Sylvie Testud

Regisseur, Acteur, Scenarist, Auteur

Sylvie Testud is regisseur, acteur, scenarist en auteur.
Er zijn 40 films gevonden.

Le talent de mes amis

2015 | Komedie

Frankrijk 2015. Komedie van Alex Lutz. Met o.a. Alex Lutz, Bruno Sanches, Tom Dingler, Anne Marivin en Audrey Lamy.

Gezworen kameraden Alex en Jeff trippelen als multinationalmuisjes onbekommerd door hun niksaandehandleventjes. Dan komt Alex' jeugdvriend Thibault, vertegenwoordiger in warm scheerwater, een peppraatje houden. Bij Alex slaat de bliksem in: wat heb ik er tot dusver van gebakken? Na jaren in het graptheater en de loltelevisie beproefde bezige bij Lutz zijn geluk in de bioscoop. Daar zonk zijn kluchtige mix van boezemvriendenverhaal en midlevencrisiskomedie als een baksteen. Sommige gags zijn leuk, maar Lutz zelf heeft de lach gewoon niet aan zijn kont hangen. Bijrolletjes van Sylvie Testud en Jeanne Moreau.

Im Spinnwebhaus

2015 | Drama, Fantasy

Duitsland 2015. Drama van Mara Eibl-Eibesfeldt. Met o.a. Ben Litwinschuh, Ludwig Trepte, Lutz Simon Eilert, Helena Pieske en Sylvie Testud.

Bijzonder ongewone tv-productie, in fraai zwart-wit geschoten door Jürgen Jürges. Waarin de twaalfjarige Jonas de verantwoordelijkheid voor broertje Nick en zusje Miechen op zich neemt, wanneer hun zeer labiele moeder en alleenopvoedster Sabine (Sylvie Testud) in een psychiatrische kliniek verdwijnt. Een jonge eenzaat, Felix, sluit vriendschap met Jonas. Regiedebuut van Eibl-Eibesfeldt is prachtig geënsceneerd als een donker sprookje en oogt als een vergeten film uit een andere tijd. Geweldig naturel spel van de drie kinderen maakt het geheel zowel roerend als verontrustend. Gebaseerd op een Duitse casus.

Au plus près du soleil

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Yves Angelo. Met o.a. Sylvie Testud, Grégory Gadebois, Mathilde Bisson, Zacharie Chasseriaud en John Arnold.

In fictie gaat het verondersteld waarschijnlijke doorgaans boven het onwaarschijnlijk werkelijke. Deze semi-Griekse tragedie à la française, mede geschreven door François Dupeyron (1950-2016), trekt zich van geen plausibiliteitsdogma iets aan. Een echtpaar wordt, bij toeval en verlaat, geconfronteerd met de mannenverslindende moeder van hun adoptiefzoon. Zij (Testud) is advocaat, hij (Gadebois) magistraat. Hun benaderingen van het plotselinge professionele én privégevaar (Bisson) zijn diametraal tegenovergesteld. Er valt in dit drama lichtstreepje noch lachebekje te bespeuren, en juist daarom bezit het een eigenaardige hypnotiserende kwaliteit.

Ceux qui dansent sur la tête

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Magaly Richard-Serrano. Met o.a. Finnegan Oldfield, Freddy Kimps, Sylvie Testud en Jean-François Stévenin.

Dansdrama dat speelt op het platteland, op een melkveebedrijf, met in de hoofdrollen twee negentienjarige vrienden die leven voor breakdance. De vriendschap komt onder druk tijdens een dansauditie in Parijs, waar de een duidelijk beter presteert dan de ander. Een unieke film, met de passie voor dans als bindmiddel voor een ongewone vriendschap, en het platteland als verrassend natuurlijk speelveld. Op poten gezet door gelauwerd choreograaf Mourad Merzouki, oprichter van een hiphop-circusschool, directeur van een dansacademie en alom geliefd ambassadeur van de Franse straatdans.

24 jours

2014 | Drama, Thriller

Frankrijk 2014. Drama van Alexandre Arcady. Met o.a. Zabou Breitman, Pascal Elbé, Sylvie Testud, Jacques Gamblin en Éric Caravaca.

Coscenarist en regisseur Arcady reconstrueert in dit sobere drama de ontvoering van een jonge joodse man, die Frankrijk in 2006 in de greep hield. Wanneer Parijse elektronicaverkoper Ilan (Shahidi) wordt gekidnapt door 'de Barbaren' die ervan uitgaan dat Joden nu eenmaal geld hebben, breekt een vreselijke tijd aan voor zijn machteloze familie; moeder Ruth Halimi, gespeeld door Breitman, schreef er later een boek over. De politie weet zich niet goed raad met de situatie. Spannende film is emotioneel soms iets te dik aangezet, maar heeft een uitstekende cast.

Les déferlantes

2013 | Drama

Frankrijk 2013. Drama van Éléonore Faucher. Met o.a. Sylvie Testud, Bruno Todeschini en Daniel Duval.

Na Brodeuses en Gamines (naar het autobiografische boek van Sylvie Testud) continueert Faucher het thema getroebleerde vrouwen en werkt opnieuw met Testud. Zij vertolkt de ornithologe Louise, die naar het afgelegen La Hague in Noord-Frankrijk is gekomen om na de dood van haar geliefde alleen te zijn. Niettemin kruist de zwijgzame jonge vrouw het pad van een arts met een verleden, een oude dame en een vuurtorenwachter. Indringende, sterk geacteerde adaptatie van de bekroonde rouwverwerkingsroman van deeltijd-lerares Claudie Gallay. Cameravrouw Faucher liet de (fraaie) fotografie over aan Pierric Gantelmi d'Ille.

La vie d'une autre

2012 | Komedie, Drama, Mysterie

Frankrijk/Luxemburg/België 2012. Komedie van Sylvie Testud. Met o.a. Juliette Binoche, Mathieu Kassovitz, Aure Atika, Danièle Lebrun en Vernon Dobtcheff.

Romantische komedie van Sylvie Testud over veertigjarige vrouw die de laatste tien jaar kwijt is en ontdekt dat de relatie met haar grote liefde ten einde loopt.

Les mains de Roxana

2012 | Thriller

Frankrijk 2012. Thriller van Philippe Setbon. Met o.a. Sylvie Testud, Loup-Denis Elion, Anne Canovas, Anton Yakovlev en Richard Sammel.

Concertvioliste Roxana Orlac verbrijzelt bij een ongeluk beide handen. Protheses wijst ze af, maar kiest voor een dubbele transplantatie door de controversiële chirurg Christiansen. Hij belooft haar dat ze weer even virtuoos zal kunnen concerteren als voorheen. De operatie slaagt. En dan beginnen de vreemde gebeurtenissen. Wie de plot bekend voorkomt, dat kan: dit is de vijfde adaptatie van de roman Les mains d'Orlac uit 1921 van Maurice Renard. Regisseur Setbon, ex-stripmaker en competent genrefilmer met neus voor het ongerijmde, heeft in Testud een bovengemiddelde hoofdrolspeelster.

Avant l'aube

2011 | Drama

Frankrijk/Luxemburg 2011. Drama van Raphaël Jacoulot. Met o.a. Vincent Rottiers, Jean-Pierre Bacri, Sylvie Testud en Ludmila Mikaël.

Ex-bajesklant Frédéric (Rottiers) krijgt nachtportiersbaantje in het Grand Hotel des Aiglons in de besneeuwde Pyreneeën. Op een avond ziet hij hotelier Jacques (Bacri) met diens zoon een auto verbergen. De dag nadien blijkt een gast spoorloos. Wanneer een rechercheur (Testud in een karaktercompositie om te zoenen) haar neus in de affaire steekt, zwijgt Frédéric echter. Scenario rust, zoals in Une étrange affaire of Une affaire de goût, op ambigue relatie tussen hypnotiserende patron en gefascineerde protegé. Regie voegt daaraan suggestieve sfeertekening in imposant landschap toe.

Mumu

2010 | Biografie, Drama

Frankrijk 2010. Biografie van Joël Séria. Met o.a. Sylvie Testud, Balthazar Dejean de la Bâtie, Jean-François Balmer en Bruno Lochet.

Een pienter elfjarig Frans ventje (prachtrol Bâtie) wordt in 1947 door zijn liefdeloze vader afgeleverd op een katholieke kostschool waar de jongeling zich geleidelijk hecht aan zijn snibbige juffrouw Mumu (Testud). Cineast Séria (1936) maakte naam in de jaren 70 met subversieve films waarin het katholicisme werd gefileerd. In zijn autobiografische Mumu - zijn eerste speelfilm sinds het dodelijke auto-ongeluk van zijn zoon in 1998 - overheerst een belegerde gelukzaligheid waar geen verstikkende opvoedcultuur tegen opgewassen blijkt. Een ode aan de veerkracht van een kind.

Lourdes

2009 | Drama

Oostenrijk/Frankrijk/Duitsland 2009. Drama van Jessica Hausner. Met o.a. Sylvie Testud, Léa Seydoux, Gilette Barbier, Gerhard Liebmann en Bruno Todeschini.

Vanaf de nek verlamde Christine komt, net als de andere deelnemers aan de georganiseerde reis, naar bedevaartplaats Lourdes hopende op een wonder. Dat inderdaad komt, en toch ook weer niet. Trefzekere film van de Oostenrijkse Hausner mist de vileine kijk op de medemens van landgenoten Haneke en Seidl, maar weet een vergelijkbaar droefgeestige sfeer te creëren. Film is nergens voorspelbaar en de fraai gekadreerde beelden zijn allemaal raak en, voor een zo vaak gefilmd onderwerp als Lourdes, opvallend fris.

Louise Michel

2009 | Historische film, Drama, Biografie

Frankrijk 2009. Historische film van Sólveig Anspach. Met o.a. Sylvie Testud, Nathalie Boutefeu en Alexandre Steiger.

Louise Michel (1830-1905) was een Franse revolutionair van het eerste uur. De IJslandse cineaste Anspach verfilmde haar verhaal, van de barricaden in Parijs anno 1871, tot voorbij Australië in de Franse strafkolonie Nieuw-Caledonië. In handen van actrice Testud komt Michel tot leven als een geboren anarchist, een vrouw die leeft voor rechtvaardigheid, of het nu ging om schuldsanering voor de kruideniers van Parijs, of om de vrijheidsstrijd van de oorspronkelijke bevolking van de overzeese strafkolonie. Absorberend tijdsbeeld van een wereldberoemde Franse heldin die niemand kent.

Gamines

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Éléonore Faucher. Met o.a. Sylvie Testud, Amira Casar, Jean-Pierre Martins, Lubna Azabal en Sophie Guillemin.

Dertiger en actrice Sybille (Testud) heeft als enige van drie zussen blonde haren. Dezelfde kleur als haar vader, de grote afwezige over wie in het bijzijn van Italiaanse moeder Anna (Casar) nooit gesproken mag worden op straffe van een woede-uitbarsting. Bij Sybilles terugkeer naar haar geboortestad Lyon kruist ze onverwacht de schim die ze slechts kent van een oude foto. Fijne acteursfilm naar Testuds derde, autobiografische boek. Dankbaarste rollen zijn voor Casar als zelfredzame moeder, Testud zelf en Zoé Duthion, die Sybille als rebels meisje speelt.

Fuk sau

2009 | Actiefilm, Thriller

Hongkong SAR van China/Frankrijk 2009. Actiefilm van Johnnie To. Met o.a. Johnny Hallyday, Sylvie Testud, Lam Ka Tung en Anthony Wong Chau-Sang.

De eerste Engelstalige film van de koning van de Hong Kong-actiefilm, Johnnie To. De 'Franse Elvis Presley' Johnny Hallyday speelt een Parijse restauranteigenaar die na een moordaanslag op zijn familie naar voormalige Britse kroonkolonie en gokparadijs Macau trekt om wraak te nemen op de Triade die hij daarvoor verantwoordelijk acht. De plot doet er zoals altijd bij To eigenlijk niet toe: het is slechts een opzet voor een aaneenschakeling van stijlvolle schietpartijen en bruut geweld. En zoals altijd is dat weer bijzonder vermakelijk.

Sagan

2008 | Biografie, Drama

Frankrijk 2008. Biografie van Diane Kurys. Met o.a. Sylvie Testud, Pierre Palmade, Lionel Abelanski, Jeanne Balibar en Arielle Dombasle.

De hoogte- en vooral dieptepunten uit het turbulente leven van schrijfster Françoise Sagan (1935-2004) worden schematisch opgesomd in dit nogal bloedeloze televisiedrama. De vrouw die op haar achttiende sensationeel doorbrak met de roman Bonjour tristesse komt vooral over als een vervelend mens, met vervelende vrienden. Oorspronkelijk gemaakt als drie uur durende miniserie, ingekort tot 117 minuten voor de bioscoop. Het extra materiaal in de miniserie geeft het drama meer lucht, tenminste, voor de volhouders: het is al een aardig karwei de bioscoopversie uit te zitten.

La vie en rose

2007 | Drama, Muziek, Biografie

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Tsjechië 2007. Drama van Olivier Dahan. Met o.a. Marion Cotillard, Sylvie Testud, Clotilde Courau, Jean-Paul Rouve en Gérard Depardieu.

Dahans biopic La vie en rose doet de Franse chansonnière Edith Piaf te kort met zijn clichérijke, stroperige en uitputtende film, die geen enkel nieuw inzicht biedt. De Franse chansonnière scheldt, vecht, zingt, zuipt, spuit, maakt ruzie, beledigt en neukt. Tot slot klinkt Non, je ne regrette rien. Dat is spijtig voor actrice Marion Cotillard, die zich Piafs pathetische armgebaren en schuifelende tred feilloos heeft eigen gemaakt. Ze overtuigt als de jonge straatkat, als het ziekelijke drankorgel en als mannenverslindster, en ze weet bovendien Piafs nummers foutloos te playbacken. Haar Oscarwinnende optreden maakt de matige film toch de moeite waard.

La France

2007 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 2007. Oorlogsfilm van Serge Bozon. Met o.a. Sylvie Testud, Pascal Greggory, Guillaume Depardieu, Jean-Christophe Bouvet en Guillaume Verdier.

In 1917 ontvangt de Française Camille een brief van haar wederhelft, die als soldaat in de loopgraven dient. Ze zal hem nooit terugzien, schrijft hij. Waarop Camille heur haren kortwiekt, als jongeman verkleed naar hem op zoek gaat en zich aansluit bij een regiment dat ze onderweg tegenkomt. Op gezette tijden barst het gezelschap in gezang uit, een artistiekerig foefje dat nauwelijks iets met het eigenlijke verhaal van doen heeft. Reden om de rare liedjesintermezzi in deze controversiële Prix Jean Vigo-winnaar toch te trotseren is uiteraard de androgyne en dus perfect gecaste Testud in de hoofdrol.

Ce que mes yeux ont vu

2007 | Mysterie, Thriller, Drama

Frankrijk 2007. Mysterie van Laurent de Bartillat. Met o.a. Sylvie Testud, Jean-Pierre Marielle, James Thierrée en Christiane Millet.

Er is meer dan wat je ziet, dus moet je beter kijken. Dat ondervindt kunstgeschiedenisstudente Lucie bij haar naspeuringen naar de identiteit van een terugkerende dame in werk van rococoschilder Jean Antoine Watteau. Vernuftig maakt debutant De Bartillat in zijn kunsthistorische mysterie de toeschouwer deelgenoot van haar obsessie. In de parallelplot ontmoet Lucie een van geboorte af stomme mimespeler. Die verhaalcombinatie verleent deze originele, door Jean-Marc Selva stijlvol gefotografeerde film behalve psychologische diepte en tragiek ook extra raadselachtigheid. Testud vlamt in een rol bruisend van naturel en nuance, Marielle piekt als hautaine professor met verborgen agenda.

La vie est à nous

2005 | Komedie

Frankrijk 2005. Komedie van Gérard Krawczyk. Met o.a. Eric Cantona, Sylvie Testud, Josiane Balasko en Michel Muller.

In een Frans dorpje aan de route nationale ligt bistro 'L'Étape', dat wordt bestierd door Blanche (Balasko) en haar rap van de tong gesneden dochter Louise (Testud). De familiezaak heeft al lang ruzie met het etablissement aan de overkant, 'Le Virage'. Een blokkade van stakende vrachtwagenchauffeurs, aangevoerd door hengst Pierre (Cantona), zet het conflict op scherp. 'Ik wilde een film maken over edelmoedigheid,' liet cineast Krawczyk (Taxi 2, 3 en 4) weten. De karikaturale personages, de bizarre humor en de zware wenkbrauwen van voormalige Franse stervoetballer Cantona wijzen niet direct in die richting - en toch is er af en toe zo'n knap moment van waarheid.

L'héritage

2005 | Drama

Frankrijk/Georgië 2005. Drama van Gela Babluani en Témur Babluani. Met o.a. Olga Legrand, Stanislas Merhar en Sylvie Testud.

In een Frans dorpje aan de route nationale ligt bistro 'L'Étape', dat wordt bestierd door Blanche (Balasko) en haar rap van de tong gesneden dochter Louise (Testud). De familiezaak heeft al lang ruzie met het etablissement aan de overkant, 'Le Virage'. Een blokkade van stakende vrachtwagenchauffeurs, aangevoerd door hengst Pierre (Cantona), zet het conflict op scherp. 'Ik wilde een film maken over edelmoedigheid,' liet cineast Krawczyk (Taxi 2, 3 en 4) weten. De karikaturale personages, de bizarre humor en de zware wenkbrauwen van voormalige Franse stervoetballer Cantona wijzen niet direct in die richting - en toch is er af en toe zo'n knap moment van waarheid.

Demain on déménage

2004 | Komedie

Frankrijk/België 2004. Komedie van Chantal Akerman. Met o.a. Sylvie Testud, Aurore Clément, Jean-Pierre Marielle, Natacha Régnier en Elsa Zylberstein.

Een van de leukere titels van de productieve Belgische schrijver/regisseur Akerman, deze kluchtige, maar toch ook understated spraakwaterval van een komedie. Testud is een smoezelige schrijfster (naar Akermans eigen zeggen een autobiografisch personage) die na de dood van haar echtgenoot haar drukke moeder in huis neemt, en moet concluderen dat dit de voortgang van haar erotische roman weinig goed doet. Ze besluit haar krappe appartement te koop te zetten, met een hoop bijzondere korte ontmoetingen als gevolg. Net als voor haar Proust-verfilming La Captive schreef Akerman het script met filmmaker Eric de Kuyper.

Stupeur et tremblements

2003 | Komedie, Drama

Frankrijk/Japan 2003. Komedie van Alain Corneau. Met o.a. Sylvie Testud, Tsuji Kaori, Suwa Taro en Katayama Bison.

De Belgische Amelie heeft als kind in Japan gewoond en wil na haar studie in Tokyo als vertaalster aan de slag. De cultuurverschillen zijn onoverbrugbaar: elke poging van Amelie om aardig te zijn, wordt als een belediging opgevat. De verfilming van Amelie Nothombs autobiografische roman is niet helemaal geslaagd. De amusante slapstick-regie van Corneau staat in ongemakkelijk contrast met de pretentieuze toon die de regisseur op andere momenten aanslaat.

Les femmes... ou les enfants d'abord

2002 | Komedie

Frankrijk/Spanje 2002. Komedie van Manuel Poirier. Met o.a. Sergi López, Marilyne Canto, Sylvie Testud en Sacha Bourdo.

Getrouwde vader van drie zoontjes ontmoet zijn ex. Zij vertelt hem dat hij ook nog een dochterje heeft, in een zoet Frans familiedrama met een sterke hoofdol van Sergi Lopèz.

Aime ton père

2002 | Drama

Frankrijk/Canada/Verenigd Koninkrijk/Zwitserland 2002. Drama van Jacob Berger. Met o.a. Gérard Depardieu, Guillaume Depardieu, Sylvie Testud, Julien Boisselier en Noémie Kocher.

Een vlaag van latent sadisme of een geïnspireerde coup? Dat is de vraag die men zich kan stellen bij het casten van vader en zoon Depardieu in een film over een rotte vader-zoonrelatie. Pa is een egocentrisch en gevierd auteur die per motor zijn Nobelprijs voor de Literatuur gaat ophalen. Hij krijgt een ongeluk en vervolgens de boemerang van zijn gebrekkige vaderschap op de neus: zoonlief gijzelt papa. Met de zus/dochter (een giftig acterende Testud) doet het disfunctionele-familiedrama er nog een zwartgallige schep bovenop. Bergers deels autobiografische afrekening is intens gespeeld, maar zoveel bitter ressentiment vraagt enig incasseringsvermogen.

The Chateau

2001 |

Frankrijk/Verenigde Staten 2001. Jesse Peretz. Met o.a. Philippe Nahon, Didier Flamand, Romony Malco, Sylvie Testud en Paul Rudd.

Twee Amerikaanse broers erven een kasteel in Frankrijk. Helaas, het is wel groot en imposant, maar ook hard toe aan een opknapbeurt. Bovendien woont het personeel er, dat zich vijandig opstelt en nauwelijks Engels spreekt. Veel grappen over taalverwarring, die dankzij het komisch talent van de acteurs behoorlijk effectief blijken. (PK/de Volkskrant)

Les blessures assassines

2001 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2001. Misdaad van Jean-Pierre Denis. Met o.a. Sylvie Testud, Julie-Marie Parmentier, Isabelle Renauld, Dominique Labourier en Jean-Gabriel Nordmann.

In 1932 werd Frankrijk opgeschrikt door een beestachtige dubbele moord, die naderhand heel wat inkt uit de pennen (o.a. Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir) heeft laten vloeien en inclusief deze rolprent al drie keer verfilmd is - LES ABYSSES (1963) van Nico Papatakis en SISTER MY SISTER (1994) van Nancy Meckler; officieus als LA CER[KA1]EMONIE (1995) van Claude Chabrol en verder tot het toneelstuk [KL]Les bonnes[KLE] bewerkt door Jean Genet, die de rollen omdraaide. De 28-jarige Christine (Testud) en haar 22-jarige zus L[KA1]ea Papin (Parmentier) hebben hun werkgeefster Madame Lancelin (Labourier) en haar dochter Genevi[KA2]eve (Donnio) vermoord. Monsieur Lancelin (Nordmann), een succesvolle advocaat, heeft ervoor gezorgd dat men korte metten maakte met het tweetal en in 1933 werden de zusters Papin na een proces van [KA1]e[KA1]en dag veroordeeld tot de guillotine. De zusters Papin hadden geluk, want de doodstraf voor vrouwen werd automatisch omgezet tot levenslang. Christine stierf na vier jaar in een inrichting. L[KA1]ea overleefde, maar toen ze 88 was en deze film uitkwam, begreep zij na een beroerte niet meer wat er in de buitenwereld gaande was. De meisjes hadden een verschrikkelijke jeugd gehad en werden door hun hardvochtige, wraakzuchtige moeder Cl[KA1]emence (Renauld) uit werken gestuurd om geld te verdienen. Hun zuster Emilia (Guille), ontsnapte de dans en ging het klooster in. Christine had dit ook gewild, maar mocht het niet. Na een reeks van onplezierige werkhuizen, waar zij werden uitgebuit en misbruikt door de heren des huizes, kwam het duo terecht bij de familie Lancelin. Madame was niet ongeschikt tegen hen en bedoelde het goed, en gaf hen de genegenheid die zij in hun jeugd hadden gemist. Als zij echter in een boze bui was, ging zij met een witte handschoen over de meubels, en trok een bedrag af van hun loon als ze bijvoorbeeld een bord hadden gebroken. Het verhaal ging indertijd dat Christine en Léa een incestueuze relatie hadden en dat Madame Lancelin hen daarbij betrapt had. Om ontdekking en schandaal te voorkomen moesten moeder en dochter Lancelin tot zwijgen gebracht worden. Primitief gedacht, maar wel gedaan. Nadat de zusjes hun taak hadden voltooid, wachtten ze op de gendarmerie om hen weg te halen. De verfilming van Denis, die dertien jaar lang niet meer achter de camera had gestaan, is sober en afstandelijk. Hij zet de kijker geen moment op het verkeerde been, manipuleert geen feiten en zoekt geen sensatie. De hoofdrollen Testud en Parmentier zijn bijzonder goed en je voelt als het ware hun lijden. Je moet wel geïnteresseerd zijn in het geval en van een psychologisch drama houden. Het scenario is van regisseur Denis en Michèle Halberstadt naar de roman L'affaire Papin van Paulette Houdyer. Het camerawerk is van Jean-Marc Fabre. De film heeft geen muziekscore en dat strekt de makers tot eer. De vormgeving is mooi en de film die naar Amerika gebracht werd haalde daar nog eens 225.390 dollar op. In Frankrijk kwamen er bijna driehonderdduizend bezoekers - het lijkt veel, maar is weinig voor dit land.

Je rentre à la maison

2001 | Drama, Komedie

Portugal/Frankrijk 2001. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Michel Piccoli, Antoine Chappey, Catherine Deneuve, John Malkovich en Leonor Baldaque.

De theateracteur Gilbert Valence (Michel Piccoli) krijgt na een voorstelling te horen dat zijn vrouw, dochter en schoonzoon bij een auto-ongeluk om het leven zijn gekomen. Gilbert blijft verslagen achter met zijn kleinzoon. Na van de ergste schok bekomen te zijn hervat hij zijn dagelijks leven. Hij blijkt een man van gewoonten; op vaste tijden koopt hij zijn krant bij de kiosk, bezoekt zijn café en wandelt door de straten van Parijs. De teruggetrokken levende acteur verdeelt zijn tijd tussen zijn kleinzoon en het theater, waarvoor hij nog steeds een passie koestert. Wanneer hem een rol in een hedendaagse televisieserie wordt aangeboden, gelardeerd met veel seks en geweld, wijst hij het aanbod verontwaardigd van de hand. Een rol in de verfilming van de literaire klassieker 'Ulysses' accepteert hij wel. Tijdens de opnamen heeft hij echter zichtbaar moeite met de Engelse dialogen; als zijn geheugen hem in de steek laat verlaat Gilbert de set met de woorden 'Je rentre à la maison'.

Sade

2000 | Historische film, Biografie, Drama

Frankrijk 2000. Historische film van Benoît Jacquot. Met o.a. Daniel Auteuil, Marianne Denicourt, Jeanne Balibar, Isild Le Besco en Jean-Pierre Cassel.

Verfilming van het beroemde verhaal van Marquis de Sade door Benoit Jacquot, Filmmaker in Focus tijdens het Rotterdams Filmfestival 2005. Daniel Auteuil schittert iin de hoofdrol.

La captive

2000 | Drama

Frankrijk/België 2000. Drama van Chantal Akerman. Met o.a. Stanislas Merhar, Sylvie Testud, Olivia Bonamy, Françoise Bertin en Ellizzette Duvall.

Losjes gebaseerd op La prisonnière (in: A la recherche du temps perdu) van Marcel Proust. Vruchtbaar materiaal voor regisseur Akerman (A couch in New York) die haar werk focust op de complexiteit van seksualiteit. Scribent Simon (Stanislas Merhar) is geobsedeerd door Ariane (Sylvie Testud). Zijn obsessie vertaalt zich in haar virtuele gevangenschap: hij volgt haar overal, fysiek en psychisch. Een tragische vertelling over liefde en verlangen. Rijk doorspekt met evergreens van Rachmaninov en Schubert.

Pünktchen und Anton

1999 | Jeugdfilm, Drama, Familiefilm

Duitsland 1999. Jeugdfilm van Caroline Link. Met o.a. Elea Geissler, Max Felder, Juliane Köhler, August Zirner en Meret Becker.

Voor haar tweede film deed regisseur Link (Jenseits der Stille) de gelukkige greep naar het jeugdboek van Erich Kästner over twee pubers uit zeer verschillende milieus. Pünktchen (Geissler) wil graag dat haar minder bedeelde kameraadje Anton (Felder) en diens zieke moeder op broodnodige Noordzee-vakantie gaan, maar waar haal je als kind 1000 D-Mark vandaan? Behalve aanstekelijk positief, fris en prachtig opgenomen is Pünktchen und Anton ook discreet kritisch: mensenleed in Verweggistan lijkt vaak belangrijker dan de hulpbehoevende naast de deur. Sprankelend kinderspel en mooie bijrollen van Sylvie Testud en Meret Becker, respectievelijk in Frankrijk en Duitsland multigetalenteerde independenticonen.

In Heaven

1999 | Drama, Familiefilm

Oostenrijk/Duitsland 1999. Drama van Michael Bindlechner. Met o.a. Sylvie Testud, Xaver Hutter, Merab Ninidse en Merab Ninidze.

Tijdens het Rotterdams Film Festival van 1999 genomineerd voor de Tiger Award. In dit sympathieke coming of age-verhaal ontmoet de 17-jarige Csiwi twee zeer verschillende leeftijdgenoten, de iets meer door de wol geverfde Levi en de dromerige Valeska. Regisseur Bindlechner volgt in zijn debuut de drie - opmerkelijk natuurlijk neergezet door de jonge hoofdrolspelers - tijdens de zomer waarin ze losjes een driehoeksverhouding aangaan en filosoferen over geluk, levenswensen en natuurlijk de toekomst. (RdL/VPRO Gids)

The Misadventures of Margaret

1998 | Romantiek, Komedie

Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten/Frankrijk 1998. Romantiek van Brian Skeet. Met o.a. Parker Posey, Jeremy Northam, Craig Chester, Elizabeth McGovern en Brooke Shields.

Margaret (Posey) uit New York is francofiel. In Parijs wil zij zich laten ontmaagden door een Fransman. Ze glijdt tussen de lakens met Edward Nathan (Northam) en ontdekt de volgende morgen dat hij een Brit is en professor in de literatuur aan een universiteit. Margaret is een net meisje, vind Edward eigenlijk heel aardig en het stel trouwt. Zeven jaar later is Margaret de succesvolle schrijfster van damesromans. Hun huwelijk kabbelt rustig voort, maar Margaret verdenkt Edward ervan te flirten met een van zijn studentes, en misschien nog wel veel meer. De tijd is aangebroken om eens iets pittigs te schrijven en Margaret besteedt al haar tijd aan een historische roman, die in Frankrijk in de ondeugende tijd van de verlichting speelt. Ook is ze heimelijk hevig verliefd op haar tandarts, over wie ze de stoutste fantasie[KA3]en heeft. Ze besluit Edward te laten gaan en haar ergste verdenkingen in het boek te verwerken. Om inspiratie op te doen gaat ze naar Frankrijk, om een kasteel te bezoeken, waar haar roman zich afspeelt. Het kasteel dat ze op het oog heeft, is inmiddels een nonnenklooster geworden, waar Martin (Bruel) opnames maakt van de zingende nonnen. Ze vindt Martin heel aardig, zou best wel wat willen, maar alles wat hij doet is haar in bed onstoppen... De verliefde Margaret wil nu scheiden van Edward en vraagt haar echtscheiding aan. Dan komt Edward over om de zaak te bespreken. Het regiedebuut van Skeet is een screwball comedy van de jaren 1990, die in tegenstelling tot zwaargewichten als Katherine Hepburn en Spencer Tracy, vertolkt wordt door lichtgewichten. De film is curieus door de koddige erotische fantasie[KA3]en in de droomsequenties van Posey, (de tandarts, naakte honkballers op het speelveld, mmm...) die gedurende dertig seconden met blote borsten te zien is. Eigenlijk had zij na PARTY GIRL een betere film verdiend. Het weinig subtiele scenario met wonderlijke dialogen is van regisseur Skeet naar de roman Rameau's Niece van Cathleen Schine. Het camerawerk is van Romain Winding.

Karnaval

1998 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/België/Duitsland 1998. Drama van Thomas Vincent. Met o.a. Sylvie Testud, Amar Ben Abdallah, Clovis Cornillac, Martine Godart en Jean-Paul Rouve.

Een Franse jongeman van Noord-Afrikaanse afkomst die Duinkerken wil verlaten om in Marseille zijn heil te zoeken, komt terecht in de plaatselijke carnavalsfestiviteiten. Wanneer hij voorzichtig iets begint met een getrouwde jonge vrouw die allerminst tevreden is met haar agressieve dronkaard van een echtgenoot, ontstaan er problemen. Aan het eind van de film zijn tenminste drie levens veranderd. Regisseur Vincent, die in Berlijn een Gouden Beer-nominatie kreeg voor zijn eerste lange speelfilm, schetst een fascinerend contrast tussen de grauwe sfeer in de Franse havenplaats en de kleurrijke, uitbundige kostuums waarmee de bewoners hun nauwelijks opwekkende bestaan op afstand proberen te houden. Temidden van de feestgangers, die zich drinkend en hossend gedurende korte tijd kunnen voordoen als iemand anders, valt deze werkelijke buitenstaander (Ben Abdallah) onmiddellijk op. Geholpen door het fraaie camerawerk van Dominique Bouilleret brengt Vincent die spanning trefzeker in beeld en maakt goed gebruik van de prima hoofdrolspelers, de in eigen land drukbezette Testud (La captive) en de debuterende Ben Abdallah.

Jenseits der Stille

1997 | Drama

Duitsland 1997. Drama van Caroline Link. Met o.a. Sylvie Testud, Tatjana Trieb, Howie Seago, Emmanuelle Laborit en Sibylle Canonica.

Een uitstekend verteld, bescheiden drama rond een meisje dat al van jongs af aan fungeert als oor voor haar dove ouders. Wanneer ze klarinet leert spelen en vervolgens zelfs een professionele carrière in de muziek overweegt, ontstaan er problemen met haar vader die zich begrijpelijkerwijs buitengesloten voelt. Het regiedebuut van Caroline Link dat zich afspeelt in het 'nieuwe Duitsland', maakt indruk door goede acteurs en werd genomineerd voor een Oscar in de categorie beste niet-Engelstalige film. (JvB/VPRO Gids)

Flammen in Paradies

1997 | Drama, Avonturenfilm

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Markus Imhoof. Met o.a. Élodie Bouchez, Laurent Grévill, Bruno Todeschini, Svetlana Shönfeld en Sylvie Testud.

1912. Juliette (Bouchez, in de exportversie heet ze Georgette) verveelt zich, hoewel ze pas getrouwd is met Philipp Braun (Todeschini), de zoon van een rijke fabrikant. Tijdens een zeereis op een lijnboot ontmoet ze een jonge vrouw, Esther (Testud), die in de derde klasse op weg is naar Brits- Voorindi[KA3]e (tegenwoordig India) om zich bij haar toekomstige echtgenoot te voegen, die ze alleen kent van een foto. Hij heet Gustav (Gr[KA1]evill), is predikant en onlangs weduwnaar geworden. Esther aarzelt zeer of ze nog wel wil en Juliette haalt haar over om zich door haar te laten vervangen. Juliette treft Gustav in totale ontreddering aan over zijn taboerelatie met Hosannah (Naïr) en zijn gedrevenheid om de Indiërs zijn geloof op te leggen. Juliette als de onechte Esther maakt de situatie nog erger door vijandige gevoelens op te roepen als Gustav ontdekt dat ze niet bidden kan, en als huwelijksgeschenk een jonge slaaf vrij te kopen, waardoor de Indiërs in opstand komen. Als Philipp en de ware Esther komen opdagen zijn Juliette en Gustav gevlucht, terwijl het dorp veranderd is in een rokende puinhoop. Dit op zijn zachtst gezegd exotische avontuur is verschrikkelijk pretentieus en staat bol van beelden met ondergaande zonnen en passerende kuddes met olifanten. Om bij de kijker de algehele verontwaardiging op te laaien die nu eenmaal bij dit soort dik melodrama voor de thuisbuis hoort, zit er verder het nodige portie anti-kolonialisme in, zodat we geen kwaad geweten zullen overhouden. Het scenario van regisseur Imhoof, Judith Kennel en Jacques Akoti is hoogst onwaarschijnlijk, ondanks alle goede bedoelingen om realistisch te zijn en biografische elementen erin te verweven; bovendien wordt het niet gered door het middelmatige spel van de hoofdrollen. Het camerawerk is van Lukas Strebel.

Beyond the silence

1996 |

Duitsland 1996. Caroline Link. Met o.a. Emmanuelle Laborit, Howie Seago, Sylvie Testud en Tatjana Trieb.

Van jongs af is Lara de verbindingsschakel tussen haar ouders en de buitenwereld. Haar ouders zijn allebei doof. Met gebarentaal fungeert Lara vaak als tolk en wanneer het haar uitkomt neemt ze het niet altijd even nauw met de vertaling. Vooral met haar vader heeft Lara een nauwe band. Tijdens een kerstfeest krijgt Lara van haar buitenissige tante Clarissa een klarinet kado. De vader ziet de vriendschap tussen beide met lede ogen aan en hij is bang dat hij Lara door haar ontluikende passie voor de muziek, kwijtraakt

Lettre ouverte à Lili

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Jean-Luc Trotignon. Met o.a. Pascale Rocard, Micheline Boudet, Pierre Tornade, Victor Garrivier en Pier Paolo Capponi.

De dertig-jarige Valentine (Rocard) krijgt haar eerste baan als beheerster van een postkantoor in het dorpje Marsanne in de Drôme. Ze vindt een koffer vol onbestelbare brieven, achtergelaten door haar voorganger. Ze wordt vooral gefascineerd door een brief uit juni 1947, waarin iemand een vurige liefdesverklaring neerpende en een afspraak maakte met een zekere Lili. Ze gaat op zoek naar die Lili. Haar leven zou misschien een heel andere wending gemomen hebben, als de brief destijds zijn bestemming bereikt had. Een grappige, maar tegelijkertijd ontroerende film over hoe het lot van een mens verandert door een brief die haast een halve eeuw te laat aankomt. Het idee is geestig maar de uitwerking is niet steeds even vlot. Het scenario is van Trotignon, Sylvie Chauvet en Pierre Guiho. Aan de camera nam Jean Monsigny plaats. Formaat 16/9.

Les années lycée: Sa vie à elle

1995 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1995. Familiefilm van Romain Goupil en Romain Goupil. Met o.a. Sabrina Houicha, Sephora Haymann, Nathalie Juvet, Elisabeth Commelin en Younesse Boudache.

Houicha, de zestien-jarige dochter van Algerijnse ouders in Frankrijk, groeit probleemloos op en haalt op school uitstekende cijfers. Tot zij beslist de hoofddoek te dragen, het symbool van de islam. Haar omgeving reageert onthutst. Niemand begrijpt waarom het meisje ineens de integratie afwijst. Moet men de hoofddoek verbieden of tolereren? In Frankrijk en België werd dit een ware strijd, zoals geïllustreerd in deze film. De zwaarwichtige dialogen vereisen van de kijker geduld en concentratie. Bovendien wordt het probleem nogal eenzijdig benaderd in dit scenario van Goupil, Zaïda Ghorab-Volta en Jean-François Goyet. De soundtrack bestaat uit hits van begin jaren 1990. Fotografie van William Lubtchansky. Formaat 16/9.

Le nid tombé de l'oiseau

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Alain Schwarzstein. Met o.a. Michèle Laroque, Rufus, Jean-Marie Winling, Elisabeth Margoni en Catherine Alcover.

Na een ongeluk met haar mobylette ligt Julie Savigneau (Regnier) die nog maar pas achttien is, in het ziekenhuis. Ze is in coma. Er is een complicatie. Julie blijkt al vijf maanden zwanger en de foetus is in prima gezondheid, terwijl de moeder een maand later klinisch dood verklaard wordt na een fatale hartaanval. De zwangerschap is dan al zes maanden, twee weken en vijf dagen gevorderd. De specialisten, ouders en de vader komen met elkaar in botsing. Er is onenigheid tussen partijen die menen dat het kind gered moet worden, terwijl de anderen vinden dat een kind niet geboren kan worden uit een moeder die overleden is. De vader Thomas Perrot (Bayle) is 24 en studeert voor architect; hij bevond zich ten tijde van het ongeluk in het buitenland. Er worden heel wat prangende vragen gesteld in dit indringende, ethische drama. Is ongeboren leven onaantastbaar? Moet een ongeboren kind met zijn moeder sterven of heeft het recht op het leven, waardoor de moeder kunstmatig in leven gehouden wordt tot het zo ver is dat het geboren kan worden? Het scenario van Chantal Renaud en Michel Boisrond, naar een verhaal van Boisrond, is gebaseerd op een ware gebeurtenis, die (in 1988) ook de pers haalde - ook bij ons. De film is iets te gedramatiseerd en te geromantiseerd, maar Rufus en Margoni zijn uitstekend als Emile en Mariette, de ouders van Julie. Anne Khripounoff stond achter de camera. Formaat 16:9.

Maries Lied

1994 | Romantiek, Historische film

Duitsland 1994. Romantiek van Niko Brücher en Niko Brucher. Met o.a. Sylvie Testud, Bastian Trost, Martin Feifel, Veronica Quilligan en Jean-François Perrier.

Pruisen in de zomer van 1813 na de slag bij Waterloo. Soldaten afkomstig van het verslagen leger van Napoleon zwerven door het land. Aanvankelijk merken de 16-jarige Marie en haar moeder, een gravin, hiervan niets. Mooi gefotografeerde, nogal artistieke film, waarin beeld en beweging een grotere rol spelen dan de sporadische dialogen. Hierdoor is het niet eenvoudig om de film te volgen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Sylvie Testud op televisie komt.

Reageer