamenlijk een kolossaal zandkasteel in de vorm van een schip tegen het opkomende water. Ze sluiten vriendschap en komen op het idee om ieder een brief te schrijven met zijn of haar verwachtingen van de toekomst. Tien jaar later zullen ze de brieven lezen. In het jaar 2000 komen ze bij elkaar op de verjaardag van Fabrizio Bertini (Diberti). Ieder leest zijn eigen verhaal voor. Het blijkt een gedeeltelijk pijnlijke ervaring met hoogte- en dieptepunten, die in de vorm van flashbacks worden gepresenteerd. Daniel Delper[KA1]ee (Lippman) werd toen verliefd op Carole (Par[KA1]e), een lief log[KA1]eetje uit Canada, terwijl Daniels moeder Marianne (Hosmalin) zich zorgen maakt over Daniels vader Paul (Picard), die haar heeft laten zitten en zonder werk zit. Bovendien is hij verliefd op Maddalena Bertini (Devigne). Een jaar later krijgt de tobbende Marianne een dodelijk ongeval met haar auto. In de subplots heeft Micheline Foucher (Van Mieghem) haar man Robert (De Neck) verlaten, is Fabrizio failliet gegaan en blijkt zijn zoon Alexandre (Marciano) geobsedeerd van Rusland. Doch in feite draait de film om Daniel, die op voortreffelijke wijze gespeeld wordt door zowel Scellier als Lippmann. Het scenario van regisseur Hanchar en Jacky Cukier is overzichtelijk en goed te volgen, maar een aantal subplots zijn ongeloofwaardig en het is onduidelijk of de film nu anti-kapitalistisch is of pro arbeider (faillissement tegenover werkloosheid). Gelukkig vervalt de rolprent nooit in overdreven sentiment en het is misschien de eerste film die nostalgisch terugblikt op de jaren 1990. Het camerawerk van Virginie Saint-Martin ziet er tiptop uit, maar al met al zou deze film geschikter zijn als miniserie voor de tv.

15 août

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Patrick Alessandrin en Patricl Alessandrin. Met o.a. Richard Berry, Charles Berling, Jean-Pierre Darroussin, Mélanie Thierry en Selma El Mouissi.

Max (Berry), Vincent (Berling) en Raoul (Darroussin) gaan voor het lange weekend van O.L.V. Hemelvaart (Maria Hemelvaart) op 12 augustus op weg naar de bekende badplaats in Zuid-Bretagne La Baule, waar hun vrouwen in een grote bungalow de laatste veertien dagen met de kinderen hebben doorgebracht. Helaas voor de dames heeft het aan één stuk door geregend en als de hardwerkende heren met goede banen en beroepen, inclusief maîtresses arriveren, zijn de vrouwtjes met onbekende bestemming gevlogen. De kinderen, die ze nauwelijks kennen, moeten door de vaders bemoederd worden. Waar de moeders uithangen, die nu eens als meiden onder elkaar wilden zijn, komen we nooit te weten, maar wel dat het toilet in de vakantiewoning ontstopt moet worden. Deze pretentieuze film die net zo verstopt is, komt echter nooit in de stroomversnelling. Een mislukte poging om het succesvolle thema van TROIS HOMMES ET UN COUFFIN van Coline Serreau uit 1985 nog eens te variëren. De ene afgezaagde, humorloze scène volgt de andere in vlot tempo op, maar de som van het geheel leidt nergens toe. Zonde van de hoofdrollen, die tot veel beter in staat zijn. Door de pedanterige aanpak van Alessandrin krijgen ze geen kans. Het scenario is van Lisa Azuelos-Alessandrin. Het camerawerk is van Damien Morisot. Luc Besson produceerde de film. Widescreen.

L'échappée

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Roger Guillot. Met o.a. Catherine Hosmalin, Aurélien Recoing, Dominique Frot, Clovis Cornillac en Brigitte Buc.

Ongewoon romantisch drama met een vrouw, die niet past in traditioneel filmpatroon. De heldin, een de vouw van een bakker, is kogelronde Gigi (Hosmalin). Een levenslustige vrouw, die haar pijn weet te verbergen. De pijn ontstond omdat zij als zwaarlijvige vrouw steeds werd afgewezen en uitgesloten. Op een dag ontmoet zij Charles (Recoing), een werkloze, depressieve eenzaat. Gigi en Charles beginnen van elkaar te houden en te genieten van het leven. Intelligent pleidooi ten gunste van verdraagzaamheid t.o.v. dikke mensen, ook geschreven door regisseur Guillot. Zo reageren de vrienden van Charles gepikeerd op Gigi die met haar weelderige Rubens-erotiek indruist tegen alle normen van de fitness-samenleving. Een film, die het cliché-denken van de bourgeoisie ontmaskert.

La vie comme un dimanche

1997 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Roger Guillot. Met o.a. Hélène de Saint-Père, Philippe Uchan, Christophe Carollo, Christopher Gil en Ginette Garcin.

1952. Albert Marquefabe (Uchan), bediende bij de spoorweg, woont samen met zijn vrouw Ali[KA1]enor (De Saint-P[KA2]ere) en hun twee zoontjes Gaston (Carollo) en Denis (Gil) in het landelijke Argent. In de plaatselijke bioscoop zien ze een reportage over de 24 uur van Le Mans. Vanaf dat moment droomt Albert nog maar van een ding: samen met zijn gezin naar Le Mans trekken om er de befaamde autokoers bij te wonen. Eindelijk is het zover. Ze vertrekken per trein en brengen een bezoek aan Zuster Louise (Garcin), een tante-nonneke van Albert. Deze vindt voor hen onderdak in een hotelletje van verdacht allooi dat in de buurt ligt van het race-parcours. De volgende ochtend tijdens een wandeling verdwijnt Denis spoorloos. Een treffend nostalgisch portret van het Franse platteland begin jaren 1950. Het beeld van het leven in het dorpje wordt met veel gevoel voor detail weergegeven. Geen moeite werd gespaard om zoveel mogelijk atributen van die periode bij elkaar te krijgen om de sfeer van het na-oorlogse Frankrijk, op de drempel van de economische revolutie, weer te geven. De acteurs en het verhaal worden haast bijkomstig en lijken slechts per toeval door het decor te lopen. Josiane Maisse en regisseur Guillot baseerden het scenario op de roman La mallette van Yves Rouguette. Sfeervolle fotografie van Jean-Claude Saillier.

Une femme dans la tempête

1995 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Véronique Jannot, François Dunoyer, Philippe Volter, Jean-Claude Leguay en Carine Noury.

Om vijf uur `s ochtends wordt burgemeester Catherine (Jannot) uit haar bed gehaald door de hoofdcommissaris van politie. Hij vraagt haar met spoed naar de chemische fabriek te komen. Hij wordt bezet gehouden door drie jonge zigeuners, die zich gebarricadeerd hebben in een opslagruimte. Ze dreigen het hele zaakje de lucht in te laten vliegen als de schuldigen van een verkeersongeval niet binnen 24 uur worden opgepakt, waarbij een jonge zigeunerin zwaar gewond werd. De jonge snaken hebben niets te verliezen, terwijl Catherine voor de schier onmogelijke taak staat om de verkeerszondaars te pakken. Een race tegen de tijd, die routineus in beeld gebracht werd. Het scenario van Alain Krief, Paul Berthier, Vivian Zingg, Christian Biegalski en Eric Kristy over vooroordeel, racisme en stedelijk geweld staat bol van de clichés. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis.

Un destin cannibale

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Roger Guillot. Met o.a. Thierry Fortineau, Consuelo De Haviland, Catherine Hosmalin en Georges Fricker.

We zouden de titel kunnen parafraseren met een vers van Arthur Rimbaud: `Als je zeventien bent, ben je niet serieus ...` want het gaat in deze film om het bekende portret van een aantal vrienden van deze leeftijd. Ze maken muziek, ze hebben lol, ze houden elkaar voor de gein en ze begaan zelfs stommiteiten en ze hebben lief, maar ze voeren hun opwellingen niet door tot het uiterste. Kortom, ze zijn representatief voor de meeste jongeren van hun leeftijd. Het scenario van deze televisiefilm (die waarschijnlijk gedeeltelijk autobiografisch is) blijkt nogal los van opzet te zijn en werkt nogal verwarrend, maar het ontbreekt deze pointillistische schets niet aan accuratesse en de acteurs spelen hun rollen erg natuurlijk.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Catherine Hosmalin op televisie komt.

Reageer