Edoardo Ballerini

Acteur

Edoardo Ballerini is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

Malevolent

2002 | Thriller, Misdaad, Drama

Verenigde Staten 2002. Thriller van John Terlesky. Met o.a. Edoardo Ballerini, Kari Wuhrer, Gwen McGee, Carmen Argenziano en Iva Hasperger.

Politieagent Lucas is het lijdend voorwerp van een psychopaat, die zijn dienstwapen heeft gestolen en hem moord in de schoenen wil schuiven. Als Lucas zijn 'duivel' probeert op te sporen, brengt hij een stripteasedanseres in levensgevaar. Heus wel wat actie, maar een scenario van Terlesky dat van alle kanten rammelt en stijf staat van de clichés. Phillips heeft wel beter gespeeld en Wuhrer, die alleen maar voor het vrouwelijke schoon aanwezig is, krijgt niet eens de kans om een romance te ontwikkelen. Gewogen en te licht bevonden.

Dinner Rush

2000 | Komedie, Drama

Verenigde Staten 2000. Komedie van Bob Giraldi. Met o.a. Danny Aiello, Edoardo Ballerini, Vivian Wu, Michael McGlone en Kirk Acevedo.

Bookmaker Louis Cropa (Aiello) is de gelukkige en gefortuneerde bezitter van Gigino Trattoria, een traditioneel Italiaans restaurant in de artistieke wijk Tribeca in New York. Sedert zijn zoon Udo (Ballerini) nouvelle cuisine op de borden schept, loopt de zaak als een trein, maar Louis zelf vindt het niet te eten. Hij heeft daarom een zwak voor zijn jongere zoon Duncan (Acevedo), die ook in de keuken staat en pa de spaghetti serveert in de stijl van `mamma`. Udo zeurt Louis de kop stijf om hem partner in de zaak te maken (met vijftig procent), en Duncan steekt door zijn speelzucht diep in de schulden bij de maffia in de Bronx. Die komen daarom naar de zaak om aan te schuiven en Louis te verklaren dat ze voor de helft willen deelnemen. Ondertussen is Jennifer Freely (Bernhard) onaangekondigd binnengekomen; zij is de grootste, lastigste fijnproefster van de stad, die haar bevindingen neerschrijft in een veelgelezen column. Tussen al die hete vuren een aantal subplotjes die vari[KA3]eren van de uiterst kritische gerant Nicole Chan (Wu), die iedere gang aan een nauwkeurige inspectie onderwerpt voordat hij doormag; een politieman, die met zijn vrouw is komen dineren, evenals kunstcriticus Fitzgerald (Margolis), die zich onheus uitlaat over de muurschilderingen, die van de hand blijken te zijn van de ober Marti (Phoenix). Een film met de nodige humor, lekker eten en een bloedige afloop in de stijl van Robert Altman`s schoolmakende SHORT CUTS (1993), maar lang zo goed niet. Het spel is heel behoorlijk en je verveelt je niet, maar de gebeurtenissen blijven aan de oppervlakte en bevatten nogal wat clich[KA1]es. Ballerini heeft talent en is de moeite waard om te volgen in ander werk, mits hij de juiste rol krijgt. Tweede grote bioscoopfilm na zeventien jaar (HIDING OUT, een regelrechte flop) van Giraldi, die in de tussentijd videoclips draaide, waaronder de beroemde Beat It van Michael Jackson. Financieel zal deze film geen groot geld hebben opgeleverd: iets meer dan een miljoen dollar aan de bioscoopkassa in een drietal landen. Het scenario is van Brian Kalata en Rick Shaughnessy. Het camerawerk is van Tim Ives.

The Substitute 2: School's Out

1998 | Misdaad, Actiefilm

Verenigde Staten 1998. Misdaad van Steven Pearl. Met o.a. Treat Williams, Edoardo Ballerini, Christopher Cousins, Susan May Pratt en Michael Michele.

Dit nóg gewelddadiger vervolg op het bepaald niet vredelievende The Substitute is vooral een herhaling van zetten. Een leraar wordt vermoord door een bende carjackers, die opereert vanuit een school in Brooklyn, New York. De broer (Williams) van de leraar, van beroep eigenlijk huurling, betrekt een post als leraar op de school en raakt in een oorlog verwikkeld met de bende. Vooral opvallend is de huidskleur van de personages, zwarten en Aziaten zijn meestal slecht, blanken zijn de good guys. Williams maakte nog twee (!) vervolgfilms.

The Pest

1997 | Komedie, Actiefilm

Verenigde Staten 1997. Komedie van Paul Miller. Met o.a. John Leguizamo, Jeffrey Jones, Edoardo Ballerini, Freddy Rodriquez en Tammy Townsend.

Pestario Vargas (Leguizamo), alias Pest, is een bedrieger die in problemen zit. Hij wordt achterna gezeten door de Schotse mafia in quilt en al, die 50000 dollar eisen. De redding lijkt te komen van geldschieter Gustav Shank (Jones). Maar Pests perspectieven worden er niet beter op wanneer blijkt dat Shank alleen dan doneert als Pest 24 uur zijn hoofd op zijn romp houdt. The Pest moet duizelingwekkend absurd en grappig zijn, maar hoewel Leguizamo (Romeo + Juliet) getalenteerd is, weet hij geen lachbuien te forceren in vermommingen als zo'n beetje alle minderheden van Amerika.

Sue

1997 | Drama

Verenigde Staten 1997. Drama van Amos Kollek. Met o.a. Matthew Powers, Tahnee Welch, Tracee Ellis Ross, Robert Kya-Hill en John Ventimiglia.

Sue is volgens regisseur Kollek een 'verhaal over de vervreemding in de grote stad', en dat pepert hij er al meteen aan het begin van de film goed in. Zijn hoofdpersoon Sue, een eenzame, stuurloze vrouw in New York, wordt tijdens een gesprek met haar huisbaas op de rug gefilmd. Alsof zelfs de camera geen oog voor haar heeft. Eenzaam is ze, en werkloos, ze heeft een huurschuld, en bij alles wat ze doet lijkt ze te dwalen. Alleen tijdens haar sollicitatiegesprekken maakt ze de indruk nog greep op haar leven te hebben. Maar eenmaal op straat of thuis op de bank is ze nergens meer. Kollek baseerde zijn scenario op ervaringen van vrienden en eigen observaties in oa het Central Park van New York. De film werd in Berlijn met oa de Fipresci-prijs bekroond. (VM/VPRO Gids)

I'm Not Rappaport

1996 | Komedie

Verenigde Staten 1996. Komedie van Herb Gardner. Met o.a. Walter Matthau, Ossie Davis, Amy Irving, Martha Plimpton en Craig T. Nelson.

Nelson. Gardner bewerkte zijn eigen zeer succesvolle toneelstuk en nam vervolgens ook nog eens de regie op zich. Wellicht net iets teveel van het goede. De kern van dit komische drama is sterk: Davis is een bejaarde congiërge die met ontslag bedreigd wordt. Hij wordt in zijn strijd geholpen door radikalinski Matthau die graag de kleine revolutie predikt. De gesprekken tussen de twee zijn prima, maar Gardner vertilde zich aan de plot waardoor de film hier en daar toch iets onbeholpens krijgt.

I Shot Andy Warhol

1996 | Drama, Biografie

Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1996. Drama van Mary Harron. Met o.a. Lily Taylor, Jared Harris, Stephen Dorff, Martha Plimpton en Danny Morgenstern.

De geschiedenis van Valerie Solanas, de vrouw die in 1968 eventjes wereldberoemd werd, omdat ze Andy Warhol neerschoot. Een aanslag die de kunstenaar nooit goed heeft kunnen verwerken. De film begint met de aanhouding van Valerie (Taylor), waarna de makers in echte CITIZEN KANE-stijl haar leven reconstrueren. Op jonge leeftijd al was Valerie een revolutionaire. Ze hield zich in leven door middel van prostitutie, terwijl ze een lesbische relatie had met haar vriendin Stevie (Plimpton). Valerie beweerde dat mannen minderwaardige wezens zijn, een stelling die ze verkondigde in haar beroemde [KL]Scum Manifesto[KLE], een pamflet waarin de uitroeiing van het mannelijke geslacht werd gepropageerd. Via een vriend, de travestiet Candy Darling (Dorff) komt ze in contact met Andy Warhol (Harris), die haar opneemt in zijn Art Factory. Door de journalistieke aanpak observeert de film zonder te verdedigen of te veroordelen. Zelden werd het universum rond Warhol zo realistisch op het scherm getoverd. Hijzelf en alle kleurrijke personages die hem omringden lijken zo uit de pop-art afkomstig te zijn. Taylor is subliem in haar uiterst moeilijke rol en Harris (zoon van Richard) lijkt fysiek misschien niet erg op Warhol, maar in al zijn bewegingen is hij het helemaal. Harron, Daniel Minahan en Jeremiah Newton schreven het scenario zich baserend op het researchwerk van Diane Tucker. Schitterende, underground-achtige fotografie van Ellen Kuras. Dolby Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Edoardo Ballerini op televisie komt.

Reageer